II SA/Go 572/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędzia WSA Krzysztof Rogalski Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2026 r. sprawy ze skargi I. D. i G. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] r., nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżących I. D. i G.B. kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

1. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2025 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpoznaniu odwołania I. D. i G. B. od decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] maja 2025 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu czterech budynków mieszkalnych wielorodzinnych z podziemnymi garażami wielostanowiskowymi, parkingami naziemnymi oraz infrastrukturą techniczną na działkach nr ewid. [...] położonych w [...] przy ul. [...] : 1) uchyliło zaskarżoną decyzję organu I instancji w części obejmującej zapis "nie dotyczy" zawarty w pkt 2 podpunkt 2.7 a decyzji i w tym zakresie orzekło o dodaniu w tym punkcie zapisu: a) Dla terenu objętego planowaną inwestycją należy sporządzić opinię geotechniczną zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25.04.2012 r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych (Dz. U. z 2012 r. poz. 463) i zastosować adekwatne do ustalonych warunków geologicznych podłoża gruntowego rozwiązania techniczne w zakresie posadowienia i konstrukcji planowanych obiektów budowlanych; 2) w pozostałym zakresie utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. 1.1. W podstawie prawnej tej decyzji wskazano art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm. - dalej k.p.a.), art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 7130), art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130, dalej u.p.z.p.) oraz art. 59 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1688 u.z.u.p.z.p.), a także rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii z 15 lipca 2024 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1116). 1.2. Stan tej sprawy był następujący: wnioskiem z dnia [...] września 2024 r. F. C. spółka z o.o. z siedzibą w [...] (inwestor, uczestnik niniejszego postępowania) wystąpiła do Burmistrza Miasta [...] o ustalenie warunków zabudowy dla opisanej wyżej inwestycji. Burmistrz Miasta [...] po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego wskazaną decyzją z dnia [...] maja 2025 r. ustalił warunki zabudowy dla wnioskowanej inwestycji. Wskazał w niej, że dla terenu objętego wnioskiem nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego. Teren przeznaczony pod inwestycję znajduje się we wschodniej części miasta [...] przy ul. [...]. Teren objęty inwestycją jest niezabudowany. Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów teren inwestycji ma powierzchnię 0,9240 ha. Wskazano też, że inwestycja obejmuje tzw. tereny górnicze po "byłym górnictwie odkrywkowym". Teren objęty wnioskiem posiada szerokość od frontu ok. 134 m. Obszarem analizowanym objęto teren wokół planowanej inwestycji w odległości 402m. Jest to trzykrotna szerokość terenu od strony frontowej (3x 134 m=402m). W wyznaczonym obszarze do analizy istnieje zabudowa mieszana - tj. zabudowa wielorodzinna położona na działkach o nr ewid. [...], których wysokość kształtuje się od 2 do 5 kondygnacji oraz zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna z budynkami gospodarczymi i garażowymi, a także zabudowa usługowa, usługi oświaty, infrastruktury technicznej, tereny dróg, grunty rolne. Zdaniem organu parametry istniejącej zabudowy pozwoliły na ustalenie parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu dla zabudowy planowanej. Nadto projekt decyzji został uzgodniony z Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w [...] oraz [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w [...] . Dalej organ wskazał, że sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy zgodnie z art. 60 ust. 4 u.p.z.p. powierzono osobie posiadającej uprawnienie urbanistyczne. 1.3. W decyzji organ I instancji odniósł się także do podnoszonej przez skarżących (uczestników postępowania administracyjnego) kwestii terenu górniczego wskazując, że dobór rozwiązań techniczno-budowlanych do warunków geologicznych terenu nastąpi już na etapie postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę. 2. Od decyzji w ustawowym terminie odwołali się I. D. i G. B. zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 61 ust. 5a u.p.z.p. przez nieuprawnione rozszerzenie obszaru do analizy, ponieważ z tego przepisu wynika, że obszar do analizy powinien być nie mniejszy niż 50 m oraz nie większy niż 200 m i podnieśli, że takie rozwiązanie miało na celu ograniczenie manipulowania wielkością obszaru analizowanego w celu objęcia analizą budynków o pożądanych parametrach pomimo położenia na tyle dużej odległości, że nie sposób jest mówić o kontynuacji funkcji czy cech zabudowy. Ich zdaniem w przedstawionej analizie wzięto pod uwagę obszar 402 m, a szerokość frontu terenu powiększono o wjazd z drogi wewnętrznej, która to nie jest głównym wjazdem na działkę. Odwołujący wskazali ponadto, że organ zbagatelizował ich wskazania dotyczące potencjalnych zagrożeń jakie mogą powstać przy "budowaniu budynków 4 lub 5 kondygnacyjnych na terenach pokopalnianych, gdzie zachodzi ryzyko obsunięć gruntu i występowania zapadlisk". 3. Rozpatrując sprawę w drugiej instancji Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że co do zasady do przedmiotowego wniosku i inwestycji mają zastosowanie przepisy ustawy w brzmieniu określonym art. 59 ust. 2 pkt. 1 u.z.u.p.z.p., zgodnie z którym do spraw dotyczących wydania decyzji o warunkach zabudowy, które zostały wszczęte od dnia wejścia w życie tj. od 24 września 2023 r. i jednocześnie przed dniem utraty mocy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy w danej gminy stosuje się art. 61 ust. 5a u.p.z.p. w brzmieniu dotychczasowym, zatem w tym sprzed wejścia w życie ustawy zmieniającej czyli przed dniem 24 września 2023 r. Nadto organ wskazał, że w myśl art. 65 u.z.u.p.z.p. studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin zachowują moc do dnia wejścia w życie planu ogólnego w danej gminie, jednak nie dłużej niż do dnia 30 czerwca 2026 roku. 3.1. Następnie organ przytoczył warunki wskazane w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. omawiając te, które są istotne dla sprawy i sporne. W szczególności Kolegium wskazało, że inwestor wskazał, że dojazd na teren inwestycji będzie odbywał się od drogi wojewódzkiej dz. nr ewid. [...] poprzez działki nr ewid. [...] przeznaczone pod drogę wewnętrzną - zgodnie ze wskazaniem inwestora we wniosku o ustalenie warunków zabudowy (pkt. 8.1. wniosku). Szerokość wyznaczonego frontu wynosi 134m, a trzykrotna szerokość terenu od strony frontowej to (3 x 134m = 402m). Zdaniem Kolegium organ I instancji, biorąc pod uwagę datę złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy - 30 września 2024 r. zastosował w sprawie prawidłowe przepisy, tj. art. 61 u.p.z.p. i stosownie do warunków określonych w art. 61 ust. 5a u.p.z.p. w brzmieniu dotychczasowym wyznaczył obszar do analizy urbanistycznej. W związku z powyższym zarzut zawarty w odwołaniu dotyczący nieprawidłowego wyznaczenia obszaru do analizy urbanistycznej uznano za nietrafny. 3.2. Kolegium stwierdziło również, że decyzja w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy jest prawidłowa, a część tekstowa koresponduje z częścią graficzną oraz planowana inwestycja spełnia wymagania art. 61 ust. 1 pkt. 1 do 5 u.p.z.p., w tym również w zakresie dostępu planowanej inwestycji do drogi publicznej, a ustalone parametry planowanej zabudowy korespondują z zabudową istniejącą w zakresie linii zabudowy, wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki, szerokości elewacji frontowej, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, wysokości budynku w kalenicy, geometrii dachu oraz w zakresie formy architektonicznej - co zostało udokumentowane w załączniku tekstowym analizy urbanistycznej. 