II SA/Kr 792/16

Kraków, dnia 17 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B., L. K., K. B., M. B., J. R. i S. R. Na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 23 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie postanawia: przywrócić J. R. termin do uzupełnienia braków zażalenia

Zarządzeniem z dnia 2 listopada 2016 r. Przewodnicząca Wydziału II WSA w Krakowie wezwała J. R. do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 17 października 2016 r. poprzez złożenie dwóch odpisów zażalenia wraz ze wszystkimi załącznikami, złożenie siedmiu odpisów załączników, których nie nadesłano w odpisach załączonych do zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnił wskazanych braków. Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2017 r. referendarz WSA w Krakowie przyznał J. R. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 2 marca 2017 r. (data prezentaty sądu) ustanowiony w sprawie adwokat wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Podniesiono, że skarżący choruje na [...], która powoduje, że wymaga on pomocy osoby trzeciej. Przeszkoda w prowadzeniu korespondencji w niniejszej sprawie ustała dopiero w dniu 23 lutego 2017 r., kiedy to ustanowiony profesjonalny pełnomocnik odebrał pismo z sadu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.- dalej powoływana jako P.p.s.a.) jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesiono wniosek w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełniono (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz wystąpił brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. wyrok NSA z 4 czerwca 2002 r., sygn. akt II SA/Ka 1977/00). Uprawdopodobnienie nie oznacza więc udowodnienia braku winy. Zezwala natomiast na przyjęcie za wiarygodne istnienie faktów, z którymi określony przepis wiąże skutki prawne, na podstawie bardziej lub mniej udokumentowanych twierdzeń strony. Ustawodawca nie zdefiniował bliżej pojęcia braku winy, w orzecznictwie sądowym przyjmuje się jednak, że o braku winy można mówić wówczas, gdy pomimo podjęcia działań ze starannością, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o własne interesy, strona nie była w stanie dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych. Przeszkodą w zachowaniu terminu może być zdarzenie nagłe, nieprzewidywalne przez stronę. Oceniając okoliczności faktyczne występujące w niniejszej sprawie w kontekście przesłanek uprawniających do przywrócenia terminu uznać należało, że skarżący wykazał brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Z akt sprawy wynika, że profesjonalny pełnomocnik został ustanowiony przez ORA w [...] dopiero 1 lutego 2017 r. Zdaniem Sądu przedstawione przez pełnomocnika skarżącego okoliczności uprawdopodabniają brak jego winy w uchybieniu terminowi. Wskazać należy, że ustanowiony dopiero na tym etapie skargi profesjonalny pełnomocnik dochował należytej staranności w zakresie od niego wymaganym. Powziął wszelkie możliwe działania, aby strona mogła uzupełnić braki formalne zażalenia. W konsekwencji należało uznać, że zostały spełnione przesłanki do przywrócenia terminu w niniejszej sprawie. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.