II SA/Kr 472/25

Kraków, dnia 17 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 24 lutego 2025 r., znak SKO.ZP/415/503/2024 w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: odrzucić skargę.

Skarżąca H. G., działając przez pełnomocnika P. G., wniosła - za pośrednictwem organu administracji – skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 24 lutego 2025 r., znak SKO.ZP/415/503/2024, w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W związku z brakami formalnymi skargi, w wykonaniu zarządzenia Referendarza sądowego z 7 maja 2025 r., k. 12, pełnomocnik skarżącej P. G. został wezwany, k. 16 - na adres do doręczeń podany w skardze - do uzupełnienia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez złożenie pełnomocnictwa. Nadto, ponieważ nie uiszczono wpisu od skargi, pełnomocnik skarżącej P. G., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 maja 2025 r., k. 13, został wezwany, k. 17 - na adres do doręczeń podany w skardze - do uiszczenia – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi - należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 492 zł. Ww. wezwania do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi zostały ekspediowane jedną przesyłką pocztową, k. 21, do pełnomocnika skarżącej na adres do doręczeń podany w skardze k. 2. Ww. przesyłka pocztowa adresowana do pełnomocnika skarżącej - po dwukrotnym awizowaniu - powróciła do Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie" – niepodjęta przesyłka w aktach, k. 21. Braki skargi nie zostały przez pełnomocnika skarżącej uzupełnione. Wobec powyższego - w związku z brakami formalnymi i fiskalnymi skargi - w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 czerwca 2025 r., k. 23, k. 24, skarżąca H. G. została wezwana, k. 25, k. 26, do własnoręcznego podpisania skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 492 zł – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. wezwania do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi zostały ekspediowane do skarżącej jedną przesyłką pocztową, k. 27, na adres skarżącej podany w skardze, k. 2. Ww. przesyłka pocztowa adresowana do skarżącej - po dwukrotnym awizowaniu - powróciła do Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie" – niepodjęta przesyłka w aktach, k. 27. Braki skargi nie zostały przez skarżącą uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że aby można było nadać skardze dalszy bieg, wszystkie jej braki winny być uzupełnione w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których - mimo wezwania - nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Pomimo wezwań - ekspediowanych najpierw do pełnomocnika skarżącej P. G., a następnie bezpośrednio do skarżącej H. G. - opisane na wstępie braki formalne i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione. Stosowne wezwania o uzupełnienie braków formalnych i fiskalnych skargi ekspediowane najpierw do pełnomocnika skarżącej P. G. - na wskazany w skardze adres do doręczeń, a następnie bezpośrednio do skarżącej H. G. - na wskazany w skardze adres zam. skarżącej - po dwukrotnym awizowaniu - powróciły do Sądu z adnotacjami "zwrot nie podjęto w terminie" – niepodjęte przesyłki znajdują się w aktach, k. 21 i k. 27. Mamy więc do czynienia z tzw. doręczeniami zastępczymi. Na zwrotnych potwierdzeniach odbioru widnieje adnotacja doręczyciela o miejscu pozostawienia pisma do dyspozycji adresata w placówce pocztowej oraz o miejscu awizacji. Na przesyłkach widnieje również data zwrotu oraz daty dwukrotnej awizacji. Na zwrotnych potwierdzeniach odbioru widnieje również data i podpis w zakresie daty zwrotu do nadawcy. W trybie art. 73 P.p.s.a. istotne jest, aby na kopercie zawarto informację o jej dwukrotnym awizowaniu, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Dokument potwierdzenia odbioru stanowi dokument urzędowy, który korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Innymi słowy pocztowy dowód doręczenia przesyłki stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie sądowym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 30 kwietnia 1998 r., sygn. III CZ 51/98, opubl. OSNC 1998; wyrok NSA z 12 grudnia 2008 r. sygn. II GSK 555/08, LEX nr 52569). Taki charakter zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki uzasadnia przyjęcie, że dokument ten korzysta z domniemania prawdziwości. Wobec prawidłowości doręczeń zastępczych przesyłek ekspediowanych najpierw do pełnomocnika skarżącej P. G. - na wskazany w skardze adres do doręczeń, a następnie bezpośrednio do skarżącej H. G. - na wskazany w skardze adres zam. skarżącej, należy stwierdzić, że braki formalne i fiskalne skargi – pomimo stosownego wezwania o usunięcie jej braków – nie zostały uzupełnione. Pomimo wezwań Sądu - termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie, skarga nie została podpisana przez skarżącą, a wcześniej jej pełnomocnik nie przedłożył pełnomocnictwa. Zatem skarga podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a.