II SA/Kr 86/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędziowie Sędzia NSA Joanna Tuszyńska NSA Anna Szkodzińska (spr.) WSA Agnieszka Nawara-Dubiel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 marca 2021 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2020 r. znak: [...] w przedmiocie nieuznania zastrzeżeń do uproszczonego planu urządzenia lasu l. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego D. K. kwotę 700 zł (słownie: siedemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W dniu 19 października 2017 r. D. K. złożył zastrzeżenia do uproszczonego projektu lasu domagając się wyłączenia z opracowania działki nr [...] obręb [...] w K.. Twierdził, że stanowiąca jego własność działka [...] nie była i nie jest lasem. Decyzją z dnia 25 stycznia 2018 r. ([...] Prezydent Miasta K. odrzucił wniosek D. K. w sprawie zastrzeżeń do Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu dla Dzielnicy [...] dla działki nr [...] obr. [...] jedn. ewid. [...] Decyzją z dnia 29 marca 2018 r. ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło ww. decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Wskazało, że - wbrew przyjętej przez organ I instancji tezie – w związku z treścią art. 3 pkt 1a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, w sprawie winna być zbadana przesłanka przeznaczenia gruntu do produkcji leśnej. Decyzją z dnia 5 października 2018 r. ([...]), na podstawie art. 21 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. z 2017 r. poz. 788 z późn. zm.), art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1161), Prezydent Miasta K. nie uznał wniosku D. K. w sprawie zastrzeżeń do Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu dla Dzielnicy [...] dla działki nr [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna [...] Organ I instancji stwierdził, co następuje: Dla obszaru dzielnicy [...] Z. w K. został sporządzony Uproszczony Plan Urządzenia Lasu (wg stanu na dzień 1 stycznia 2018 r., dalej jako "UPUL") na okres od dnia 1 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2027 r. zatwierdzony w dniu 12 marca 2018 r. przez Prezydenta Miasta K.. W chwili sporządzenia dokumentacji urządzeniowej tj. Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu dla dzielnicy [...] Z. w K., na przedmiotowej działce nr [...] obręb [...] jedn. ewid. [...] występował użytek gruntowy las oznaczony symbolem Ls. Badana działka spełnia kryteria definicji lasu zawartej w art. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 788 ze zm.). Działka nr [...] sąsiaduje bezpośrednio z innymi działkami leśnymi "Lasu [...]" tworząc kompleks leśny o powierzchni około 400 ha. Położona jest na skraju uroczyska "Lasu [...]". Roślinność na skraju lasu jest niemal zawsze inna niż w głębi lasu, dlatego w pasie oddzielającym las od innych użytków może występować domieszkowo nawet roślinność niepożądana (inwazyjna), co jednak w żaden sposób nie dyskwalifikuje skrajnych fragmentów lasów do nienazywania ich lasem i do nieklasyfikowania ich jako las w rozumieniu ustawy o lasach. Kryterium dodatkowe "przeznaczenia do produkcji leśnej" jest konieczne tylko przy ocenie, czy gruntem leśnym jest grunt przejściowo pozbawiony roślinności leśnej, pozwala bowiem odróżnić taki grunt od innych niepokrytych roślinnością leśną, a będących np. gruntami rolnymi. Natomiast kryterium to nie ma znaczenia w odniesieniu do gruntu o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokrytego roślinnością leśną, taki grunt bowiem z istoty rzeczy jest lub może być przeznaczony do produkcji leśnej. Decyzją z dnia 5 lipca 2019 r. nr: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 21 w zw. z art. