II SA/Go 492/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Monika Walentynowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2018 r. sprawy ze skargi I.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nienałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych oddala skargę.

Decyzją nr [...] z [...].06.2017r. znak: [...] wydaną na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2016 r., poz. 23, dalej: K.p.a.), po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie otrzymanych pism (z [...].10.2016 r., [...].01.2017 r., [...],02.2017 r., [...].02.2017 r., oraz [...].03.2017 r.) zawierających żądanie likwidacji samowoli budowlanej linii elektroenergetycznej L-405 przebiegającej przez działkę nr [...] (nr działki sprzed podziału) w miejscowości [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: PINB) umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu powyższej decyzji PINB wskazał, że pismem z [...].10.2016 r. (a następnie pismami z [...].02.2017 r., [...].02.2017 r. oraz [...].03.2017 r.) M.G., reprezentowany przez Pana G.D., zwrócił się z żądaniem likwidacji samowoli budowlanej linii elektro energetycznej L-405 przebiegającej przez działkę nr [...]. W dniu [...].03.2017r. organ przeprowadził czynności kontrolne z udziałem przedstawiciela obecnego właściciela linii elektroenergetycznej L-405 w wyniku których ujawniono, że wnoszący zbył prawa do nieruchomości na rzecz Państwa K. i I.K.. Ponadto kontrolowany przedłożył dokument: decyzję Urzędu Rejonowego z dnia [...].04.1995 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na remont linii 15 kV [...], obejmujący zakresem przedmiot wniesionego żądania. W związku z powyższym oraz mając na uwadze zalecenia organu II instancji zawarte w postanowieniu z [...].03.2017 r. znak: [...], PINB w piśmie z [...].04.2017 r. znak: [...] zawiadomił o braku przesłanek do dalszego prowadzenia czynności w zgłoszonej sprawie. Na powyższe pismo Państwo K. i I.K., reprezentowani przez G.D., wnieśli zażalenie do organu II instancji, który zakwalifikował je jako postanowienie w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie żądanej przez skarżących i postanowieniem z [...].06.2017 r. znak: [...] uchylił zaskarżone postanowienie w całości, jednocześnie przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Natomiast rozpatrując ponownie sprawę PINB ocenił na podstawie zebranego materiału dowodowego, a w szczególności przedłożonego pozwolenia na budowę z [...].04.1995 r., że prowadzone przez ten organ postępowanie wyjaśniające w sprawie likwidacji samowoli budowlanej linii elektroenergetycznej L-405 przebiegającej przez działkę nr [...], stało się bezprzedmiotowe i zachodzi podstawa do jego umorzenia na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. Powyższa decyzja została uchylona w trybie instancyjnym na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. rozpatrzeniu odwołania Państwa K. i I.K., reprezentowanych przez G.D.. Uzasadniając decyzję kasacyjną z [...].07.2017 r. znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: WIBN) stwierdził, że z dokumentów sprawy nie wynikało, czy przedmiotowa inwestycja została zrealizowana zgodnie z warunkami ww. pozwolenia, w tym zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, jak również czy dopełniono zawartego w decyzji o pozwoleniu na budowę wymogu uzyskania pozwolenia na użytkowanie (pkt II lit. "b" decyzji o pozwoleniu na budowę z [...].04.1995 r.). Z tego względu zachodziły wątpliwości, czy przedmiotowa linia elektroenergetyczna L-405 przebiegająca przez działkę nr [...], została zrealizowana i zakończona formalnie w sposób zgodny z przepisami. Rozpatrując ponownie sprawę w dniu [...].08.2017r. PINB spisał protokół, z którego wynika, że pełnomocnik właściciela sieci (E sp. z o.o.) przedstawił następujące dokumenty: decyzję o pozwoleniu na budowę z [...].04.1995 r., projekt budowlany - cześć graficzną trasy linii energetycznej oraz książkę obiektu budowlanego "z aktualnymi przeglądami okresowymi obiektu". W treści protokołu zapisano również, że "kontrolowany" nie posiada: dziennika przedmiotowej budowy, dokumentów potwierdzających wbudowanie wyrobów budowlanych dopuszczonych do powszechnego stosowania w budownictwie, decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowej linii energetycznej. Ponadto w protokole zapisano, że porównano przebieg zaprojektowanej trasy linii L-405 z inwentaryzacją geodezyjną i stwierdzono, że linia została wybudowana po zaprojektowanej trasie przy czym "występują nieznaczne rozbieżności umiejscowienia słupów wzdłuż trasy przy tej samej ilości wbudowanych słupów". W protokole zapisano również, że zaprojektowana linia odpowiada warunkom zawartym w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydanej dla inwestycji w dniu [...].03.1995 r., natomiast "kontrolowany" wniósł do protokołu, iż "rozbieżność w umiejscowieniu słupów jest efektem kolejnego kopiowania mapy i nie stanowi zmiany istotnej", zaś "brakujące dokumenty w sprawie" nie zostały przekazane "kontrolowanemu" przez "poprzedniego kierownika Rejonu Energetycznego". Następnie postanowieniem nr [...] z [...].08.2017 r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., PINB zawiesił z urzędu postępowanie w przedmiotowej sprawie - do czasu rozpatrzenia przez Wojewodę wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Rejonowego z dnia [...].04,1995 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na remont linii 15 kV L-405 w miejscowości [...]. Postanowienie to zostało uchylone art. 138 § 2 w związku z art. 144 K.p.a. po rozpatrzeniu zażalenia Państwa K. i I.K., reprezentowanych przez G.D.. Uzasadniając wydanie postanowienia kasacyjnego z [...].10.2017 r. znak: [...] WINB stwierdził, że organ I instancji nie wskazał, na czym polega konkretny związek prawny pomiędzy postępowaniem w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na remont przedmiotowej linii energetycznej, które pozostaje w dalszym ciągu w toku przed Wojewodą, a postępowaniem zawieszonym przez PINB. W dniu 10.11.2017r. do PINB wpłynęły uwierzytelnione odpisu dwóch dokumentów dotyczących odbioru technicznego linii elektroenergetycznej (z [...].03.1996 r. i z [...].01.1996 r.). przeprowadzonych przez Z S.A. Rejon Energetyczny. Natomiast w dniu 10.11.2017 r. do PINB wpłynął odpis decyzji Wojewody z [...].11.2017r. znak: [...], którą po rozpatrzeniu wniosku Państwa K. i I.K. stwierdzono, że decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego z [...].04.1995r. znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Z S.A. Rejon Energetyczny pozwolenia na remont linii 15 kV w miejscowości [...], wydana została z naruszeniem prawa lecz nie stwierdzono jej nieważności, gdyż od dnia jej doręczenia upłynęło 10 lat. Ponadto w dniu 24.11.2017 r. do organu powiatowego wpłynął odpis pisma Wojewody z [...].11.2017 r. znak: [...] przekazującego do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego odwołanie Państwa K. od decyzji z [...].11.2017 r. znak: [...]. Mając na względzie podjęte ustalenia PINB w dniu [...].12.2017 r. wydał decyzję nr [...], którą powołując się na art. 105 § 1 K.p.a., po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie otrzymanych pism (z [...].10.2016 r., z [...].01.2017 r., z [...].02.2017 r., z dnia [...].02.2017 r. oraz z [...].03.2017 r.) zawierających żądanie likwidacji samowoli budowlanej linii elektroenergetycznej L-405 przebiegającej przez działkę nr [...] (nr działki sprzed podziału) w miejscowości [...], umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. Powyższa decyzja PINB nr [...] z [...].12.2017 r. została uchylona w trybie instancyjnym na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. rozpatrzeniu odwołania Państwa K. i I.K., reprezentowanych przez G.D.. Uzasadniając decyzję kasacyjną z [...].02.2018 r. znak: [...] WINB zajął stanowisko, że w omawianej sprawie nie zachodziła bezprzedmiotowość postępowania. Z ustaleń PINB wynikało bowiem, że przedmiotowa inwestycja nie została zrealizowana zgodnie z warunkami pozwolenia na budowę albowiem nie dopełniono zawartego w decyzji o pozwoleniu na budowę wymogu uzyskania pozwolenia na użytkowanie zaś roboty budowlane prowadzone były bez dopełnienia obowiązków wynikających z treści art. 42 ust 1 oraz 41 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy PINB [...].04.2018 r. wydał decyzję nr [...], którą powołując się na art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2017 r. poz. 1332 ze zm., dalej: Pr. bud.) orzekł, że nie nakłada obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonanych robót budowlanych dotyczących linii elektroenergetycznej L-405, przebiegającej (między innymi) przez działkę nr [...] (numer działki sprzed podziału) w miejscowości [...]. