II SA/Kr 1381/22

Dnia 15 lutego 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: WSA Małgorzata Łoboz WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 15 lutego 2023 roku sprawy ze skargi R. J. i B. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 15 września 2022 roku znak: SKO.EA/418/79/2022 w przedmiocie nałożenia grzywny i o wezwaniu do wykonania obowiązku, skargę oddala.

Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 15 września 2022 roku, znak: SKO.EA/418/79/2022, utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 6 maja 2022 r. Nr WS-06.6236.33.2019.AC orzekające: - o nałożeniu na Zobowiązanych (pana B. J. i panią R. J.) dalszej grzywny w celu przymuszenia w wysokości: [...] zł (słownie zł: cztery tysiące [...]), - o wezwaniu do uiszczenia orzeczonej grzywny na rachunek bankowy w nr: [...], w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia. W przypadku niewpłacenia powyższej kwoty w terminie zostanie ona ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, - o wezwaniu ponownie Zobowiązanych do wykonania ww. obowiązku określonego w poszczególnych tytułach wykonawczych o nr: WS-06.6236.31.2019.AST z dnia 12.03.2019 r. oraz WS-06.6236.32.2019.AST z dnia 12.03.2019 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia. W razie niewykonania obowiązku we wskazanym terminie może być nałożona kolejna grzywna w celu przymuszenia lub dokonane wykonanie zastępcze. Powyższe postanowienie zapadło w następujących okolicznościach. Prezydent Miasta Krakowa w oparciu o przepis art. 26 ustawy z dnia 14.12.2012r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r. poz. 21, z póź. zm.), wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wydania nakazu usunięcia odpadów (w postaci mas ziemnych) składowanych na terenie działki nr [...] obr. [...] jedn. ewid. P. położonej przy ul. [...] w K.. Decyzją z dnia 30 marca 2016 roku, znak: WS-06.6236.92.2015.AP Prezydent Miasta Krakowa 1) nakazał pani R. J. i panu B. J. usunięcie z terenu działki nr [...] obr[...] jedn. ewid. P. położonej przy ul. [...] w K., odpadów pochodzenia budowlanego: a/ w postaci kawałków nawierzchni asfaltowej, rodzaju: odpady z remontu i przebudowy dróg, kod: 17 01 81 - w całej zdeponowanej ilości; b/ w postaci ziemi i gruzu, rodzaju: - zmieszane odpady z betonu, gruzu ceglanego, odpadowych materiałów ceramicznych i elementów wyposażenia inne niż wymienione w 17 01 06, kod: 17 01 07; - gleba i ziemia, w tym kamienie, inne niż wymienione w 17 05 03, kod: 17 05 04, tak, aby na powierzchni ww. działki pozostała co najwyżej warstwa tych odpadów łącznie w ilości 0,2 Mg/m2 utwardzanej powierzchni. 2. Wykonanie decyzji nastąpi poprzez załadunek wszystkich odpadów w postaci kawałków nawierzchni asfaltowej oraz odpadów w postaci ziemi i gruzu w ilości stanowiącej nadmiar nad ww. warstwę, na środki transportu i ich przetransportowanie do uprawnionego miejsca odzysku lub unieszkodliwiania (składowania) tego rodzaju odpadów, prowadzonego przez podmiot posiadający odpowiednie zezwolenie właściwego organu, zgodnie z ustawą o odpadach - z którym to podmiotem Pani R. J. i Pan B. J. winni zawrzeć stosowną umowę. 3. Czynności objęte powyższym nakazem należy zakończyć w terminie do czterech miesięcy od kiedy niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 11 października 2016 r. znak: SKO. OŚ/4170/231/2016. Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2017 roku, sygn. akt. II SA/Kr 1611/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na powyższą decyzję, a następnie wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2018 r. sygn. akt. II OSK 2655/17 oddalona została skarga kasacyjna od wyroku sądu I instancji. Powyższa decyzja Prezydenta jest prawomocna. Wobec niewykonania przez Zobowiązanych to jest Panią R. J. i Pana B. J. obowiązku wynikającego z wydanej decyzji z dnia 30 marca 2016 roku, Prezydent Miasta Krakowa na podstawie art. 18, 64a § 1, 119 § 1, 120 § 1, 121 § 1, 2 i 3 oraz art. 