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach i art. 2 ust. 2 pkt 1 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. ochronie gruntów rolnych i leśnych, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał, że w przypadku określenia rodzaju użytku gruntowego - las, decydującą rolę odgrywa stan faktyczny na gruncie, zaś kryteria gruntu, który może być sklasyfikowany jako las, zostały określone w art. 3 ustawy z 1991 r. o lasach. Wyjątkiem od wyżej przedstawionej zasady ustalania tego rodzaju użytku gruntowego (las), na podstawie faktycznego sposobu użytkowania danego gruntu, jest przypadek, gdy dany grunt objęty jest treścią planu urządzenia lasu i uproszczonego planu urządzenia lasu. Wówczas, w myśl art. 20 ust. 2 ustawy z 1991 r. o lasach, w ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasu. Brak uproszczonego planu urządzenia lasu dla danego terenu nie powoduje, że grunty tracą charakter gruntów leśnych. Nie ma również znaczenia przeznaczenie gruntów w planie miejscowym na cele inne niż leśne: nie stanowi to o pozbawieniu tych gruntów ich faktycznego, dotychczasowego charakteru. W świetle powyższych wyjaśnień w ocenie Kolegium przyjąć należy, że w sprawie rozpatrywanej spełnione zostało również kryterium przeznaczenia, o którym mowa w art. 3 ustawy o lasach. Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2019 r., sygn. akt II SA/Kr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Sąd stwierdził, że - jak wynika ze zdjęć- porost roślinnością nie dotyczy całej działki nr [...], gdyż widoczny jest fragment muru oporowego, który zapewne służy ochronie nieleśnego terenu (k.160 akt adm.). W protokole oględzin (k.144 verte) odnotowano, że opisy w UPUL są zgodne ze stanem faktycznym na gruncie. W UPUL w oddziale 5n wpisano zaś: "inne wylesienie, informacje dodatkowe: mur oporowy, miejsce postoju pojazdów" (k.141). Jeśli zatem na części działki znajduje się miejsce postoju pojazdów, to nie może być mowy o zalesieniu tej części terenu. Jeśli parking jest wyznaczony i utwardzony, co nie zostało w sprawie ustalone, trudno wskazać za art. 3 ust. 1 u.l., że w tej części tylko przejściowo pozbawiono działkę roślinności. Dotychczasowe ustalenia nie wskazują na to, aby właściciel wyciął drzewa, aby urządzić miejsce postojowe dla samochodów. Raczej przypuszczać należy, że parking urządzono na miejscu pozbawionym roślinności. Będzie to jednak przedmiotem ustaleń. Teren działki nr [...] spełnia w ocenie Sądu kryterium przestrzenne, jak również, zalesiona jej część spełnia kryterium przyrodnicze. Natomiast wymaga ustalenia, czy i jaka część działki nie spełnia tego ostatniego kryterium, to znaczy nie ma tam roślinności, oraz jaki parking się tam znajduje (czy jest to teren np. łąki, czy też jest to urządzony (utwardzony) parking z murem oporowym). Co do kryterium przeznaczenia do produkcji leśnej, z całą pewnością teren przeznaczony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako las spełnia to kryterium. Podobnie ta część działki, która jest zalesiona, stanowi zwarty ciąg (kompleks) z pozostałymi, o których mowa wyżej, będzie spełniać to kryterium. Natomiast część niezalesiona, z urządzonym parkingiem, gdyby tak się okazało, nie mogłaby zostać tak oceniona. W konsekwencji Sąd stwierdził, że wobec powyższego organ I instancji winien dokonać ustaleń, w wyniku których winno się okazać: 1) dokąd sięga granica zalesienia działki nr [...] 2) gdzie znajduje się na niej parking i mur oporowy; 3) jaka część działki jest objęta MPZP [...] i jakie jej części są zajęte przez jakie tereny określone w planie; 3) dokąd sięga granica użytku ekologicznego "Uroczysko [...]", o ile obejmuje przedmiotową działkę. W wyniku tych ustaleń powinien powstać szkic, gdzie na obraz ewidencyjny działki organ naniesie powyższe informacje, a który ponadto winien uwzględnić proponowane granice terenów 5m i 5n w UPUL. Decyzją z dnia 9 września 2020 r. ([...] na podstawie art. 21 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2020 r., poz. 1493 ze zm.), art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1161; z 2020 r., poz. 471), art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2020 r., poz. 920 ze zm.) Prezydent Miasta K. nie uznał wniosku D. K. w sprawie zastrzeżeń do Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu dla Dzielnicy [...] Z. dla działki nr [...], obr. [...] jedn. ewid. K. [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, że w wykonaniu zaleceń wskazanych w wyroku organ I instancji w dniu 15 lipca 2020 r. przeprowadził wizję w terenie podczas której stwierdzono zgodność opisu taksacyjnego Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu dla Dzielnicy [...] Z. ze stanem faktycznym na gruncie, a w wyniku ustaleń powstał szkic z zakresem wskazanym przez WSA w K. (załączony do protokołu z rozprawy administracyjnej). Podczas wizji dokonano pomiaru parkingu i muru oporowego. Ustalono, że mur oporowy i powierzchnia utwardzona znajdują się tylko w części opisanej w Uproszczonym Planie Urządzenia Lasu dla Dzielnicy [...] Z. jako "Inne wylesienie". Obszar obejmujący wydzielenie 5m został opisany jako drzewostan, natomiast 5n został opisany jako inne wylesienie. Cały obszar objęty jest w całości miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" obowiązującym od dnia 15 stycznia 2020 r. W przedmiotowym dokumencie cały obszar leśny działki nr [...] obr, [...] w K. oznaczony jest symbolem ZL.2 z przeznaczeniem pod lasy. Wyjaśnił organ, że zgodnie z prawem Starosta zobowiązany jest zlecić wykonanie dokumentacji urządzeniowej dla wszystkich gruntów będących w ewidencji gruntów i budynków oznaczonych użytkiem - Ls- lasów stanowiących własność osób fizycznych. Właściciel lasu ma możliwość wyłączenia gruntu z produkcji leśnej poprzez złożenie wniosku do Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w K.. Opis taksacyjny wykonany w obowiązującym UPUL jest niezbędny do wyłączenia gruntu z produkcji leśnej. Wskazano, że przedmiotowa działka znajduje się na obszarze [...] Parku Krajobrazowego, zaś "[...]" nie jest użytkiem ekologicznym. Od powyższej decyzji odwołanie złożył D. K., zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 art. 107 § 3 kpa oraz art. 8 i art. 11 kpa, jak również przepisów prawa materialnego tj. art. 3 pkt 1 ustawy o lasach, a to poprzez: niewłaściwe zastosowanie i nieuzasadniony brak uznania wniosku Skarżącego w sprawie zastrzeżeń do Uproszczonego Planu Urządzania Lasu dla Dzielnicy [...] Z. dla działki nr [...]; brak zastosowania się przez organ I instancji do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w orzeczeniu sądu administracyjnego; brak wyjaśnienia okoliczności sprawy dokonaną wykładnię pojęcia "las", a w konsekwencji naruszenie art. 19 ust. 2 ustawy o lasach poprzez błędną subsumpcję stanu faktycznego skutkującą stwierdzeniem, iż działka nr [...] objęta postępowaniem stanowi las, a tym samym podlega uwzględnieniu w uproszczonym planie urządzania lasu. Decyzją z dnia 9 listopada 2020 r. (SKO. [...]) na podstawie art. 21 w zw. z art. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2020 r., poz. 1463), art. 2 ust. 2 pkt 1 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1161) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy ww. decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, powtórzył ustalenia i oceny organu I instancji i oraz podał, co następuje: W protokole oględzin znajduje się zapis, że dla przedmiotowej działki nie wydano decyzji zezwalającej na trwałe wyłączenie gruntu z produkcji leśnej. Wykonano pomiar parkingu i muru oporowego znajdującego się w obszarze użytku leśnego. Fragment mapy z wykonanego pomiaru został dołączony do protokołu. Odwołujący się wskazał w trakcie wizji, że w użytku leśnym znajduje się również szambo i skrzynka elektryczna wraz z przewodem zasilającym biegnącym około 3 m za krawędzią utwardzoną w prowadzonym postępowaniu. Ustalono, że mur oporowy i powierzchnia utwardzona znajdują się tylko w części opisanej w Uproszczonym Planie Urządzenia Lasu dla Dzielnicy [...] Z. jako "Inne wylesienie". Organ I instancji wbrew zarzutom odwołania wypełnił zalecenia Sądu wskazane w wyroku z dnia 4 grudnia 2019 r. Grunt stanowiący działkę nr [...] spełnia bowiem trzy kryteria: przestrzenne (powierzchniowe), przyrodnicze i przeznaczenia do uznania go za las. Działka ta stanowi w swej części użytek oznaczony symbolem LsIV o pow. 0,0319 ha oraz LsVI o pow. 0,2096 ha i sąsiaduje bezpośrednio z szeregiem innych działek leśnych tworzących [...], stanowiąc zwarty kompleks leśny o pow. ok. 400 ha. Oględziny przeprowadzone w dniu 15 lipca 2020 r. potwierdzają istnienie roślinności o charakterze leśnym. ( grunt porośnięty bardzo gęsto roślinnością (zarówno drzewa, jak i roślinność krzewiasta), wskazującą na użytek o charakterze leśnym. Co