II SA/Kr 1136/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 października 2018 r. wniosku E. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. ([...]) w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Uzasadnienie: E. M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018 r. ([...]) w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca podała, że wykonanie decyzji spowoduje, że skarżąca będzie zmuszona uiścić opłatę, co będzie się wiązać z obciążeniem budżetu gospodarstwa domowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302 ze zm.) zwanej dalej ppsa, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ppsa sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Przez przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodą, zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki, powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04). Nadto, Sąd oceniając w sprawie w której powstaje obowiązek zapłaty określonej kwoty, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, bierze pod uwagę nie tylko wysokość nałożonej opłaty ale i całokształt sytuacji finansowej wnoszących o wstrzymanie wykonania decyzji, której skutkiem jest wyegzekwowanie kwoty. Skarżący powinni więc przedstawić konkretne argumenty i dane (dokumenty) wskazujące jak wyegzekwowanie nałożonej opłaty wpłynie na ich sytuację finansową gospodarstw domowych (por. IV SA/Wa 941/18). Zdaniem Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła przesłanek przemawiających za udzieleniem ochrony tymczasowej. Stwierdzenie, że uiszczenie opłaty będzie wiązać się z obciążeniem budżetu gospodarstwa domowego nie stanowi uprawdopodobnienia braku możliwości poniesienia tego wydatku. Wskazać również należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło (por. I FSK 450/09). Zatem, dolegliwość w finansach zobowiązanego spowodowana koniecznością uiszczenia należności wynikającej z decyzji, sama z siebie nie uzasadnia zastosowania wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa, gdyż w razie uchylenia zaskarżonej decyzji, można uzyskać zwrot uiszczonej, a wynikającej z tej decyzji kwoty. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.