II SA/Go 34/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.R. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia [...] lipca 2023 r., doprecyzowanym pismem z dnia [...] września 2023 r., R.R. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z ponagleniem na niezałatwienie sprawy z jego pisma z dnia [...] lipca 2022 r. W odpowiedzi na powyższe, Kolegium pismem nr [...] z dnia [...] września 2023 r. wyjaśniło stronie, że decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2023 r. organ ten odmówił stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Starosty nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r. Decyzję tę wysłano na adres strony wskazany we wniosku, zaś przesyłka z decyzją po dwukrotnym awizowaniu została zwrócona do Kolegium. Doręczenie zostało uznane za skuteczne, a wydana decyzja ma charakter ostateczny. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia [...] grudnia 2023 r. R.R., poza zakwestionowaniem decyzji wydanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] stycznia 2023 r., powołał się również na znak ww. pisma. Sprawa ze skargi na pismo Kolegium nr [...] z dnia [...] września 2023 r., na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 stycznia 2024 r., została zarejestrowana w Wydziale II tutejszego Sądu w repertorium SA pod sygn. akt II SA/Go 34/24. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest każdorazowo badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej p.p.s.a.). W myśl tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2023 r. poz. 615), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119 zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle określonych przez ustawę. W ocenie Sądu w tak wyznaczonym zakresie właściwości sądów administracyjnych nie mieści się skarga na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2023 r. stanowiące odpowiedź na ponaglenie w związku z zarzucaną przez R.R. bezczynnością tego organu. Przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. nie obejmuje skarg na pisma informacyjne. Brak jest także przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę. Informacyjnie wskazać należy, że także na postanowienie wydawane przez organy wyższego stopnia po rozpoznaniu ponaglenia złożonego w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Ma ono bowiem charakter wpadkowy (incydentalny), nie kończy postępowania i nie rozstrzyga sprawy co do istoty (por. wyrok NSA z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2259/10, postanowienie NSA z dnia 7 września 2021 r., sygn. akt I OSK 811/19). W konsekwencji uznania, iż skarga na wyjaśniające stan sprawy pismo Kolegium nie podlega kognicji sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.