II SA/Kr 298/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędzia WSA Mirosław Bator Protokolant: sekretarz sądowy Anna Frasik – Mazurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi Z. R. i P. R. na decyzję nr 619/2025 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 8 grudnia 2025 r. znak: WOB.7721.370.2025.MULE w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki decyzją z dnia 29 września 2025 r. nr ROIK II.5140.53.2025.MOC działając na podstawie art. 105 § 1 i art. 104 K.p.a., art. 80 ust. 2 pkt 1 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane umorzył w całości - jako bezprzedmiotowe -wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie budynku położonego na terenie działki nr [...] obr. [...] N. H. przy ul. C. w K., zrealizowanego bez wymaganej zgody organu administracji architektoniczno – budowlanej. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że prowadzone jest postępowanie egzekucyjne dotyczące wykonania obowiązku nałożonego ostateczną decyzją PINB nr 166/09 z dnia 30 czerwca 2009 r. polegającego na rozbiórce nadbudowy pięciu kondygnacji nadziemnych istniejącego budynku parterowego, zlokalizowanego na działce nr [...] obr[...] - N. H. przy ul. C. w K.. W dniu 28 sierpnia 2025 r. przeprowadzone zostały oględziny, których przedmiotem była część budynku nadbudowana nad istniejącym budynkiem parterowym - na działce nr [...] obr[...] N. H.. Stwierdzono, że nadbudowana część budynku pozostaje bez zmian w stosunku do stanu ujawnionego w decyzji PINB z dnia 30 czerwca 2009 r. Analizą objęto również dotychczasowe postępowania dotyczące nakazu rozbiórki nadbudowy pięciu kondygnacji nadziemnych istniejącego budynku parterowego na działce nr [...] obr. [...] N. H. przy ul. C. w K., w tym postępowań nadzwyczajnych oraz zapadłych wyroków sądowych. I tak, w postępowaniu wznowieniowym wydano decyzję nr 240/2014 z dnia 3 lipca 2014 r. odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji PINB z dnia 30 czerwca 2009 r. W uzasadnieniu tej decyzji organ wyjaśnił, że wskazany nakaz rozbiórki dotyczył nadbudowy istniejącego wcześniej obiektu budowlanego - parterowego budynku o charakterze usługowym. Powyższe stanowisko organu zostało zweryfikowane i utrzymane w mocy decyzją Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z 15 października 2014 r. MWINB wskazał, że to, że w sentencji zaskarżonej decyzji podano jedynie numer działki [...], nie oznacza, że nakaz rozbiórki dotyczy jedynie części obiektu zlokalizowanej na działce nr [...]. W sentencji decyzji rozbiórkowej mowa jest o rozbiórce nadbudowy pięciu kondygnacji nadziemnych na istniejącym budynku parterowym. Z akt sprawy, w szczególności protokołów kontroli i oględzin oraz materiału zdjęciowego wynika, że decyzja ta dotyczy całego obiektu, a nie wyłącznie jego części usytuowanej na działce nr ewid. [...]. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 1765/14 skargę na powyższą decyzję MWINB oddalono. WSA wskazał, że fakt sytuowania przedmiotowego budynku, którego nadbudowa została objęta nakazem rozbiórki, nie tylko na działce nr [...], ale również na działce sąsiedniej nr [...] nie ma istotnego znaczenia dla wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę. Powyższy wyrok został utrzymany w mocy wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2017 r. sygn. akt II OSK 1655/15. Nie budzi zatem żadnej wątpliwości, że nadbudowa pięciu kondygnacji nadziemnych istniejącego budynku parterowego, zlokalizowanego na działce nr [...] (wcześniej działka nr [...]) obr. [...] - N. H., była rozpatrywana w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją PINB z dnia 30 września 2009 r. Decyzja ta jest ostateczna i prawomocna. Następnie w uzasadnieniu decyzji umarzającej postępowanie organ stwierdził, że fakt zmiany na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat stanu prawnego obiektu będącego przedmiotem decyzji nr 166/09, związanego zarówno z przeniesieniem prawa własności, jak również zmiany numerów działek oraz numerów budynku, nie ma merytorycznego wpływu na wyegzekwowanie nałożonego obowiązku. Dlatego też organ uznał, że brak jest przedmiotu postępowania, zatem zobligowany był do zastosowania art. 105 § 1 K.p.a. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł P. R. zarzucając naruszenie: 1) art. 7 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a., art. 80 K.p.a. poprzez brak wydania postanowienia na podstawie którego "analizą objęto również dotychczasowe postępowania dotyczące nakazu rozbiórki nadbudowy pięciu kondygnacji nadziemnych istniejącego budynku parterowego na działce nr [...]", a także błędne ustalenie, że nadbudowa pięciu kondygnacji nadziemnych istniejącego budynku parterowego zlokalizowanego na działce nr [...] była rozpatrywana w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją z dnia 30 czerwca 2009 r.; 2) art. 107 § 1 pkt 6 K.p.a., art. 107 § 3 K.p.a. poprzez brak uzasadnienia faktycznego oraz prawnego, a dotyczącego między innymi braku precyzyjnego i wyczerpującego wskazania wszystkich wniosków i ustaleń poczynionych w trakcie oględzin mających miejsce w dniu 28 sierpnia 2025 r., z jakiej przyczyny zmiany dotyczące przenoszenia własności obiektu i zmiany numerów działek nie mają merytorycznego wpływu na wyegzekwowanie nałożonego obowiązku. W konkluzji wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie decyzją z dnia 8 grudnia 2025 r. nr 619/2025 znak: WOB.7721.370.2025.MULE uchylił zaskarżoną decyzję i w całości orzekł na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. umarzając w całości postępowanie prowadzone w sprawie części budynku stanowiącej fragment nadbudowy pięciu kondygnacji nad istniejącym budynkiem, który to fragment zlokalizowany jest na działce nr [...] obr[...] – N. H. przy ul. C. w K.. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że z treści zawiadomienia z dnia 17 lipca 2025 r. wynika, że PINB wszczął z urzędu postępowanie w sprawie budynku położonego na terenie działki nr [...] obr. [...] N. H. przy ul. C. w K.. Następnie opisał przebieg postępowań nadzwyczajnych, mających na celu wyeliminowanie decyzji nr 166/09 z dnia 30 czerwca 2009 r. Wskazał, że wydana ona została przez PINB po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych polegających na nadbudowie budynku na działce nr ewid. [...] obr. [...] - N. H. przy ul. C. j w K.. W decyzji tej PINB działając na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane nakazał inwestorowi P. R. rozbiórkę nadbudowy pięciu kondygnacji nadziemnych istniejącego budynku parterowego, zlokalizowanego na działce nr [...] obr. [...] - N. H. przy ul. C. w K., wybudowanych bez uzyskania przez inwestora stosownej decyzji o pozwoleniu na budowę. Po rozpoznaniu żądania P. R. o stwierdzenie nieważności decyzji PINB z dnia 30 czerwca 2009 r., MWINB w Krakowie wydał decyzję z dnia 3 listopada 2010 r., w której odmówił stwierdzenia nieważności tej decyzji. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 16 lutego 2011 r. utrzymał tę decyzję w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 lipca 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 991/11, skargę na tę decyzję oddalił. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 22 marca 2013 r., sygn. akt: II OSK 2301/11 oddalił skargę kasacyjną. Następnie, po wznowieniu przez PINB – Powiat Grodzki w Krakowie w dniu 13 czerwca 2014 r. postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją z dnia 30 czerwca 2009 r., decyzją z dnia 3 lipca 2014 r. odmówiono uchylenia ostatecznej decyzji z dnia 30 czerwca 2009 r. Po rozpatrzeniu odwołania od tej decyzji, decyzją z dnia 15 października 2014 r. została ona utrzymana w mocy przez organ II instancji. Skargi wniesione na tę zostały oddalone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 1765/14. Skarga kasacyjna wniesiona od tego wyroku została przez Naczelny Sąd Administracyjny oddalona wyrokiem z dnia 10 marca 2017 r., sygn. akt II OSK 1655/15. Nadto, pismem z dnia 30 kwietnia 2015 r. P. R. wniósł o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji PINB z dnia 30 czerwca 2009 r. Decyzją z dnia 22 czerwca 2020 r. PINB odmówił "stwierdzenia wygaśnięcia ostatecznej decyzji z dnia 30 czerwca 2009 r. Po rozpatrzeniu odwołania MWINB wydał decyzję z dnia 30 października 2025 r., w której utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Z powyższego wynika, że wdrażane na przestrzeni lat nadzwyczajne tryby wzruszenia decyzji PINB z dnia 30 czerwca 2009 r. nie doprowadziły do wyeliminowania jej z obrotu prawnego. W dalszej części uzasadnienia organ II instancji wyjaśnił, że decyzją nr 166/09 z dnia 30 czerwca 2009 r. PINB nałożył na inwestora P. R. obowiązek rozbiórki nadbudowy pięciu kondygnacji nadziemnych istniejącego budynku parterowego, zlokalizowanego na działce nr [...] obr. [...] - N. H. przy ul. C. w K.. Na dzień wydawania decyzji działka sąsiednia w stosunku do działki nr ewid. [...] obr. [...] przy ul. C. w K. miała numer ewid. [...]. Aktualnie zaś działka nr ewid. [...] obr. [...] przy ul. C. w K. sąsiaduje z działką nr ewid. [...], której właścicielem jest P. R.. Z kolei działka nr ewid. [...] obr. [...] przy ul. C. w K. przylega do działki nr ewid. [...], która pozostaje własnością B. U., wcześniej noszącej nazwisko R. oraz K. R.. Zdaniem organu odwoławczego, przedstawione wyżej okoliczności mają znaczenie dla wyjaśnienia kolejnej kwestii, a mianowicie zrealizowania części nadbudowy, objętej decyzją PINB z dnia 30 czerwca 2009 r. na działce, która ówcześnie miała nr ewid. [...] obr. [...] przy ul. C. w K., sąsiadującej z działką nr ewid. [...]