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ opisał przebieg postępowania i podjęte ustalenia. Organ wskazał, że obecny właściciel sieci energetycznej jest w posiadaniu: decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z [...].04.1995 r., znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Z S.A. Rejon Energetyczny pozwolenia na remont linii 15 kV w miejscowości [...], projektu budowlanego - jego części graficznej dla remontu linii 15 kV, oraz książki obiektu budowlanego przedmiotowej linii elektroenergetycznej z aktualnymi okresowymi przeglądami obiektu. Jednocześnie PINB podał, że właściciel obiektu nie posiada: operatu geodezyjnego (niemniej przedłożył kserokopię mapy sytuacyjno-wysokościowej opracowaną w dniu [...].04.1996r. co wskazuje, że roboty zostały zainwentaryzowane geodezyjnie), dokumentów potwierdzających, że wbudowane wyroby budowlane są dopuszczone do powszechnego stosowania w budownictwie (w tym zakresie PINB stwierdził, że na podstawie zapisów w protokole z obmiaru remontu z dnia [...].01.1996 r. ustalił, że do wykonania linii L-405 użyto typowych żelbetowych słupów energetycznych ŻN-12) oraz decyzji o pozwoleniu na użytkowanie (w tym zakresie organ stwierdził, że nielegalne użytkowanie obiektu stosownie do przepisów art. art. 68 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej przywołanej w ustawie Prawo budowlane ulega przedawnieniu po upływie 5 lat od dnia przystąpienia do użytkowania, a zatem uległo przedawnieniu po 2011 roku). Jednocześnie PINB wskazał, że stwierdził zgodność wybudowanej linii elektroenergetycznej z zatwierdzonym projektem budowlanym ze zmianami nieistotnymi polegającymi na zmianie odległości w rozstawie słupów wzdłuż trasy linii (maksymalna zmiana rozstawu do 12 %) z zachowaniem usytuowania projektowanych słupów na poszczególnych działkach. Ponadto, na podstawie przedłożonych dokumentów (protokołów odbioru remontu z [...].01.1996 r. i z [...].03.1996 r.) PINB stwierdził, że podczas budowy nie wystąpiła w robotach budowlanych "przerwa o czasie kwalifikującym wygaśnięcie decyzji o pozwoleniu na budowę". Mając powyższe na względzie PINB ocenił, że przedmiotowa linia elektroenergetyczna, przebiegająca przez działkę [...], wybudowana została w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach, zatem w sprawie mają zastosowanie przepisy art. 50 i art. 51 Pr. bud. Przy czym mając na względzie dokonane ustalenia, w tym zawarte w dołączonym do książki obiektu budowlanego protokole kontroli nr [...] z dnia [...].01.2015 r. stwierdzenie, iż przedmiotowa linia nadaje się do użytkowania, PINB ocenił, że nie występują przesłanki do wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia linii do stanu zgodnego z prawem. Pismem z [...].04.2018r., uzupełnionym pismem z dnia [...].05.2015r., odwołanie od decyzji PINB nr [...] z [...].04.2018r. wnieśli Państwo K. i I.K., reprezentowani przez G.D.. W odwołaniu, wskazując na określone braki i naruszenia przepisów Pr. bud. w związku z realizacją przedmiotowej linii elektroenergetycznej (z uwagi między innymi na brak zgłoszenia rozpoczęcia budowy, brak dziennika budowy, brak oświadczenia kierownika budowy o podjęciu obowiązków, brak zgłoszenia zakończenia budowy, brak inwentaryzacji powykonawczej) zarzucono nieprawidłowe rozstrzygnięcie w omawianej sprawie, która powinna skutkować rozbiórką obiektu. Skarżący zarzucili również, że inwestycję zrealizowano bez projektu budowlanego (inwestor dołączył do wniosku o pozwolenie tylko dwa egzemplarze "planu trasu linii w skali 1:1000") oraz niezgodnie z warunkami tej decyzji. WINB decyzją z [...] czerwca 2018 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy wskazał, że przedmiotem postępowania zakończonego wydaniem przez PINB zaskarżonej decyzji była ocena zgodności z prawem linii elektroenergetycznej L-405 przebiegającej przez działkę nr [...] (nr działki sprzed podziału) w miejscowości [...]