II SA/Ke 359/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A. S. i M. S. na decyzję Starosty Włoszczowskiego z dnia 14 kwietnia 2023 r. znak: GKN.6821.2.1.2019.EL w przedmiocie odmowy aktualizacji ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a : odrzucić skargi.

M. S., działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik A. S., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę z 3 czerwca 2023 r. na decyzję Starosty Włoszczowskiego z 14 kwietnia 2023 r. znak: GKN.6821.2.1.2019.EL w przedmiocie odmowy aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Zarządzeniem z 21 czerwca 2023 r. tut. Sąd wezwał M. S. do usunięcia braków formalnych skargi przez: - oznaczenie miejsca zamieszkania A. S., a w razie jego braku – adresu do doręczeń; - złożenie dokumentu pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu A. S. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi Przedmiotowe wezwania zostały doręczone M. S. 29 czerwca 2023 r. W wyznaczonym terminie nie nadesłano jakiejkolwiek odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Podkreślić trzeba, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.). W przypadku skargi na decyzję administracyjną, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy został wyczerpany tryb przewidziany w art. 127 § 1 i 2 K.p.a., to znaczy doszło do złożenia odwołania od decyzji wydanej w I instancji do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W niniejszej sprawie rozstrzygnięciem takim jest decyzja Starosty Włoszczowskiego z 14 kwietnia 2023 r., wydana w przedmiocie odmowy aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. W tym miejscu należy wyjaśnić stronie, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega dopiero decyzja organu II instancji, wydana po rozpoznaniu złożonego odwołania. Kognicji sądowoadministracyjnej podlegają bowiem wyłącznie rozstrzygnięcia wydane w rezultacie wniesionego zażalenia, odwołania lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (ewentualnie wezwania do usunięcia naruszenia prawa), zaś możliwość skontrolowania wydanych w ramach tych postępowań rozstrzygnięć organów I instancji wynika z art. 134 (orzekanie w granicach sprawy) oraz z art. 135 p.p.s.a. Tymczasem, jak wynika z odpowiedzi na skargę, decyzja organu II instancji nie została w dacie wniesienia skargi wydana, strona jedynie złożyła – 8 maja 2023 r. – odwołanie od rozstrzygnięcia organu I instancji, które 15 maja 2023 r. przesłano wraz z aktami sprawy do organu odwoławczego. Mając na uwadze treść powołanych przepisów stwierdzić trzeba, że wniesiona na decyzję organu I instancji z 14 kwietnia 2023 r. skarga jest niedopuszczalna. Przepis art. 52 § 1 p.p.s.a. wyraźnie bowiem przewiduje możliwość wniesienia skargi "po wyczerpaniu środków zaskarżenia". Tymczasem kwestionowane przez skarżącą rozstrzygnięcie – co jest oczywiste – zostało wydane przed wniesieniem odwołania od tej decyzji (8 maja 2023 r.), co w konsekwencji powoduje niemożność zaskarżenia tego aktu do sądu administracyjnego. Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik skarżącego obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z kolei, jak wynika z art. 46 § 2 pkt 1 lit. a w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga, jeśli jest pierwszym pismem w sprawie, powinna zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Skoro M. S., dokonująca czynności wniesienia do tut. Sądu skargi w imieniu A. S., nie nadesłała żądanego dokumentu pełnomocnictwa, ani nie wskazała adresu skarżącego – podstawę od odrzucenia skargi A. S. stanowił art. 58 § 1 pkt 3 w zw. art. 46 § 2 pkt 1 lit. a w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. Mając z kolei na uwadze wniesienie obu skarg na decyzję organu I instancji – co należy ocenić jako niedopuszczalne w świetle obowiązujących przepisów – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a.