II SA/Ke 426/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. K. na pismo Wójta Gminy z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zgłoszenia robót budowlanych postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla R. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach.

RK. złożył formularz urzędowy PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na pismo Wójta Gminy w przedmiocie zgłoszenia robót budowlanych. W złożonym formularzu wnioskodawca podał, że ma 70 lat, jest osobą samotną, niepełnosprawną w stopniu znacznym, całkowicie niezdolną do pracy, porusza się o kulach, utrzymuje się z zasiłku z pomocy społecznej w wysokości 481 zł miesięcznie, mieszka w gminnym kontenerze. Toczy się postępowanie w sprawie przyznania skarżącemu renty, emerytury. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku. Skarżący cierpi na astmę, zwyrodnienie kręgosłupa, przeszedł operację wycięcia części jelita grubego, , wymaga stałego leczenia i rehabilitacji. Miesięczne wydatki na leki, leczenie, koszty dojazdów na zabiegi wynoszą w sumie 300 zł i są częściowo refundowane przez ośrodek pomocy społecznej. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz.1369) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, przede wszystkim niepełnosprawność utrudniającą samodzielne występowanie przed sądem i wiążącą się z wydatkami na leczenie, rehabilitację oraz opiekę, bardzo niski dochód z zasiłku z pomocy społecznej i brak majątku, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.