II SA/Ke 5/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. V. działającego przez przedstawiciela ustawowego E. S., E. S. i P. V. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 października 2020 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie rozłożenia na raty zadłużenia dłużnika alimentacyjnego z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: odrzucić skargę E. S. i P. V.

W rozpoznawanej sprawie N. V. działający przez przedstawiciela ustawowego E. S., E. S. i P. V. wnieśli do tut. Sądu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 października 2020 r., znak: [...], utrzymujące w mocy wydane z upoważnienia Burmistrza Miasta postanowienie z dnia 15 lipca 2020 r., znak: [...], o odmowie wszczęcia postępowania w stosunku do małoletniego N. V. – reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego matkę E. S. – rozłożenia na raty zadłużenia z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga E. S. i P. V. podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej "Ppsa", skarga niedopuszczalna z innych przyczyn niż określone w pkt 1-5 podlega odrzuceniu. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania (art. 183 § 1 pkt 1 Ppsa). Niedopuszczalność z innych przyczyn wystąpi m.in. w sytuacji gdy skargę wniesie osoba, której ustawa szczególna nie przyznaje w konkretnym przypadku (na konkretny akt lub czynność) legitymacji skargowej (B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny. Komentarz, Warszawa 2016, s. 326). Stosownie do art. 50 § 1 Ppsa, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2). W rozpoznawanej sprawie E. S., działając w imieniu własnym, oraz P. V. wnieśli skargę na postanowienie, wydane na podstawie art. 61a § 1 Kpa, po rozpatrzeniu wniosku małoletniego N. V., działającego przez przedstawiciela ustawowego E. S . W uzasadnieniu wskazano, że w świetle art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. z 2020 r., poz. 808 ze zm.), w sprawie o zastosowanie ulgi w postaci rozłożenia należności na raty, stroną postępowania jest wyłącznie dłużnik alimentacyjny, tj. w niniejszej sprawie P. V., a nie małoletni N. V. reprezentowany przez matkę E. S . Przedmiotowe postanowienie nie dotyczy więc w żadnym zakresie praw i obowiązków E. S. działającej w imieniu własnym, ani P. V., nie było też im doręczane. Postanowienie zostało doręczone wyłącznie adw. P. O. – jako pełnomocnikowi N. V. (wierzyciela alimentacyjnego) działającego przez przedstawiciela ustawowego E. S . Ani E. S. działająca w imieniu własnym, ani P. V. nie są więc stronami postępowania w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie rozłożenia na raty zadłużenia dłużnika alimentacyjnego z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W piśmiennictwie prezentowany jest pogląd, podzielany przez Sąd w niniejszej sprawie, że osoba, która nie posiada interesu prawnego, nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie, skarga wniesiona przez taki podmiot podlega odrzuceniu (J. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2006 r., s. 135). W przypadku, gdy brak interesu prawnego jest oczywisty, istnieje podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej (por. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. II OSK 264/17). W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa. Postępowanie będzie się odtąd toczyć wyłącznie ze skargi N. V. działającego przez przedstawiciela ustawowego matkę E. S .