II SA/Go 136/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędzia WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lipca 2026 r. sprawy ze skargi T.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu oddala skargę.

Decyzją z dnia [...] października 2025 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania T. G. i odwołania E. B. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie określenia dla T. G. prowadzącego Gospodarstwo Rolne w [...] dopuszczalnego poziomu hałasu dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej emitowanego do środowiska poza zakładem w związku z funkcjonowaniem suszarni zboża zlokalizowanej w miejscowości [...]w poniżej określonych wysokościach:- w godz. 6.00 - 22.00 (pora dnia) - 50 dB - w godz. 22.00 - 6.00 (pora nocy) - 40 dB, na podstawie art. 112, art. 113 ust. 2 pkt 1, art. 114 ust. 2, art. 115. art. 115a ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U.2025.647, dalej jako - p.o.ś.), rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U.2014.112, dalej jako - rozporządzenie), art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2024.572, dalej jako - kpa), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium w pierwszej kolejności przedstawiło przebieg postępowania i wskazało, że pismem z dnia [...].10.2017r. Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w [...]powiadomił Starostę [...], że wykonane zostały pomiary poziomu hałasu emitowanego do środowiska w związku z funkcjonowaniem suszami zboża zlokalizowanej w miejscowości [...], która jest własnością przedsiębiorcy i rolnika – T. G. Do zawiadomienia załączono sprawozdanie z pomiarów hałasu do środowiska z dnia [...].10.2017 r. wraz z protokołem z pomiaru [...]z dnia [...].10.2017 r. Starosta [...] pismem z dnia [...].11.2017 r. zwrócił się do Urzędu Gminy w [...] o określenie na podstawie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] do jakich terenów zaliczany jest teren na którym położona jest suszarnia zboża zlokalizowana w miejscowości [...]oraz posesja położona [...] na granicy, której stwierdzono przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu, aby określić jaki dopuszczalny poziom hałasu emitowany do środowiska obowiązuje w tym miejscu. Pismem z dnia [...].11.2017 r. Wójt Gminy [...], poinformował, że dla tych terenów Gmina nie posiada ważnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ale na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy teren ten jest zaliczany do strefy osadnictwa wiejskiego - tereny zabudowy jednostek osadniczych. Zgodnie z art. 115 p.o.ś w razie braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oceny, czy teren należy do rodzajów terenów, o których mowa powyżej, właściwe organy dokonują podstawie faktycznego zagospodarowania i wykorzystywania tego i sąsiednich terenów, a jeżeli teren może być zaliczony do kilku rodzajów terenów uznaje się, że dopuszczalne poziomy hałasu powinny być ustalone jak dla przeważającego rodzaju terenu. Wobec powyższego Starosta wziął pod uwagę opis obiektu wraz z jego lokalizacją w terenie zawarty w protokołach z pomiaru poziomu hałasu emitowanego do środowiska, które zostały sporządzone przez pracownika Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w [...]podczas kontroli. Z protokołu wynika, że teren gdzie zlokalizowana jest suszarnia zboża i posesja przy [...]jest terenem zabudowy wiejskiej, wiejsko-zagrodowej. Wobec powyższego, zgodnie z rozporządzeniem - załącznik (tabela 1 Lp. 3b) dopuszczalne poziomy hałasu dla terenów zabudowy zagrodowej wynoszą: w porze dziennej 55 dB, natomiast w porze nocnej 45 dB. Na podstawie wyników pomiarów natężenia hałasu wykonanych przez pracowników Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w [...]ustalono, że poziom dźwięku A (średnie) podczas pracy suszami zboża w porze dziennej w punkcie pomiarowym nr 1 wyniósł 62,4 dB. Wobec czego poziom hałasu w porze dnia poza Zakładem podczas pracy suszami zboża przekroczył wartości dopuszczalne odpowiednio o 7,4 dB. W związku z tym Starosta [...] wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu emitowanego do środowiska w