II SA/Go 766/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: sprostować z urzędu oczywisty błąd rachunkowy w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 17 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Go 766/22 w ten sposób, że w pkt II sentencji wyroku, w miejsce błędnie wpisanej kwoty "997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem)" złotych zasądzonych od organu kosztów postępowania sądowego, wpisać prawidłowo "500 (pięćset)" złotych.

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny, natychmiast rozpoznawalny. Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego ilekroć zachodzi niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie. W niniejszej sprawie zaistniała taka właśnie okoliczność, która uprawniała do zastosowania instytucji sprostowania. Zgodnie z treścią art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji, przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z uwagi na okoliczność, że skarżąca Spółdzielnia działała w postępowaniu sądowoadministracyjnym samodzielnie, uwzględnienie jej skargi skutkowało zastosowaniem w sprawie art. 205 § 1 p.p.s.a., w myśl którego do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. W niniejszej sprawie skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi w wysokości 500 zł, nie ponosząc innych - wyszczególnionych w art. 205 § 1 p.p.s.a. - kosztów, a zatem zasądzony na jej rzecz od Samorządowego Kolegium Odwoławczego zwrot w związku z uwzględnioną skargą obejmuje wyłącznie kwotę uiszczonego wpisu sądowego. Prawidłowo ustalona kwota nie znalazła jednak odzwierciedlenia w sentencji wyroku, gdzie w pkt II - wskutek oczywistego błędu rachunkowego - wpisano kwotę 997 zł. Wobec oczywistości stwierdzonego błędu rachunkowego, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., dokonano jego sprostowania.