II SA/Go 507/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej [...] od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia [...] r., sygn. akt [...] odrzucającego skargę [...] na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie braku właściwości rzeczowej postanawia odrzucić skargę kasacyjną.

S.K. w piśmie z dnia [...] r. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. (data wpływu 25 marca 2008 r.) z ,,odwołaniem" od pisma [...] otrzymanego przez niego z Lubuskiego Urzędu Wojewódzkiego w Gorzowie Wlkp. S.K. wystąpił do Lubuskiego Urzędu Wojewódzkiego w Gorzowie Wlkp. z wnioskiem o wypłatę rekompensaty za mienie pozostawione przez jego ojca poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej. Jak podał S.K., w jednym z pism Lubuski Urząd Wojewódzki wezwał go do uzupełnienia przedłożonych dokumentów m.in. operatu szacunkowego wartości mienia pozostawionego poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej. S.K. zwrócił się do Lubuskiego Urzędu Wojewódzkiego o ,,prolongatę" terminu dostarczenia żądanego dokumentu. Pismo [...] , od którego złożone zostało przedmiotowe ,,odwołanie" stanowiło odmowę organu we wnioskowanym przez S.K. zakresie. S.K. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. o ponowne rozpatrzenie możliwości zwrotu dochodzonego przez niego mienia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. w piśmie [...] wyjaśniło, iż nie jest organem uprawnionym do kontrolowania postępowań administracyjnych prowadzonych przez Wojewodę Lubuskiego, stąd też nie jest organem odwoławczym w sprawach zakończonych wydaniem decyzji przez Lubuski Urząd Wojewódzki. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, iż z treści przesłanego pisma wynika, iż chodzi o realizację rekompensaty za mienie pozostawione przez ojca poza obecnymi granicami państwa, a w zakresie tego typu spraw właściwym organem nadzoru jest Minister Skarbu Państwa. S.K. na powyższe pismo wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę. Postanowieniem z dnia 23 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę S.K. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. [...] na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego w niniejszej sprawie. Odpis w/w postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącemu w dniu 9 października 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k.20). S.K. pismem z dnia 7 listopada 2008 r. (data stempla pocztowego na kopercie – k. 26) adresowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie i przesłanym do tutejszego Sądu, wniósł skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 23 września 2008 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż przedmiotowym rozstrzygnięciem tutejszy Sąd ma na celu usprawiedliwienie i uprawomocnienie pozbawienia skarżącego oraz jego rodzeństwa prawa do ubiegania się nawet o minimalną część wartości mienia pozostawionego poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej. W dalszej części skargi kasacyjnej skarżący ponownie przedstawił stan faktyczny w niniejszej sprawie. Ponadto skarżący oświadczył, iż osobiste napisanie niniejszej skargi kasacyjnej spowodowane zostało ,,rozczłonkowaniem" sprawy, w wyniku czego ewentualny obrońca nie mógłby w jego ocenie prawidłowo rozeznać się w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę kasacyjną należało odrzucić. Wniesienie skargi kasacyjnej wywołuje skutek w postaci wszczęcia sądowo-administracyjnego postępowania drugoinstancyjnego dopiero w sytuacji, gdy spełnione są następujące warunki: 1) skarga wniesiona została w przepisanym terminie (art. 177 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a.), 2) skargę wniósł uprawniony podmiot (art. 173 § 2 p.p.s.a.), 3) skargę sporządził adwokat, radca prawny, względnie inna uprawniona osoba (art. 175 p.p.s.a.), 4) zostały zachowane wskazane wymagania formalnoprawne i konstrukcyjne (art. 176 w zw. z art. 174 p.p.s.a.), 5) skarga została należycie opłacona (art. 221 p.p.s.a.). Skarga kasacyjna, jako środek odwoławczy od orzeczenia wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny podlega więc w pierwszej kolejności zbadaniu pod względem spełnienia w/w wymogów. Dopiero w sytuacji, gdy stwierdzone zostanie, iż skarga kasacyjna nie zawiera braków formalnych albo braki te zostały w terminie uzupełnione, skarga kasacyjna zostaje przekazana przez wojewódzki sąd administracyjny wraz aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu celem rozpoznania pod względem merytorycznym. Zgodnie z treścią art. 176 ppsa skarga kasacyjna, jako kwalifikowane pismo procesowe winna spełniać ogólne wymagania przypisane dla pisma w postępowaniu sądowym, a dodatkowo zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Dodatkowym wymogiem odnoszącym się do skargi kasacyjnej jest, przewidziany przepisem art. 175 § 1 ppsa, obowiązek sporządzenia jej przez adwokata lub radcę prawnego, określany przymusem adwokacko-radcowskim. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej na podstawie art. 177 § 1 ppsa wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna nie spełniająca wszystkich w/w wymogów albo której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, stosownie do treści art. 178 ppsa podlega odrzuceniu przez wojewódzki sad administracyjny. Uzupełnieniu na podstawie wezwania przewodniczącego podlegają jednak tylko braki odnoszące się do ogólnych wymogów pisma w postępowaniu sądowym, czyli określone w treści art. 46 i 47 ppsa. Natomiast pozostałe braki, jako niepodlegające uzupełnieniu, skutkują niedopuszczalnością skargi kasacyjnej, a w konsekwencji jej odrzuceniem. W przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna S.K. od postanowienia z dnia 23 września 2008 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. odrzucającego skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. [...], podlega odrzuceniu, pomimo że wniesiona została przez skarżącego z zachowaniem terminu do jej wniesienia. Przedmiotowa skarga kasacyjna sporządzona i wniesiona przez skarżącego osobiście zawiera wadę powodująca jej niedopuszczalność i prowadzącą do odrzucenia skargi kasacyjnej. Uchybienie to polega na niesporządzeniu skargi kasacyjnej przez pełnomocnika profesjonalnego – adwokata lub radcę prawnego. Konieczność odrzucenia skargi kasacyjnej dotkniętej tego rodzaju wadą potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 28 stycznia 2004 r. FSK 3/04 oraz w postanowieniu z 5 marca 2004 r. OSK 69/04, niepub. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 175 § 1 w związku z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.