związku z funkcjonowaniem suszami zboża zlokalizowanej w miejscowości [...], o czym zawiadomił strony postępowania. Decyzją z dnia [...].01.2018 r. Starosta [...] określił dla T. G., Gospodarstwo Rolne, [...]dopuszczalne poziomy hałasu emitowanego do środowiska poza zakładem w związku z funkcjonowaniem suszami zboża zlokalizowanej w miejscowości [...]dla terenów zabudowy zagrodowej w wysokości: 55 dB - w godz. 06.00-22.00 (pora dnia) i 45 dB - w godz. 22.00-06.00 (pora nocy). Od ww. decyzji B. i R. J. zam. [...]wnieśli odwołanie. Decyzją z dnia [...].02.2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]uchyliło w całości powyższą decyzję Starosty [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Kolegium w swojej decyzji wskazało m.in., że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji winien ustalić do jakich kategorii terenów wymienionych w art. 113 ust. 2 pkt 1 p.o.ś. oraz przepisach rozporządzenia należy teren działki nr [...], oraz winien prawidłowo uzasadnić swoje rozstrzygnięcie, odnoszące się do możliwości zastosowania przewidzianych w art. 115a ust. 4 p.o.ś., Starosta [...] w dniu [...].06.2018 r. przeprowadził oględziny terenu i ustalił, że przeważająca część terenu, gdzie były prowadzone pomiary hałasu oraz terenów sąsiednich to tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, a więc, zgodnie z rozporządzeniem - załącznik (tabela 1 Lp. 2a) dopuszczalne poziomy hałasu dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wynoszą: w porze dziennej 50 dB, natomiast w porze nocnej 40 dB. Na podstawie wyników pomiarów natężenia hałasu wykonanych przez pracowników Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w [...]ustalono, że poziom dźwięku A (średnie) podczas pracy suszami zboża w porze dziennej w punkcie pomiarowym nr 1 wyniósł 62,4 dB. Wobec czego poziom hałasu w porze dnia poza zakładem podczas pracy suszami zboża przekroczył wartości dopuszczalne odpowiednio o 12,4 dB Decyzją z dnia [...].07.2018 r. Starosta [...] określil dla T. G., Gospodarstwo Rolne, [...]dopuszczalne poziomy hałasu emitowanego do środowiska poza zakładem w związku z funkcjonowania suszami zboża zlokalizowanej w miejscowości [...]dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w wysokości - w godz. 6.00-22.00 - 50 dB oraz określił, że rozkład czasu pracy źródeł hałasu może się odbywać od 7.00-18.00 od poniedziałku do piątku oraz w soboty w godzinach od 7.00 do 16.00 w miesiącach lipiec - październik. T. G. oraz E. B. i W. J. wnieśli odwołanie od powyżej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]decyzją z dnia [...].10.2018 r. nr [...] utrzymało w mocy w całości powyższą decyzję Starosty [...] z dnia [...].07.2018 r. Powyższe rozstrzygnięcie SKO zostało zaskarżone przez strony postępowania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia15.05. 2019 r., sygn. akt II SA/Go 149/19 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...].07.2018 r. znak: [...]. WSA wskazał, że zarzuty obu stron skarżących są zasadne, ponieważ w postępowaniu prowadzonym przez organy obu instancji nie został wyjaśniony stan faktyczny w takim zakresie jaki jest konieczny dla rozstrzygnięcia sprawy. Po pierwsze organ nie wykazał i nie uzasadnił swojego stanowiska co do rodzaju terenów objętych ochroną w szczególności w kontekście zarzutów podniesionych w odwołaniu. Po drugie zupełnie pominięto argument skarżącego, że zainstalował on ekrany wygłaszające. Choć w decyzji Kolegium jest na ten temat wzmianka, to nie rozważono czy zainstalowanie tych ekranów nie powoduje konieczności ponownego pomiaru natężenia hałasu. Po trzecie zarówno decyzja organu I instancji, jak i decyzja Kolegium nie zawiera wyjaśnienia na jakich ustaleniach oparto rozstrzygnięcie dotyczące dobowego i sezonowego rozkładu czasu pracy źródła hałasu. W dniu [...].10.2020 r. Centralne Laboratorium Badawcze GIOŚ - oddział w [...]na zlecenie WIOŚ w [...]przeprowadziło pomiary emisji hałasu podczas prac suszami. Pomiary wykonano dla pory dnia w punkcie pomiarowym Ppl, punkt pomiarowy zlokalizowany został na granicy terenu prawnie chronionego - [...]