3.3. Odnosząc się do zarzutu skarżących, że teren inwestycji to teren pokopalniany po byłym górnictwie odkrywkowym, gdzie zachodzi ryzyko obsunięć gruntu i występowania zapadlisk Kolegium wskazało, iż rozważenie kwestii posadowienia planowanych budynków na terenach górniczych tylko w uzasadnieniu decyzji organu I instancji nie było wystarczające i stąd, na podstawie art. 138 § 1 pkt. 2 k.p.a. uchylono zaskarżoną decyzję w tej części i orzeczono, że "dla terenu objętego planowaną inwestycją należy sporządzić opinię geotechniczną zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25.04.2012 r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych i zastosować adekwatne do ustalonych warunków geologicznych podłoża gruntowego rozwiązania techniczne w zakresie posadowienia i konstrukcji planowanych obiektów budowlanych". 3.4. Zdaniem Kolegium ustalenie geotechnicznych warunków posadowienia planowanych obiektów nie należy do kompetencji organu właściwego do ustalenia warunków zabudowy i organu odwoławczego - jakim jest samorządowe kolegium odwoławcze, lecz należy do obowiązków inwestora i następuje dopiero na etapie sporządzania projektu architektoniczno - budowlanego, co wynika z art. 34 ust. 3 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Podkreślono również, że decyzja o warunkach zabudowy terenu jest pierwszą z cyklu decyzji, wydawanych w procesie inwestycyjnym. Ma ona wstępny i ogólny charakter - nie przesądza jeszcze o prawie do prowadzenia konkretnej inwestycji w konkretnym miejscu, a jedynie określa, czy dana inwestycja w danym miejscu jest w ogóle możliwa biorąc pod uwagę uwarunkowania urbanistyczne i nie rozstrzyga o konkretnej lokalizacji planowanej inwestycji. Decyzja o warunkach zabudowy nie uprawnia również do wykonywania robót budowlanych. Realizacja zamierzenia budowlanego planowana przez inwestora może nastąpić po uzyskaniu pozwolenia na budowę wydanego przez Starostę [...] . 4. W skardze wniesionej do tutejszego sądu przez oboje skarżących w terminie przeciwko całości decyzji Kolegium pełnomocnik skarżących zarzucił jej: 1) naruszenie art. 61 ust. 1 pkt. 1 i 2 u.p.z.p. przez: a) przyjęcie, że planowana inwestycja spełnia przesłanki wydania decyzji o warunkach zabudowy, podczas gdy właściwa analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie prowadzi do wniosków odmiennych, w tym sprzeciwiają się temu istniejące uwarunkowania przestrzenne i funkcjonalne, zasada tzw. dobrego sąsiedztwa, interes publiczny oraz słuszny interes osób trzecich; b) nieuprawnione rozszerzenie obszaru analizowanego do 402 m, podczas gdy brak było ku temu podstaw i co w istocie doprowadziło do poczynienia błędnych ustaleń, w tym sztucznego uzasadnienia zgodności inwestycji z zasadą dobrego sąsiedztwa; 2) naruszenie rozporządzenia w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy przez wadliwe przyjęcie, że inwestycja spełnia wymagania dotyczące kształtowania ładu przestrzennego, mimo oczywistej sprzeczności z zapisami rozporządzenia i charakterem sąsiedztwa; 3) naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: a) art. 10 k.p.a. przez niezapewnienie stronie skarżącej czynnego udziału w postępowania; b) art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 75 § 1 k.p.a. przez jego niezastosowanie i wydanie decyzji w oparciu o powierzchowny materiał dowodowy; c) art. 80 k.p.a. przez jego niezastosowanie i przekroczenie granic swobodnej oceny materiału dowodowego; d) art. 6 k.p.a. (zasada praworządności) przez prowadzenie postępowania i wydanie zaskarżonych decyzji z rażącym naruszeniem przepisów prawa, w sytuacji, gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dał podstaw do wydania decyzji o zakwestionowanej treści; e) art. 7 k.p.a. przez wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o niekompletny, powierzchowny, wewnętrznie sprzeczny i niespójny materiał dowodowy; f) art. 8 k.p.a. (zasada pogłębiania zaufania do organów administracji) i art. 11 k.p.a. (zasada wyjaśniania zasadności przesłanek) przez wydanie zaskarżonych decyzji w oparciu i niekompletny, powierzchowny, wewnętrznie sprzeczny i niespójny materiał dowodowy, w sytuacji gdy konsekwencje wydania tejże decyzji mają ważkie znaczenie dla skarżących, interesu społecznego oraz interesu osób trzecich; g) art. 7 i 77 k.p.a. przez odstąpienie od wydania decyzji według stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydawania przez organ decyzji; h) art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. przez niedokonanie zmiany lub też nieuchylenia pierwotnej decyzji organu I instancji, po ponownym rozpatrzeniu przedmiotowej sprawy wobec złożonego odwołania, pomimo tego, że jako obarczona wieloma naruszeniami, decyzja ta nie powinna się ostać. W oparciu o te zarzuty wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta [...] i odmowę wydania decyzji o warunkach zabudowy, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Ponadto o zasądzenie na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. 5. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w decyzji. 6. W piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2026 r. pełnomocnik uczestnika postępowania (inwestor) wniósł o oddalenie skargi, popierając stanowisko organu i polemizując ze skargą (k. 53-58 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 7. Stosownie do art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 8. Jak wynika z treści zaskarżonych decyzji ich podstawę materialnoprawną stanowiły przepisy powoływanej wyżej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu obejmującym zmiany wprowadzone ustawą z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw, przy czym zgodnie z art. 59 ust. 2 tej ustawy, do spraw dotyczących wydania decyzji o warunkach zabudowy, wszczętych od dnia 24 września 2023 r. (tj. od dnia wejścia w życie wskazanej wyżej ustawy z dnia 7 lipca 2023 r.) i przed dniem utraty mocy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, stosuje się przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zakresie art. 54 oraz art. 61 ust. 1 pkt 1,ust. 2, ust. 3 i 5a w brzmieniu dotychczasowym oraz nie stosuje się przepisów art. 61 ust. 1 pkt 1a i ust. 1a u.p.z.p. Nie mają zatem racji skarżący (i ich pełnomocnik) powołując się na aktualne brzmienie przepisów ustawy, w szczególności w odniesieniu do kwestii wyznaczania wielkości obszaru analizowanego na podstawie obecnie obowiązującego brzmienia art. 61 ust. 5a u.p.z.p. 9. Sąd dopatrzył się jednak w kontrolowanym postępowaniu innych naruszeń prawa, które co najmniej mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Pierwsza z nich sprowadza się do konieczności uzupełnienia postępowania dowodowego i przeprowadzenia uzgodnienia w zakresie dotyczącym potencjalnej możliwości osuwania się mas ziemi na terenie (lub części terenu) inwestycji. Z akt sprawy wiadomo jedynie, że teren ten był wykorzystywany górniczo w kopalnictwie odkrywkowym. Ani organ I instancji, ani Kolegium nie wyjaśniło jednak bliżej tej okoliczności wskazując, że to ustalenie, jak i dobranie adekwatnych do sytuacji rozwiązań techniczno–budowlanych nastąpi dopiero na etapie pozwolenia na budowę. Ze stanowiskiem tym nie można się zgodzić w świetle treści przepisu regulujących ocenę takiego zagrożenia już na etapie warunków zabudowy. Otóż zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 5a w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu ze starostą, jako właściwym organem ochrony środowiska - w odniesieniu do terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych. Jak się podnosi w orzecznictwie art. 53 ust. 4 pkt 5a u.p.z.p. stanowi jeden z przejawów realizacji w procesie inwestycyjnym zasady ochrony części środowiska w postaci powierzchni ziemi przed ruchami masowymi, w tym osuwaniem (art. 110a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 647 ze zm., dalej u.o.ś.). Pośrednio, chodzi tu również o ochronę życia i zdrowia ludzi, zagrożonego w razie osunięcia się mas ziemi, a także ochronę mienia. Wskazanie tego powiązania systemowego art. 53 ust. 4 pkt 5a u.p.z.p. oraz celu regulacji ma istotne znaczenie m.in. z uwagi na zastosowanie w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy zasad ogólnych ochrony środowiska, w tym zasady przezorności (art. 6 ust. 2 p.o.