II SA/Kr 385/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Asesor WSA Anna Kopeć (spr.) Protokolant: starszy referent sądowy Paulina Filipek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi R. G. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 31 grudnia 2025 r. znak WI-I.7840.12.7.2024.MS w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.

Starosta P. wydał 2 października 2024 r. decyzję nr 208/2024 z znak: AB.6740.194.2024.JT, którą zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił Inwestorowi pozwolenia na budowę dla inwestora P. S. na zamierzenie budowlane w ramach III etapu inwestycji obejmujące: budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego "D" z infrastrukturą towarzyszącą i zbiornikiem retencyjnym na dz. nr ewid. [...] w miejscowości P., gm. P.. Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego od tej decyzji przez R. G. Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 31 grudnia 2025 r., znak WI-I.7840.12.7.2024.MS utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1691) zwanej dalej k.p.a. i art. 81 ust.1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.), zwanej dalej Pb. Uzasadniając to rozstrzygnięcie Wojewoda podkreślił, że zakres uprawnień kontrolnych organu administracji architektoniczno - budowlanej został określony w art. 35 ust. 1 Pb. Przeprowadzona przez organ odwoławczy analiza projektu w zakresie opisanym w art. 35 Pb pozwala na stwierdzenie, że został on opracowany zgodnie z przepisami. Inwestor, działający przez ustanowionego pełnomocnika, złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (str. 1b akta organu I instancji) dla działek nr ewid.[...]. Projekt zagospodarowania terenu (zwany dalej PZT) i projekt architektonicznobudowlany (zwany dalej PAB), jako załączniki do decyzji, opatrzone zostały klauzulą stanowiącą o zatwierdzeniu niniejszego projektu. Opracowanie zostało oprawione w okładki przystosowane do formatu A4, posiada numerację zgodną ze spisem zawartości projektu, zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie. Projekt budowlany jest kompletny, został opracowany i sprawdzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia, co zostało potwierdzone kopiami decyzji o ich nadaniu. Projektanci do opracowania załączyli kopie zaświadczenia o wpisie do odpowiedniej izby branżowej oraz wszyscy przedłożyli oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Załączono informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (str. 2-6 załączników do projektu budowlanego). Rysunek PZT (karta nr 27), stanowiący część projektu budowlanego, wykonano na kopii aktualnej mapy do celów projektowych, a główny projektant potwierdził zgodność treści kopii mapy z jej oryginałem. Projekt został uzgodniony, bez uwag przez uprawnionego rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Dla przedmiotowej inwestycji opracowano opinię geotechniczną, w której stwierdzono proste warunki gruntowe, a przedmiotową inwestycję zaliczono do drugiej kategorii geotechnicznej (str. 9 opisu do PZT). Przedmiotowa nieruchomość posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej wojewódzkiej nr [...] (od północy), działki drogowej nr ewid. [...] (ul. [...], oznaczona w MPZP symbolem KDG/KDZ) poprzez istniejący zjazd publiczny. W trakcie trwającego postępowania odwoławczego zostało dołączone oświadczenie Zarządu Dróg Wojewódzkich w K., wydane na podst. art. 34 ust. 3 pkt. 4 Pb. Szczegółowe informacje dotyczące kwestii zjazdu z drogi publicznej zostaną opisane w dalszej części niniejszej decyzji, w odpowiedzi na zarzuty skarżącego. Dodatkowo projektowana inwestycja posiada również dostęp do drogi publicznej gminnej (od południa) działka nr ewid. [...] (ul. O. , oznaczona w MPZP jako KDD), poprzez istniejący zjazd indywidualny. Do nowoprojektowanego budynku woda zostanie doprowadzona z gminnej sieci wodociągowej wo100, poprzez projektowane przyłącze wodociągowe, nie objęte niniejszym wnioskiem i procedowane w/g odrębnego opracowania, zgodnie z art. 29a Pb. Projektuje się zewnętrzne instalacje kanalizacji sanitarnej od budynku, do gminnej sieci kanalizacji sanitarnej, poprzez projektowane przyłącze od ostatniej studzienki do gminnej sieci, które nie zostało objęte niniejszym opracowaniem i zostanie ono wykonane w/g odrębnego opracowania na podstawie art. 29a Pb. Odprowadzenie wód opadowych z dachu oraz z terenów utwardzonych (komunikacja, miejsca postojowe) zaprojektowano zewnętrzną instalację kanalizacji deszczowej ze szczelnym, rurowym zbiornikiem DN600 o poj. 23,3 mł na wody opadowe (w/g rysunku PZT). Odprowadzenie wód opadowych z chodników, które nie przebiegają w sąsiedztwie dróg lub parkingów zaprojektowano, jako powierzchniowe grawitacyjne bezpośrednio na teren biologicznie czynny działki Inwestora, bez szkody dla działek sąsiednich i interesu osób trzecich (z uwagi na duże odległości od granic działek, takie rozwiązanie techniczne nie będzie powodowało zalewania lub podtopień działek sąsiednich). Na dodatkowym rysunku nr PR-Z-D-01a (karta nr 27b) została pokazana trasa kanalizacji deszczowej, wraz z podłączeniem jej poprzez projektowany przyłącz do gminnej sieci kanalizacji deszczowej. Na trasie przedmiotowej instalacji projektuje się separator olejów i produktów ropopochodnych, w odległości od najbliższego okna otwieralnego do pomieszczenia przeznaczonego na pobyt ludzi - ponad 5m. Zasilanie energią elektryczną dla przedmiotowego budynku odbędzie się, poprzez nowo projektowane przyłącze energetyczne, w/g warunków wydanych przez zarządcę sieci, nie jest objęte niniejszym wnioskiem i zostanie wykonane w/g odrębnego opracowania, zgodnie z art. 29a Pb. Ponadto, projektuje się również oświetlenie terenu, latarnie elektryczne, które zostaną zlokalizowane wzdłuż układu komunikacyjnego, umożliwiające doświetlenie dojście i dojazd do budynku projektowanego i zapewniające bezpieczne użytkowanie terenu inwestycji po zapadnięciu zmroku. Projektuje się zewnętrzne oświetlenie elektryczne umieszczone na elewacji nad wejściem, do klatki schodowej w budynku oraz nad wjazdem do garażu podziemnego. Do budynku zostanie doprowadzony gaz z nowo projektowanego przyłącza gazowego, w/g warunków wydanych przez zarządcę sieci. Skrzynka gazowa, wraz z gazomierzem, kurkiem głównym i reduktorem zamontowana zostanie na elewacji. Przyłącze gazu nie jest objęte niniejszym wnioskiem i zostanie wykonane w/g odrębnego opracowania, na podstawie art. 29a Pb. Dodatkowo, projektant przedłożył oświadczenie o braku możliwości podłączenia projektowanego budynku do istniejącej sieci ciepłowniczej (str. 35 do części PZT). Dalej przeprowadzono szczegółową analizę zgodności projektu z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, z wymogami ochrony środowiska oraz innymi przepisami, w tym techniczno - budowlanymi. Wojewoda wskazał też na uzupełniające postępowanie dowodowe, które przeprowadził. Po weryfikacji zgromadzonego przez organ I instancji materiału dowodowego oraz zatwierdzonego projektu budowlanego, pismem z 1 października 2025 r. wezwał pełnomocnika inwestora do: Pełnomocnik Inwestora w odpowiedzi na w/w wezwanie przedłożył pismo, w którym wyjaśnił, iż uzupełniono część rysunkową PZT oraz przedłożono dodatkowe rysunki, tak aby zwiększyć czytelność projektowanej inwestycji, a nowy dołączony rysunek koordynacyjny "PR-Z-D-01" (karta