II SA/Kr 1573/16

Kraków, dnia 14 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. R. i Z. N. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 18 października 2016 r. nr [...] znak [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie samowolnej budowy budynku postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi

Postanowieniem z dnia 9 marca 2017 r. WSA w Krakowie odrzucił skargę K. R. i Z. N. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 18 października 2016 r. nr [...] znak [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie samowolnej budowy budynku. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pomimo wezwania do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie jej odpisów skarżący nie dopełnili wskazanej czynności procesowej. Odpis niniejszego postanowienia został doręczony skarżącym w dniu 27 marca 2017 r. Pismem z dnia 2 kwietnia 2017 r. skarżący zwrócili się o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Wskazali, że do WSA w Krakowie wnieśli również skargę zarejestrowaną pod sygn. akt II SA/Kr 1572/16 i zostali wezwani do uzupełnienia jej braków formalnych poprzez podpisanie odpisów. W dniu 20 stycznia 2017 r. udali się do siedziby Sądu i po okazaniu wezwania podpisali odpisy skargi złożonej zarówno w jednej jak i w drugiej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). Nadto, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Powszechnie akceptowany jest pogląd, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 752/13, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Mając powyższe na uwadze, należy podkreślić, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (tak Bogusław Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II, str. 211). Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne w przypadku lekkiego choćby niedbalstwa. Samo uprawdopodobnienie braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, oznacza wykazanie takich okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia oraz nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2015 r., sygn. akt II GZ 896/14, oraz z 12 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 91/15). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy odnotować, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącym w dniu 19 stycznia 2017 r. Oznacza to, że termin do uzupełnienia stwierdzonych braków formalnych upłynął 26 stycznia 2017 r. Jednocześnie skarżący uzupełnili brak formalny skargi poprzez złożenie jej podpisanych odpisów dopiero przy składaniu wniosku o przywrócenie terminu. Podkreślić przy tym należy, że Sąd przeprowadził badanie wskazywanych przez skarżących akt o sygn. II SA/Kr 1572/16. Widnieje w nich zapisek urzędowy pracownika sekretariatu wydziału II WSA w Krakowie, że skarżący w dniu 20 stycznia 2017 r. podpisali odpisy skargi w tej konkretnej sprawie. Co więcej we wskazanej sprawie nie znajdują się żadne dokumenty, które mogłyby potwierdzić, że skarżący przynieśli bądź też na miejscu podpisali odpisy skargi w niniejszej sprawie. Pracownik sądu zgodnie z żądaniem skarżących udostępnił im akt sprawy o sygn. II SA/Kr 1572/16 i tylko w tej sprawie zostały uzupełnione braki formalne skargi. Skoro skarżący nie domagali się udostępnienia innych akt, w których postępowanie zostało zainicjowane ich skargą, to nie mogą obarczać winą za swoje zaniedbanie pracownika sądu, który nie miał obowiązku wiedzieć, ze w ich sprawie toczą się jeszcze inne postępowania. Tym samym uzupełnienie braków formalnych skargi pozostaje bez jakiegokolwiek wpływu na niniejszą sprawę. W ocenie Sądu skarżący nie wskazali w sposób wystarczający żadnej obiektywnej i niezależnej przeszkody uniemożliwiającej im podpisanie odpisów skargi w wyznaczonym terminie. Skarżący zostali prawidłowo wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie jej odpisów- w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec powyższego uznać należy, że skarżący nie wykazali braku winy w uchybieniu terminu. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie.