II SA/Go 154/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Syndyka Masy Upadłości D. Sp. z o.o. w upadłości o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi Syndyka Masy Upadłości D. Sp. z o.o. w upadłości na akt Starosty z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu zmiany stałej organizacji ruchu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.

Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. Syndyk Masy Upadłości D. Sp. z o.o., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na akt Starosty z dnia [...] maja 2020 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu zmiany stałej organizacji ruchu na drodze gminnej nr [...] w miejscowości [...], w związku z wprowadzeniem oznakowania terenu miejscowości i terenu zabudowanego oraz wprowadzeniem zakazu wjazdu samochodów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 10 ton. Nadto organ w powyższym akcie wskazał, że do [...] grudnia 2022 r. jest przewidywany termin wprowadzenia przedmiotowej organizacji ruchu. W skardze pełnomocnik zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, adresując go w pierwszej kolejności do organu (art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), a w razie odmowy wstrzymania wykonania decyzji przez organ – do sądu administracyjnego (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Pełnomocnik, uzasadniając niniejszy wniosek podkreślił, że wprowadzony zakaz wjazdu samochodów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 10 ton powoduje, iż dzierżawca gruntu, którego strona skarżąca jest użytkownikiem wieczystym, tj. działki o numerze [...], położonej w obrębie [...], od dnia [...] maja 2020 r. nie ma możliwości dojazdu do powyższej działki, gdzie dzierżawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na rekultywacji składowiska odpadów innych, niż niebezpieczne i obojętne, co zdaniem pełnomocnika, skutkuje niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Dodatkowo pełnomocnik strony skarżącej podkreślił, że na skutek wprowadzonego zakazu wjazdu samochodów ciężarowych powyżej 10 ton całkowicie wstrzymano działalność gospodarczej strony, co może doprowadzić do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem działalność polega na rekultywacji składowiska (biologicznego). W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że strona skarżąca w piśmie z [...] marca 2019 r. (vide: akta administracyjne) zaproponowała, że dojazd do działki na której prowadzona jest rekultywacja odpadów odbywał się będzie przez drogę znajdującą się na działkach nr [...] w zakresie skrzyżowania oraz działki [...] oraz działki [...]. Organ zaznaczył, że przedmiotowa droga jest drogą wewnętrzną, która jest regulowana przepisami ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. 2020 r., poz. 470). W myśl art. 8 ust. 1 tej ustawy drogi, drogi rowerowe, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do żadnej z kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym tych dróg są drogami wewnętrznymi. Zgodnie z art. 10 ust. 7 ustawy o drogach publicznych zarządzanie ruchem na drogach wewnętrznych, w tym w strefie ruchu i strefie zamieszkania, należy do podmiotu zarządzającego tymi drogami. Organ wyjaśnił, że strona skarżąca zwracała się do Powiatu, Gminy oraz innych zarządców drogi wewnętrznej i uzyskała zgodę na transport tymi drogami. Ponadto Starosta zaznaczył, że przedsiębiorca (skarżący) może dowozić materiał odpadowy do wysypiska śmieci ul. [...] pojazdami o dopuszczalnej masie całkowitej do 10 ton bez żadnych ograniczeń w tym zakresie. Dodatkowo organ w uzasadnieniu odpowiedzi na skargę podkreślił, iż w piśmie z [...] marca 2019 r. strona zaproponowała korzystanie z alternatywnej drogi wewnętrznej jako głównego ciągu komunikacyjnego w celu prowadzenia działalności polegającej na rekultywacji odpadów, a także wskazała, że będzie utrzymywać zaproponowaną trasę w stanie niepogorszonym oraz umożliwiającym przejazd samochodów ciężarowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325; dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przy czym znaczna szkoda to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej jako CBOSA). Należy przy tym pamiętać, że ciężar dowodu spoczywa w tym przypadku na wnioskodawcy, który powinien uprawdopodobnić, że w jego sprawie spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich uprawdopodobnienie w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Dlatego tak ważne jest poparcie wniosku twierdzeniami, tezami oraz dokumentami uprawdopodabniającymi zasadność uwzględnienia wniosku. Z kolei brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w istocie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, iż w sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku. Pełnomocnik strony skarżącej w zawartym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania aktu Starosty podkreślił, że wprowadzenie zakazu wjazdu samochodów ciężarowych powyżej 10 ton na ul. [...] w miejscowości [...] spowodowało całkowite wstrzymanie działalności gospodarczej strony, polegającej na rekultywacji odpadów, co w konsekwencji może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca, na co zwrócił szczególną uwagę pełnomocnik, nie ma bowiem możliwości dojazdu do działki nr [...] położonej w obrębie [...], gdzie prowadzona jest działalność gospodarcza. Natomiast z akt sprawy wynika, iż strona posiada możliwość korzystania, w ramach prowadzonej działalności, z zaproponowanej w piśmie z [...] marca 2019 r. trasy, jako głównego szlaku komunikacyjnego. W przedmiotowym piśmie strona wskazała również, iż droga ta będzie utrzymywana w stanie niepogorszonym oraz umożliwiającym przejazd samochodów ciężarowych. Nadto strona skarżąca może korzystać z dojazdu do działki nr [...] przez ul. [...] pojazdami o masie niższej aniżeli 10 ton. W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, że nie może prowadzić działalności gospodarczej, tym samym przedstawiona argumentacja jest niewystarczająca do uznania, że zatwierdzenie zmiany organizacji ruchu wywoła skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 15 listopada 2017 r., II SA/Bk 763/17, CBOSA). Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.