II SA/Kr 393/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na postanowienie nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 21 stycznia 2020 r., znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia odrzucić skargę.

A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 21 stycznia 2020 r., znak: [...], w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że została wniesiona z przekroczeniem ustawowego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi. W przeciwnym razie sprawie nie można nadać prawidłowego biegu. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest m.in. dochowanie terminu jej wniesienia. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Uchybienie terminu skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę z uchybieniem terminu. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 189 akt admin.) wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 stycznia 2020 r., a zatem termin do wniesienia do sądu skargi na tę decyzję upływał z dniem 26 lutego 2020 r. (środa). Tymczasem skarżący wniósł skargę 2 marca 2020 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 27 akt sąd.), a więc po upływie terminu do dokonania tej czynności. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.