II SA/Ke 45/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. i Z. K. na postanowienie Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 listopada 2025 r. znak: WOA.7722.70.2025 w przedmiocie opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie sądowe.

A. K. i Z. K. i wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 14 listopada 2025 r. znak: WOA.7722.70.2025 w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. Zarządzeniem z 21 kwietnia 2026 r. o sygn. akt II SPP/Ke 18/26 starszy referendarz sądowy w tut. Sądzie pozostawił bez rozpoznania wnioski ww. skarżących o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi, złożone w terminie 7 dni wskazanym w wezwaniu do uiszczenia tej opłaty. W piśmie z 30 kwietnia 2026 r. A. K. i Z. K. cofnęli złożoną w niniejszej sprawie skargę, wnosząc o umorzenie postępowania i nieobciążanie ich kosztami postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uznał, że w przedmiotowej sprawie cofnięcie skargi było w świetle art. 60 p.p.s.a. dopuszczalne i skuteczne. Stosownie zatem do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie sądowe podlegało umorzeniu – o czym orzeczono w sentencji postanowienia.