II SA/Kr 715/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. F. na decyzję nr [...] [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2018r., znak: [...] w przedmiocie zmiany decyzji w przedmiocie nakazania rozbiórki postanawia: oddalić wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] – powiat [...] z dnia [...] lutego 2016 r., znak: [...].

Decyzją z dnia [...] marca 2018 r., znak: [...] [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] – powiat [...] z dnia [...] grudnia 2017r. o odmowie zmiany decyzji własnej z dnia [...] lutego 2016r., nakazującej E. F. rozbiórkę trzech budynków usytuowanych na działkach nr [...] i [...] obr. [...] w [...] zrealizowanych bez wymaganej zgody właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej. E. F. wniosła skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę z dnia [...] lutego 2016r. "albowiem jej wykonanie może wyrządzić skarżącej znaczne szkody majątkowe". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jednocześnie powołany przepis rozszerza możliwość wstrzymywania zaskarżonych aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Należałoby zatem w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy w niniejszej sprawie, która dotyczy kontroli decyzji orzekającej o odmowie zmiany decyzji nakazującej rozbiórkę możliwe byłoby wstrzymanie ostatecznej decyzji o rozbiórce. Sąd przychyla się w tym zakresie do poglądu zaprezentowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 4 marca 2011 r., sygn. akt II OZ 138/11. Sąd wyjaśnił w nim, że wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej może być kierowany jedynie w stosunku do decyzji odmawiającej zmiany, a nie do decyzji rozbiórkowej. Postępowanie w sprawie zmiany decyzji toczyć się może jedynie wobec niewadliwego prawnie rozstrzygnięcia administracyjnego, nie może zaś zmierzać do naprawienia ewentualnych wad takiej decyzji. W konsekwencji oznacza to, że wszczęcie postępowania w sprawie zmiany decyzji otwiera nowe odrębne postępowanie, nie dotykając mocy i ważności decyzji, o zmianę której strona wnosi, decyzja taka pozostaje w obiegu prawnym jako ostateczna i wykonalna. W tym też znaczeniu nie mieści się w granicach sprawy administracyjnej podlegającej kontroli sądu. Niezależnie od powyższego należy również wskazać, że skarżąca nie wykazała w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Poprzestanie na zacytowaniu przesłanki wstrzymania jest niewystarczające i nie pozwala na dokonanie oceny zasadności wniosku. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, które sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela, to wnioskodawca, domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.