II SA/Ke 119/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Rektora Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach z dnia 1 grudnia 2022 r. Nr Nd.4303.24.2022 w przedmiocie nieprzyjęcia do szkoły doktorskiej postanawia: odrzucić skargę.

Decyzją z 1 grudnia 2022 r., Nr Nd.4303.24.2022 Rektor Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach orzekł o nieprzyjęciu R. S. na I rok kształcenia w Szkole Doktorskiej Uniwersytetu w dyscyplinie: nauki prawne w roku akademickim 2022/2023. Decyzja została doręczona stronie 14 grudnia 2022 r. W dniu 27 grudnia 2022 r. R. S. wniósł do Rektora o ponowne rozpatrzenie sprawy a 13 stycznia 2023 r. skargę do tut. Sądu na decyzję z 1 grudnia 2022 r. W odpowiedzi na skargę Rektor wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że skarżący najpierw skorzystał z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Poinformował, że decyzją z 8 lutego 2023 r., Nr ND.4303.2.2023, utrzymał decyzję własną z 1 grudnia 2022 r. W piśmie z 15 marca 2023 r. skarżący podniósł, że treść pouczenia na decyzji z 1 grudnia 2022 r. dawała możliwość złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i jednocześnie skargi do Sądu. Poinformował, że od decyzji z 8 lutego 2023 r. również złożył skargę do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259), dalej "Ppsa", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest minister właściwy do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach albo konsul (§ 3). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W art. 52 § 3 Ppsa ustawodawca wprowadził wybór sposobu zaskarżenia aktów, na które przysługuje prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo poprzez złożenie do organu takiego wniosku, albo poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Treść tego przepisu nie pozostawia też wątpliwości, że chociaż do strony należy decyzja, jaką drogę zaskarżenia wybrać, to jednak skorzystanie z jednego trybu zaskarżenia wyklucza możliwość skorzystania z drugiego trybu. Strona musi dokonać wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami. Wynikająca z art. 52 § 3 Ppsa możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji nieostatecznej w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje zwyczajny środek prawny, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie może być intepretowana jako prawo do równoczesnego korzystania z dwóch możliwości wzruszenia decyzji administracyjnej w przypadku uznania nieskuteczności jednej z nich (por. postanowienie NSA z 18 października 2018 r., sygn. II GSK 1678/18). Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o przysługujących alternatywnie środkach zaskarżenia. Ze sformułowania "Od niniejszej decyzji przysługuje Panu prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy albo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego" nie sposób wyprowadzić wniosku, że strona była uprawniona do wniesienia równocześnie obu środków zaskarżenia. Użycie alternatywy rozłącznej "albo" wyklucza takie rozumienie pouczenia. Z akt sprawy wynika, że skarżący najpierw złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie skargę do tut. Sądu. Powyższe okoliczności powodują na tym etapie niedopuszczalność wniesienia skargi. Skoro bowiem skarżący skorzystał ze środka zaskarżenia decyzji, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to nie mógł równocześnie wnieść na tę decyzję skargi do sądu administracyjnego. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił o odrzuceniu skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Ppsa.