II SA/Go 439/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 4 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B., M. F. i M. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew postanawia odrzucić skargę.

D. B., M. F. i M. F. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2026 r. nr [...]w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] lipca 2026 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podanie swoich numerów PESEL. Odrębnym zarządzeniem z dnia [...] lipca 2026 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia w terminie 7 dni solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 983 zł, również pod rygorem jej odrzucenia. Oba wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącym w dniu [...] sierpnia 2026 r. Pomimo wyznaczonego przez Sąd terminu, skarżący nie usunęli braku formalnego skargi, ani nie uiścili wymaganego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo ustalenie, czy zostały ona wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Wedle art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom ogólnym przewidzianym dla wszystkich pism procesowych oraz zawierać dodatkowe elementy wskazane w tymże przepisie, charakterystyczne wyłącznie dla skargi. Jednym z wymogów dotyczącym pism procesowych, a dokładnie pierwszego pisma w sprawie, przewidzianym w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. jest konieczność wskazania numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych. W przedmiotowej sprawie wezwanie do usunięcia braku formalnego wniesionej skargi poprzez podanie numerów PESEL skarżących, zostało doręczone D. B., M. F. i M. F. w dniu [...] sierpnia 2026 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru przesyłek – k. 26, 27 i 28 akt sądowych), wobec czego wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin na dokonanie tej czynności upłynął z dniem [...] sierpnia 2026 r. Analiza akt sprawy wykazała, że wezwanie powyższe pozostało bez odpowiedzi. Podobnie, skarżący nie wykonali nałożonego na nich obowiązku uiszczenia, w terminie 7 dni, solidarnie wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 983 zł, do czego zostali zobligowani zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] lipca 2026 r. Odpisy tego zarządzenia zostały im doręczone również dnia [...] sierpnia 2026 r. Tymczasem, w myśl art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Nieuiszczenie przez skarżących w wyznaczonym terminie wpisu sądowego od skargi oraz nieusunięcie braku formalnego skargi obligowało Sąd do jej odrzucenia. W konsekwencji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.