. Okoliczność ta była podnoszona przez strony postępowania w postępowaniu wznowieniowym. W decyzji PINB z dnia 3 lipca 2014 r. organ wskazał, że ze zgromadzonego materiału dowodowego, w tym z przeprowadzonych przez upoważnionych inspektorów czynności kontrolnych w terenie wynika, że nakaz rozbiórki dotyczy całości samowolnie dokonanej przez inwestora P. R. nadbudowy istniejącego parterowego budynku. Z dostępnych aktualnie satelitarnych wyrysów z map ewidencyjnych wynika, że obiekt budowlany objęty nakazem wynikającym z ostatecznej decyzji PINB z dnia 30 czerwca 2009 r., zlokalizowany jest w części również na terenie działki o numerze [...]. Okoliczność, że przedmiotowa nadbudowa istniejącego budynku zlokalizowana jest nie tylko na terenie działki o nr [...] ale również na części działki o nr [...] nie jest okolicznością, która ma istotny wpływ na wynik przedmiotowej sprawy. W toku postępowania odwoławczego P. R. przedłożył opracowanie zatytułowane: "Opis techniczny Ekspertyza techniczna budynku biurowo-magazynowego na dz. nr [...], ul. C. w K. - N. H., obr. [...] wskazująca przeciwwskazania do przeprowadzenia częściowej rozbiórki. Dysponując tym opracowaniem MWINB wydał decyzję z dnia 15 października 2014 r., w której utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, a w uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że to, iż w sentencji zaskarżonej decyzji podano jedynie numer działki [...], nie oznacza, że nakaz rozbiórki dotyczy jedynie części obiektu zlokalizowanej na działce nr [...]. W sentencji tej mowa jest o rozbiórce nadbudowy pięciu kondygnacji nadziemnych na istniejącym budynku parterowym. Z akt sprawy, w szczególności protokołów kontroli i oględzin, oraz materiału zdjęciowego wynika, że decyzja ta dotyczy całego obiektu, a nie wyłącznie jego części usytuowanej na działce nr ewid. [...]. W tej samej decyzji MWINB dodatkowo wyjaśnił, że fakt posadowienia przedmiotowego obiektu na dwóch działkach był znany organowi I instancji w dacie wydawania decyzji, tj. w dniu 30 czerwca 2009 r. W aktach sprawy zalegają bowiem mapy, które wskazują, że przedmiotowa nadbudowa zlokalizowana jest zarówno na działce nr [...], jak i w części na działce [...]. Organ podkreślił, że prawomocnym wyrokiem z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. akt: II SA/Kr 1765/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na decyzję MWINB z dnia 15 października 2014 r., a w uzasadnieniu wyroku wskazał, że PINB prowadząc postępowanie zakończone wydaniem decyzji pierwotnej z 30 czerwca 2009 r. miał wiedzę o tym, że część przedmiotowego budynku sytuowanego na działce nr [...], którego dotyczy nakaz rozbiórki, zlokalizowana jest także na sąsiedniej działce nr [...]. Organ stwierdził, że ustalenia dokonane przez organy nadzoru budowlanego w postępowaniu wznowieniowym dotyczącym decyzji z 30 czerwca 2009 r. doprowadziły do konkluzji, że nakaz zawarty w tej decyzji dotyczy całości nadbudowy, czyli nie tylko części, która znajduje się na działce nr [...], ale również części zlokalizowanej na działce nr [...]. Następnie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że w toku obecnie prowadzonego postępowania, w dniu 28 sierpnia 2025 r. przeprowadzono oględziny, podczas których stwierdzono, że na działce nr ewid. [...], której właścicielem jest P. R., znajduje się część budynku mieszkalnego wielorodzinnego, nadbudowana nad istniejącym budynkiem parterowym - budynku, który w pozostałej części znajduje się również na działce nr ewid. [...], której właścicielem jest Z. R., oraz na działkach nr ewid. [...] i [...], których właścicielem jest Gmina Miejska K.. Z treści protokołu wynika, że jednym z załączników do niego są "Kserokopie wybranych kart z ekspertyzy technicznej (10 szt.) z dnia 2.12.2013 r. autorstwa inż. W. N. z naniesionym przez PINB opisem w dniu oględzin". Wśród skopiowanych na potrzeby oględzin kart ekspertyzy są rzuty poszczególnych kondygnacji budynku, na których odręcznie zaznaczono część budynku posadowioną na działkach nr ewid. [...], [...] i [...] i cześć budynku posadowioną na działce nr ewid. [...] obr. [...] - N. H. przy ul. C. w K.. Sposób opisania rzutów poszczególnych kondygnacji wskazuje na to, że część nadbudowy, którą zrealizowano z przekroczeniem granicy działki nr ewid. [...] i wykonano ją na działce ówcześnie oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], obecnie znajduje się na działce oznaczonej numerem [...] obr[...] - N. H. przy ul. C. w K.. Okoliczność ta nie jest kwestionowana przez strony postępowania. W protokole z oględzin z dnia 28 sierpnia 2025 r. stwierdzono, że na działce nr ewid. [...] obr[...] przy ul. C. w K. znajduje się część budynku mieszkalnego wielorodzinnego, nadbudowana nad istniejącym budynkiem parterowym. W protokole zaznaczono, że nadbudowa na tej działce zawiera 5 kondygnacji - od pierwszego do piątego piętra. Ponadto do akt postępowania włączono kopie protokołów z czynności kontrolnych z dnia 2 grudnia 2009 r. i z dnia 1 lipca 2010 r. W trakcie obu tych kontroli dokonywane były ustalenia dotyczące nadbudowy pięciu kondygnacji istniejącego budynku parterowego na działce nr ewid. [...] obr. [...] przy ul. C. w K.. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje na to, że PINB wszczął i prowadził pod znakiem: ROIK 11.5140.53.2025.MOC postępowanie w sprawie części budynku, tj. nadbudowy zlokalizowanej na działce nr ewid. [...] obr. [...] - N. H. przy ul. C. w K.. Nadbudowa na powyższej działce objęta przedmiotowym postępowaniem stanowi natomiast jedynie fragment nadbudowy budynku, która to nadbudowa realizowana była na działce nr ewid. [...] i na działce ówcześnie oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] obr. [...] - N. H. przy ul. C. w K.. Nadbudowa ta znajduje się na działkach oznaczonych obecnie nr ewid. [...], [...], [...] i [...] obr. [...] N. H. przy ul. C. w K. i jest objęta nakazem, zawartym w decyzji z dnia 30 czerwca 2009 r. Na podstawie przedstawionych wyżej okoliczności uprawniony jest wniosek, że pod znakiem: ROIK II.5140.53.2025.MOC PINB prowadził postępowanie w sprawie fragmentu nadbudowy pięciu kondygnacji nad istniejącym budynkiem, zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] obr. [...] - N. H. przy ul. C. w K., w sytuacji gdy całość tej nadbudowy objęta jest już nakazem z decyzji PINB z dnia 30 czerwca 2009 r. Dlatego też takie postępowanie należy uznać za bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a. Organ stwierdził, że w niniejszym postępowaniu zachodzi powaga rzeczy osądzonej w stosunku do sprawy, którą PINB uczynił przedmiotem postępowania znak: ROIK II.5140.53.2025.MOC, tj. sprawy dotyczącej części budynku, stanowiącej fragment nadbudowy pięciu kondygnacji nad istniejącym budynkiem, który to fragment zlokalizowany jest na działce nr ewid. [...] obr. [...] - N. H. przy ul. C. w K.. Sprawa ta została rozstrzygnięta w ramach odrębnego postępowania, którego przedmiotem była całość nadbudowy. Postępowanie to zakończone zostało decyzją PINB z dnia 30 czerwca 2009 r., która jest decyzją ostateczną i pozostającą w obrocie prawnym. Jednocześnie organ doszedł do wniosku, że konieczne jest zreformowanie zaskarżonej decyzji poprzez doprecyzowanie przedmiotu postępowania podlegającego umorzeniu. Wada zaskarżonej decyzji polegająca na zbyt ogólnym opisie przedmiotu postępowania nie jest powodem do uchylenia tej decyzji, ale jest podstawą do jej zreformowania w trybie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł Z. R. i P. R. zarzucając naruszenie: 1) art. 105 § 1 K.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie i uchylenie zaskarżonej decyzji organu I instancji w całości i orzeczenie o umorzeniu w całości postępowania prowadzonego w sprawie części budynku, stanowiącej fragment nadbudowy pięciu kondygnacji nad istniejącym budynkiem, który to fragment zlokalizowany jest na działce nr ewid. [...] obr[...] w wyniku niewłaściwej kontroli zaskarżonej decyzji przez organ II instancji, przejawiającej się w nieuzasadnionym stwierdzeniu, że postępowanie prowadzone przez PINB pod znakiem: ROIK II.5140.53.2025.MOC jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu, w wyniku błędnego uznania, że w niniejszym postępowaniu mamy do czynienia z powagą rzeczy osądzonej w stosunku do sprawy, którą PINB uczynił przedmiotem postępowania, znak: ROIK II.5140.53.2025.MOC, tj. sprawy dotyczącej części budynku, stanowiącej fragment nadbudowy pięciu kondygnacji nad istniejącym budynkiem, który to fragment zlokalizowany jest na działce nr ewid. [...] obr[...] - N. H. przy ul. C. w K. pomimo tego, że: - w żadnej części uzasadnienia decyzji PINB z dnia 30 czerwca 2009 r., znak: ROiK II/III.SGA/JGO-7355-186/08 nie wskazano, aby nadbudowa pięciu kondygnacji nadziemnych istniejącego budynku parterowego, zlokalizowanego na działce nr [...] (wcześniej działka nr [...]) - obr. [...] - N. H., była rozpatrywana w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją PINB nr 166/09 z dnia 30 czerwca 2009 r.; - organ II instancji sam przyznaje, że: "w rozstrzygnięciu tej decyzji (decyzja PINB z dnia 30 czerwca 2009 r., znak: ROiK II/IILSGA/JGO-7355-186/08) powołana została wprawdzie jedynie działka nr ewid. [...] (strona 5 uzasadnia decyzji); - decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2009 r., znak: ROiK II/III.SGA/JGO-7355-186/08 stała się bezprzedmiotowa z uwagi na niemożność realizacji jej celu, a to dlatego, że wykonanie w/w decyzji powoduje albo konieczność dokonania rozbiórki budynku posadowionego na sąsiedniej działce tj. na działce nr [...], której współwłaścicielkami są B. R. i K. R. (księga wieczysta nr [...]), nie zaś P. R., ewentualnie że wykonanie w/w decyzji rodzi realne niebezpieczeństwo zawalenia się budynku posadowionego na działce nr [...] podczas dokonywania rozbiórki budynku posadowionego na działce [...]; - wykonanie w/w decyzji będzie się wiązało albo z koniecznością