do spełnienia kryterium przeznaczenia, to zgodnie z treścią art. 20 ust. 1 ustawy o lasach, w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasów, w tym lasów ochronnych. Fragment działki nr [...] jest zadrzewiony, a przejściowe pozbawienie roślinności nie przesądza o braku bytu prawnego lasu, bowiem zgodnie żart. 13 ust. 1 pkt 2 u.o.l. na właścicielu nieruchomości ciąży obowiązek ponownego wprowadzania roślinności leśnej (upraw leśnych) w lasach w okresie do 5 lat od usunięcia drzewostanu. Wynikający z art. 20 ust. 2 u.o.l. obowiązek uwzględniania planów urządzenia lasu dotyczących granic i powierzchni lasów oznacza wyłącznie, że nie jest dopuszczalne dokonywanie zmian w ewidencji gruntów i budynków w zakresie terenów leśnych wbrew planom urządzania lasów, które - stanowiąc szczególny rodzaj planów zagospodarowania przestrzennego takich terenów - przesądzają o treści wpisów w ewidencji gruntów. Przekwalifikowanie konkretnego gruntu na potrzeby ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do gruntu, który nie został uprzednio przeznaczony do produkcji leśnej (nowy las), wymaga uprzedniego przeznaczenia do produkcji leśnej, co może nastąpić w miejscowym planie, a gdy dany teren nie jest objęty planem, w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a dopiero następnie jest miejsce na plan urządzania lasu (uproszczony plan urządzania lasu) lub decyzję wyznaczającą zadania z gospodarki leśnej i na samym końcu na zmianę w ewidencji gruntów (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Po 946/17). Bez przeprowadzenia stosownych procedur tj. uzyskania zgody właściwego organu na przeznaczenie terenu leśnego na cele nieleśne, decyzyjnego wyłączenia gruntu spod gospodarki leśnej (produkcji leśnej) i dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków, formalnie nie może dojść do utraty przez działkę statusu prawnego lasu. Nawet jeśli z jakichkolwiek przyczyn las utracił niektóre swoje cechy, takie jak np. drzewostan czy runo leśne, użytek leśny nie traci przez to swego charakteru: zmiany o charakterze faktycznym nie mogą stanowić podstawy do dokonania zmiany gleboznawczej klasyfikacji gruntów. Z art. 24 ustawy o lasach wynika bowiem ciążący na właścicielu lasu obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego lasu poprzez ponowne wprowadzenie roślinności leśnej (upraw leśnych) i doprowadzenia np. do odtworzenia leśnego charakteru gruntu (np. runa leśnego). Nawet więc czasowy brak roślinności leśnej nie jest więc podstawą do przeklasyfikowania gruntu leśnego na nieleśny. Gdyby dopuścić taką możliwość, każdy właściciel lasu poprzez wykarczowanie go (pozbawienie lasu roślinności) mógłby doprowadzić swój teren do utraty charakteru leśnego. Taka sytuacja z punktu widzenia ratio legis ustawy o lasach jest niedopuszczalna. Obecnie cała działka nr [...] obr. [...] K. objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] obowiązującym od dnia 15 stycznia 2020 r. Obszar leśny działki nr [...] oznaczony jest symbolem ZL.2 z przeznaczeniem pod lasy. Na powyższą decyzję D. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów: 1) art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach ( Dz. U. z 2020 r., poz. 1463 ze zm., dalej jako: "ustawa o lasach") w zw. z art. 20 ust. 1 w zw. z art. 20 ust. 2 w zw. z art. 21 ust. 1 pkt 1 - pkt 3 oraz ust. 5 ustawy o lasach w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 1 - 5 w zw. z art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1161 ze zm., dalej jako: "ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych") - poprzez niewłaściwe zastosowanie i nieuzasadniony brak uznania wniosku skarżącego w sprawie zastrzeżeń do Uproszczonego Planu Urządzania Lasu dla Dzielnicy [...] Z. dla działki nr [...], obręb [...], jednostka ewidencyjna [...] w K.; 2) art. 153 ppsa w zw. z art. 141 § 4 ppsa - poprzez brak zastosowania się przez Organ do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w orzeczeniu sądu administracyjnego z dnia 4 grudnia 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 1141/19; 3) art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o lasach - poprzez niewłaściwe zastosowanie