nr 27a) z datą opracowania X-2025 r., został zmieniony z intensywnego zielonego koloru na szraf w kolorze zielonym. Wojewoda Małopolski odniósł się również do zarzutów odwołania. Ze względu na obszerną formą odwołania oraz bardzo dużą liczbę przytoczonych przez skarżącego ustaw, rozporządzeń, uchwał itp. - organ odwoławczy dokonał własnego streszczenia kolejnych zarzutów, wyodrębniając najważniejsze z nich, związane bezpośrednio z udzielonym pozwoleniem na budowę. W odpowiedzi na zarzuty dotyczące przepisów zawartych w ustawie o drogach publicznych z 21 marca 1985 r. (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 889) – zwanej dalej udp. Skarżący twierdzi, że Inwestor nie uzgodnił projektu zagospodarowania terenu (PZT) z właściwym zarządcą drogi, nie przedłożył projektu zjazdu (budowy lub przebudowy), nie uzgodnił jego lokalizacji oraz nie dostarczył odpowiedniego uzgodnienia w zakresie możliwości włączenia się do drogi oraz zwiększenia ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą. Organ odwoławczy poinformował, że projektowana inwestycja posiada połączenie z drogą publiczną dwoma istniejącymi (niezależnymi) zjazdami - jeden z drogi wojewódzkiej dz. nr [...], a drugi z drogi gminnej dz. nr [...], co zostało już opisane powyżej w niniejszej decyzji. Ponadto, pełnomocnik inwestora przedłożył do projektu budowlanego (karta nr 49a) pismo Zarządu Dróg Wojewódzkich w K. z 23 października 2025 r., znak: ZDW/PW/2025/8721/DI-6/KUF, w którym to stwierdza, iż: "(...) działając na podstawie art. 34 ust. 3 pkt 4 (...) Pb oraz art. 2 pkt. 14 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2025 r. poz. 1578), oświadcza o możliwości połączenia w/w nieruchomości poprzez drogę wewnętrzną, która posiada istniejące włączenie komunikacyjne (zjazd istniejący) do drogi wojewódzkiej nr [...] w odc. ref. 080 km 0+061, zgodnie z załączonym materiałem graficznym. Jedocześnie, działając w trybie art. 35 ust. 3 (...) udp, Zarząd Dróg Wojewódzkich w K. uzgadnia zmianę sposobu zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego drogi wojewódzkiej nr [...], polegająca na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego D, w zakresie możliwości włączenia do drogi wojewódzkiej ruchu drogowego spowodowanego tą inwestycją." A zatem zarzuty skarżącego są całkowicie bezzasadne. W odpowiedzi na zarzuty dotyczące ustawy Prawo budowlane. Odwołujący twierdzi, że opracowany projekt budowlany zawiera nieprawidłowości i braki, które powinny zostać sprawdzone przez organy administracji architektoniczno -budowlanej (zwane dalej aa-b). Skarżący w piśmie swym twierdzi również, że inwestor nie uzyskał wszelkich pozwoleń, uzgodnień, opinii, oświadczeń i innych dokumentów, wydanych przez różne organy. Do projektu nie zostały również przedłożone warunki przyłączeniowe od dostawców poszczególnych mediów (prąd, gaz, woda, kanalizacja) oraz brak jest umieszczenia w decyzji Starosty P. informacji o tych instalacjach, które wymagają uzyskania pnb. Dalej skarżący pisze o nieprawidłowym etapowaniu inwestycji i o sztucznym jej dzieleniu, które uzyskały niezależne decyzje udzielające pozwolenia na budowę. Wojewoda po sprawdzeniu zgodności projektowanej inwestycji z przepisami prawa, w szczególności z art. 34 ust. 3 Pb - nie dopatrzył się nieprawidłowości, które dawałyby podstawę do uchylenia udzielonego pozwolenia na budowę. Projekt budowlany, na etapie postępowania odwoławczego, został poprawiony i skorygowany przez projektantów, którzy zgodnie z przepisami prawa odpowiadają za jego formę i kształt. Organ II instancji wyjaśnił, że organy aa-b nie są uprawnione do weryfikowania rozwiązań technicznych wynikających z wiedzy specjalistycznej (branżowej) projektantów. Za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego, w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, odpowiada projektant, a jeżeli istnieje wymóg jego sprawdzenia, również sprawdzający (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1517/09). Zgodnie z art. 34 ust. 3d pkt 3 Pb – projektant i sprawdzający, do projektu budowlanego dołączyli oświadczenie o jego sporządzeniu projektu, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W niniejszej sprawie obowiązek ten został dopełniony. Natomiast, co do zarzutu etapowania inwestycji - organ odwoławczy przywołał treść art. 33 ust. 1 Pb: "Pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego". Dodatkowo należy przywołać również treść § 16 Rozporządzenia Ministra Rozwoju z 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1679 ze zm.) - zwanego dalej zifpb: "W przypadku zamierzenia budowlanego realizowanego etapowo projekt zagospodarowania działki lub terenu określa kolejność realizacji poszczególnych obiektów wraz z odpowiadającymi im częściami terenu w sposób umożliwiający użytkowanie tych obiektów zgodnie z przeznaczeniem". A zatem, z powyższego wynika jednoznacznie, że inwestycje budowlane mogą być realizowane etapami, pod warunkiem jednak, że zostaną zaprojektowane w taki sposób, aby były niezależne i mogły samodzielnie funkcjonować, również po ich wybudowaniu i oddaniu do użytkowania. W niniejszej sprawie do projektu budowlanego został dołączony rysunek przedstawiający całą projektowaną inwestycję (karta nr 27) i pokazujący wszystkie cztery budynki, ale z wyodrębnieniem trzech niezależnych etapów, co jest zgodne z w/w przepisami prawa. Skarżący w odwołaniu swym podnosi również, iż zarówno wniosek o pnb, jak i decyzja Starosty P. , zostały nieprecyzyjnie sformułowane, gdyż tytułu inwestycji dotyczy tylko i wyłącznie budynku mieszkalnego wielorodzinnego "D" i zbiornika retencyjnego, natomiast brak jest wskazania niezbędnych elementów infrastruktury technicznej zewnętrznych odcinków instalacji wewnętrznych, czy też układu komunikacyjnego. Odnosząc się do powyższego - organ II instancji poinformował, że to projektant odpowiada za formę i treść projektu budowlanego przedłożonego do zatwierdzenia organom aa-b. W niniejszej sprawie projekt budowlany zawiera dokładny opis (str. 11-12 części PZT) oraz rysunek koordynacyjny nr PR-Z-D-01a "PZT - instalacje zewnętrzne z przyłączami" (karta nr 27b) wraz z odnośnikami, gdzie po terenie przebiegają instalacje wymagające uzyskania pozwolenia na budowę, a gdzie projektuje się przyłącza, które mogą być procedowane na zgłoszenie, zgodnie z art. 29a Pb. Organ po weryfikacji uzupełnionego projektu budowlanego stwierdził, że jest on zgodny z przepisami prawa, a wydana decyzja Starosty P. mimo, iż nie wyszczególnia w wyrzeczeniu, wszystkich części składowych wchodzących w skład infrastruktury technicznej, to nie została wydana z naruszeniem prawa, a organ II instancji nie ma podstaw do jej uchylenia. Ponadto, nadmienia się, że pozwolenie na budowę wydaje się na obiekt budowlany, przez który rozumie się i tu należy przywołać treść art. 3 pkt. 1 Pb: 1) obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Zatem we wniosku i sentencji decyzji obligatoryjnie muszą być wymienione wszystkie obiekty, nie ma natomiast obowiązku wymieniania wszystkich projektowanych urządzeń budowlanych z związanych z planowanymi obiektami. Załącznikiem decyzji o pnb jest zatwierdzony projekt budowlany, w którym pokazane są wszystkie szczegółowe rozwiązania techniczne, w tym również instalacje/urządzenia budowlane zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z przeznaczeniem. Dodatkowo informuje się, że w 2015 r. została wprowadzona nowelizacja prawa budowlanego, w której został zniesiony wymóg załączania do projektu budowlanego informacji technicznych i oświadczeń właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz warunków przyłączenia obiektu do sieci, zarządzanych przez odpowiednich gestorów tychże sieci. W rezultacie tej zmiany można otrzymać pnb niezależnie od tego, w jaki sposób media zostaną doprowadzone do projektowanego budynku. Natomiast to w interesie Inwestora leży, aby do momentu oddania do użytkowania zaprojektowanego budynku zapewnić dostawy odpowiednich mediów. Powyższe zarzuty są bezzasadne. W odpowiedzi na zarzuty dotyczące WT, w szczególności: a) nieprawidłowo wyznaczonego obszar oddziaływania inwestycji, ze względu na cień, który rzuca projektowany budynek; b) braku szczegółowych analiz zacieniania, przesłaniania, nasłonecznienia, oświetlenia, naświetlenia projektowanego budynku; c) dokonywania zmiany naturalnego spływu wód opadowych i kierowania ich na tereny sąsiednie; brak obliczeń ilości wód opadowych zagospodarowanych na terenie inwestycji z uwzględnieniem rodzaju gruntu i stopnia jego przepustowości; brak obliczeń wykonanych przez uprawnioną osobę, że teren inwestycji jest w stanie przejąć wody z terenów utwardzonych i projektowanych obiektów, bez szkody dla działek sąsiednich oraz dróg; d) nieprawidłowej odległości ściany zewnętrznej budynku Inwestora od granicy sąsiedniej, niezabudowanej działki. Z § 60 WT jednoznacznie wynika, iż w budynkach mieszkalnych wielorodzinnych pomieszczenia przeznaczone na stały pobyt ludzi winny mieć zapewnione nasłonecznienie wynoszące, co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach od 7:00 do 17:00. Wskazuje się również, że w przypadku mieszkań wielopokojowych powyższe wymaganie należy spełnić dla, co najmniej jednego pokoju. W niniejszej sprawie projektant, posiadający stosowne uprawnienia, opisał szczegółowo (str. 23-24 do PZT) występujące zacienianie dla działek znajdujących się w sąsiedztwie projektowanego budynku. Ponadto przedłożył załącznik graficzny wykonanej analiza zacieniania rys. nr "PR-Z-D-02" (karta nr 28a), z której wynika, że w godzinach popołudniowych od 13:00 do 17:00 - cień projektowanego budynku faktycznie będzie padał na działkę nr [...], należącą do Skarżącego, tym samym powodując oddziaływanie projektowanej inwestycji na tę nieruchomość. Natomiast oddziaływanie to nie jest ponadnormatywne, gdyż dla obecnie niezabudowanej działki sąsiedniej nr ewid.[...] może zostać usytuowany hipotetyczny budynek w minimalnej odległości od granicy, ścianą z oknami, na podstawie § 12 WT, dla którego zostanie zachowany dostęp do światła dziennego przez min. 3h - co oznacza, że w/w przepis § 60 WT zostanie spełniony, wobec dowolnej zabudowy na działce sąsiedniej. Do projektu budowlanego została również dołączona, wykonana przez projektanta analiza przesłaniania w wersji opisowej (str. 22-24 do PZT) oraz w wersji graficznej (rys. nr PR-Z-D-03 karta nr 29a) uzupełniona i skorygowana z datą X-2025 r., gdzie projektant wykazał zgodność projektowanej inwestycji z § 13 WT. Organ odwoławczy nie posiada kompetencji do podważania tak wykonanej analizy przesłaniania. Za projekt odpowiada projektant z uprawnieniami i to on ponosi pełną odpowiedzialność za jego treść. Również to on decyduje, jakie rozwiązania projektowe są przyjęte w wykonanym przez niego projekcie. Zatem to na projektancie spoczywa odpowiedzialność przed właściwą izbą zawodową, jak również odpowiedzialność cywilna za wady dokumentacji projektowej. Odpowiadając na zarzut skarżącego dotyczący nieprawidłowego wyznaczenia kręgu stron postępowania ze względu na długość cienia rzucanego przez projektowany budynek po stronie zachodniej, przez co właściciele kolejnych nieruchomości powinni stać się stronami postępowania – organ odwoławczy stwierdził, że ustalenie obszaru oddziaływania następuje w oparciu o art. 28 ust. 2 Pb. Organ odwoławczy zweryfikował obszar oddziaływania wskazany przez projektanta, a potwierdzony przez organ I instancji i uznaje, że obszar ten został wyznaczono prawidłowo, a właściciele działek graniczących bezpośrednio z terenem projektowanej inwestycji, na które oddziałuje projektowany budynek zostali ustaleni prawidłowo i na każdym etapie postępowania administracyjnego byli prawidłowo informowani, w tym również Skarżący. Ponadto, organ informuje, że co do zasady dana strona postępowania ma prawo bronić własnych interesów, a nie praw innych stron. A zatem powyższe zarzuty są niezasadne i nie zasługują na uwzględnienie. Odpowiadając na zarzut dotyczący nieprawidłowego odprowadzenia wód opadowych na tereny sąsiednie oraz kierowania ich na teren nieruchomości skarżącego, bez uprzedniego dokonania obliczeń ilości wód opadowych, które ten grunt może przyjąć Organ odwoławczy przytoczył treść § 29 WT: "Dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione." Projektant opisał i przedłożył do projektu budowlanego rysunki dotyczące odprowadzenia wód opadowych, które nie wykazują szkody dla terenów sąsiednich. W rejonie projektowanej inwestycji przebiega miejska sieć kanalizacji deszczowej kd300, do której zostaną częściowo odprowadzone wody opadowe z dachu budynku i terenów utwardzonych (szczegóły na rysunku PZT - instalacje zewnętrzne z przyłączami, karta nr 27b). Natomiast zarzuty Skarżącego dotyczące obliczeń ilości wód opadowych, które może przyjąć grunt - organ informuje, że takie szczegółowe rozwiązania techniczne, aktualnie nie muszą znajdować się w przedłożonym do zatwierdzenia organowi I instancji projekcie budowlanym, tylko mogą zostać umieszczone w projekcie technicznym. A po zmianach wprowadzonych w prawie budowlanym oraz rozporządzaniu zifpb w 2020 roku, projekt techniczny nie podlega obecnie zatwierdzeniu przez organy aa-b. A zatem zarzut ten jest bezzasadny. Odnosząc się do zarzutu nieprawidłowego zlokalizowania projektowanego budynku od działki sąsiedniej, należy zacytować § 12 ust. 1 WT i tak: 1. Jeżeli z przepisów § 13, § 19, § 23, § 36, § 40, § 60 i § 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy tej działki nie mniejszej niż: 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy, 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien lub drzwi w stronę tej granicy, 3) 5 m - w przypadku budynku mieszkalnego wielorodzinnego o wysokości ponad 4 kondygnacji nadziemnych, zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy, 4) 5 m - w przypadku budynku mieszkalnego wielorodzinnego o wysokości ponad 4 kondygnacji nadziemnych, zwróconego ścianą bez okien lub drzwi w stronę tej granicy - przy czym każdą płaszczyznę powstałą w wyniku załamania lub uskoku ściany traktuje się jako oddzielną ścianę. Na podstawie przedłożonego PZT budynek mieszkalny wielorodzinny o sześciu kondygnacjach nadziemnych został zlokalizowany ścianą z oknami w odległości 5 m od granicy z działką nr [...], należącą do skarżącego, co jest zgodne z § 12 ust. 1 pkt. 4) WT i pozwala stwierdzić, że zarzut Skarżącego jest bezzasadny. Odpowiadając na zarzut związany z koniecznością uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięć wyszczególnionych w rozporządzeniu w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko z dnia 10 września 2019 r. (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1839), a