II SA/Go 169/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Adam Jutrzenka - Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.J. o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku mieszkalnego do stanu poprzedniego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. E.J. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku mieszkalnego do stanu poprzedniego. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znaczniej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca podkreśliła, iż wykonanie rozbiórki wykonanego dachu – którego dotyczy zaskarżona decyzja – wiązać się będzie ze znaczną szkodą i spowoduje nieodwracalne skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest zatem wykazanie przez stronę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, należy rozumieć taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04). Nie budzi wątpliwości sądu, że zaskarżona decyzja podlega wykonaniu, a w konsekwencji podlegać może wstrzymaniu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem Sądu, przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadniony. Niewątpliwym jest, że wykonanie decyzji administracyjnej nakazującej przywrócenie obiektu do stanu poprzedniego, co sprowadzać się będzie do obowiązku rozebrania wykonanego dachu oraz nadmurowanych ścian zewnętrznych, na których opierała się konstrukcja dachowa, doprowadzenie budynku do wysokości sprzed wykonania robót budowlanych oraz demontaż wykonanej instalacji centralnego ogrzewania oraz instalacji elektrycznej, spowoduje trudne do odwrócenia skutki, prowadzić będzie bowiem do likwidacji przedmiotu sporu, której nie zrekompensuje wyłączenie surogat finansowy. Wykonanie obowiązku rozbiórki samo w sobie pociąga znaczne koszty oraz wymaga znacznego nakładu sił, których wymagać będzie następnie odtworzenie zlikwidowanej części obiektu. Wykonanie zaskarżonej decyzji, tak istotnie ingerującej w byt spornego obiektu budowlanego, może mieć zatem realny i znaczący wpływ na sytuację finansową skarżącej, co stanowi spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Na marginesie należy zaznaczyć, iż w myśl art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a w związku z tym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.