i bezpodstawne stwierdzenie, że grunt stanowiący działkę nr [...] obręb [...], jednostka ewidencyjna [...] w K. - spełnia kryterium przyrodnicze, uprawniające do uznania go za las, pomimo że znaczna część tego gruntu nie jest pokryta krzewami oraz runem leśnym; 4) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 kpa - poprzez brak dokładnego wyjaśnienia okoliczności przedmiotowej sprawy, a także naruszenie zasady prawdy materialnej i jej gwarancji; 5) art. 80 kpa - poprzez przekroczenie granic swobodniej oceny dowodów, polegające na rozstrzygnięciu sprawy bez wnikliwej i merytorycznej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a także dowolną analizę okoliczności istotnych dla prawidłowego załatwienia sprawy; 6) art. 8 § 1 kpa - poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania jego uczestników do organów władzy publicznej; 7) art. 11 kpa w zw. z art. 107 § 3 kpa - niewyczerpujące i niejasne uzasadnienie skarżonej decyzji oraz nieprzekonywujące wyjaśnienie zasadności przesłanek, którymi organ kierował się wydając rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że organ I instancji podjął nieudolną próbę wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, nie tylko w decyzji z dnia 9 września 2020 r., ale również w piśmie z dnia 2 października 2020 r., zaś organ II instancji powielił ustalenia organu I instancji, nie dokonując ponownego, merytorycznego rozpatrzenia sprawy administracyjnej. Zdaniem skarżącego uzasadnione wątpliwości wzbudza również niedopuszczalna praktyka organu I instancji, który we wspomnianym piśmie z dnia 2 października 2020 r. de facto uzupełnił decyzję z dnia 9 września 2020 r. Właściwym trybem złożenia wyjaśnień zawartych w tymże piśmie było uzasadnienie wydanego rozstrzygnięcia. Organ I instancji nie wykonał wiążących wskazań Sądu, a po sformułowaniu przez skarżącego zarzutów w tym zakresie, starał się nieskutecznie konwalidować te uchybienia, nie odnosząc się jednak do szczegółowej i precyzyjnej analizy prowadzonego przez ten organ ten postępowania. Skarżący podniósł również, że organ I instancji oraz organ odwoławczy bezpodstawnie stwierdziły, że grunt stanowiący działkę nr [...] spełnia kryterium przyrodnicze, uprawniające do uznania go za las, pomimo że znaczna część tego gruntu nie jest pokryta krzewami oraz runem leśnym, tymczasem: 1) na gruncie, będącym przedmiotem postępowania, poza drzewami leśnymi, nie występuje inna roślinność leśna obejmująca obszar objęty projektem Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu; obszar ten stanowi w przeważającej części skarpę o nachyleniu około 80 stopni, bez zalesienia innego, niż wskazane drzewa; obszar ten posiada pokrycie piaskowe oraz piaskowo-gliniaste, bez występującego runa leśnego; roślinność krzewiasta składa się z ozdobnych krzewów ogrodowych oraz krzewów winorośli, które nie stanowią elementów roślinności leśnej; 2) organy nie wskazały, aby niewystępowanie roślinności leśnej w postaci krzewów leśnych i runa leśnego na działce skarżącego miało charakter przejściowy, w takim zakresie, że roślinność tego typu występowała na niej wcześniej i wystąpi w przyszłości; 3) skarżący nie dokonywał na gruncie wycinek lub innych działań destrukcyjnych w stosunku do zastałej na gruncie roślinności, a brak wskazanych rodzajów tejże roślinności wynika z naturalnego ukształtowania szaty roślinnej w taki, a nie inny sposób; 4) znaczna cześć gruntu pokryta jest ziemią bez runa leśnego i piachem, a także pokryta roślinnością inwazyjną, która nie stanowi roślinności leśnej; 5) spełnienie kryterium przyrodniczego na terenach sąsiednich nie może być odnoszone do roślinności na działce skarżącego, ponieważ analiza komentowanej przesłanki dotyczy konkretnego terytorium, bez związku z innym obszarem; 6) w art. 3 pkt 1 ustawy o lasach, ustawodawca jednoznacznie przesądził (koniunkcją łączną), że roślinność leśną stanowią łącznie drzewa leśne, krzewy leśne oraz runo leśne; niewystępowanie na gruncie, któregokolwiek elementu roślinności leśnej przesądza o niespełnieniu przez konkretny grunt (tu: działkę Skarżącego) definicji lasu. Podniesiono, że uzasadnienie przesłanki przyrodniczej (kryterium przyrodniczego) uznania gruntu Skarżącego za las, sporządzone przez organ II instancji (s. 14 decyzji) jest lakoniczne i pomijające istotne aspekty sprawy (np. występowanie runa leśnego, jako nieodzownego elementu roślinności leśnej). Nadto organ II instancji (podobnie jak organ I instancji) przekroczył granice swobodnej oceny dowodów, oceniając dowolnie przedstawiony materiał dowodowy. Uzasadnienie skarżonej decyzji - w zakresie obejmującym istotę sprawy (s. 13 - s. 15) jest bardzo lakoniczne (mieści się w ogólnikowych zdaniach) oraz nie zawiera wyjaśnienia przesłanek, którymi kierował się organ II instancji wydając zaskarżoną decyzję. Uzasadnienie to, zamiast wymaganych treści, zawiera stwierdzenia oderwane od realiów konkretnego przypadku . W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie jej zarzuty są trafne. W wyroku z dnia 4 grudnia 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 1114/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał na konieczność należytego wyjaśnienia sprawy. Uznał, że konieczne jest ustalenie, czy działka nr [...], choćby w części, nie stanowi lasu w rozumieniu art. 3 pkt 1a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U.2018.2129 t.j. z p. zm.). Wątpliwości Sądu w szczególności dotyczyły objętej UPUL tej części działki [...], która zagospodarowana jest jako mur oporowy i miejsca postojowe. Przyznać należy, że organ I instancji podjął zalecone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny działania. W ich wyniku powstał szkic, na którym uwidoczniono granice UPUL, powierzchnię wylesienia, oznaczono skarpę umocnioną murem kamiennym, krawężnik oraz powierzchnię utwardzoną (k.229 akt. administracyjnych). Po pierwsze jednak szkic, o którym mowa, nadal przedstawia stan sprawy w sposób nieczytelny. Otóż z legendy szkicu wynika, że granice UPUL [...] mają być zamknięte w niebieskich ramach, a teren wypełniony niebieskimi pasami. Na szkicu zaś teren pokryty niebieskimi pasami otoczony jest linią zieloną, a jedynie przecięty jest linią niebieską. Teren po północnej stronie niebieskiej linii oznaczono jako "UPUL – opisany drzewostan", po stronie południowej jako "UPUL-opis Ne inne wylesienia". Granice działki [...] są w ogóle niewidoczne: wg. legendy miały być oznaczone kolorem żółtym, a takiego na szkicu nie ma. Wedle czytelnych założeń Sądu orzekającego w sprawie akt II SA/Kr 1114/19, w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, miał powstać podstawowy materiał wyjściowy, precyzyjnie przedstawiający uwarunkowania terenowe i prawne działki nr [...] w kontekście projektu UPUL . Sporządzony szkic takiego materiału nie stanowi. Po wtóre opracowanie szkicu, o którym mowa, nie było celem samym w sobie. Jest oczywiste, że dopiero na jego podstawie należało dokonać oceny zgłoszonego przez skarżącego zastrzeżenia. Przypomnieć zaś trzeba, ze skarżący twierdził, iż działka [...] nie jest lasem (i jako taka nie powinna być objęta UPUL), a Sąd, w szczególności w odniesieniu do części działki zagospodarowanej pod mur oporowy i miejsca postojowe, także wyraził w tej mierze wątpliwość. Sąd przy tym podkreślił, że lasem jest obszar spełniający wszystkie trzy przesłanki z art. 3 pkt 1a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, a tylko las może być objęty UPUL. Za zupełnie niezrozumiałe uznać należy rozważania organu odwoławczego odnoszące się do kryterium "przeznaczenia gruntu do produkcji leśnej" . Odwołanie się w tej kwestii do przepisu art. 20 ust. 1 ustawy o lasach niczego, w odniesieniu do rozpatrywanego zastrzeżenia, nie wyjaśnia. Zgodnie z tym przepisem w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasów, w tym lasów ochronnych. Rzecz w tym , że w czasie sporządzania projektu UPUL , jak same organy ustalają, tylko część działki była objęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]". Także pozostały materiał zgromadzony w sprawie nie pozwala na miarodajną ocenę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Jego przedmiotem było zastrzeżenie do projektu uproszczonego planu urządzenia lasu, a projektu tego w aktach nie ma i nie dysponował nim organ odwoławczy. Wielokrotnie powielane