przede wszystkim § 3 ust. 1 pkt. 55) lit. a) – tu cytat wskazanego przepisu: 55) zabudowa mieszkaniowa wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą: a) objęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo miejscowego planu odbudowy, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż: - 2 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy, - 4 ha na obszarach innych niż wymienione w tiret pierwsze, Powierzchnia całego terenu inwestycji (wszystkich etapów) została podana w części opisowej do PZT i wynosi: 14 730,91 m˛ - co stanowi 1,473 hektara [ha]. Natomiast powierzchnia terenu, dla której przyjęto wyliczenia wskaźników urbanistycznych ustalonych w MPZP wynosi: 2.340,13 m˛ i jest to teren wyznaczony dla budynku mieszkalnego wielorodzinnego oznaczonego jako "D". A zatem organ odwoławczy nie może zgodzić się ze skarżącym, że wszystkie etapy projektowanej inwestycji, będą wymagały uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, gdyż powierzchnia ta – liczona łącznie – nie będzie przekraczać ustawowych progów, a więc zarzut niezasadny. Odpowiadając na zarzuty niezgodności projektu budowlanego z zapisami MPZP (uchwała nr L/383/2022 naprawcza do uchwały nr XXXI/250/2021) i z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 r. (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1578) dotyczących w szczególności: podwójnego wykorzystanie terenu przy obliczaniu wskaźników dla aktualnie procedowanego wniosku oraz dla poprzedniego pozwolenia na budowę; braku zgodności wysokości projektowanego budynku z MPZP; nieprawidłowego wliczania przez projektant do powierzchni biologicznie czynnej powierzchni stropodachu, nie wykazując, czy istnieją warunki dla naturalnej wegetacji roślin dla powierzchni zastosowanych na dachu; brak umowy urbanistycznej z Gminą. W projekcie budowlanym projektant zamieścił szczegółowy bilans oraz dokładne wyliczenia zarówno dla całego terenu inwestycji, jak i dla etapu II objętego aktualnym pozwoleniem na budowę. Po weryfikacji projektu budowlanego w zakresie zgodności ze wskaźników, wynikających z ustaleń planu (pow. zabudowy, pow. biol. czynna, wskaźnik intensywności zabudowy, wysokość budynku) organ odwoławczy stwierdza, iż zgodnie z tym, co już zostało opisane w niniejszej decyzji, w części dotyczącej analizy zgodności inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego organ II instancji stwierdza, że wszystkie powyższe parametry zostały spełnione. Natomiast co do zarzutu skarżącego, iż projektant nie odniósł się do wszystkich zmian wprowadzonych uchwałą naprawczą nr L/383/2022 z dnia 30 czerwca 2022 r., organ II instancji informuje, że zgodnie z § 3 ust. 1. pkt 1) tej uchwały, tu cytat: w § 22 ust. 5 pkt 1 otrzymuje brzmienie: "1) maksymalna wysokość budynków przeznaczenia podstawowego i dopuszczalnego – 13 m z wyjątkiem terenów o symbolach 5.MW1, 5.MW2, 6.MW2, w których maksymalną wysokość budynków dopuszcza się do wysokości 18 m;" Wysokość projektowanego budynku wynosi 17,98 m przy głównym wejściu – rys. nr PR-D-AB-1-2-1 Przekrój A-A (karta nr 45) oraz rys. nr PR-D-AB-1-2-2 Przekroje B-B, C-C, D-D (karta nr 46). Odpowiadając na zarzut dotyczący nieprawidłowego wliczania przez projektant do powierzchni biologicznie czynnej powierzchni stropodachu, nie wykazując tym samym, czy istnieją warunki dla naturalnej wegetacji roślin dla powierzchni zastosowanych na dachu – organ informuje, że w pierwszej kolejności należy przedstawić aktualną definicję powierzchni biologicznie czynnej, której należy szukać w § 3 pkt. 22 WT: 22) terenie biologicznie czynnym – należy przez to rozumieć teren z nawierzchnią ziemną, urządzoną w sposób zapewniający naturalną wegetację, a także 50%, powierzchni tarasów i stropodachów z taką nawierzchnią, nie mniejszą jednak niż 10 m˛, oraz wodę powierzchniową na tym terenie. Organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z w/w przepisem do terenu biologicznie czynnego wlicza się każdą projektowaną powierzchnię, o ile posiada ona nawierzchnię umożliwiającą naturalną wegetację roślin i retencję wód opadowych. Natomiast nie ma legalnej (wyrażonej w przepisach prawnych) definicji naturalnej wegetacji, stąd sformułowanie to należy rozumieć tak samo, jak w języku potocznym. Zgodnie z definicją zawartą w słowniku języka polskiego: wegetacja - to rozwój rośliny w ciągu całego roku. W efekcie za naturalną wegetację należy uznać rozwój rośliny w warunkach naturalnych, w tym w szczególności takich, które zapewniają jej naturalne oświetlenie, nawodnienie i przede wszystkim podłoże. W niniejszej sprawie do powierzchni biologicznie czynnej nie jest wliczony dach nad ostatnią kondygnacją, tylko strop dziedzińca zaprojektowany na fragmencie garażu podziemnego, stanowiący ogródek dla mieszkań zlokalizowanych na parterze budynku, a zaznaczony i opisany jako "P7 - warstwy przegród poziomych" pokazane i opisane na rysunku nr PR-D-AB-1-2-2 "Przekrój C-C" (karta nr 46) jako: 1. warstwa organiczna (żyzna) gr. 45 cm, 2.folia zabezpieczająca przed wrastaniem korzeni, 3. styropian XPS gr. 5 cm, 4. folia polietylenowa, 5. żelbet w technologii TBW (warstwa spadkowa) gr. 25-30 cm. A zatem organ odwoławczy stwierdził, że w/w warstwy zapewnią naturalną wegetację roślin dla tej powierzchni a projektant prawidłowo przyjął i rozliczył, jako 50% powierzchnię tę i przyjął do ogólnego bilansu. Zarzut bezzasadny. Ponadto, organ odwoławczy informuje, że umowa urbanistyczna – o której również pisze skarżący - to nowe narzędzie prawne pozwalające na uregulowanie stosunków pomiędzy gminą a Inwestorem w zakresie realizacji przez inwestora inwestycji uzupełniającej i stanowi jeden z elementów procedury uzyskiwania Zintegrowanego Planu Inwestycyjnego (ZPI). W przedmiotowej sprawie na terenie projektowanej inwestycji obowiązuje plan miejscowy, a inwestycja nie wymaga uzyskania nowego ZPI, jak również działki te posiadają wymaganą infrastrukturę techniczną oraz drogową, co sprawia, iż taka umowa absolutnie nie jest wymagana. Zarzut bezzasadny. Następnie, odnosząc się do zarzutów związanych z uzgodnieniem projektu budowlanego przez rzeczoznawców. Projekt budowlany został uzgodniony przez rzeczoznawcę ds. p.poż. (zostało już to opisane w niniejszej decyzji) i jest zgodne z § 6 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie uzgadniania projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego, projektu technicznego oraz projektu urządzenia przeciwpożarowego pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz.1563) cytat: W przypadku uzgodnienia projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego, projektu technicznego lub projektu urządzenia przeciwpożarowego, sporządzonego w postaci papierowej, odcisk pieczęci i podpis rzeczoznawcy, potwierdzające uzgodnienie projektu, umieszcza się: 1) w przypadku projektu zagospodarowania działki lub terenu - w części rysunkowej projektu na rysunku zagospodarowania działki lub terenu, sporządzonym na aktualnej mapie do celów projektowych lub jej kopii; 2) w przypadku projektu architektoniczno-budowlanego - w części rysunkowej projektu na rzucie pierwszej kondygnacji nadziemnej, a gdy część rysunkowa projektu go nie zawiera, na rzucie najwyższej kondygnacji podziemnej albo na rzucie najniższego charakterystycznego poziomu; A zatem projekt budowlany został wykonany w wersji papierowej