II SA/Go 655/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.C., B.C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.C., B.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wyłączenia gruntu rolnego z produkcji rolniczej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia [...] października 2023 r. J. i B.C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2023 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] lutego 2023 r. nr [...] m.in. zezwalającą skarżącym na trwałe wyłączenie z produkcji rolniczej użytku rolnego stanowiącego położoną w [...] działkę nr [...], a nadto ustalającą należność jednorazową z tytułu dokonanego wyłączenia oraz opłaty roczne z tytułu użytkowania ww. działki. W piśmie z dnia [...] listopada 2023 r. J. i B.C., powołując się wyłącznie "na upływający termin", wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania decyzji Kolegium nr [...] z dnia [...] maja 2023 r. nie zasługiwał na uwzględnienie. Na wstępie zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania objętego nią aktu lub czynności. Jednakże, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu ich wykonania w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględniając okoliczność braku umotywowania przez J. i B.C. rozpoznawanego obecnie przez Sąd wniosku, podkreślić należy, że skorzystanie z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku na okoliczność spełnienia ustawowych, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przesłanek niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędnym jest zatem każdorazowo wykazanie konkretnych zagrożeń płynących z wykonania aktu, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony. Nie jest przy tym rolą sądu administracyjnego, na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku, czynić ustalenia w zakresie istnienia ww. przesłanek. Sąd ocenia tylko, czy w świetle przywołanej argumentacji przesłanki te zachodzą (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2022 r., sygn. akt II OZ 230/22). Wnioskodawcy niewątpliwie zaniechali wykazania ziszczenia się wobec nich omawianych przesłanek, co uniemożliwia obecnie dokonanie przez Sąd jakiejkolwiek w tym zakresie oceny. Pogląd o braku możliwości dokonywania w takim przypadku merytorycznej oceny wniosku ugruntowany jest w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2021 r., sygn. akt III FZ 281/21). Zaznaczyć jeszcze w tym miejscu trzeba, iż brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest brakiem formalnym, podlegającym uzupełnieniu w oparciu o art. 49 § 1 p.p.s.a. Sąd nie wzywa strony do uzupełnienia wniosku w tym zakresie, bowiem uzasadnienie nie jest elementem obligatoryjnym, wpływającym na ważność wniosku i warunkującym jego dopuszczalność (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2021 r., sygn. akt I GZ 326/21). W konsekwencji stwierdzenia przez Sąd braku przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.