fragmenty tabel i map projektem tym być nie mogą. Dokumenty te zresztą nie zostały opisane, nie potwierdzono ich zgodności z oryginalnym dokumentem, wreszcie nie odniesiono się do nich w sposób poddający się ocenie sądowej. W zaskarżonej decyzji ponownie powtórzono, że "mur oporowy i powierzchnia utwardzona znajdują się tylko w części opisanej w Uproszczonym Planie Urządzenia Lasu dla Dzielnicy [...] Z. jako "Inne wylesienie"" oraz , że "obszar obejmujący wydzielenie 5m został opisany jako drzewostan, natomiast 5n został opisany jako "inne wylesienie"". Nie wyjaśniono jednak, jakie znaczenie mają wymienione wpisy w kontekście treści rozpatrywanego zastrzeżenia i w odniesieniu do odpowiednich przepisów. Zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 12 listopada 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu sporządzania planu urządzenia lasu, uproszczonego planu urządzenia lasu oraz inwentaryzacji stanu lasu tryb sporządzania uproszczonego planu urządzenia lasu obejmuje sporządzenie w szczególności: 1)skróconego opisu lasów i gruntów przeznaczonych do zalesienia, 2)zestawienia powierzchni lasów ochronnych; 3)ogólnego opisu drzewostanów wraz z zestawieniem powierzchni gruntów i miąższości drzewostanu według gatunków głównych i ich wieku; 4)rejestru zawierającego: a)zestawienie powierzchni lasów według gatunków głównych oraz ich wieku, b)zadania w zakresie gospodarki leśnej, c)wykaz rozbieżności między danymi ewidencyjnymi odnoszącymi się do gruntów objętych sporządzanym uproszczonym planem urządzenia lasu a stanem faktycznym tych gruntów; 5)kopii lub wyrysu mapy ewidencyjnej gruntów z oznaczeniem działek ujętych w sporządzanym uproszczonym planie urządzenia lasu. Kompletna dokumentacja, o której mowa w cytowanych przepisach winna stanowić kanwę rozważań organu. Ustalenia i motywy przyjętych stanowisk winny do tejże dokumentacji nawiązywać. Wpisy odnoszące się do działki nr [...] winny zostać szczegółowo objaśnione, a szkic, o którym mowa była wyżej, winien być sporządzony w czytelnej grafice. Organ odwoławczy powtórzył za organem I instancji tezę, że "zgodnie z prawem organ obowiązany jest zlecić sporządzenie dokumentacji urządzeniowej dla wszystkich gruntów będących w ewidencji gruntów i budynków oznaczonych użytkiem Ls". Teza ta, mająca w sprawie zasadnicze znaczenie, została sformułowana bez wskazania przepisów prawa, które obowiązek na organ nakładają. Odwołanie się do nieokreślonego "prawa" stanowi istotną wadę uzasadnienia decyzji administracyjnej. Nie można wykluczyć, że chodziło tu o przepis ust. 2 § 7 w/w rozporządzenia, zgodnie z którym rejestr, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, sporządza się według danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, osobno dla każdej działki ewidencyjnej, ale to rola organu jest wskazanie i wyjaśnienie prawnych podstaw rozstrzygnięcia. Także za organem I instancji organ odwoławczy powtórzył, że obecnie " cały obszar objęty jest w całości miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru "Strzelnica - Sikornik" oraz, że "cały obszar leśny działki nr [...] oznaczony jest symbolem ZL.2". Nie wyjaśnił jednak co oznacza sformułowanie "cały obszar leśny" i jak jego granice odnoszą się do granic UPUL. Nie przedstawiono tego także na szkicu, o którym była mowa wyżej. Przede wszystkim jednak informację tę powtórzył bez żadnych objaśnień, w szczególności bez wskazania jej znaczenia dla rozstrzygnięcia. Milczeniem też pominięto fakt, że decyzja o zatwierdzeniu projektu UPUL została już wydana i w tej mierze nie poczyniono ani ustaleń, ani rozważań. Brak w aktach uporządkowanej, pełnej i miarodajnej dokumentacji, w tym czytelnego szkicu, brak stosownych wyjaśnień nawiązujących do tej dokumentacji i do odpowiednich przepisów prawa powodują, że zaskarżona decyzja w istocie nie poddaje się weryfikacji. Wskazane braki powstały w wyniku naruszeń przepisów o postępowaniu tj. art. art. 7, 77 i 107 § 3 kpa. Braki te mogą być usunięte na etapie postępowania odwoławczego. Z tych powodów, na podstawię art. 145 § 1 pkt 1c ppsa zaskarżoną decyzję należało uchylić. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.