a odcisk pieczęci wraz z podpisem rzeczoznawcy umieszczony na wskazanych powyżej rysunkach jest prawidłowy i wystarczający. Rzeczoznawca nie musi przedkładać żadnych dodatkowych decyzji potwierdzających nadanie uprawnień, czy też aktualnych zaświadczeń o przyjazności do Izby, gdyż takie wymogi dotyczą tylko projektantów. Skarżący w piśmie swym twierdzi również, iż projekt powinien zostać uzgodniony pod względem ochrony sanitarnej na podstawie Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie rzeczoznawców do spraw sanitarnohigienicznych z dnia 29 listopada 2002 r. (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1067). Wojewoda poinformował, że projektowany jest budynek mieszkalny wielorodzinny wraz z infrastrukturą towarzyszącą, który nie wymaga uzgodnienia przez rzeczoznawcę ds. sanitarno-higienicznych. Zarzuty te są bezzasadne. Kolejny zarzut skarżącego, iż projekt budowlany nie jest zgodny z przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 647), ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1478), rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. z 2022 r. poz. 2380) oraz rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 marca 2010 r. w sprawie szczegółowych sposobów i form składania informacji o kompensacji przyrodniczej. Informacja o ewentualnym występowaniu na terenie projektowanej inwestycji siedlisk zwierząt objętych ochroną gatunkową powinna znaleźć się w obowiązującym planie miejscowym, a organ odwoławczy po zapoznaniu się z treścią MPZP nie znalazł takich wymagań, czy też obostrzeń. A więc zarzut bezzasadny. Ponadto należy zauważyć, że wymóg dotyczący wykonania ekspertyzy przyrodniczej dla danego obszaru, czy też zasięgnięcia opinii, pod kątem potencjalnego występowania gatunków objętych ochroną (roślin, czy zwierząt) powinna znaleźć się w zapisach aktualnego MPZP, który przed uchwaleniem, był opiniowany przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska - zwanego dalej RDOŚ. Kwestia uzyskania pozwolenia na wycinkę drzew lub krzewów, powinna zostać wykonana wyprzedzająco i stanowić załącznik do wniosku o pnb, tylko w przypadku jeśli jest wymagana przepisami prawa. W niniejszej sprawie organ nie znajduje takich wymagań, czy też obostrzeń występujących w tekście aktualnego MPZP. Odpowiadając natomiast na zarzuty Skarżącego dotyczące wymogu przedłożenia innych dokumentów, wymaganych przepisami odrębnymi – organ wyjaśnia, że organ administracji architektoniczno-budowlanej (dalej jako aa-b) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę sprawdza dokumentacje projektową i dołączone załączniki w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 Pb. Przepis ten określa ściśle zakres kompetencji organu aa-b art. 35 ust. 1 pkt 3a określa, że sprawdzeniu podlega dołączenie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń. Użyty w treści tego przepisu przymiotnik wymaganych oznacza, że organ aa-b sprawdza wyłącznie dokumenty, których wymóg przedłożenia do wniosku o pozwolenie na budowę wynika z podstawy prawnej. Podobnie organy aa-b nie posiadają kompetencji by zwracać się do innego organu np. RDOŚ w celu określenia dodatkowych warunków poprzedzających wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, w sytuacji, gdy inwestycja nie oddziaływuje na środowisko. W związku z powyższym, organ I instancji nie miał podstaw, by podjąć dodatkowe kroki w tej sprawie. Podsumowując, organ odwoławczy stwierdza, że organ I instancji nie miał podstaw prawnych do żądania od Inwestora w/w ekspertyz, opinii, czy też decyzji wydanych i zatwierdzonych przez RDOŚ, gdyż nie wymagały tego przepisy. Zatem zarzuty Skarżącego są bezpodstawne. W odpowiedzi na zarzuty dotyczące niezgodności projektu budowlanego z Rozporządzeniem Ministra Rozwoju z 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1679 ze zm.). Organ odwoławczy poinformował, iż odstępuje od szczegółowego odpowiadania na przywołane kolejno przez skarżącego przepisy powyższego rozporządzenia, gdyż odnoszą się one do sposobu i zakresu wykonania projektu budowlanego, za który odpowiada projekt, a w razie wymogu również sprawdzający. Dokumentacja projektowa została zweryfikowana przez organ i jest zgodna z przepisami prawa, a projekt budowlany jest kompletny. A zatem zarzut nie zasługujący na uwzględnienie. Odpowiadając na zarzuty dotyczące naruszenia przepisów ustawy Prawo wodne dnia 20 lipca 2017 r. (t.j. Dz.U z 2025 r. poz. 960) – zwane dalej Pw. W/w ustawa reguluje gospodarowanie wodami zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, a w szczególności kształtowanie i ochronę zasobów wodnych, korzystanie z wód oraz zarządzanie zasobami wodnymi. Po weryfikacji dokumentacji projektowej Wojewoda nie dopatrzył się obiektu/urządzenia, które wymagałoby uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, jak również nie znaleziono podstaw do wymagania od inwestora wymogu zgłoszenia do Wód Polskich czynności, wymienionych w katalogu zamkniętym w art. 394 Pw. A zatem, zgodnie z powyższym, projektowana inwestycja nie wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, czy też zgłoszenia do Wód Polskich. Zarzuty bezzasadne. Odpowiadając na zarzuty: braku dokumentacji geologiczno-inżynierskiej; braku decyzji zatwierdzającej dokumentację geologiczną, braku decyzji zatwierdzającej projekt prac geologicznych oraz braku opinii Państwowego Instytutu Geologicznego do projektu robót geologicznych. W projekcie budowlanym znajduje się dokumentacja badań podłoża gruntowego wraz z opinią geotechniczną i projekt geotechniczny (str. 60-78 załączników), która jest wymagana do przedłożenia do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę. W opinii tej uprawniony geolog stwierdził proste warunki gruntowe, a przedmiotową inwestycję zaliczył do drugiej kategorii geotechnicznej. Zgodnie z § 7 Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r., w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 463), cytat: 1. W przypadku obiektów budowlanych wszystkich kategorii geotechnicznych opracowuje się opinię geotechniczną. 2. W przypadku obiektów budowlanych drugiej i trzeciej kategorii geotechnicznej opracowuje się dodatkowo dokumentację badań podłoża gruntowego i projekt geotechniczny. 3. W przypadku obiektów budowlanych trzeciej kategorii geotechnicznej oraz w złożonych warunkach gruntowych drugiej kategorii wykonuje się dodatkowo dokumentację geologicznoinżynierską, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1290). Prawidłowo dołączono do projektu budowlanego w/w dokumentację geotechniczną i projekt geotechniczny. Natomiast nie ma wymogu przedkładania dokumentacji gelogiczno-inżynieskiej, wraz z decyzją zatwierdzającą (która jeśli jest wymaga to stanowi element składowy projektu technicznego, nie podlegający ocenie organów aa-b). Tym bardziej nie wymagany jest projekt prac geologicznych, czy też opinia Państwowego Instytutu Geologicznego. Zarzuty całkowicie niezasadne. Odpowiadając na zarzut dotyczący braku uzyskania pozwolenia na prowadzenie badań archeologicznych od Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków; braku programu badań archeologicznych; brak dokumentu potwierdzającego gotowość muzeum lub innej jednostki do przyjęcia zabytków archeologicznych odkrytych w trakcie prowadzenia badań archeologicznych; brak załączników graficznych z naniesionymi miejscami