ś.). Zgodnie z tym przepisem, kto podejmuje działalność, której negatywne oddziaływanie na środowisko nie jest jeszcze w pełni rozpoznane, jest obowiązany, kierując się przezornością, podjąć wszelkie możliwe środki zapobiegawcze. Jeżeli chodzi o zasadę przezorności, to wykazanie braku negatywnego oddziaływania jest obowiązkiem podmiotu, który zamierza podjąć określoną działalność. Racjonalne wątpliwości co do ryzyka wystąpienia negatywnego oddziaływania na środowisko interpretuje się na korzyść środowiska, a nie na korzyść inwestycji (por. wyroki NSA z dnia 5 kwietnia 2017 r., II OSK 2002/15; 10 lipca 2012 r. II OSK 708/11; 16 września 2008 r., II OSK 1177/07 oraz 20 sierpnia 2025 r., II OSK 1957/24; CBOSA). W postępowaniu uzgodnieniowym chodzi przede wszystkim o wykorzystanie specjalistycznej wiedzy i dokumentacji posiadanej przez geologa powiatowego działającego z upoważnienia starosty, którą ten powinien wykorzystać dla ewentualnej ochrony osób i mienia przed katastrofa osunięcia się mas ziemnych (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 marca 2020 r., IV SA/Wa 275/20, CBOSA). Oba organy nie posiadają takiej wiedzy specjalistycznej, a ich ustalenia i wnioski nie zostały wsparte ustaleniami, które można w jakikolwiek sposób zweryfikować. Zdaniem sądu takiemu ustaleniu służy postępowanie uzgodnieniowe, które w sprawie pominięto. 10. Drugą istotną kwestią, która budzi wątpliwości i wymaga ustalenia w ponowionym postępowaniu jest ustalenie wielkości obszaru analizowanego. Wyżej wskazano, że prawidłowo organy oparły się na stanie prawnym obowiązującym przed dniem 24 września 2023 r. Działki, których dotyczy wniosek, nie są położone bezpośrednio przy drodze publicznej. Mają one zapewniony dostęp poprzez drogi wewnętrzne (działki nr [...] ), co wskazano w pkt 8.1. wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Zgodnie z art. 61 ust.5a u.p.z.p. przez front terenu należy rozumieć tę część granicy działki budowlanej, która przylega do drogi publicznej, drogi wewnętrznej lub granicy działki obciążonej służebnością drogową, z której odbywa się główny wjazd na działkę. Z wniosku (k. 50-57), decyzji oraz załącznika graficznego do analizy urbanistycznej znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy (k. 8), a także innych dokumentów wynika, że na cały teren objęty wnioskiem (działki) nr [...] i [...] prowadzą dwa wjazdy. Nie wynika z nich jednak i nigdzie tego nie opisano w jaki sposób obliczono szerokość wyznaczonego "jednego" frontu na 134m (czego trzykrotność dało 402m przyjęte do wyznaczenia obszaru analizowanego). Oba organy nie zweryfikowały tej wielkości, nie ustaliły, który wjazd jest wjazdem głównym na działki objęte wnioskiem i nie wyjaśniły czy przyjęto jako 134 m sumę długości frontów działek, a także czy przyjęły jeden czy więcej wjazdów głównych. To ustalenie jest kluczowe dla oceny prawidłowości obszaru analizowanego, jak i sądowej kontroli tej oceny. 11. Z opisanych wyżej względów sąd stwierdził, że decyzja Kolegium oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, a to art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 5a w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p., a także art. 61 ust.5 a u.p.z.p. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., zaskarżona decyzja Kolegium podlegała uchyleniu. Ze względu na istotę tych uchybień i ich konsekwencje – konieczność pogłębienia ustaleń faktycznych, uzupełnienia trybu uzgodnieniowego i zweryfikowania wniosku i dokumentacji w zakresie, o którym mowa była w punkcie wyżej celowe było uchylenie również decyzji organu I instancji (art. 135 p.p.s.a.). Wypowiadanie się przez sąd w tej sytuacji co do innych kwestii było przedwczesne. W ponowionym postępowaniu organy administracyjne wyjaśnią i ustalą okoliczności, o których mowa była wyżej w punktach od 9 i 10 (art. 153 p.p.s.a.). O kosztach należnych skarżącym orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a.