II SA/Ke 57/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2017r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 listopada 2016r. znak: [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę.

Decyzją z dnia 22 listopada 2016 r. znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania S. P. od decyzji Starosty z dnia 29 sierpnia 2016 r. znak: [...] o cofnięciu S. P. uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii A, B, BE, C, CE, D, DE, T, udokumentowanych prawem jazdy kat. A, B, BE, C, CE, D, DE, T nr [...] wydanym na druku [...] w dniu 2 czerwca 2000 r. przez Starostę, od dnia 15 czerwca 2015 r. - na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa uchylił zaskarżoną decyzję w całości i w to miejsce orzekł o cofnięciu S. P. uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii A, B, BE, C, CE, D, DE, T, udokumentowanych prawem jazdy kat. A, B, BE, C, CE, D, DE, T nr [...] wydanym na druku [...] w dniu 2 czerwca 2000 r. przez Starostę, od dnia 15 czerwca 2015 r. do dnia 15 czerwca 2019 r. W uzasadnieniu organ II instancji przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2015 r. sygn. II Ko 1091/15 Sąd Rejonowy orzekł o zatrzymaniu S. P. ww. prawa jazdy odebranego w dniu 15 czerwca 2015 r. Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2016 r. sygn. II K [...] Sąd ten orzekł wobec S. P. m.in. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat, przy czym na poczet orzeczonego środka karnego zaliczono okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 15 czerwca 2015 r. Następnie Starosta wydał opisaną na wstępie decyzję z dnia 29 sierpnia 2016 r., powołując w podstawie prawnej art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami ("ukp") oraz art. 2 pkt 9 i art. 182 § 2 ustawy Kodeks karny wykonawczy ("Kkw"). W odwołaniu S. P. zakwestionował ww. rozstrzygnięcie w zakresie uprawnień innych niż kat. B, podnosząc zarzuty: braku związku przyczynowo-skutkowego między zakresem orzeczonego w decyzji zakresu utraty uprawnień a czynem, za który został skazany, nieuwzględnienia jego słusznego interesu jako osoby prowadzącej rolniczą działalność gospodarczą, a nadto narażenia interesu gospodarczego Skarbu Państwa. Wyjaśnił, że został skazany za prowadzenie w stanie nietrzeźwości samochodu osobowego, a więc organ powinien orzec tylko o utracie uprawnień do prowadzenia tego typu pojazdów, tymczasem orzekł również o zakazie prowadzenia np. traktora. Organ odwoławczy, przywołując art. 103 ust. 1 pkt 4 ukp, § 17 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 lutego 2016 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami, a nadto art. 182 § 1-2 i art. 184 Kkw, wyjaśnił, że to sąd powszechny, a nie organ administracji orzeka o zakazie prowadzenia pojazdów, ustalając jednocześnie jakiego rodzaju pojazdów zakaz ten dotyczy. Skoro sąd karny orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, to organ nie może zmienić zakresu tego zakazu. Okoliczności wskazane w odwołaniu pozostają więc bez wpływu na rozstrzygnięcie, ponieważ organ związany jest treścią prawomocnego wyroku sądu karnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach S. P. poinformował, że wysłał do Rzecznika Praw Obywatelskich prośbę o wniesienie skargi kasacyjnej od ww. wyroku w sprawie II K [...]. Z tego powodu wniósł o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu podjęcia przez RPO decyzji w przedmiocie skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że wyrok w sprawie II K [...] stał się prawomocny tylko na skutek odrzucenia przez Sąd Rejonowy apelacji wniesionej po terminie. Ewentualna skarga kasacyjna będzie miała zaś dla niniejszego postępowania charakter prejudycjalny. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 25 maja 2017 r. Sąd postanowił oddalić wniosek o zawieszenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 Ppsa). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 Ppsa). W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że prawomocnym wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2016 r., sygn. II K [...], Sąd Rejonowy orzekł wobec skarżącego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat, przy czym na poczet orzeczonego środka karnego zaliczono okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 15 czerwca 2015 r. Zgodnie z art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2016 r., poz. 627 ze zm.), starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów. Ponadto zgodnie z art. 182 ust. 1 i 2 Kkw w razie orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów, sąd przesyła odpis wyroku odpowiedniemu organowi administracji rządowej lub samorządu terytorialnego właściwemu dla miejsca zamieszkania skazanego. Organ, do którego przesłano orzeczenie zawierające zakaz prowadzenia pojazdów zobowiązany jest cofnąć uprawnienia do ich prowadzenia w orzeczonym zakresie oraz nie może wydać tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu. Treść przywołanych przepisów jest jednoznaczna. W przypadku orzeczenia przez sąd powszechny środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, organ administracji ma obowiązek cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w orzeczonym przez sąd karny zakresie. W niniejszej sprawie w związku z orzeczeniem przez sąd zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na 4 lata, właściwy miejscowo starosta zobowiązany był wydać decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie dostosowanym do orzeczenia sądu karnego. Decyzje o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami stanowią akty o charakterze związanym, tj. nie zależą od uznania organu. Organ, w przypadku zaistniałych ustawowych przesłanek, ma nie tylko prawo lecz i bezwzględny obowiązek wydać decyzję o określonej treści. Nie jest przy tym uprawniony do weryfikowania wyroku sądu karnego. Podobnie sąd administracyjny nie jest uprawniony do weryfikacji wyroku sądu karnego, a rolą sądu administracyjnego jest jedynie sprawdzenie, czy decyzja organu wydana w wykonaniu takiego wyroku nie narusza prawa. Odnosząc się do wniosku o zawieszenie postepowania sądowoadministracyjnego z uwagi na prośbę skarżącego do Rzecznika Praw Obywatelskich o wzruszenie prawomocnego wyroku w sprawie II K [...], wyjaśnić należy, że sąd nie jest związany rozstrzygnięciem wydanym przez Rzecznika Praw Obywatelskich. Zgodnie z art. 125 § 1 Ppsa, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu: jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej (pkt 1); jeżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej (pkt 2); jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu (pkt 3); w razie śmierci pełnomocnika, chyba że strona działa przed sądem osobiście (pkt 4). Tymczasem w niniejszej sprawie żadna z tych sytuacji nie występuje. W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę - Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 Ppsa.