. Stwierdzony równoważny poziom hałasu dla pory dnia wyniósł w punkcie pomiarowym P.p.nrl - 53,1 dB. Do pisma zostało dołączone sprawozdanie z pomiarów nr [...]z [...].10.2020r. oraz protokół z pomiaru nr [...]z [...].10.2020r, z których wynika dodatkowo, że teren objęty wizją lokalną to zabudowa mieszkalna wiejska - zagrodowa. Pismem z dnia [...].11.2020 r. Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w [...]przedłożył sprawozdanie nr [...]z dnia [...].10.2020r. z pomiarów hałasu w środowisku pochodzący z funkcjonowania suszami zboża zlokalizowanej w miejscowości [...]do którego dołączony jest protokół z pomiaru nr [...]. Zgodnie z art. 114 ust. 1p.o.ś. przy sporządzaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, różnicując tereny o różnych funkcjach lub różnych zasadach zagospodarowania, wskazuje się, które z nich należą do poszczególnych rodzajów terenów, o których w art. 113 ust. 2 pkt 1 tj.- pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, - pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną i zamieszkania zbiorowego, - pod szpitale i domy opieki społecznej,- pod budynki związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, - na cele uzdrowiskowe,- na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, - na cele mieszkaniowo-usługowe. Zgodnie z art. 115 p.o.ś. w razie braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oceny, czy teren należy do rodzajów terenów, o których mowa powyżej, właściwe organy dokonują na podstawie faktycznego zagospodarowania i wykorzystywania tego i sąsiednich terenów, a jeżeli teren może być zaliczony do kilku rodzajów terenów, uznaje się, że dopuszczalne poziomy hałasu powinny być ustalone jak dla przeważającego rodzaju terenu. Ponieważ w miejscowości [...] nie ma uchwalonego planu zagospodarowania przestrzennego w celu prawidłowego określenia do jakiego terenu należy działka, gdzie znajduje się suszarnia i sąsiednie tereny Starosta [...] zlecił uprawnionej osobie wykonanie opinii urbanistycznej dla suszami i obszaru graniczącego z suszarnią zbóż w [...], dotyczącej kwalifikacji terenów na nich położonych. Gmina [...] pismem z dnia [...].03.2021 poinformowała Starostę [...] że zgodnie z kierunkami rozwoju struktury funkcjonalno-przestrzennej określonymi w "Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...]" uchwalonym uchwałą Rady Gminy nr XIX/141/20 z dnia [...].06.2020r. posesje [...]położone są w strefie osadnictwa wiejskiego - tereny zabudowy jednostek osadniczych (zabudowa mieszkaniowa są w i zabudowa zagrodowa) oraz w strefie rekreacyjno- turystycznej. Zgodnie z opinią urbanistyczną z dnia [...].02.2021 r. sporządzoną na zleceni organu należy przyjąć przeważający rodzaj faktycznego użytkowania i zagospodarowania terenu jako teren zabudowy zagrodowej. Starosta [...] decyzją z dnia [...].05.2021 r. postanowił umorzyć postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu, gdyż jak zbadał Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska hałas w godzinie 6.00-22.00 (pora dnia) jest na poziomie 53,1 dB, a więc mieści się w granicy dopuszczalnego poziomu hałasu dla zabudowy zagrodowej. Od ww. decyzji odwołanie wnieśli E. B. i W. J.. Decyzją z dnia [...].07.2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]uchyliło powyższa decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W dniu [...].01.2022 r. pełnomocnik T. G. przedłożył do sprawy dokumenty dotyczące wykonania instalacji wyciszeniowej oraz protokół z badań emisji hałasu. Z przekazanego protokołu badań emisji hałasu sporządzonego przez kierownika działu akustyki P.w dniu [...].10.2020 r. wynika, że pomiar został wykonany w normalnym trybie pracy suszami i wyniósł w punkcie pomiarowym (PI) 53,20 dB. Organ wskazał, że w postępowaniu brał pod uwagę badania hałasu wykonane przez WIOŚ jako najbardziej wiarygodne i wiążące w sprawie. Ponadto dołączony protokół jest kserokopią, więc nie może stanowić dowodu w sprawie. W dniu [...].02.2022 r. do Starosty [...] wpłynęło pismo pełnomocnika E. B. i W. J. do którego załączono opinię biegłego sądowego z dnia [...].12.2021 r. sporządzoną na zlecenie Sądu Okręgowego w [...]I Wydział Cywilny w sprawie sygnatura akt [...]