II SA/Kr 152/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżących A. Sp. z o.o. w K. , K.B. , K.K.-B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w K. , K.B. , K.K.-B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 14 grudnia 2016 r., nr [...] , w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją o ustaleniu warunków zabudowy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia 10 stycznia 2017 r. A. Sp. z o.o. w K. , K.B. i K.K.-B. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 14 grudnia 2016 r., nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ orzekł – na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. – o uchyleniu w całości decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 5 sierpnia 2016 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia 19 lutego 2013 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia budowalnego: "Budowa dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej z garażami podziemnymi na działkach [...] ,[...] obr. [...] wraz z infrastrukturą techniczną na działkach [...] ,[...] ,[...] obr. [...] przy ul. [...] w K. " – i przekazaniu sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W skardze został zamieszczony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten nie został uzasadniony – w uzasadnieniu skargi podana jest tylko argumentacja odnosząca się do kwestii prawidłowości i zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Strona skarżąca, dążąc do wstrzymania wykonania decyzji, musi uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych (por. T. Woś, w: T. Woś, H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, s. 556-557; postanowienie NSA z 14 maja 2014 r., I OZ 363/14, CBOSA). Ponadto wstrzymanie wykonania może dotyczyć tylko takich aktów i czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy zaś rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Przymiot wykonalności mają zasadniczo akty wywołujące skutki materialnoprawne, nakładające na adresata określone obowiązki bądź przyznające uprawnienia (por. T. Woś, tamże, s. 560-562; postanowienie NSA z 8 stycznia 2015 r., II OZ 1376/14, CBOSA). Transponując powyższe ustalenia na grunt niniejszej sprawy, należy w pierwszej kolejności zauważyć, że wydana na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. decyzja kasacyjna – a taki właśnie charakter ma decyzja zaskarżona – nie podlega wykonaniu i nie wymaga wykonania we wskazanym wyżej rozumieniu. Już z tej przyczyny wniosek strony skarżącej o udzielenie ochrony tymczasowej, zdaniem Sądu, nie może być uwzględniony (por. postanowienie WSA w Lublinie z 5 października 2016 r., II SA/Lu 769/16, CBOSA). Niezależnie od powyższego, trzeba zaznaczyć, że strona skarżąca nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie podała argumentacji wskazującej na występowanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Także z tej przyczyny, zdaniem Sądu, nie ma podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżanej decyzji. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie bada merytorycznie sprawy ani nie ocenia legalności wspomnianej decyzji. Niepodobna zatem na tym etapie odnosić się do twierdzeń strony skarżącej w tej mierze. Z tych względów, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.