II SA/Kr 1485/17

II SA/ Kr 1485/17 P O S T A N O W I E N I E Dnia 1 czerwca 2018 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego B. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] września 2017 r. znak: [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji nakazującej wykonywanie robót budowlanych p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu B. K. wykonującemu zawód w Kancelarii Radcy Prawnego w K., [...] – od Skarbu Państwa, kwotę [...]zł ([...] ), podwyższoną o należny podatek VAT tytułem nieopłaconej, przyznanej z urzędu pomocy prawnej

Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2017 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącej M. G. prawo pomocy, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Pismem z dnia 25 stycznia 2018 r. dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył dla skarżącej pełnomocnika z urzędu, w osobie radcy prawnego B. K.. W dniu 13 marca 2018 r. podczas rozprawy przez WSA w Krakowie pełnomocnik z urzędu złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte w żadnej części – w podwójnej wysokości wobec faktu, iż pełnomocnik udał się jeden raz na miejsce, którego dotyczy decyzja celem oględzin. Orzekający z uwagi na treść[pic]4 ust 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. przychylił się do wniosku o podwyższenie przyznanego wynagrodzenia w wysokości nieprzekraczającej 150 % opłat uznając, za podjęta przez pełnomocnika dodatkowe czynności mieszczą się w zakresie określonym § 4 w/w Rozporządzenia. W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ), § 21 ust.1 pkt 1 lit. c w zw. z § 4 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu ( Dz. U. z 2016 r. poz. 1715 ) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.