II SA/Go 380/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w dniu 19 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I.O. oraz Prezydenta Miasta o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi I. O. na akt Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu tymczasowej organizacji ruchu postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.

Pismem z dnia [...] maja 2023 r. I.O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na akt Prezydenta Miasta z dnia [...] kwietnia 2023 r., nr [...] o zatwierdzeniu projektu tymczasowej organizacji ruchu w pasie drogowym ulic: [...] – działka nr [...]; [...] – działki nr [...] obszar zabudowany obr. ew. nr [...] na czas budowy ścieżki pieszo-rowerowej w ciągu ulicy [...]. Wnioskiem z dnia [...] października 2023 r. pełnomocnik skarżącego wystąpił do tutejszego Sądu o zawieszenie postępowania sądowadministracyjnego, motywując go zawartym przez skarżącego i organ porozumieniem pozasądowym. Pismem z dnia [...] października 2023 r. pełnomocnik organu oświadczył, iż popiera wniosek strony skarżącej o zwieszenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Warunkiem pozytywnego załatwienia wniosku w tym trybie jest wola wszystkich stron postępowania na taki sposób prowadzenia sprawy, przy czym decyzja o zawieszeniu pozostawiona jest uznaniu sądu. W judykaturze, jak i w piśmiennictwie zgodnie przyjmuje się, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sąd wydaje w przypadkach, gdy uzna to za celowe i gdy stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa (por. wyrok NSA z dnia 14 czerwca 2016 r. sygn. akt II OSK 2465/14, postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OSK 1447/17), bowiem - podobnie jak w wypadku cofnięcia skargi przez stronę (art. 60 p.p.s.a.) - sąd obowiązany jest tu badać, czy wniosek o zawieszenie postępowania do obejścia nie zmierza lub nie spowoduje przedłużenia pozostawania w obrocie prawnym aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 191; podobnie H. Knysiak-Molczyk (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 252). W rezultacie uwzględnienia zgodnej woli obu stron postępowania, jak również uznania przez Sąd, że zawieszenie postępowania jest w niniejszej sprawie dopuszczalne i celowe oraz nie doprowadzi do obejścia prawa, bądź pozostawienia w obrocie aktu dotkniętego wadą nieważności, na podstawie przywołanego art. 126 p.p.s.a, postanowiono jak w sentencji.