II SA/Ke 445/14

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 30 lipca 2014 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. P. i K. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: zwolnić D. P. od kosztów sądowych w całości.

D. P. złożyła formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. P. i K. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Ze złożonego wniosku wynika, że skarżąca jest mężatką, ale od 2008 r. nie mieszka z mężem. Dorosłe dzieci w 2014 r. wyprowadziły się z domu, wnioskodawczyni obecnie sama prowadzi gospodarstwo domowe. Skarżąca wraz z mężem jest współwłaścicielką domu wielkości 120 m² i działki rolnej o powierzchni 13 arów. Wnioskodawczyni utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1400 zł miesięcznie. Skarżąca sama ponosi koszty utrzymania domu oraz spłaca pożyczkę w ratach po 300 zł miesięcznie. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową wnioskodawczyni, przede wszystkim dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych i opłaty związane z utrzymaniem domu oraz brak majątku poza nieruchomością mieszkalną, uznano, że ona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.