II SA/Ke 392/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 29 maja 2017 r. E. P., reprezentowana przez pełnomocnika G. P., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Zarządzeniami z 30 czerwca 2017 r., skierowanymi do pełnomocnika skarżącej G. P., doręczonymi w dniu 7 lipca 2017 r., E. P. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania przez E. P. w imieniu E. P. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi i wykazanie, że spełnia wymogi on z art. 35 § 1 p.p.s.a. oraz 1 odpisu skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W sprawie nie uiszczono wpisu, nie złożono dokumentu pełnomocnictwa ani nie złożono odpisu skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych oraz do uiszczenia wpisu skierowano wprawdzie do pełnomocnika G. P. (który podpisał skargę w imieniu skarżącej, jednak nie złożył pełnomocnictwa), ale z dowodu doręczenia tego wezwania wynika, że odebrała je skarżąca E. P. Tym samym uznano, że wezwanie zostało doręczone prawidłowo. W związku z tym, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.