II SA/Ke 26/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] października 2024 r. znak: [...] w przedmiocie przyznania okresowej pomocy pieniężnej p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.

W dniu 10 grudnia 2024 r. A. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z 30 października 2024 r. znak: [...] w przedmiocie przyznania okresowej pomocy pieniężnej – którą uprzednio doręczono skarżącemu 6 listopada 2024 r. Pismem z 31 marca 2025 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik ww. strony wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący już 20 października 2024 r. napisał pismo na decyzję Szefa Urzędu i był przekonany, że zostanie ono potraktowane jako skarga na tę decyzję, jednak na pismo to nie otrzymał odpowiedzi – a zatem uznał, że zostało przesłane do tut. Sądu celem rozpoznania. Postanowieniem z 16 kwietnia 2025 r. tut. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi od ww. decyzji – wskazując że skarżący "został prawidłowo pouczony o terminie do wniesienia skargi. (...) Termin 30 dni do wniesienia skargi na tę decyzję upłynął z dniem 6 grudnia 2024 r. Trudno więc uznać, że pismo skarżącego z 20 października 2024 r. (k. 26-29 akt adm.), złożone przez niego w toku postępowania administracyjnego, stanowi skargę na decyzję organu z 30 października 2024 r., która w dacie złożenia pisma nie została jeszcze wydana, a tym bardziej doręczona stronie. Ponadto z treści tego pisma nie wynika, aby miała być to skarga do sądu administracyjnego. Autor pisma wskazuje w nim, że dotyczy wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (złożonego 17 września 2024 r. po wydaniu przez organ decyzji 12 września 2024 r.)". Postanowieniem z 10 czerwca 2025 r. o sygn. akt III OZ 291/25 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na ww. orzeczenie, stwierdzając w uzasadnieniu że: - "okolicznością uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi nie jest złożenie przez skarżącego pisma do organu zanim jeszcze decyzja będące przedmiotem skargi została wydana i doręczona skarżącemu"; - "brak odpowiedzi na pismo wniesione przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie mógł być mylący dla skarżącego, uwzględniając wskazany wyżej powołany obiektywny miernik staranności"; - "osoba należycie dbająca o swoje interesy powinna wnieść skargę zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 w z zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie – za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi po upływie tego terminu Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego poświadczenia odbioru zaskarżonej decyzji, rozstrzygnięcie to – wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do tut. Sądu – zostało doręczone stronie 6 listopada 2024 r. (k. 36 akt administracyjnych). W związku z powyższym, mając na uwadze dyspozycję art. 53 § 1 p.p.s.a., należy stwierdzić, że termin do wniesienia skargi upłynął stronie w niniejszej sprawie 6 grudnia 2024 r. Tymczasem skarga została wniesiona dopiero 10 grudnia 2024 r. (k. 37 akt sądowych), a więc z czterodniowym uchybieniem ustawowego terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Jeśli chodzi zaś o złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenia terminu do wniesienia skargi od ww. decyzji, to prawomocnym postanowieniem z 16 kwietnia 2025 r. tut. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi od tej decyzji. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.