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2020 roku, poz. 1427 ze zm.) – dalej też jako "u.p.e.a.", postanowieniem z dnia 6 maja 2022 r.: - nałożył na Zobowiązanych dalszą grzywnę w celu przymuszenia w wysokości: [...] zł (słownie zł: [...] - wezwał do uiszczenia orzeczonej grzywny na rachunek bankowy w nr[...], w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia. W przypadku niewpłacenia powyższej kwoty w terminie zostanie ona ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, - wezwał ponownie Zobowiązanych do wykonania ww. obowiązku określonego w poszczególnych tytułach wykonawczych o nr: [...] z dnia 12.03.2019 r. oraz [...] z dnia 12.03.2019 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia. W razie niewykonania obowiązku we wskazanym terminie może być nałożona kolejna grzywna w celu przymuszenia lub dokonane wykonanie zastępcze, W uzasadnieniu postanowienia wskazano na przebieg postępowania w sprawie oraz podniesiono, iż grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku znoszenia lub zaniechania albo obowiązku wykonania czynności, a w szczególności czynności, której z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego, a ponadto grzywnę nakłada się również, jeżeli nie jest celowe zastosowanie innego środka egzekucyjnego obowiązków o charakterze niepieniężnym. Organ wskazał, że w przedmiotowym stanie faktycznym, egzekucja dotyczy spełnienia przez Zobowiązanych - Panią R. J. oraz Pana B. J. obowiązku wykonania czynności - usunięcia odpadów - tj. obowiązku o charakterze niepieniężnym. Na obecnym etapie postępowania egzekucyjnego zastosowanie innego środka egzekucyjnego mogłyby spowodować większą uciążliwość dla Zobowiązanych. Wysokość grzywny mieści się w granicach zakreślonych przez art. 121 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i została ustalona w oparciu o: analizę stanu faktycznego (niewykonanie w terminie obowiązku), wagę niewykonanego przez Zobowiązanych obowiązku o charakterze administracyjno-prawnym i względy ochrony środowiska oraz cele i zasady wynikające z ustawy o odpadach (znajdujące się na terenie ww. działki nr [...] odpady, o których mowa w ww. decyzji znajdują się w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym i winny być niezwłocznie usunięte z terenu tej działki). W przekonaniu organu została zachowana proporcja pomiędzy istotą naruszonych poprzez niewykonanie obowiązku interesów publicznoprawnych, a wysokością grzywny. Zażalenie na ww. postanowienie, w terminie ustawowym wnieśli Pan B. J. reprezentowany przez pełnomocnika adwokata M. F. oraz Pani R. J.. Pan B. J. reprezentowany przez pełnomocnika adwokata M. F. zarzucił: - naruszenie przepisów postępowania, a to art. 7 i 77 k.p.a. poprzez nienależyte zbadanie stanu faktycznego i błędne bezpodstawne przyjęcie, że obowiązek nie został wykonany, podczas, gdy w rzeczywistości istniejący obecnie na nieruchomości zobowiązanych stan odpowiada decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z 30 marca 2016 r., znak: WS-06.6236.92.2015.AP oraz obowiązującym przepisom prawa, - naruszenie przepisów postępowania, a to art. 107 § 1 pkt 1 i 6 oraz § 3 k.p.a. poprzez niewskazanie organu wydającego decyzję w jej komparycji, co utrudnia jej identyfikację, a także sporządzenie uzasadnienia, z którego nie wynika jakie fakty organ uznał za udowodnione, w którym nie wskazano dowodów, na których organ się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a także brak jest jakiegokolwiek odniesienia się do wniosków złożonych przez zobowiązanego do protokołu z 31 marca 2022 r. Pani R. J. zarzuciła nienależyte zbadanie sprawy poprzez stwierdzenie, że obowiązek usunięcia z działki odpadów nie został wykonany, podczas gdy z mężem poniosła koszty w związku z wywozem gruzu, a nadto podniesienia płyt betonowych i doprowadzenia działki do wysokości zgodnej ze stanem geodezyjnym. Organ nie przeprowadził badania bezwzględnej wysokości gruntu, pominął zupełnie wnioski złożone przez męża B. J., a przede wszystkim nie odniósł się nawet do okoliczności, że obecnie różnica w wysokości pomiędzy działkami [...] wynika z wybrania ziemi przez właścicieli działki [...], nie zaś z podniesienia poziomu działki [...] Pani R. J. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i uznanie obowiązku za wypełniony. Rozpoznając sprawę w wyniku wniesionego zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 15 września 2022 roku utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa. Organ odwoławczy wskazał, że jak wynika z akt sprawy obowiązek określony w punkcie 1. b/ decyzji, nie został wykonany. Wobec powyższego najpierw postanowieniem z dnia 12.03.2019 r., znak: WS- 06.6236.33.2019.AST, organ I instancji nałożył na Zobowiązanych grzywnę w celu przymuszenia. Na ww. postanowienie zażalenie złożyła Pani R. J. oraz Pan B. J.. Postanowieniem z dnia 16 maja 2019 roku 16.05.2019r., znak: KO.EA/418/37/2019 Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. Pomimo jednak zastosowanego środka egzekucyjnego, obowiązek nałożony przedmiotową decyzją w dalszym ciągu nie został wykonany, co potwierdzono podczas kolejnych wizji lokalnych w dniach: 05.08.2019 r., 02.07.2019 r. 12.01.2021 r., 15.04.2021 r. Podczas tych czynności nie stwierdzono, aby prowadzone były jakiekolwiek prace związane z usuwaniem odpadów znajdujących się na terenie działki objętej decyzją. Ustalono również, że w dalszym ciągu znajduje się tam nasyp wykonany z ziemi, którego powierzchnie przykrywają płyty betonowe. Wysokość nasypu po stronie wschodniej i zachodniej sięga miejscami do ok. 50 cm. Dlatego też postanowieniem z dnia 28.04.2021 r., znak: WS-06.6236.33.2019.AC, Prezydent Miasta Krakowa nałożył na Zobowiązanych, dalszą grzywnę w celu przymuszenia. Pismem z dnia 26.05.2021 r. Pan B. J. zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 28 kwietnia 2021 roku o nałożenie grzywny, oraz złożył zażalenie na postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 28 kwietnia 2021 roku o nałożenie grzywny sygn. akt [...] Postanowieniem z dnia 23.07.2021 r., sygn. akt SKO.EA/418/48/2021 oraz SKO. EA/418/49/2021 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie odmówiło przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na ww. postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 28.04.2021r., WS-06.6236.33.2019.AC. Wobec powyższego, przeprowadzona została w dniu 31.03.2022 r. wizja lokalna, podczas której stwierdzono, że obowiązek opisany w pkt 1) lit. a) decyzji został wykonany. Stwierdzono również, że obowiązek opisany pkt 1) lit. b) ww. decyzji nie został wykonany. W dalszym ciągu na działce znajduje się nasyp, w części pokryty płytami żelbetowymi. Zatem zaskarżonym postanowieniem, organ I instancji ponownie nałożył na Zobowiązanych, dalszą grzywnę w celu przymuszenia. W ocenie organu odwoławczego materiał dowodowy zgromadzony w sprawie potwierdza, iż Pani R. J. oraz Pan B. J. nie wykonali ciążącego na nich obowiązku wykonania czynności - usunięcia odpadów - tj. obowiązku o charakterze niepieniężnym. Na obecnym etapie postępowania egzekucyjnego zastosowanie