II SA/Go 842/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. – Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.S. o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej p o s t a n a w i a : odmówić przyznania prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 23 listopada 2016 r. odrzucił skargę decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej. Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. skarżąca złożyła zażalenie na powyższe zażalenie. Postanowieniem z dnia 6 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił zażalenie z powodu nieuzupełnienia jego braku formalnego. Dnia 27 lutego 2017 r. wpłynął do Sądu wniosek M.S. o przyznanie prawa pomocy złożony na formularza PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że jest osobą w podeszłym wieku (88 lat) i porusza się na wózku inwalidzkim. M.S. oświadczyła, że pobiera emeryturę w wysokości 1.386 zł (netto). Wniosek nie jest uzasadniony. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Instytucja pomocy prawnej jest wyjątkiem od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez same strony. Celem przyznania prawa pomocy jest zapewnienie realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które ze względu na brak odpowiednich środków nie są w stanie ponieść, miedzy innymi kosztów sądowych (wpisu) czy kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Przechodząc do analizy sytuacji materialnej M.S. należy wskazać, że skarżąca otrzymuje emeryturę w wysokości 1.386 zł (netto). W orzecznictwie stwierdzono, że posiadanie przez stronę stałych dochodów w zasadzie wyklucza możliwość zwolnienia od kosztów sądowych (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2011 r., II GZ 89/11, LEX nr 783930). Zważyć również trzeba, że w postępowaniu w sprawie przyznania prawa pomocy badaniu podlega nie tylko dochód wnioskodawcy, ale także posiadany majątek oraz oszczędności. Skarżąca podała, że posiada 4.200 zł oszczędności, co potwierdza załączony wyciąg z rachunku bankowego. Nadto nie można pominąć, że skarżąca uiściła wpis od zażalenia z dnia [...] grudnia 2016 r. Z uwagi na powyższe uznano, że wniosek M.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.