II SA/Go 169/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. P. Sp. z o.o., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] nakładającą na Spółkę karę pieniężną w wysokości 10.000,00 zł za zgłoszenie danych dotyczących numerów rejestracyjnych środka transportu, niezgodnych ze stanem faktycznym w zgłoszeniu przewozu towaru [...]. W skardze złożono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Uzasadniając wniosek pełnomocnik strony skarżącej, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych (m.in. postanowienie NSA z 12 października 2007 r., II FSK 1490/07, postanowienie NSA z 10 lipca 2008 r., II OZ 741/08) wskazał, że sytuacja skarżącej spełnia przesłanki dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – zapobieżenie znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325; dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Należy przy tym pamiętać, że ciężar dowodu spoczywa w tym przypadku na wnioskodawcy, który powinien uprawdopodobnić, że w jego sprawie spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich uprawdopodobnienie w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Dlatego tak ważne jest poparcie wniosku twierdzeniami, tezami oraz dokumentami uprawdopodabniającymi zasadność uwzględnienia wniosku. Z kolei brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w istocie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku. Wnioskodawca reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika nie uprawdopodobnił, że w sprawie zaistniały okoliczności powodujące możliwość wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca powołał się na orzecznictwo sądów administracyjnych i wyjaśnił instytucję wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz przesłanki do jej zastosowania. Pełnomocnik nie wykazał natomiast, jak wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wpłynąć na faktyczną sytuację wnioskodawcy. Nie przywołał on jakiejkolwiek argumentacji, która odnosiłaby się wprost do zaskarżonej decyzji i jej rzeczywistych skutków dla wnioskodawcy. W uzasadnieniu wniosku nie powołano żadnych konkretnych zdarzeń potwierdzających zaistnienie w sprawie przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji. Ponadto wnioskodawca nie dołączył do wniosku żadnych dokumentów uprawdopodabniających zasadność jego uwzględnienia. Należy zatem przyjąć, że wnioskodawca nie uzasadnił złożonego wniosku w odniesieniu do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Trzeba przy tym pamiętać, iż obowiązek o charakterze pieniężnym, a takiego dotyczy niniejsza sprawa, ma z natury odwracalny charakter. Oznacza to, że w razie jego zrealizowania, a następnie uwzględnienia skargi, objęta zaskarżoną decyzją kwota pieniężna będzie podlegała zwrotowi (por. postanowienie NSA z 23 sierpnia 2011 r., II GSK 1562/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl - CBOSA). W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.