dokonania rozbiórki budynku na sąsiedniej działce, tj. na działce nr ewid. [...] obr[...] - N. H. przy ul. C. w K., albo z realnym niebezpieczeństwem zawalenia się budynku znajdującego się na tej działce; - w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2009 r., znak: ROiK II/III.SGA/JGO-7355-186/08 wskazano tylko jedną nieruchomość natomiast budynek znajdował się na dwóch nieruchomościach (aktualnie znajduje się na 4 nieruchomościach: [...], [...], [...], [...]); - w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2009 r., znak: ROiK II/III.SGA/JGO-7355-186/08 nie wskazano w ogóle terminu, w jakim zobowiązany miałby wykonać rozbiórkę; - treść sentencji decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2009 r., znak: ROiK II/III.SGA/JGO-7355-186/08 nie odzwierciedla uzasadnienia zawartego w decyzji - w uzasadnieniu istnieje jedynie lakoniczne odniesienie do opinii bie ego powołanego w całkowicie innym postępowaniu; - treść sentencji decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2009 r., znak: ROiK II/III.SGA/JGO-7355-186/08 nie opisuje czynności, jakie należy wykonać, a które zmierzają do wykonania decyzji; - w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2009 r., znak: ROiK II/III.SGA/JGO-7355-186/08 brak jest odniesienia do sposobu wyburzenia budynku, zasad rozdzielenia ścian wspólnych, zasad obsługi sieci wewnętrznych, zasad zabezpieczenia terenu w trakcie prowadzenia robót rozbiórkowych; 2/ art. 7 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a. i art. 80 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie w postępowaniu odwoławczym wszystkich istotnych okoliczności mających wpływ na wynik sprawy, tj.: - braku wyjaśnienia, które dokładnie ustalenia dokonane przez organy nadzoru budowlanego w postępowaniu wznowieniowym dotycząc3mi decyzji nr 166/09 z dnia 30 czerwca 2009 r., znak: ROiK II/III.SGA/JGO-7355-186/08 doprowadziły do wniosku, iż nakaz zawarty w tej decyzji dotyczy całości nadbudowy; - braku precyzyjnego i wyczerpującego wskazania wszystkich wniosków i ustaleń poczynionych w trakcie oględzin, jakie odbyły się w dniu 28 sierpnia 2025 r.; - braku wyjaśnienia, czy i które z ustaleń i wniosków wynikających z oględzin, jakie odbyły się w dniu 28 sierpnia 2025 r. stały się podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie; - niedostatecznego rozważenia i wyjaśnienia stanowiska strony zawartego w piśmie datowanym na dzień 25 sierpnia 2025 r.; - niedostatecznego rozważenia i W3 ‘aśnienia stanowiska strony zawartego w piśmie datowanym na dzień 19 września 2025 r.; - braku wyjaśnienia, czy i w jakiej części stanowisko strony zawarte w piśmie datowanym na dzień 25 sierpnia 2025 r. zostało uwzględnione; - braku wyjaśnienia, czy i w jakiej części stanowisko strony zawarte w piśmie datowanym na dzień 19 września 2025 r. zostało uwzględnione; - braku wyjaśnienia, czy i jaki wpływ na umorzenie niniejszego postępowania "w sprawie budynku położonego na terenie działki nr [...] obr. N. H. przy ul. C. w K., zrealizowanego bez wymaganej zgody organu administracji architektoniczno – budowlanej" miało przedłożenie przez stronę w ślad za pismem z dnia 19 września 2025 r.: decyzji z dnia 21 marca 1988 r. nr: UAN - 8381/800/88 o pozwoleniu na budowę na działce nr [...] oraz 1 strony dziennika budowy nr [...] z dnia 8 kwietnia 2011 r. "kontynuacja"; - braku wyjaśnienia, czy w wyniku zawiadomienia - zgodnie z art. 10 K.p.a. - strona skorzystała z możliwości zapoznania się z aktami sprawy; - braku wyjaśnienia, czy w wyniku zawiadomienia - zgodnie z art. 10 K.p.a. - strona wypowiedziała się co do zebranych dowodów i materiałów, - braku wyjaśnienia, w jaki sposób strona wypowiedziała się co do zebranych dowodów i materiałów. W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2024.1267 t.j.) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 t.j., dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy). Z art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji lub postanowienia bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia ( wyrok NSA W-wa z dnia 9.07.2008 r., sygn. II OSK 795/07, LEX nr 483232). Badając legalność zaskarżonej decyzji według wskazanych kryteriów Sąd stwierdził, że nie narusza ona prawa, co czyni skargę niezasadną. Stosownie do art.105 § 1 K.p.a, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Instytucję umorzenia postępowania wiąże się w piśmiennictwie z powstaniem trwałej i nieusuwalnej przeszkody w kontynuacji postępowania (A. Wiktorowska [w:] Postępowanie administracyjne, 1996, s. 160). Przepis art. § 1 105 K.p.a. kładzie akcent na bezprzedmiotowość, czyli brak przedmiotu postępowania administracyjnego. Poglądy na istotę umorzenia postępowania administracyjnego są zatem uwarunkowane przez stanowisko wobec samego przedmiotu postępowania administracyjnego. W piśmiennictwie na ogół przyjmuje się, że przedmiotem ogólnego postępowania administracyjnego jest sprawa administracyjna w rozumieniu art. 1 pkt 1. Prowadzi to do wniosku, że postępowanie administracyjne staje się bezprzedmiotowe, gdy sprawa, która miała być załatwiona w drodze decyzji, albo nie miała charakteru sprawy administracyjnej jeszcze przed datą wszczęcia postępowania, albo utraciła charakter sprawy administracyjnej w toku postępowania administracyjnego. W pierwszym wypadku postępowanie stało się bezprzedmiotowe, ponieważ przyczyna bezprzedmiotowości została wykryta w toku postępowania, w drugim natomiast dlatego, że przyczyna bezprzedmiotowości pojawiła się po wszczęciu postępowania, a przed jego zakończeniem. Przenosząc dotychczasowe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że istota sporu sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy w niniejszej sprawie istniały podstawy do zastosowania art. 105 § 1 k.p.a. z uwagi na zasadę rei iudicatae (powagę rzeczy osądzonej). "Decyzja ostateczna ma bowiem powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku z podstawą prawną stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia, a ponadto tylko między tymi samymi stronami (tak: NSA w wyroku z 27 stycznia 2016 r., I OSK 787/14). Powaga rzeczy osądzonej (res iudicata) zachodzi w przypadku tożsamości podstawy prawnej, podstawy faktycznej oraz treści żądania strony i stanowi przeszkodę ponownego wszczęcia i prowadzenia postępowania w tej samej - pod względem podmiotowym i przedmiotowym - sprawie, a więc gdy żądanie składane przez ten sam podmiot opiera się na tej samej podstawie prawnej, dotyczy tego samego, a stan faktyczny się nie zmienił. Wydanie bowiem ponownego rozstrzygnięcia dotyczącego tożsamej sprawy oznaczałoby wydanie decyzji dotkniętej wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Wydanie w tej samej sprawie nowej decyzji administracyjnej załatwiającej sprawę co do istoty naruszyłoby bowiem ustanowiony dotychczasową decyzją stan powagi rzeczy osądzonej. Jak wynika z akt sprawy (k.187 a.a.) decyzją Nr 166/09 z dnia 30 czerwca 2009 r PINB w Krakowie - Powiat Grodzki nakazał inwestorowi P. R. "rozbiórkę nadbudowy pięciu kondygnacji nadziemnych istniejącego budynku parterowego, zlokalizowanego na działce nr [...] obr.[...] – N. H. przy ul. C. w K.". Stronami wszczętego z urzędu postępowania byli: inwestor P. R., A. R.-G., K. R. oraz B. R.. W prawomocnym wyroku z dnia 25 lutego 2014 r. sygn. II SA/Kr 1765/14 (powołanym przez organy i dostępnym w internetowej bazie orzeczeń NSA: CBOISA), którym oddalono skargi B. R. i P. R. na decyzję Nr 718/2014 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 15 października 2014 r., znak: WOB.7721.504.2014.APAZ/ABUR, którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie Powiat grodzki z dnia 3 lipca 2014 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji we wznowionym na wniosek B. R. postępowaniu - ostatecznej decyzji własnej nr 166/09 z 30 czerwca 2009 r., znak: ROiK II/III.ARE.7353-414/09, nakazującej inwestorowi P. R. rozbiórkę nadbudowy pięciu kondygnacji nadziemnych istniejącego budynku parterowego, zlokalizowanego na działce nr [...] obr[...]- N. H. przy ul. C. j w K., wybudowanego bez uzyskania przez inwestora stosownej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w uzasadnieniu wyroku wyraził następujący pogląd: "PINB w Krakowie Powiat grodzki prowadząc postępowanie zakończone wydaniem decyzji pierwotnej z 30 czerwca 2009 r. miał wiedzę o tym, że część przedmiotowego budynku sytuowanego na działce nr [...], którego dotyczy nakaz rozbiórki zlokalizowana jest także na sąsiedniej działce nr [...] (...) oraz "fakt sytuowania przedmiotowego budynku - którego nadbudowa została objęta nakazem rozbiórki - nie tylko na działce nr [...], ale również na działce sąsiedniej nr [...] [...] nie ma istotnego znaczenia dla wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę, ponieważ z sentencji wynika jednoznacznie, że nakazem rozbiórki objęta jest nadbudowa pięciu kondygnacji nadziemnych istniejącego budynku parterowego na działce nr nr [...] obr. [...] – N. H. przy ul. C. w K.". Z protokołu oględzin z dnia 28 sierpnia 2025 r. (k. 87 i nast. akt organu I instancji prowadzonych elektronicznie), przeprowadzonych na "terenie nieruchomości tj. budynku przy ul. C. zlokalizowanej na działce [...] oraz [...] obr.