II SA/Go 198/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz nadesłania odpisu skargi w sprawie ze skargi S.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przywrócenia terminu.

S.K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 marca 2018 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł (k. 39 i 40 akt sprawy) oraz do nadesłania odpisu skargi (k. 38 i 41 akt sprawy) - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 27 marca 2018 r. (do rąk dorosłego domownika) - zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 43 akt sprawy. W dniu 16 kwietnia 2018r. na konto bankowe Sądu wpłynęła kwota 200 zł uiszczona do sprawy II SA/Go 198/18. Pismem z dnia [...] kwietnia 2018r. skarżący zwrócił się o przywrócenie uchybionego terminu wyjaśniając, iż wezwanie do uzupełnienia braków zostało odebrane w dniu 4 kwietnia 2018r. Dalej S..K. poinformował, iż w tym samym dniu przygotował odpis skargi oraz polecił synowi, aby uiścił wpis sądowy oraz przesłał do Sądu odpis skargi, ponieważ sam wyjeżdżał za granicę. Skarżący podał, że syn nie wykonał ww. czynności, gdyż również w dniu 4 kwietnia 2018r. musiał, wezwany przez pracodawcę, wyjechać za granicę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Wskazać należy, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Tym samym może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt. II OZ 712/08 niepubl.). Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie winy należy rozumieć w sposób obiektywny, wymagając od strony należytej staranności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2000 r. I CKN 1261/99). W ocenie Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz nadesłania odpisu skargi nie został należycie i przekonująco uzasadniony. Okoliczności przedstawione we wniosku nie uprawdopodabniają dostatecznie, że do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Skarżący podał, że przyczyną niedopełnienia czynności w terminie był fakt, że w dniu 4 kwietnia 2018r. musiał wyjechać za granicę, a syn któremu zlecił wykonanie ww. czynności również w tym dniu wyjechał za granicę. Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący odebrał wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego oraz do nadesłania odpisu skargi w dniu 27 marca 2018r., a nie jak utrzymuje strona w dniu 4 kwietnia 2018r., co oznacza, że dzień 4 kwietnia 2018r. był ostatnim dniem do uzupełnienia braków skargi. Skoro skarżący miał świadomość, że wyjeżdża za granicę, to mógł wezwania Sądu wykonać po 27 marca 2018r. przed wyjazdem. Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz nadesłania odpisu zostało niewątpliwie prawidłowo odebrane przez domownika strony skarżącej. Strona, która dokłada wszelkiej staranności w dbaniu o swoje interesy powinna monitorować stan jej spraw i odpowiednio reagować na wezwania organu, nawet posługując się osobami trzecimi. Tego jednak skarżący nie uczynił, a przecież wiedział, że wniósł sprawę do Sądu. W konsekwencji należało stwierdzić, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Doszło bowiem do tego zdaniem Sądu, w wyniku braku należytej staranności skarżącego, rozumianej jako użycie wszelkich niezbędnych sposobności i sił dla zadbania o jej interesy. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.