. Z ustaleń PINB wynika, że przedmiotowa inwestycja nie została zrealizowana zgodnie z warunkami pozwolenia na budowę albowiem nie dopełniono zawartego w decyzji o pozwoleniu na budowę wymogu uzyskania pozwolenia na użytkowanie (pkt II lit. "b" decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...].04.1995 r.). Nadto z ustaleń organu powiatowego wynika, że roboty budowlane prowadzone były bez dopełnienia obowiązków wynikających z treści art. 42 ust 1 oraz 41 ust. 4 pkt 1 Pr. bud. Zgodnie z tymi przepisami inwestor zobowiązany był zapewnić objęcie kierownictwa budowy - robót budowlanych na wykonywanie których udzielone zostało pozwolenia na budowę, jak również zawiadomić właściwy organ o zamierzonym terminie rozpoczęcia robót. Ponadto na budowie nie był prowadzony dziennik budowy, który w świetle art. 45 ust. 1 Pr. bud. "stanowi urzędowy dokument przebiegu robót budowlanych oraz zdarzeń i okoliczności zachodzących w toku wykonywania robót. Nieprawidłowości w powyższym zakresie wypełniają natomiast hipotezę z art. 50 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 51 ust. 7 Pr. bud. - wykonanie robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę i w przepisach Pr. bud. Przy czym – jak zaznaczył WINB - w związku z postępowaniem w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...].04.1995r. znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Z S.A. Rejon Energetyczny pozwolenia na remont linii 15 kV w miejscowości [...], wskazać należy, że decyzja Wojewody z [...].11.2017r. znak: [...] (którą po rozpatrzeniu wniosku Państwa K. i I.K. stwierdzono, że decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego z [...].04.1995 r. znak: [...] wydana została z naruszeniem prawa lecz nie stwierdzono jej nieważności, gdyż od dnia jej doręczenia upłynęło 10 lat) jest rozstrzygnięciem nieostatecznym. Od decyzji tej wniesione zostało odwołanie, które w świetle ustaleń tutejszego organu nie zostało jeszcze rozpatrzone. Natomiast dopóki ww. decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...].04.1995 r. znak: [...] pozostaje w obrocie prawnym jako rozstrzygnięcie ostateczne, dopóty wywołuje określone skutki prawne w postaci uprawnienia do wykonania robót objętych ta decyzją. W postępowaniu naprawczym dotyczącym wykonania robót budowlanych z naruszeniem prawa organ może wydać decyzję na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 1 bądź art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud., które przewidują dwa wzajemnie wykluczające się sposoby rozstrzygnięcia postępowania naprawczego. Z pierwszym mamy do czynienia, gdy występuje brak możliwości naprawy (ust. 1 pkt 1) - nie dająca się usunąć niezgodność z przepisami skutkująca nakazem zaniechania dalszych robót bądź rozbiórką obiektu budowlanego lub jego części. Decyzja taka kończy postępowanie. Z drugim przypadkiem mamy do czynienia, gdy dla przywrócenia do stanu zgodnego z przepisami wystarczy wykonanie określonych czynności lub robót poprzez wydanie decyzji nakładającej obowiązek wykonania takich czynności łub robót (ust. 1 pkt 2). Postępowanie jest wówczas kontynuowane zgodnie z ust. 3 omawianego artykułu. Rozstrzygnięcie sprawy będzie miało uzasadnienie również w art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. w sytuacji, gdy nie zachodzi konieczność nałożenia na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem a w sprawie wymagane jest orzeczenie merytoryczne z uwagi na żądania kierowane do organu przez uczestników postępowania. Przepis ten stosuje się bowiem w każdym przypadku, gdy istnieją przesłanki do legalizacji samowolnie wykonanych robót budowlanych w przypadkach innych, niż określone w art. 48 ust. 1 lub art. 49b ust. 1 (odrębną regulacją objęto przypadek wykonania robót budowlanych z istotnym odstąpieniem od warunków udzielonego pozwolenia na budowę). Postępowanie prowadzone w sprawie samowoli budowlanej powinno być wówczas zakończone decyzją stwierdzającą brak konieczności nałożenia obowiązków z uwagi na fakt, iż rozpatrywane roboty budowlane spełniają wszystkie wymogi ich zalegalizowania. Celem postępowania naprawczego jest bowiem w szczególności ustalenie poprawności wykonanych robót pod względem techniczno-budowlanym. Jeżeli w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego okaże się, że wszystkie czynności lub roboty, które ewentualnie można nakazać w sprawie zostały już dobrowolnie wykonane bądź nie ma potrzeby ich wykonywania ze względu na brak wątpliwości, co do poprawności wykonanych prac pod względem techniczno- budowlanym, to organ powinien zakończyć prowadzone postępowanie legalizacyjne wydając decyzję o odstąpieniu od nakładania obowiązków wymienionych w art. 51 ust. 1 pkt. 2 Prawa budowlanego i orzec w ten sposób co do istoty sprawy (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15.06.2010r. sygn. akt II OSK 1012/09 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 2012.2007 r. sygn. akt II SA/Gl 684/07 - LEX nr 382702). W ocenie WINB zgromadzony w sprawie materiał dowodowy uprawniał powiatowy organ nadzoru budowlanego do wydania orzeczenia merytorycznego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. w przedmiocie braku konieczności nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót naprawczych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem robót budowlanych dotyczących linii elektroenergetycznej L- 405, przebiegającej (między innymi) przez działkę nr [...] (numer działki sprzed podziału) w miejscowości [...]. W szczególności wskazane przez PINB w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dokumenty dotyczące zakończenia robót budowlanych (m.in. protokoły odbioru z dnia [...].011996 r. oraz z [...].03.1996 r.) świadczą, iż pomimo wykonania robót z naruszeniem wskazanych wyżej przepisów Pr. bud. dotyczących wymagań formalnych, zrealizowano je w sposób zapewniający prawidłowe użytkowanie obiektu. Protokoły te dotyczą odbioru technicznego robót, zaś czynność ta nastąpiła przy udziale przedstawicieli inwestora oraz wykonawcy i inspektora nadzoru. Jednocześnie WINB podkreślił, że ustalenia PINB jednoznacznie wskazują, iż przedmiotowych robót wykonano dysponując zezwoleniem budowlanym wydanym przez właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej w zakresie rzeczowym zgodnym z tym pozwoleniem. W rezultacie w omawianej sprawie brak było przesłanek do uwzględnienia żądania skarżących, kierowanego do PINB i ponawianego w toku postępowania organu I instancji, dotyczącego likwidacji i rozbiórki przedmiotowej linii elektroenergetycznej. Zdaniem organu odwoławczego w omawianym przypadku postępowanie naprawcze zostało zakończone prawidłowo poprzez wydanie decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. Przy czym w aktualnym stanie prawnym brak byłoby możliwości żądania od obecnego właściciela linii elektroenergetycznej uzyskania pozwolenia na użytkowanie tego obiektu, które to stanowiło warunek wymieniony w treści decyzji o pozwoleniu na wykonywanie robót, ze względu na brak podstawy prawnej do wydania decyzji w tym zakresie. Zważyć bowiem należy, że w decyzji zezwalającej na wykonywanie robót (decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z [...].04.1995 r. znak: [...]) jako ich przedmiot określono "remont linii 15 kV". Natomiast stosownie do art. 55 Pr. bud. pozwolenia na użytkowanie wymagają wymienione w tym przepisie obiekty budowlane jednakże w kontekście wydanego pozwolenia na ich "budowę" nie zaś pozwolenia na "remont" (podobna zależność została określona w art. 54 dla obiektów podlegających obowiązkowi zawiadomienia o zakończeniu budowy). Co więcej wskazać należy, że w aktualnym stanie prawnym ustawodawca określił w art. 36 ust. 1 pkt 5 Pr. bud., że "obowiązki i warunki, wynikające z art. 54 lub art. 55" (dotyczące formalnego zakończenia budowy) zawarte są w treści decyzji o pozwoleniu (na budowę lub na wykonywanie robót budowlanych) w formie "informacji". Oznacza to, że takiej "informacji" nie można traktować jako bezwzględnego warunku realizacji przedsięwzięcia budowlanego, na które udzielono pozwolenia, zaś o tym czy zakończenie realizacji przedsięwzięcia podlega wymaganiom formalnym (poprzez udzielenie pozwolenia na użytkowanie czy też zawiadomienie o zakończeniu budowy) decyduje jedynie przepis prawa - konkretnie: art. 55 w związku z art. 54 ustawy Prawo budowlane. Natomiast celem regulacji zawartej w art. 36 ust. 1 pkt 5 Pr. bud. jest uświadomienie inwestorowi spoczywających na nim obowiązków, czyli wymogu zawiadomienia w formie zgłoszenia właściwego organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy lub konieczności uzyskania, po zakończeniu budowy, pozwolenia na użytkowanie. Jest to realizacja wyrażonej w art. 9 K.p.a. , w myśl której organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw oraz obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego (patrz: Alicja Plucińska-Filipowicz, Prawo budowlane. Komentarz aktualizowany - LEKZel 2018). Podsumowując WINB stwierdził, że decyzja nr [...] PINB z dnia [...].04.2018 r. znak: [...] nie narusza obowiązującego prawa, natomiast wniesione od niej odwołanie przez Państwa K. i I.K., reprezentowanych przez G.D., nie mogło zostać uwzględnione. W ocenie WINB postępowanie organu I instancji zostało przeprowadzone z zachowaniem wymagań procesowych określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego, zaś wydane w wyniku rozpatrzenia sprawy rozstrzygnięcie odpowiada przepisom Pr. bud. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi I.K. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Uzasadniając skargę skarżący wskazał, że organ odwoławczy nie odniósł się w swym rozstrzygnięciu i nie odpowiedział na żaden z zarzutów odwołania. Zdaniem skarżącego "poglądy" WINB nie są oparte o żadne przepisy prawa. W ocenie skarżącego linia elektroenergetyczna na przedmiotowym odcinku jest nielegalna. Wymiana słupów na nowe nie jest remontem w rozumieniu art. 3 pkt 8 Pr. bud. lecz budową i dlatego wymaga pozwolenia na budowę. Odpowiadając na skargę WINB wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Uczestniczka postępowania K.K. w piśmie z [...] sierpnia 2018 r. wskazała, że absurdalne jest stanowisko WINB, iż wydana przez Kierownika Urzędu Rejonowego decyzja jest jedynie pozwoleniem na remont. W piśmie z [...] sierpnia 2018 r. skarżący wskazał natomiast, że protokoły zakończenia robót budowlanych z [...].01.1996 r. i [...].03.1996 r., na które powołuje się WINB, są to protokoły wewnętrze przedsiębiorstwa energetycznego, stworzone bez udziału organów nadzoru budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując sądowej kontroli według kryteriów przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego, a jej wydanie poprzedziło postępowanie, w którym nie uchybiono regułom prawa procesowego. Skarżący - co wynika z pism z [...].10.2016 r., [...].01.2017 r., [...],02.2017 r., [...].02.2017 r., oraz [...].03.2017 r., odwołania od decyzji PINB oraz ze skargi - żąda likwidacji samowolnie wybudowanej (jego zdaniem) linii elektroenergetycznej L-405 przebiegającej przez działkę nr [...] (nr działki sprzed podziału) w miejscowości [...]. W związku z tak sformułowanym żądaniem należy wskazać, że inwestycja powyższa została zrealizowana na podstawie decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z [...] kwietnia 1995 r., nr [...]. Decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym, bowiem Wojewoda decyzją z [...] listopada 2017 r. nr [...], stwierdził, że wydana została z naruszeniem prawa lecz organ nie stwierdził jej nieważności, gdyż od dnia jej doręczenia upłynęło 10 lat. Nie można zatem twierdzić, że przedmiotowa inwestycja stanowi samowolę budowlaną. Bezsporne w niniejszej sprawie jest, że inwestycja ta nie została zrealizowana zgodnie z warunkami pozwolenia na budowę, bowiem nie dopełniono zawartego w decyzji o pozwoleniu na budowę wymogu uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Nadto roboty budowlane prowadzone były bez dopełnienia obowiązków wynikających z treści art. 42 ust 1 oraz 41 ust. 4 pkt 1 Pr. bud. Inwestor nie zapewnił bowiem objęcia kierownictwa budowy - robót budowlanych na wykonywanie których udzielone zostało pozwolenia na budowę, jak również nie zawiadomił właściwego organu o zamierzonym terminie rozpoczęcia robót. Ponadto na budowie nie był prowadzony dziennik budowy, którego prowadzenie przewiduje art. 45 Pr. bud. Słuszne w związku z tym jest stanowisko WINB, iż nieprawidłowości w powyższym zakresie wypełniają hipotezę z art. 50 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 51 ust. 7 Pr. bud., bowiem roboty budowlane wykonane zostały w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę oraz w przepisach Pr. bud. W takim przypadku - wykonania robót budowlanych z naruszeniem prawa - organ nadzoru budowlanego może prowadzić postępowanie naprawcze, które zakończyć się może wydaniem decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 lub art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. Decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 Pr. bud., nakazujące zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego, organ nadzoru budowlanego wydaje w sytuacjach, gdy nie ma żadnej możliwości doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonanych robót budowlanych, natomiast decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud., nakładające obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem i określające termin ich wykonania – gdy taka możliwość istnieje. Rozstrzygnięcie sprawy będzie miało uzasadnienie również w art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. - jak słusznie wskazał WINB - w sytuacji, gdy nie zachodzi konieczność nałożenia na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem a w sprawie wymagane jest orzeczenie merytoryczne z uwagi na żądania kierowane do organu przez uczestników postępowania (z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie). Przepis ten stosuje się bowiem w każdym przypadku, gdy istnieją przesłanki do legalizacji samowolnie wykonanych robót budowlanych w przypadkach innych, niż określone w art. 48 ust. 1 lub art. 49b ust. 1 Pr. bud. (odrębną regulacją objęto przypadek wykonania robót budowlanych z istotnym odstąpieniem od warunków udzielonego pozwolenia na budowę). Postępowanie prowadzone w sprawie samowoli budowlanej powinno być wówczas zakończone decyzją stwierdzającą brak konieczności nałożenia obowiązków z uwagi na fakt, iż rozpatrywane roboty budowlane spełniają wszystkie wymogi ich zalegalizowania. Zdaniem WINB zgromadzony w sprawie materiał dowodowy uprawniał PINB do wydania orzeczenia merytorycznego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. w przedmiocie braku konieczności nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót naprawczych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem robót budowlanych dotyczących linii elektroenergetycznej L- 405, przebiegającej (między innymi) przez działkę nr [...] (numer działki sprzed podziału) w miejscowości [...]. Sąd podziela to stanowisko. Dotyczące bowiem zakończenia robót budowlanych dokumenty, m.in. protokoły odbioru z [...] stycznia 1996 r. oraz z [...] marca1996 r., świadczą, iż pomimo wykonania robót z naruszeniem przepisów Pr. bud. dotyczących wymagań formalnych, zrealizowano je w sposób zapewniający prawidłowe użytkowanie obiektu. Protokoły te dotyczą odbioru technicznego robót, zaś czynność ta nastąpiła przy udziale przedstawicieli inwestora oraz wykonawcy i inspektora nadzoru. Stan techniczny obiektu nie został natomiast zakwestionowany przez skarżącego. Prawidłowo zatem PINB zakończył postępowanie przez wydanie decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. W konsekwencji żądanie skarżącego skierowane do PINB, dotyczące likwidacji i rozbiórki przedmiotowej linii elektroenergetycznej, okazało się nieuzasadnione. W tym stanie rzeczy i z powyżej wymienionych względów, skarga podlegała oddaleniu w całości na podstawie art. 151 P.p.s.a.