innego środka egzekucyjnego mogłyby spowodować większą uciążliwość dla Zobowiązanych. Wysokość grzywny mieści się w granicach zakreślonych przez art. 121 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i została ustalona w oparciu o: analizę stanu faktycznego (niewykonanie w terminie obowiązku), wagę niewykonanego przez Zobowiązanych obowiązku o charakterze administracyjno-prawnym i względy ochrony środowiska oraz cele i zasady wynikające z ustawy o odpadach (znajdujące się na terenie ww. działki nr [...] odpady, o których mowa w ww. decyzji znajdują się w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym i winny być niezwłocznie usunięte z terenu tej działki). W przekonaniu Kolegium została zachowana proporcja pomiędzy istotą naruszonych poprzez niewykonanie obowiązku interesów publicznoprawnych, a wysokością grzywny. Organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżone postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa zawiera wszystkie wymagane elementy, wymienione w art. 122 § 2 u.p.e.a. Ustalona wysokość grzywny nie budzi wątpliwości. Kwota przymusowej grzywny ustalona została zgodnie z art. 121 § 1-2 u.p.e.a. i mieści się w zakresie wyznaczonym przez art. 121 § 2 u.p.e.a. Skargę na powyższe postanowienie wnieśli Skarżący pani R. J. i pan B. J., podnosząc zarzuty: - naruszenia przepisów postępowania art. 7 i 77 k.p.a. poprzez nienależyte zbadanie stanu faktycznego i błędne przyjęcie, że obowiązek nie został wykonany, podczas, gdy w rzeczywistości istniejący obecnie na nieruchomości skarżących stan odpowiada decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z 30 marca 2016 r., znak: WS-06.6236.92.2015.AP oraz obowiązującym przepisom prawa, - naruszenie przepisów postępowania art. 7, 77, 80 i 107 k.p.a. poprzez ogólnikowe stwierdzenie, że obowiązek nie został wykonany bez odniesienia się do podnoszonych przez skarżących okoliczności dotyczących bezwzględnego poziomu gruntu i nieprzeprowadzenia żadnych czynności w tym zakresie, a oparcie rozstrzygnięcia jedynie na pobieżnej ocenie zdjęć, - naruszenie przepisów postępowania art. 7, 77, 80 i 107 k.p.a. poprzez niezbadanie i nieodniesienie się do przedłożonej przez B. J. 13 września 2022 r. decyzji Prezydenta Miasta Krakowa nr 917/6740.1/2022 z 25 lipca 2022 r. o udzieleniu pozwolenia na budowę oraz niezbadanie i nieodniesienie się do wskazywanej kilkukrotnie w toku postępowania decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z 11 maja 2018 r., znak IU.463.189.2017 (8) o lokalizacji zjazdów, - naruszenie przepisów postępowania art. 15 k.p.a. poprzez dokonanie jedynie formalnego a nie merytorycznego badania zaskarżonego postanowienia, - naruszenie art. 2 Konstytucji RP poprzez oparcie wydanego postanowienia na decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z 30 marca 2016 r., znak WS-06.6236.92.2015.AP, podczas, gdy sposób zagospodarowania nieruchomości regulują obecnie wydane później ostateczne decyzje Prezydenta Miasta Krakowa z 11 maja 2018 r., znak IU.463.189.2017 (8) o lokalizacji zjazdów oraz z 25 lipca 2022 r. nr 917/6740.1/2022 o udzieleniu pozwolenia na budowę, Powołując się na powyższe Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazano, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie przeprowadziło merytorycznej kontroli rozstrzygnięcia. Zdaniem skarżących błędnie ustalono, że obowiązek nie został wykonany, wobec czego nie powinna zostać nałożona grzywna w celu przymuszenia. Był to główny zarzut merytoryczny zażalenia, do którego organ odniósł się jedynie stwierdzając, że w aktach zalega dokumentacja fotograficzna i w ocenie organu obowiązek nie został wykonany. Zdaniem skarżących organ powinien zbadać bezwzględny poziom gruntu, ponieważ jego względne obniżenie w stosunku do działki sąsiedniej jest wynikiem wyłącznie wybrania gleby z tej sąsiedniej działki i przewiezienia jej na działkę przy ul. [...] przez właścicieli sąsiedniej działki. Ponadto wskazano, że dnia 13 września 2022 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie wniesione zostało pismo pełnomocnika skarżącego z załączoną kopią ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta K. nr [...].