II SA/Go 521/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...] w sprawie podziału rezerwy celowej na realizację zadań z zakresu zarządzania kryzysowego w planie wydatków budżetu Miasta na 2014 rok postanawia: 1. zwrócić ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim stronie skarżącej na jej koszt, kwotę 300 (trzysta) złotych, tytułem nienależnie uiszczonego wpisu sądowego od skargi, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim organowi na jego koszt, kwotę 100 (sto) złotych, tytułem nienależnie uiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem.

Pismem z dnia [...] czerwca 2014r. Miasto reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] stwierdzającą nieważność zarządzenia Prezydenta Miasta z [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w sprawie podziału rezerwy celowej na realizację zadań z zakresu zarządzania kryzysowego w planie wydatków budżetu Miasta na 2014 r. Wraz ze skargą uiszczony został wpis sądowy od skargi w wysokości 300 zł. Wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Go 521/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę Miasta na ww. uchwałę. Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. Prezes Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku, uiszczając opłatę kancelaryjną od wniosku w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że zasadą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jest obciążenie kosztami sądowymi (tj. opłatami sądowymi, takimi jak wpis i opłata kancelaryjna oraz zwrotem wydatków) tego podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Takimi pismami są przede wszystkim skarga, skarga kasacyjna, zażalenie lub skarga o wznowienie postępowania, powodujące wszczęcie postępowania w danej instancji, od których pobiera się wpis (art. 230 oraz art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej jako "p.p.s.a."). Od przedstawionej powyżej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 p.p.s.a. ustawodawca przewidział liczne wyjątki, które wynikają przede wszystkim z przedmiotowo - podmiotowych zwolnień od kosztów sądowych (art. 239 p.p.s.a.), jak też z odrębnych przepisów. Stosownie do treści przepisu art. 100 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594) postępowanie sądowe w sprawach z zakresu nadzoru nad działalnością gminną jest wolne od opłat sądowych, co oznacza, że w sprawie ze skargi gminy na rozstrzygnięcie organu nadzoru strony nie mają obowiązku uiszczania opłat sądowych. Tryb zaskarżenia rozstrzygnięć nadzorczych przez organy gminy do sądu administracyjnego został uregulowany w rozdziale 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zgodnie z art. 98. ust 1 tej ustawy rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 89, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była uchwała Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] stwierdzająca nieważność zarządzenia Prezydenta Miasta z [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w sprawie podziału rezerwy celowej na realizację zadań z zakresu zarządzania kryzysowego w planie wydatków budżetu Miasta na 2014 r. Skarga na ten akt nadzoru została wniesiona w myśl art. 98 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, a zatem jest wolna od opłat sądowych. Tym samym zarówno Miasto, jak i Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej nie były zobowiązane ani do uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie, jak i opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Biorąc powyższe pod uwagę opłaty te powinny zostać zwrócone stronom na podstawie art. 225 p.p.s.a. W myśl powołanego przepisu, różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Wobec tego wpłacona przez stronę skarżącą – Miasto kwota 300 zł, jak i wpłacona przez Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej opłata kancelaryjna w wysokości 100 zł stanowią opłatę nienależną i podlegają zwrotowi na koszt strony. Z tych względów, na podstawie art. 225 p.p.s.a. w związku z art. 100 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, Sąd orzekł jak w sentencji.