II SA/Go 141/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Zarządu [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi Zarządu Regionu [...] na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 15 stycznia 2020 r., Nr XXV/127/2020 w sprawie powierzenia do prowadzenia przez Urząd Miejski wspólnej obsługi jednostek organizacyjnych gminy odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały.

W dniu 19 marca 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga Zarządu Regionu [...] na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 15 stycznia 2020 r. Nr XXV/127/2020 w sprawie powierzenia do prowadzenia przez Urząd Miejski wspólnej obsługi jednostek organizacyjnych gminy. W piśmie z dnia [...] marca 2020 r. pełnomocnik reprezentujący stronę skarżącą zwrócił się do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia wykonaniem zaskarżonej uchwały znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, takich jak likwidacja zakładu pracy oraz wypłata wysokich odszkodowań z tytułu pozorności likwidacji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż likwidacja jednostki jest pozorna, gdyż nowopowołana jednostka w istocie przejmuje zadania dotychczasowej. Ponadto wskazano, iż Burmistrz złożył wszystkim pracownikom oferty kontynuowania zatrudnienia w Urzędzie Miasta (przy czym z gorszymi warunkami płacowymi), wyłączając Dyrektora MGZO (co zdaniem strony skarżącej wskazuje na szykanowanie). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 (w tym uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi go poprzeć stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania danego aktu lub czynności. Konieczne jest zatem wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonujący przedstawiać konkretne relacje między brakiem jego wstrzymania a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca żąda wstrzymania wykonania uchwały podjętej przez Radę Miejską w sprawie powierzenia do prowadzenia przez Urząd Miejski wspólnej obsługi jednostek organizacyjnych gminy. Powyższa uchwała jest konsekwencją uchwały Rady Miejskiej z dnia 15 stycznia 2020 r. w sprawie likwidacji jednostki organizacyjnej Gminy pod nazwą Miejsko-Gminny Zespół Oświaty, która została zaskarżona przez Zarząd Regionu [...] i zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Go 140/20. Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2020 r., sygn. akt II SA/Go 140/20 sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. przykładowo postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nie nastąpić lub nastąpić po długim czasie czy przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. przykładowo postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2015 r., sygn. akt II GZ 770/15). Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny merytorycznej skargi, bowiem takie działanie sądu dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, jednak powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet nie podniesione we wniosku, o ile można je wyinterpretować na podstawie obowiązujących przepisów prawa oraz akt sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. akt I OZ 38/16). Stosownie do wskazanej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. Niemniej jednak zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Skoro postępowanie w tym zakresie toczy się na wniosek skarżącego, to na nim spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto, do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 12/16, z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 35/16, z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 87/13, z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I GSK 763/13 - dostępne w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie, strona skarżąca nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek, które dawałyby podstawę do zastosowania środka ochrony tymczasowej. W szczególności nie wyjaśniła na czym polegać miałaby domniemana szkoda i jakie konsekwencje dla niej przyniosłoby wykonanie zaskarżonej uchwały. Tym samym pozbawiła Sąd możliwości oceny, czy w rozpoznawanym przypadku ziściła się któraś z przesłanek warunkujących zastosowanie tymczasowej ochrony, o jaką strona skarżąca wnioskuje. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.