[...]" wynika, że na działce nr ewid. [...] obr. [...] - N. H. przy ul. C. w K. (właściciel P. R.) znajduje się część budynku mieszkalnego wielorodzinnego, nadbudowana nad istniejącym budynkiem parterowym. W pozostałej części budynek znajduje się również na działce [...] (właściciel Z. R.) oraz na działkach nr [...] i [...] (własność Gmina K.). Nadto w prawomocnym wyroku WSA w Warszawie z dnia 19 lipca 2011 r. sygn. VII SA/Wa 991/11 ze skargi P. R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 lutego 2011 r. znak: DON/ORZ/7100/1866/10/11 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie Powiat Grodzki z 30 czerwca 2009 r. nakazującej P. R. rozbiórkę pięciu kondygnacji nadziemnych istniejącego budynku parterowego na działce nr [...] w N. H. przy ul. C. Sąd wyraził pogląd, że "kontrolowana w niniejszym postępowaniu decyzja w przedmiocie rozbiórki nadbudowy nie jest dotknięta żadną z przesłanek, które skutkują stwierdzenie jej nieważności". Oddalając skargę kasacyjną wniesioną od tego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 marca 2013 r. sygn. II OSK 2301/11 stwierdził, że słuszne jest stanowisko sądu I instancji, że w sprawie nie zachodziła żadna z przesłanek nieważnościowych wymienionych w art.156 K.p.a. oraz że "wystarczającą przesłankę do odmowy legalizacji i wydania decyzji o nakazie rozbiórki zgodnie z art. 48 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi brak zgodności budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodności takiej nie wykazano, albowiem skarżący do chwili obecnej decyzją o warunkach zabudowy dot. kwestionowanej inwestycji nie dysponuje". Podkreślić należy, że orzeczony w 2009 r. nakaz rozbiórki obejmuje całość samowolnie zrealizowanej nadbudowy, a nie jego poszczególnych części zlokalizowanych na poszczególnych działkach. Wobec powyższego Sąd uznał, że w kontrolowanej sprawie istniały podstawy do zastosowania art. 105 § 1 K.p.a. z uwagi na zasadę rei iudicatae (powagę rzeczy osądzonej). Zakres aktualnie kontrolowanego postępowania w sprawie budynku położonego na terenie działki nr [...] obr. [...] N. H. przy ul. C. w K., zrealizowanego bez wymaganej zgody organu administracji architektoniczno – budowlanej pokrywał się częściowo (mieścił się w nim) z przedmiotem postępowania zakończonego wydaniem przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie Powiat Grodzki w dniu 30 czerwca 2009 r. decyzji, nakazującej inwestorowi P. R. rozbiórkę pięciu kondygnacji nadziemnych istniejącego budynku parterowego na działce nr [...] w N. H. przy ul. C. j, wybudowanego bez uzyskania przez inwestora stosownej decyzji o pozwoleniu na budowę. Jak wyżej przedstawiono, wcześniej prowadzone postępowanie dotyczyło całości samowolnie wykonanych robót budowlanych na działkach nr ewid. [...] i [...]. obr. [...] przy ul. C. w K. (obecnie: nr ew. [...] i [...]). Obecnie kontrolowane postępowanie "w sprawie budynku położonego na terenie działki nr [...])", zostało wszczęte błędnie. Objęło bowiem swym zakresem część samowolnie dokonanej nadbudowy, której całość była przedmiotem decyzji z dnia 30 czerwca 2009 r. Tak więc w obecnie kontrolowanym postępowaniu zachodziła tożsamość podstawy prawnej i podstawy faktycznej sprawy administracyjnej, co stanowiło przeszkodę do ponownego wszczęcia i prowadzenia postępowania w tej samej - pod względem podmiotowym i przedmiotowym - sprawie. Wydanie ponownego rozstrzygnięcia dotyczącego tożsamej sprawy oznaczałoby wydanie decyzji dotkniętej wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Dlatego też uznał, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. Odnosząc się do zarzutów skargi ocenić należy, że nieuzasadniona jest teza skarżącego, że organy błędnie uznały, że w obecnie kontrolowanym postępowaniu mamy do czynienia z powagą rzeczy osądzonej w stosunku do sprawy, którą PINB uczynił przedmiotem postępowania, znak: ROIK II.5140.53.2025.MOC, tj. sprawy dotyczącej części budynku, stanowiącej fragment nadbudowy pięciu kondygnacji nad istniejącym budynkiem, który to fragment zlokalizowany jest na działce nr ewid. [...] obr. [...] - N. H. przy ul. C. w K.. Powyższe wywody Sądu potwierdzają zasadność stanowiska organów w tej sprawie. Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut niewykonalności decyzji rozbiórkowej z 30 czerwca 2009 r. Przedmiotowa decyzja była już kontrolowana w postępowaniu sądowo-administracyjnym przed sądem I i II instancji, w którym stwierdzono w wyrokach: WSA w Warszawie z 19 lipca 2011 r. , sygn. akt II SA/Wa 991/1 oraz NSA z 22 marca 2013 r. , sygn. akt II OSK 2301/11, że przedmiotowa decyzja nie jest dotknięta żadną z przesłanek skutkujących stwierdzeniem jej nieważności, a zatem także przesłanką z art.156 § 1 pkt 5 k.p.a., zgodnie z którym stwierdza się nieważność decyzji, która była niewykonalna w dniu jej wydania, a jej niewykonalność ma charakter trwały. Wykonalność decyzji z 30 czerwca 2009 r. podlegała również kontroli sądowej, w wyniku której WSA w Krakowie wyrokiem z 23 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/kr 742/14 w uznał decyzję tą za ostateczną i wykonalną. W aktualnie rozpoznawanej sprawie nie mogą zatem podlegać badaniu przez Sąd zarzuty stawiane ostatecznej i prawomocnej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2009 r., znak: ROiK II/III.SGA/JGO-7355-186/08. Sąd nie uwzględnił także zarzutów naruszenia przez organy art. 7 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a. i art. 80 K.p.a., polegającego na niewyjaśnieniu w postępowaniu odwoławczym wszystkich istotnych okoliczności mających wpływ na wynik sprawy. Na stronie 155 akt elektronicznych znajduje się pismo pełnomocnika skarżącego z dnia 25 sierpnia 2025 r. z wnioskami dowodowymi z dokumentów (przedstawianymi już w poprzednio prowadzonych postępowaniach) na okoliczność stanu technicznego budynku posadowionego na działkach nr [...], [...], [...] i [...] oraz niewykonalności obowiązku dokonania rozbiórki, z opinii biegłego na okoliczność niewykonalności obowiązku dokonania rozbiórki orzeczonego decyzja z dnia 30 czerwca 2009 r., wnioskiem o odstąpienie od czynności egzekucyjnych oraz z wnioskiem o zawieszenie postępowania egzekucyjnego złożone w sprawie znak: ROIK.5140.53.2025.MOC. Mając na uwadze, że zgodnie z zawiadomieniem o oględzinach miały się one odbyć nie w sprawie egzekucyjnej, ale "w sprawie części budynku nadbudowanego nad istniejącym budynkiem parterowym na działce nr [...]" wnioski nie dotyczyły przedmiotu postępowania. Okoliczność, że organ I instancji nie ustosunkował się do nich, nie miała żadnego znaczeniu dla rozstrzygnięcia sprawy. Organ odwoławczy ustosunkował się do nich przez zacytowanie fragmentów ostatecznych i prawomocnych decyzji oraz prawomocnych wyroków sądów. Stwierdził, że treść pisma z 25 sierpnia 2025 r. świadczy o tym, że okolicznością niesporną jest, że część nadbudowy, którą zrealizowano z przekroczeniem granicy działki nr [...] i wykonano ją na działce ówcześnie oznaczonej numerem ew. [...], obecnie znajduje się na działce nr [...]. Podkreślając, że istotą sprawy jest ocena, czy w sprawie zachodzi powaga rzeczy osądzonej w stosunku do sprawy objętego decyzją rozbiórkową z 2009 r., w sposób pośredni wskazał, że okoliczności wskazane w piśmie z dnia 25 sierpnia 2025 r. nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. To samo odnieść należy do wniosku zgłoszonego w piśmie z dnia 19 września 2025 r. o przeprowadzenie dowodu "z decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 21 marca 1988 r. nr UAN – 8381/800/88 na działce nr [...] na okoliczność posiadania przez właściciela nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] ostatecznego pozwolenia na budowę oraz braku podstaw do orzekania nakazu rozbiórki posadowionego na działce nr [...]. Faktem jest, że organy nie odniosły się wprost do tego wniosku, ale treść uzasadnienia decyzji ewidentnie wskazuje, że uznały tę okoliczność za nieistotną dla rozstrzygnięcia. Nie mogły bowiem oceniać merytorycznie wpływu tego dokumenty na ocenę nadbudowy budowy jako samowoli budowlanej, gdyż prawidłowo skoncentrowały się wyłącznie na kwestii formalnej – czy w sprawie zachodzi powaga rzeczy osądzonej. Zarzuty dotyczące braku wyjaśnienia przez organ, czy w wyniku zawiadomienia dokonanego w trybie art. 10 K.p.a. strona skorzystała z możliwości zapoznania się z aktami sprawy, czy wypowiedziała się co do zebranych dowodów i materiałów, jak i braku wyjaśnienia, w jaki sposób strona wypowiedziała się co do zebranych dowodów i materiałów – są całkowicie nieuzasadnione. Zgodnie z art.10 § 1 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Przepis ten nakłada zatem na organ jedynie stworzenie stronie możliwości skorzystania z tego uprawnienia (wyrok NSA z 1 lipca 1999 r., IV SA 595/99, "Gazeta Prawna" 2005, nr 8, s. 7). Strona nie jest zobowiązana do brania udziału w postępowaniu i organ administracji nie może zmusić strony do skorzystania z przysługującego jej uprawnienia (zob. wyrok NSA z 14 marca 1996 r., SA/Po 932/95, LEX nr 26653; wyrok NSA z 7 maja 1999 r., I SA/Wr 48/97, LEX nr 37244). Dla porządku jedynie trzeba nadmienić, że w razie zgłoszenia zarzutu pozbawienia strony możliwości czynnego udziału w toczącym się postępowaniu administracyjnym , dla jego skuteczności koniecznym jest wykazanie, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło stronie przeprowadzenie konkretnych czynności procesowych i nie mogło być konwalidowane na późniejszych etapach tego postępowania, jak również, że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. To do strony stawiającej zarzut należy więc wykazanie istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania, a wynikiem sprawy. Strona powinna wykazać, że niezawiadomienie jej przed wydaniem decyzji o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków dowodowych uniemożliwiło jej dokonanie w danym postępowaniu konkretnej czynności procesowej. Naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. ocenić należy z punktu widzenia uniemożliwienia stronie podjęcia konkretnie wskazanej czynności procesowej oraz wpływu tego uchybienia na wynik sprawy (por. wyrok NSA z 16 grudnia 2025 r., sygn. III OSK 1453/25, LEX nr 4013521). Wobec powyższego, na podstawie art.151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.