II SA/Kr 333/18

Dnia 1 października 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 1 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie nr [...] [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia postanawia odrzucić skargę.

Skarżący J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017 r. (znak: [...]) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 marca 2018 r. pismem z dnia 28 marca 2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto, w wykonaniu zarządzenia Starszego Referendarza Sądowego pismem z dnia 28 marca 2018 r. wezwano skarżącego do podpisania skargi, z zastrzeżeniem, że w przypadku nieusunięcia wskazanych braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skarga zostanie odrzucona, stosowanie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej jako: p.p.s.a.). Wezwania zawierały prawidłowe pouczenia o skutkach niezłożenia opłaty i nieuzupełnienia braków skargi w terminie. Opisane powyżej zarządzenia, zostały skutecznie doręczone w dniu 17 kwietnia 2018 r. W dniu 24 kwietnia 2018 r. (data stempla pocztowego) skarżący uzupełnił ww. braki formalne skargi, tj. nadesłał własnoręcznie podpisaną skargę. Jednocześnie skarżący wniósł o zwolnienie go od konieczności uiszczenia wpisu od skargi. Po nadesłaniu przez skarżącego na wezwanie Starszego Referendarza Sądowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, postanowieniem z dnia 21 czerwca 2018 r. (sygn. akt II SA/Kr 333/18), Starszy Referendarz Sądowy oddalił wniosek J. S. o zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie na skutek wniesionego sprzeciwu od ww. postanowienia, po uprzednim wezwaniu do jego podpisania, postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2018 r. (sygn. akt II SA/Kr 333/18), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego. Mając na uwadze powyższe, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 sierpnia 2018 r., pismem z dnia 20 sierpnia 2018 r. wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 23 marca 2018 r., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezłożenia opłaty w terminie i zostało skarżącemu skutecznie doręczone w dniu 11 września 2018 r. W dniu 17 września 2018 r. (data stempla pocztowego) skarżący wystąpił z ponownym wnioskiem o zwolnienie od konieczności uiszczenia wpisu od skargi, nie uiszczając przy tym w zakreślonym terminie należnego od wniesionej skargi wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi, w myśl § 2 powołanego przepisu są: skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. W przedmiotowej sprawie skarżący, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 sierpnia 2018 r., pismem z dnia 20 sierpnia 2018 r. został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 23 marca 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Niemniej jednak w zakreślonym terminie, skarżący nie uiścił należnego wpisu w wysokości 100 zł, lecz wystąpił z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od konieczności uiszczenia wpisu od skargi. Wymaga w tym miejscu podkreślenia, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntował się pogląd, zgodnie z którym ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków prawomocnego rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi (zob. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10, LEX nr 663300; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2018 r., sygn. akt I GZ 298/18, LEX nr 2543767 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2018 r., sygn. akt II FZ 395/18, LEX nr 2508827). Wymaga bowiem podkreślenia, że złożenie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy wywołuje skutek od chwili jego wniesienia, a więc nie obejmuje zwolnienia od kosztów sądowych, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2018 r., sygn. akt II FZ 395/18, LEX nr 2508827). Dlatego też przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznając sprzeciw od postanowienia Starszego Referendarza Sądowego z dnia 21 czerwca 2018 r. (sygn. akt II SA/Kr 333/18), którym oddalono wniosek J. S. o zwolnienie od kosztów sądowych, orzekał – zgodnie z brzmieniem art. 260 § 2 zd. drugie p.p.s.a. – jako sąd II instancji. Od wydanego w tym trybie postanowienia Sądu z dnia 8 sierpnia 2018 r. nie przysługiwało zażalenie, ani jakikolwiek inny środek zaskarżenia, a w związku z tym, rozstrzygnięcie to zyskało walor prawomocności z chwilą jego wydania. Tym samym, w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy oraz w świetle ugruntowanego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego należało uznać, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie mogło uchronić skarżącego przed ujemnymi następstwami niewykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.