II SA/Go 560/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. L. i K. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia odrzucić skargę.

D. L. i K. L. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję [...] z dnia [...] sierpnia 2025 r. nr [...]w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Odrębnymi pismami sądowymi z dnia [...] października 2025 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych złożonej skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podanie swoich numerów PESEL oraz nadesłanie jednego odpisu skargi własnoręcznie podpisanego przez skarżących lub poświadczonego za zgodność z oryginałem, celem doręczenia uczestnikowi postępowania. Ponadto zarządzeniem z dnia 24 października 2025 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie – w terminie 7 dni – wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, również pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania powyższe zostały doręczone skarżącym w dniu 27 października 2025 r., lecz pomimo upływu zakreślonego przez Sąd siedmiodniowego terminu nie uzupełnili oni wskazanych braków formalnych skargi, ani nie uiścili wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo ustalenie, czy została ona wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) oraz czy została prawidłowo opłacona. Wedle art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom ogólnym przewidzianym dla wszystkich pism procesowych oraz zawierać dodatkowe elementy wskazane w tymże przepisie, charakterystyczne wyłącznie dla skargi. W art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawa wymaga, aby pierwsze pismo w sprawie wskazywało numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych. Jednocześnie po myśli art. 47 § 1 p.p.s.a. do skargi należy dołączyć jej odpisy w celu doręczenia pozostałym stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Należy zaznaczyć, że na równi z wymogami pisma, o których mowa w art. 46 p.p.s.a., trzeba traktować wymogi z art. 47 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 sierpnia 2014 r., I OZ 671/14, CBOSA). Każde pismo strony powinno zawierać odpisy, a w wypadku wymienienia w piśmie załączników – także odpisy załączników. Jest to konieczne do doręczenia ich stronom i uczestnikom. Niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, CBOSA). W przedmiotowej sprawie w dniu [...] października 2025 r. Sąd wystosował do skarżących wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżących oraz nadesłanie jednego odpisu skargi własnoręcznie podpisanego przez skarżących lub poświadczonego za zgodność z oryginałem, celem doręczenia uczestnikowi postępowania. Dodatkowo zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 października 2025 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 500 zł, również pod rygorem odrzucenia skargi. W myśl bowiem art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Powyższe wezwania, przesłane na adres skarżących podany w skardze, odebrał w dniu [...] października 2025 r. dorosły domownik skarżących – G. L. (zwrotne potwierdzenia odbioru przesyłek – k. 34 i 35 akt sądowych). W świetle art. 72 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma, doręczenia należało uznać za skuteczne. Wobec tego, wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi oraz uiszczenie wpisu upłynął w dniu [...] listopada 2025 r. (poniedziałek). Analiza akt sprawy wykazała, że wezwania wystosowane do skarżących pozostały bez odpowiedzi. Nieuiszczenie przez D. L. i K. L. w wyznaczonym terminie wpisu sądowego od wniesionej skargi oraz nieusunięcie braków formalnych skargi uniemożliwiło nadanie ich skardze dalszego biegu i obligowało Sąd do jej odrzucenia. W konsekwencji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.