[...] z 25 lipca 2022 r. o udzieleniu pozwolenia na budowę (kopia w załączeniu). W decyzji tej wskazano sposób zagospodarowania terenu oraz obowiązki inwestorów w zakresie usunięcia odpadów po zakończeniu procesu budowlanego. W odpowiedzi na skargę Kolegium o jej oddalenie z powodu jej bezzasadności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje. Istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259; zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. W związku z brakiem możliwości przeprowadzenia rozprawy zdalnej, stosownie do treści art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 2095z z późn. zm.), w sprawie zarządzono przeprowadzenie posiedzenia niejawnego celem rozpoznania sprawy. Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Odnosząc się do zarzutów skargi w pierwszej kolejności trzeba wskazać, że bezzasadne są zarzuty naruszenia przepisów postępowania poprzez poczynienie nieprawidłowych ustaleń faktycznych. Realizując zasadę prawdy obiektywnej, na podstawie art. 7 i 77 § 1 k.p.a., organ jest zobowiązany do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Podkreślić jednak trzeba, że postępowanie dowodowe nie jest celem samym w sobie, a przyjęta w postępowaniu administracyjnym zasada zupełności materiału dowodowego nie oznacza, że należy prowadzić postępowanie dowodowe nawet wówczas, gdy całokształt okoliczności ujawnionych w sprawie wystarcza do podjęcia rozstrzygnięcia (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 25 września 2020 r., sygn. II GSK 795/18). W postępowaniu wyjaśniającym należy uwzględnić specyfikę danej sprawy, w tym inność i odrębność okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 19 maja 2021, sygn. I OSK 251/21). W rozpoznawanej sprawie wszystkie istotne okoliczności z punktu widzenia przedmiotu postępowania zostały wyjaśnione. Na gruncie niniejszej sprawy, konieczne było ustalenie czy doszło do wykonania obowiązku określonego w pkt. 1) lit. b) decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 30 marca 2016 roku, znak: WS-06.6236.92.2015.AP. Zgodnie z tym punktem nakazano Skarżącym usunięcie z terenu działki nr [...] obr.[...] jedn. ewid. P. położonej przy ul. [...] w K., odpadów pochodzenia budowlanego w postaci ziemi i gruzu, rodzaju: - zmieszane odpady z betonu, gruzu ceglanego, odpadowych materiałów ceramicznych i elementów wyposażenia inne niż wymienione w 17 01 06, kod: 17 01 07; - gleba i ziemia, w tym kamienie, inne niż wymienione w 17 05 03, kod: 17 05 04, tak, aby na powierzchni ww. działki pozostała co najwyżej warstwa tych odpadów łącznie w ilości 0,2 Mg/m2 utwardzanej powierzchni. Jak wynika z akt sprawy Prezydent Miasta Krakowa przeprowadził kilkukrotnie oględziny m.in. w dniach: 5 sierpnia 2019 roku, 7 lipca 2020 roku, 12 stycznia 2021 roku, 15 kwietnia 2021 roku, 31 marca 2022 roku. Podczas tych oględzin ustalono m.in., że bezpośrednio od ulicy [...] w głąb działki ciągną się płyty betonowe, które znajdują się bezpośrednio na powierzchni ziemi. Pan B. J. wskazał wówczas, że pod płytami betonowymi znajdował się gruz, który został usunięty. Zaznaczył on ponadto, że nie nawoził ziemi, aby podnieść teren działki (por. protokół oględzin z