dotychczasowych i planowanych badań archeologicznych; braku na PZT podpisu i pieczątki uprawnionego archeologa. Zgodnie z załącznikiem graficznym do MPZP, strefa ochrony konserwatorskiej przebiega na niewielkiej części działki należącej do inwestora, po północnowschodniej stronie. Natomiast w miejscu, gdzie będzie faktycznie będzie zlokalizowany projektowany budynek "D" i tym samym planuje się do wykonania roboty ziemne - strefa konserwatorska, zgodnie z MPZP nie występuje. Przedmiotowa inwestycja nie wymaga uzyskania pozwolenia konserwatorskiego, jak również nie ma wymogu umieszczania pieczątki i podpisu archeologa na przedłożonym do projektu budowlanego PZT. Ponadto, nie ma obowiązku przedkładania, wyprzedzająco, zaświadczeń z muzeum lub innej jednostki o gotowości przyjęcia ewentualnych odkryć archeologicznych. Nie ma wymogu przedkładania do wniosku o pnb pozwolenia na prowadzenie badań archeologicznych, czy też programu takich badań, gdyż brak takiego przepisu prawa. Powyższe zarzuty są bezzasadne. Zarzuty dotyczące ustawy o odpadach z dnia 14 grudnia 2012 r. (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1587) oraz rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie listy rodzajów odpadów, które osoby fizyczne lub jednostki organizacyjne niebędące przedsiębiorcami mogą poddawać odzyskowi na potrzeby własne, oraz dopuszczalnych metod ich odzysku z dnia 10 listopada 2015 r. (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 93). Powyższe przepisy nie dotyczą bezpośrednio postępowania udzielającego pnb, na podstawie prawa budowlanego, a w/w przepisy nie mają zastosowania - nie ma wymogu ich dołączeniach do projektu budowlanego. Natomiast, co do zarzutu skarżącego, iż organ I instancji przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie administracyjne, nie zawiadomił wszystkich stron postępowania, na podstawie § 10 k.p.a., a tym samym nie dał możliwości zapoznania się z całym zgromadzonym materiałem dowodowym - organ odwoławczy stwierdził, iż zauważa błędy proceduralne Starosty P. , natomiast nie stanowią one podstaw do uchylenie przez organ II instancji udzielonego pozwolenia na budowę, gdyż na etapie postępowania odwoławczego strony miały możliwość zapoznania się z aktami sprawy oraz wniesienia uwag. Z tego prawa nikt, również Skarżący, nie skorzystał. W związku z powyższym, tutejszy organ nie może uznać zarzutów odwołania skarżącego za zasadne i zobowiązany jest utrzymać w mocy skarżoną decyzję. Opisaną wyżej decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie R. G., zarzucając jej naruszenie 1. ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych: - art. 29 ust. 3 pkt 2 przez niezastosowanie w sytuacji, gdy inwestor powinien uzgodnić z zarządcą drogi projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany zjazdu, a następnie przedłożyć uzgodnienie i projekt zjazdu do wniosku o pozwolenie na budowę inwestycji nie drogowej; - art. 29 ust. 3a przez niezastosowanie w sytuacji, gdy inwestor powinien dołączyć do wniosku o pozwolenie na budowę budynku odpowiednie zezwolenie na lokalizację zjazdu; - art. 35 ust. 3 przez niezastosowanie w sytuacji, gdy inwestor powinien dołączyć do wniosku o pozwolenie na budowę budynku odpowiednie uzgodnienie z zarządcą drogi w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego spowodowanego tą zmianą; - art. 16 ust. 1 i 2 przez niezastosowanie w sytuacji, gdy inwestor inwestycji nie drogowej (budynków) powinien podpisać umowę z zarządcą drogi na budowę lub przebudowę drogi publicznej, a następnie przedłożyć umowę wraz z pozwoleniem na budowę inwestycji drogowej do wniosku o pozwolenie na budowę inwestycji nie drogowej; 2. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane: - art. 5 ust. 1 pkt 9 przez niezastosowanie w sytuacji, gdy inwestor nie zapewnił dostępu do drogi publicznej dla swojej inwestycji oraz nie zapewnił poszanowania uzasadnionych interesów skarżącego i osób trzecich; - art. 20 ust. 1 pkt 1 przez błędne przyjęcie, że opracowano projekt budowlany zgodny z wymaganiami ustawy, ustaleniami określonych decyzji administracyjnych, obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej w sytuacji, gdy projekt zawiera wiele nieprawidłowości i braków; - art. 20 ust. 1 pkt 1c przez błędne przyjęcie, że prawidłowo określono obszar oddziaływania inwestycji w sytuacji, gdy z akt sprawy wynika, że cień, który dają projektowane budynki jest dużo szerszy, a krąg stron postępowania powinien zostać poszerzony o właścicieli kolejnych działek tj. [...], [...], [...] i dalej. - art. 32 ust. 1 pkt 1 przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że sztucznie dzielenie inwestycji na etapy jest zgodne z przepisami i wskazanymi ustawowymi progami w sytuacji, gdy razem powierzchnia wszystkich działek inwestycji wynosi ponad 2 hektary i przekracza ustawowe progi, wobec czego jest konieczne wykonanie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; - art. 32 ust. 1 pkt 2 przez błędne przyjęcie, że inwestor uzyskał wszelkie pozwolenia, opinie, uzgodnienia innych organów w sytuacji, gdy nie przedłożono do akt sprawy ani zezwolenia na lokalizację/przebudowę/budowę zjazdu ani uzgodnienia z art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych ani umowy z zarządcą drogi z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o drogach publicznych, ani szczegółowych analiz zacieniania, przesłaniania, nasłonecznienia, oświetlenia i wielu innych dokumentów; - art. 34 ust. 2 przez błędne przyjęcie, że zakres i treść przedłożonego projektu budowlanego jest dostosowana do specyfiki i charakteru obiektów oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych w sytuacji, gdy w projekcie i aktach sprawy jest wiele nieprawidłowości i braków szeroko opisywanych w odwołaniu; - art. 34 ust. 3 pkt Id przez błędne przyjęcie, że projekt zawiera układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich w sytuacji, gdy projekt ich wszystkich nie zawiera; - art. 34 ust. 3 pkt le przez błędne przyjęcie, że projekt zawiera prawidłową i zgodną z prawdą informację o obszarze oddziaływania inwestycji w sytuacji, gdy z akt sprawy wynika, że cień, który dają projektowane budynki jest dużo szerszy, a krąg stron postępowania powinien zostać poszerzony o właścicieli kolejnych działek tj. [...], [...], [...] i dalej. - art. 34 ust. 3 pkt 4 przez niezastosowanie w sytuacji, gdy obligatoryjnie należało dołączyć do projektu oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą, zgodnie z przepisami o drogach publicznych; - art. 34 ust. 3 pkt 5 przez błędne przyjęcie, że projekt budowlany posiada wszelkie pozwolenia, opinie, uzgodnienia i inne dokumenty w sytuacji, gdy nie przedłożono do akt sprawy ani zezwolenia na lokalizację/przebudowę/budowę zjazdu ani uzgodnienia z art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych ani umowy z zarządcą drogi z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o drogach publicznych, ani szczegółowych analiz zacieniania, przesłaniania, nasłonecznienia, oświetlenia i wielu innych dokumentów; - art. 35 ust. 1 pkt lb przez błędne przyjęcie, że organ sprawdził zgodność projektu z wymaganiami ochrony środowisko i błędne przyjęcie, że sztucznie dzielenie inwestycji na etapy jest zgodne z przepisami I wskazanymi ustawowymi progami w sytuacji, gdy razem powierzchnia wszystkich działek inwestycji wynosi ponad 2 hektary i przekracza ustawowe progi, wobec czego jest konieczne wykonanie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i sprawdzenie zgodności projektu z oceną oddziaływania; - art. 35 ust. 1 pkt 2 przez błędne przyjęcie, że projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi w sytuacji, gdy jest niezgodny z nimi; - art. 35 ust. 1 pkt 3a przez błędne przyjęcie, że projekt został sprawdzony przez organ i posiada wszelkie pozwolenia, opinie, uzgodnienia i inne dokumenty w sytuacji, gdy nie przedłożono do akt sprawy ani zezwolenia na lokalizację/przebudowę/budowę zjazdu ani uzgodnienia z art. 35 ust. 3 ustawy O drogach publicznych ani umowy z zarządcą z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o drogach publicznych, ani szczegółowych analiz zacieniania, przesłaniania, nasłonecznienia, oświetlenia i wielu innych dokumentów; 3. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie: - § 13 przez bezzasadne przyjęcie, że w niniejszej sprawie istnieje brak podstaw do uznania, że budynki inwestora naruszają wymogi dotyczące naświetlenia, nasłonecznienia przesłaniania, zacieniania, mając na uwadze wzajemne położenie i wysokość budynków inwestora i działki skarżącego (odwołującego się); - § 14 i § 15 przez błędne przyjęcie, że zapewniono dojście i dojazd do nieruchomości inwestora w sytuacji, gdy nie przedłożono do akt sprawy ani zezwolenia na lokalizację/przebudowę/budowę zjazdu ani uzgodnienia z art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych ani umowy z zarządcą drogi z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o drogach publicznych; - § 26 przez błędne przyjęcie, że przyłącza oraz zewnętrzne odcinki instalacji wewnętrznych to ta sama infrastruktura techniczna w skutek czego zarówno organ uznaje, iż zewnętrzne odcinki instalacji wewnętrznych nie wymagają zatwierdzenia w projekcie głównym dla budynku i mogą być opracowane w odrębnym trybie; - § 29 przez bezzasadne przyjęcie, że w niniejszej sprawie istnieje brak podstaw do uznania, że inwestor budynków dokonuje zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu ich kierowania na teren sąsiedniej nieruchomości skarżącego (odwołującego się); - § 57 przez bezzasadne przyjęcie, że w niniejszej sprawie istnieje brak podstaw do uznania, że budynki inwestora naruszają wymogi dotyczące naświetlenia, nasłonecznienia przesłaniania, zacieniania, mając na uwadze wzajemne położenie i wysokość budynków inwestora i działki skarżącego (odwołującego się). - § 60 przez bezzasadne przyjęcie, że w niniejszej sprawie istnieje brak podstaw do uznania, że budynki inwestora naruszają wymogi dotyczące naświetlenia, nasłonecznienia przesłaniania, zacieniania, mając na uwadze wzajemne położenie i wysokość budynków inwestora i działki skarżącego (odwołującego się). - § 272 przez bezzasadne przyjęcie, że w niniejszej sprawie istnieje brak podstaw do uznania, że odległość ściany zewnętrznej budynku inwestora od granic sąsiedniej niezabudowanej działki budowlanej skarżącego (odwołującego się) narusza przepisy techniczne w sytuacji, gdy przepis wskazuje, że należy przyjąć, że na działce niezabudowanej będzie usytuowany budynek o przeznaczeniu określonym w MPZP; - § 316 przez niezastosowanie w sytuacji, gdy woda opadowa z terenu inwestora spływa na nieruchomość skarżącego i nie zabezpieczono jej odpowiednio przed wodami gruntowymi i opadowymi; 4. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: - § 3 ust. 1 pkt 55 lit a w zw. z § 3 ust. 2 pkt 3 — przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że sztucznie dzielenie inwestycji na etapy jest zgodne z przepisami i wskazanymi ustawowymi progami w sytuacji, gdy razem powierzchnia wszystkich działek inwestycji wynosi ponad 2 hektary i przekracza ustawowe progi; Skarżący zarzucił również naruszenie przepisów: - Konstytucji RP (przede wszystkim art. 7, art. 32 ust. 1, art. 64 ust. 1, art. 64 ust. 2) - Kodeksu postępowania administracyjnego (przede wszystkim art. 6, 7, 7a § 1, 8 § 1 i 2, 10 § 1, 44, 75 § 1, 77 § 1, 78 § 1, 80, 135, 138 § 1 pkt 1, 146 § 2, 151 § 1 pkt 1 i 2, 151 § 2, 152 § 1, 159 § 1 ) - ustawy Prawo budowlane (przede wszystkim art. 3 pkt 11, art. 5, art. 5 ust. 1 pkt 2, art. 5 ust. 1 pkt 8, art. 5 ust. 1 pkt 9, art. 20, art. 20 ust. 1 pkt 1, art. 20 ust. 1 pkt Ic, art. 20 ust. 1 pkt 2, art. 20 ust. 2, aft. 28, art. 29 ust. 1 pkt 2, art. 29 ust. 2 pkt 11, art. 30 ust. 7 pkt 2, art. 32 ust. 1 pkt 1, art. 32 ust. 1 pkt 2, art. 32 ust. 4, art. 32 ust. 4 pkt 2, art. 32 ust. 5 i 6, art. 33 ust. 1, art. 33 ust. 2, art. 33 ust. 2 pkt 1, art. 33 ust. 2 pkt 2, art. 33 ust. 2 pkt 8, art. 33 ust. 2 pkt 10, art. 33 ust. 2 pkt 11, art. 33 ust. 2d, art. 34 ust. 2, art. 34 ust. 2a, art. 34 ust. 3, art. 34 ust. 3 pkt 1c, art. 34 ust. 3 pkt Id, art. 34 ust. 3 pkt le, art. 34 ust. 3 pkt 2c, art. 34 ust. 3 pkt 2d, art. 34 ust. 3 pkt 2f, alt. 34 ust. 3 pkt 2g, art. 34 ust. 3 pkt 4, art. 34 ust. 3 pkt 5, art. 34 ust. 3d, art. 34 ust. 3e, art. 35 ust. 1, art. 35 ust. 1 pkt la, art. 35 ust. 1 pkt 1b, art. 35 ust. 1 pkt 2, art. 35 ust. 1 pkt 3, art. 35 ust. 1 pkt 3a, art. 35 ust. 4) - ustawy o drogach publicznych (przede wszystkim art. 16 ust. 1 i 2, art. 29 ust. 3 pkt 2, art. 29 ust. 3a, art. 35 ust. 3) - rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (przede wszystkim § § 3 ust. 22, 6, § 13, § 14, § 15, § 26, § 28, § 29, § 39, § 57, § 60, § 90, § 103, § 126, § 142 ust. 1 i 2, § 207, § 271, § 272, § 316) - miejscowego planu zagospodarowania miasta P., uchwalonego Uchwałą Rady Miejskiej w P. nr XXXI/250/2021 z dnia 18 lutego 2021 roku (przede wszystkim § 22 ust. 5 pkt 1) - uchwały Nr L/383/2022 Rady Miejskiej w P. z dnia 30 czerwca 2022 r. w sprawie zmiany naprawczej miejscowego planu zagospodarowania miasta P., uchwalonego Uchwałą Rady Miejskiej w P. nr XXXI/250/2021 z dnia 18 lutego 2021 roku - ustawy Prawo wodne (przede wszystkim art. 234 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 389, art. 390, art. 394 ust. 1 pkt 5, 6, 8) - ustawy o odpadach (przede wszystkim art. 26 ust. 1 i 2) - ustawy o ochronie przyrody (przede wszystkim art. 5 pkt 18, art. 46, art. 52 ust. 1, art. 56 ust. 2, art. 60 ust. 1, art. 83 ust. 1, art. 91, art. 118 ust. 1, art. 131 pkt 14) - ustawy Prawo Ochrony Środowiska (przede wszystkim art. 6, art. 75 ust. 1-5, art. 146, art. 180, art. 185 ust. 1-ia, art. 201) - ustawy o ochronie przeciwpożarowej (przede wszystkim art. 6b, art. 6d ust. 1, aft. 6e ust. 4 pkt. 2, art. 6f) - ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (przede wszystkim art. 3 pkt 2 a) in principio) - ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (przede wszystkim art. 71 ust. 2, art. 72 ust. 1 pkt 1, art. 72 ust. 1 pkt 6, art. 72 ust. 3) ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (przede wszystkim art. 61 ust. 1 pkt 3, art. 61 ust. 5) - rozporządzenia Ministra Rozwoju w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (przede wszystkim § 3 ust. 1, § 5 ust. 1, § 7 ust. 1-7, § 9 ust. 1 pkt 1 i 2, § 14 pkt 3 i 4, § 15 ust. 2, § 18, § 20, § 21) - rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (przede wszystkim § 3 ust. 1 pkt 55, § 3 ust. 2 pkt 3) - rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie listy rodzajów odpadów, które osoby fizyczne lub jednostki organizacyjne niebędące przedsiębiorcami mogą poddawać odzyskowi na potrzeby własne, oraz dopuszczalnych metod ich odzysku wraz z załącznikiem do rozporządzenia (przede wszystkim odpady w załączniku o kodach 17 01 01, 17 01 02, 17 01 07, 17 05 04, 17 05 06, 20 02 02) - rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt oraz w sprawie ustalenia warunków kompensacji przyrodniczej (przede wszystkim § 10) - rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (przede wszystkim § 5 ust. 2, § 6 ust. 1, § 6 ust. 3, § 6 ust. 5) - rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie rzeczoznawców sanitarnohigienicznych (przede wszystkim § 17 w zw. z § 20 ust. 1, 2, 3,4). Na podstawie tych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z decyzją organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Dodatkowo w uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że w sprawie nie wydano w ogóle zawiadomienia z art. 10 § 1 k.p.a. o możliwości zapoznania się z całym zgromadzonym materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji przez Starostę oraz przez Wojewodę. Skarżący powtórzył zarzut ponownego wliczenia do powierzchni biologicznie czynnej obecnie procedowanego etapu terenu zaliczone już wcześniej do poprzednich etapów, a także zarzut niewłaściwego połączenia z drogą publiczną (brak dokumentacji dotyczącej budowy zjazdu) oraz wskazał na inne rozliczne braki w dokumentacji projektowej. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie i w całości podtrzymała stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Uczestnik postępowania – inwestor P. S. na rozprawie wniósł o oddalenie skargi. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). Dokonana według tak określonych kryteriów kontrola zaskarżonej decyzji wykazała, że jest ona prawidłowa, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku. Słusznie wskazał Wojewoda Małopolski, że zakres uprawnień kontrolnych organów administracji architektoniczno - budowlanej w postępowaniu o pozwolenie na budowę jest ograniczony do elementów wskazanych w art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, sama zaś decyzja ma charakter związany. Brak spełnienia choćby jednej z tych przesłanek wyklucza możliwość wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast w razie spełnienia. wymagań określonych w art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 Pb, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4). W ocenie Sądu organy obu instancji przesłanki te zbadały w sposób prawidłowy, a wynik postępowania w postaci decyzji o pozwoleniu na budowę jest zgodny z prawem. Dotyczy to w szczególności oceny zgodności inwestycji z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a także zgodności z przepisami ustawy o drogach publicznych czy też wymogami ochrony środowiska. Zarzuty skarżącego, choć bardzo liczne i niezmiernie szczegółowe, okazały się nieuzasadnione. Na wstępie trzeba przypomnieć, że zaskarżona decyzja dotyczy kolejnego - trzeciego etapu inwestycji. Decyzja dotycząca etapu drugiego (budynek C) również została zaskarżona przez R. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 10 czerwca 2026 r. sygn. II SA/Kr 290/26 oddalił skargę. Warto zauważyć, że w obu tych sprawach skarżący podnosił w zasadzie tożsame zarzuty. Z kolei w postępowaniu dotyczącym pierwszego etapu inwestycji (budynki A i B) skarżący został pominięty i wniósł o jego wznowienie. Postępowanie to zakończyło się wydaniem decyzji stwierdzającej wydanie pozwolenia na budowę z naruszeniem prawa oraz odmową uchylenia tej ostatecznej decyzji z uwagi na fakt, że w wyniku wznowienia mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 17 lipca 2024 r., sygn. II SA/Kr 641/24 oddalił skargę R. G. na tę decyzję, skarżący wniósł skargę kasacyjną, która obecnie oczekuje na rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W rozpoznawanej obecnie skardze R. G. w zasadzie powtarza zarzuty, które już wcześniej podnosił na etapie postępowania administracyjnego i do których Wojewoda Małopolski bardzo szczegółowo się odniósł. Skarżący nie polemizuje z wyjaśnieniami organu odwoławczego, lecz powtarza to, co wcześniej podnosił w odwołaniu. Dodatkowo organowi odwoławczemu zarzuca, że – podobnie jak organ I instancji – naruszył art. 10 k.p.a., nie informując skarżącego przed wydaniem decyzji o możliwości zapoznania się z aktami – podczas gdy Wojewoda prowadził uzupełniające postępowanie dowodowe. W tym zakresie trzeba podkreślić, że organ odwoławczy kilkukrotnie przedłużał termin wydania decyzji, informując o tym strony. Ostatnie z tych zawiadomień nosi datę 8 grudnia 2025 r., a w jego treści znajduje się również informacja o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Prawdą jest, że skarżący nie był zawiadamiany o uzupełniającym postępowaniu dowodowym, prowadzonym przez Wojewodę, niemniej jednak Sąd nie dopatrzył naruszenia przez ten organ art. 10 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Ponadto w orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że dla skuteczności zarzutu naruszenia zasady czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania, koniecznym jest wykazanie, że jej naruszenie uniemożliwiło stronie przeprowadzenie konkretnych czynności procesowych, a w konsekwencji tego, realizację przysługujących jej praw, jak również, że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Zaniechanie zawiadomienia strony o zgromadzeniu materiału dowodowego, możliwości zapoznania się z nim oraz możliwości składania wniosków (w tym wniosków dowodowych) należy oceniać z punktu widzenia uniemożliwienia stronie podjęcia konkretnie wskazanej czynności procesowej oraz wpływu tego uchybienia na wynik sprawy (por. np. wyrok NSA z dnia 28 sierpnia 2025 r., sygn. I OSK 2211/23, LEX nr 3922743). Wreszcie przypomnieć trzeba, że do uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji konieczne jest stwierdzenie takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy. Takiego wpływu skarżący nie uprawdopodobnił. Również pozostałe zarzuty skargi okazały się nieuzasadnione. I tak: Część zarzutów skargi jest niezrozumiałych. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie obowiązującego na terenie inwestycji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tymczasem skarżący zarzuca naruszenie art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – który reguluje procedurę ustalania warunków zabudowy w przypadku braku planu miejscowego. Przepis ten nie miał zastosowania w niniejszej sprawie, która dotyczy wydania pozwolenia na budowę, a zatem nie mógł zostać naruszony. Podobne uwagi można odnieść do zarzutów naruszenia ustawy o odpadach, ustawy o państwowej inspekcji sanitarnej, ustawy Prawo ochrony przyrody, Prawo wodne czy też rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie rzeczoznawców sanitarnohigienicznych. Sąd w całości podziela stanowisko Wojewody, który bardzo skrupulatnie odniósł się do zarzutów odwołania. Skarżący wyjaśnień tych skutecznie nie podważył, powtarzając jedynie swoje wcześniejsze argumenty. Nie stwierdzono naruszenia przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania, jak również naruszenia przepisów Konstytucji RP. Sąd nie dostrzegł również innych wad i uchybień, które powodowałyby konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. Skoro zarzuty skargi okazały się bezzasadne, Sąd oddalił ją na podstawie art. 151 p.p.s.a.