II SA/Ke 217/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Banach po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 13 stycznia 2020 r. znak: [...] w przedmiocie uznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego za nienależnie pobrane i zobowiązanie do ich zwrotu postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

W dniu 22 stycznia 2020 r. P. C., reprezentowany przez opiekuna prawnego M. C., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 13 stycznia 2020 r. znak: [...] wydaną na skutek odwołania od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta Kielce z dnia 6 listopada 2019 r., znak: [...], orzekającej w przedmiocie stwierdzenia, że świadczenia z funduszu alimentacyjnego wypłacone dla P. C. w łącznej kwocie 4 500,00 zł w okresie od 1 grudnia 2018 r. do 31 sierpnia 2019 r. są świadczeniami nienależnie pobranymi oraz zobowiązującej do zwrotu kwoty nienależnie pobranych świadczeń za okres od 1 grudnia 2018 r. do 31 sierpnia 2019 r. wypłaconych w łącznej kwocie 4 500,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi do dnia spłaty. Kolegium uchyliło w całości ww. decyzję organu pierwszej instancji i w to miejsce orzekło o uznaniu, że świadczenie z funduszu alimentacyjnego wypłacone P. C. za okres od 1 grudnia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r. w kwocie 500,00 zł jest świadczeniem nienależnie pobranym oraz zobowiązaniu do zwrotu kwoty 500,00 zł nienależnie pobranego świadczenia z funduszu alimentacyjnego za okres od 1 grudnia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r. wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. W dniu 20 lutego 2020 r., jak wynika z akt administracyjnych, Kolegium uchyliło zaskarżoną przez P. C. w tej sprawie decyzję z dnia 13 stycznia 2020 r. oraz decyzję organu pierwszej instancji w całości i w to miejsce orzekło o umorzeniu postępowania, stwierdzając, że decyzja z dnia 13 stycznia 2020 r. nie została wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Pismem z dnia 20 lutego 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach wniosło o umorzenie postępowania z uwagi na uwzględnienie powyższej skargi w całości w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. W piśmie procesowym z 15 marca 2020 r. M. C. cofnęła skargę wniesioną w niniejszej sprawie - znak: SKO.PS-80/5323/1922/2019, wskazując, że sprawa została przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach rozpatrzona pozytywnie. Do tut. Sądu nie wpłynęła skarga na ww. decyzję Kolegium z dnia 20 lutego 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019, poz. 2325 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd umarza postępowanie, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w § 1 pkt 1 i pkt 2 tego przepisu, czyli zaszła przeszkoda mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie. Wśród "innych przyczyn", o których mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wymienia się taką okoliczność, jak pozbawienie bytu prawnego zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie M. C., reprezentująca P. C. jako opiekun prawny, cofnęła skargę. Jednocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach w całości uwzględniło skargę po jej wniesieniu do Sądu przez P. C. Kolegium, zgodnie z dyspozycją art. 54 § 3 p.p.s.a., w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi, uchyliło w całości zaskarżoną decyzję, poprzedzającą ją decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Kielce i umorzyło postępowanie w przedmiocie uznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego za nienależnie pobrane i zobowiązania do ich zwrotu, uwzględniając tym samym stanowisko strony skarżącej. Jednocześnie zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ odwoławczy stwierdził, że decyzja z dnia 13 stycznia 2020 r. nie została wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Ze względu na niestwierdzenie w powyższych okolicznościach zaistnienia określonych w art. 60 zd. 3 p.p.s.a. przesłanek pozwalających uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, a także z uwagi na uchylenie zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdził, że skarga została cofnięta skutecznie i postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a.