II SA/Kr 1511/22

Kraków, dnia 14 lutego 2023r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2023r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 22 maja 2002r. nr RR.IV.KT.7723/1-8/02 w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia: odrzucić skargę.

Skarżący pismem z dnia 28.10.2022r. złożył skargę na ostateczną decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 22 maja 2002r. nr RR.IV.KT.7723/1-8/02, którą organ ten stwierdził nabycie przez gminę z mocy prawa własności nieruchomości oznaczonej w tej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarżący nie wykazał interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji, gdyż nie był stroną postępowania w którym wydaną tą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm. – zwana dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, której wniesienie jest niedopuszczalne. Na mocy art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja jest decyzją pierwszoinstancyjną, od której przysługiwała możliwość wniesienia odwołania. Ewentualną skargę do sądu administracyjnego można wnieść od decyzji wydanej przez organ drugiej instancji, po rozpatrzeniu środka zaskarżenia od decyzji pierwszoinstancyjnej. To zaś powoduje, że skarga na zaskarżoną decyzję jest niedopuszczalna, jako że zaskarżono decyzję organu I instancji, nadto zaskarżona decyzja jest już ostateczna, ponieważ nie zostało od niej wniesione odwołanie do organu II instancji tj. Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej w świetle art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. 1990 r., nr 32, poz. 191). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji