II SA/Go 253/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 lipca 2019 r. sprawy ze skargi A.F. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 7 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Go 1099/12 w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.

Wyrokiem z dnia 7 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Go 1099/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę A.F. na postanowienie Wojewody z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 20 kwietnia 2013 r. Pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. A.F. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego w.w wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Wezwany o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez jednoznaczne wskazanie podstawy prawnej oraz jej uzasadnienie, wykazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie oraz jednoznaczne wskazanie czy skarżący domaga się uchylenia czy zmiany zaskarżonego orzeczenia, w piśmie z dnia [...] maja 2019 r. skarżący podał, że podstawą wznowienia jest sfałszowany podpis A.F. na wniosku skierowanym dio Kierownika USC w dniu 23 grudnia 2002 r. W dniu [...] kwietnia 2014 r. prawomocnym wyrokiem zakończone zostało postępowanie karne w sprawie sygn. akt [...]. Skarżący wskazał, że w dniu 7 marca 2019 r. dowiedział się, że jego miejscem urodzenia jest miejscowość [...], a nie [...]. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie. W piśmie z dnia [...] lipca 2019 r. skarżący wskazał, że celem wznowienia postępowania zakończonego w.w. wyrokiem WSA w Gorzowie Wlkp. jest uregulowanie jego statusu społecznego na terenie Rzeczpospolitej Polskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - zwanej p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania sąodowadministracyjnego, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy. Przypadki te, stanowiące podstawy skargi o wznowienie postępowania, zostały wyczerpująco wyliczone w art. 271-273 p.p.s.a. i stanowią one katalog zamknięty. W świetle tych przepisów skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego może być oparta na zarzucie nieważności postępowania (art. 271 p.p.s.a.), zarzucie niekonstytucyjności podstaw wydanego orzeczenia (art. 272 p.p.s.a.), a także w oparciu o tzw. przyczyny restytucyjne, do których ustawodawca zalicza między innymi uzyskanie orzeczenia za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), czy też późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.). Skarga o wznowienie postępowania sądowego jako stanowiąca nadzwyczajny środek zmierzający do ponownego rozpoznania sprawy już prawomocnie zakończonej, stosownie do art. 279 p.p.s.a., który określa jej wymogi, winna wskazywać ustawową podstawę wznowienia i jej uzasadnienie. Dostrzec przy tym trzeba, iż w postępowaniu wznowieniowym nie są rozpoznawane zarzuty wykraczające poza zakres ustawowych podstaw, jak i nie dokonuje się oceny w zakresie zaistnienia podstaw wznowienia niepowołanych w skardze. Wniesienie tego środka powoduje uruchomienie dwufazowego postępowania, mającego na celu w pierwszej kolejności zbadanie jego dopuszczalności, a następnie, w razie pozytywnego wyniku pierwszego etapu, zbadanie jego zasadności. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (art. 280 § 2 p.p.s.a.). Jak wyżej podniesiono w niniejszej sprawie żądanie wznowienia postępowania sądowego dotyczyło postępowania sądowego prawomocnie zakończonego wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 7 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Go 1099/12 oddalającym skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd dokonał analizy w zakresie spełnienia wymogów formalnych oraz zachowania terminu do wniesienia skargi. Podnieść należy, że w skardze o wznowienie postępowania skarżący nie wskazał jednoznacznie okoliczności stanowiących podstawę wznowienia oraz nie przytoczył podstawy prawnej wznowienia z powołaniem się na którąś z przesłanek wznowienia wymienionych w art. art. 271 do art. 273 p.p.s.a. Brak formalny skargi w tym zakresie nie został uzupełniony pomimo wezwania Sądu. Badanie dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania sądowego w niniejszej sprawie wykazało ponadto, że skarga wniesiona została z uchybieniem terminu. Wskazać należy, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje dwa terminy do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, terminy te zależą od podstawy wznowienia przywołanej w konkretnej sprawie przez wnoszącego skargę o wznowienie. W myśl art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Stosownie do treści art. 278 po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Jak wyżej podniesiono wyrok tut. Sądu będący przedmiotem skargi o wznowienie uzyskał walor prawomocności w dniu 20 kwietnia 2013 r. Analiza treści skargi o wznowienie oraz późniejszych pism kierowanych do Sądu nie wykazała, aby skarżący powoływał się w nich na okoliczność pozbawienia go możności działania lub braku należytej reprezentacji w toku postępowania sądowego. W tej sytuacji kierując się treścią art. 278 p.p.s.a. należy stwierdzić, że termin do wniesienia skargi o wznowienie upływał w dniu 29 kwietnia 2018 r., a wobec tego skarga o wznowienia (data wpływu do organu - 9 kwietnia 2019 r. ) wniesiona została z przekroczeniem terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 § 1 § 2 p.p.s.a., skarga o wznowienie postępowania podlegała odrzuceniu.