dnia 31 marca 2022 roku, k. 395 a.a.). Jednakże analiza kolejnych przeprowadzonych przez organ oględzin pozwala na przyjęcie, że wbrew jednak twierdzeniom Skarżących, do wykonania obowiązku w tym zakresie nie doszło. Nie można bowiem stwierdzić, że doszło do usunięcia wskazanych odpadów. Podkreślić należy, że jak wynika z treści decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 30 marca 2016 roku wykonanie decyzji nastąpi poprzez załadunek wszystkich odpadów w postaci kawałków nawierzchni asfaltowej oraz odpadów w postaci ziemi i gruzu w ilości stanowiącej nadmiar nad ww. warstwę, na środki transportu i ich przetransportowanie do uprawnionego miejsca odzysku lub unieszkodliwiania (składowania) tego rodzaju odpadów, prowadzonego przez podmiot posiadający odpowiednie zezwolenie właściwego organu, zgodnie z ustawą o odpadach - z którym to podmiotem Pani R. J. i Pan B. J. winni zawrzeć stosowną umowę. Takiej umowy jednakże Skarżący nie przedstawili, co dodatkowo potwierdza prawidłowość ustaleń organów w tym zakresie. Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 15 K.p.a. poprzez dokonanie jedynie formalnego a nie merytorycznego badania zaskarżonego postanowienia. Trzeba zauważyć, że stosownie do art. 119 ust.1 u.p.e.a. grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku znoszenia lub zaniechania albo obowiązku wykonania czynności, a w szczególności czynności, której z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego. Na gruncie niniejszej sprawy grzywna została nałożona w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 30 marca 2016 roku. Grzywna jest przy tym nakładana wówczas, gdy zobowiązany do wykonał obowiązku wynikającego z decyzji. Na gruncie niniejszej sprawy organy zasadnie ustaliły, że do wykonania obowiązku nie doszło. Również Skarżący nie przedstawili stosownych dokumentów, z których miałoby wynikać wykonanie obciążającego ich obowiązku. Ustalenie tej okoliczności natomiast stanowi podstawę dla możliwości nałożenia grzywny w trybie art. 119 ust. 1 u.p.e.a. Nie jest zatem uzasadniony zarzut, jakoby organ II instancji ograniczył się jedynie do formalnego badania zaskarżonego postanowienia. Reasumując należy wskazać, że nie są uzasadnione podniesione zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Niezależnie trzeba zauważyć, że – jak słusznie podnosi Kolegium – wysokość grzywny mieści się w granicach zakreślonych przez art. 121 § 2 u.p.e.a. i została ustalona w oparciu o stwierdzone niewykonanie nałożonego obowiązku. Zgodzić się także należy z organem, że została zachowana proporcja pomiędzy istotą naruszonych poprzez niewykonanie obowiązku interesów publicznoprawnych, a wysokością grzywny. Bez znaczenia natomiast w niniejszej sprawie jest okoliczność wydania ostatecznej już decyzji Prezydenta Miasta Krakowa nr 917/6740.1/2022 z dnia 25 lipca 2022 r. o udzieleniu pozwolenia na budowę, w której wskazano na sposób zagospodarowania terenu oraz obowiązki inwestorów w zakresie usunięcia odpadów po zakończeniu procesu budowlanego, jak i wydanie decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 11 maja 2018 roku, znak: UI.463.189.2017 o lokalizacji zjazdów. Wydanie przez Prezydenta Miasta Krakowa decyzji z dnia 25 lipca 2022 r. jak i decyzji z dnia 11 maja 2018 roku nie wpływa w żadnej mierze na konieczność wykonania obowiązku wynikającego decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 30 marca 2016 roku. Bezzasadny jest zatem podnoszony w tym kontekście zarzut naruszenia art. 2 Konstytucji RP. Podobnie nie można w tym kontekście mówić o działaniu prawa wstecz. Ze względu na powyższe skarga na zasadzie art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu.