II SA/Kr 541/26

Kraków, dnia 16 lipca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Ł. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 15 stycznia 2026 r. nr WI-I.7840.9.7.2025.AR w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno – budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę obejmującego rozbiórkę postanawia odrzucić skargę

Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 15 stycznia 2026 r. nr WI-I.7840.9.7.2025.AR utrzymał w mocy decyzję Starosty Wadowickiego z 16 lipca 2025 r. odmawiającą zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektonicznobudowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę obejmującego rozbiórkę budynku inwentarskiego, budowę budynku mieszkalnego z usługami agroturystycznymi w zabudowie zagrodowej wraz z instalacjami, budowę budynku gospodarczego w zabudowie zagrodowej, budowę instalacji zewnętrznych: wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, gazowej, elektrycznej, budowę zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe, budowę zbiornika bezodpływowego na wody opadowe, zagospodarowanie terenu wokół inwestycji w zakresie: utwardzenia terenu dojść i dojazdów, budowy miejsc postojowych dla samochodów osobowych, budowę muru oporowego, niwelację terenu w zakresie realizacji skarp i wcięć na działkach nr [...] [...], [...], [...], [...] w miejscowości Z. W.. Jak wynika z akt administracyjnych przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję pełnomocnik T. Ł. (pełnomocnictwo dla R. K. znajduje się na stronie 23 akt administracyjnych) odebrał w dniu 2 lutego 2026 r. (akta administracyjne [...] Z kolei skargę na powyższą decyzję T. Ł. wniósł w dniu 24 marca 2026 r. (koperta k- 8 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sąd z urzędu bada spełnienie wymogów formalnych związanych z wniesieniem skargi w celu stwierdzenia jej dopuszczalności. Podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl z kolei art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 lutego 2026 r. Zatem termin do wniesienia przez niego skargi upłynął w dniu 4 marca 2026 r. (środa). Skarga wniesiona chociażby jeden dzień po terminie nie może podlegać rozpoznaniu. Zgodnie bowiem z art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę w dniu 24 marca 2026 r. (koperta k- 8 akt sądowych), a zatem po upływie terminu dla dokonania tej czynności procesowej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie cytowanego art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., skargę należało odrzucić.