. W ww. piśmie pełnomocnik informuje, że biegły z zakresu ochrony środowiska i gospodarki odpadami wskazuje w opinii, że teren na którym znajduje się instalacja oraz dom Państwa B. i J. znajduje się w obszarze zabudowy jednorodzinnej, na którym dopuszczalny poziom dźwięku dla pory dnia wynosi 50 dB, a w nocy 40 dB. W wyniku pomiarów biegły wskazał, że w miejscu zamieszkania poziom hałasu przekracza 55 dB i wynosi 55,6 dB. Starosta zauważył, że przedłożona opinia jest opinią wykonaną przez biegłego sądowego z zakresu ochrony środowiska i gospodarki odpadami i zakresu zagadnień związanych z hałasem na potrzeby postępowania sądowego, a nie administracyjnego przed tut. organem. Opinia urbanisty jest ściśle związana z tematyką zagospodarowania terenu i jego przeznaczeniem. Zgodnie z cyt. art. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym urbanista posiada kompetencje do sporządzania projektów planów zagospodarowania przestrzennego województwa, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W związku z powyższym w przypadku kwalifikacji terenu ze względu na rodzaj zagospodarowania wiążąca dla tut. organu jest opinia urbanisty (specjalisty w danym zakresie). Biegły sądowy z zakresu ochrony środowiska nie jest biegłym w zakresie zagospodarowania przestrzennego. Ponadto przedłożona opinia biegłego jest kserokopią, więc nie może stanowić dowodu w sprawie. W dniu [...].04.2022 r. E. B. i W. J. przedłożyli kserokopię opinii uzupełniającej biegłego sądowego Decyzją z dnia [...].07.2022 r. Starosta [...] określił dla T. G., Gospodarstwo Rolne, [...]dopuszczalne poziomy hałasu emitowanego do środowiska poza zakładem w związku z funkcjonowania suszami zboża zlokalizowanej w miejscowości [...]dla terenów zabudowy zagrodowej w wysokości - w godz. 6.00-22.00 - 55 dB dla pory dnia oraz w godz. 22.00-6.00 w porze nocnej. Na skutek odwołania wniesionego przez. E. B. i W. J., decyzją z dnia [...].02.2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchylilo zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. SKO wskazało, że najprostszym kryterium określenia obszaru terenu analizowanego w konkretnym przypadku będzie ustalenie zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia stanowiącego źródło emisji hałasu. Takie stanowisko znajduje swoje potwierdzenie w orzecznictwie. Jeżeli teren na który oddziałuje hałas jest faktycznie zagospodarowany i wykorzystywany w ten sposób, że można zaliczyć go do kategorii wymienionych w art. 113 ust. 2 pkt 1 p.o.ś., to należy ustalić obowiązujące na tym terenie dopuszczalne poziomy hałasu" (wyrok NSA z 2.10.2012r. II OSK 1028/11, LEX nr 1234109). Ponadto SKO wskazało, że w procesie ustalania faktycznego zagospodarowania terenu w sytuacji realizowania na nim zróżnicowanych funkcji zagospodarowania, organ administracji prowadzący postępowanie powinien zweryfikować w jakim czasie poszczególne rodzaje zagospodarowania terenu się pojawiły. W odniesieniu do znajdującej się w aktach sprawy opinii biegłego sądowego z zakresu ochrony środowiska i gospodarki odpadami sporządzonej dla potrzeb postępowania przed sądem powszechnym w sprawie o sygn. akt: [...]SKO wskazało, że organ winien dokonać rzetelnej oceny tego dowodu. Wszelkie dokumenty zgromadzone w tej sprawie - winny być w oryginale lub kopii potwierdzonej za zgodność z oryginałem zgodnie z obowiązującymi przepisami. W dniu [...].06.2023 r przeprowadzono oględziny terenu i ustalono, że na działce o nr [...]), na której przeprowadzono pomiary hałasu znajduje się zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Na tą okoliczność sporządzono protokół oględzin oraz dokumentację fotograficzną z której wynika, że na tej nieruchomości nie jest prowadzona działalność rolnicza, jak również nie znajdują się większe zabudowania gospodarcze, wiaty, silosy itp., które mogłyby świadczyć o zabudowie zagrodowej lub innej nie jednorodzinnej. Ponadto potwierdzić ten fakt można na podstawie treści księgi wieczystej o nr [...] (załącznik do 13 protokołu). Biorąc pod uwagę faktyczne zagospodarowanie i wykorzystanie terenu, gdzie były przeprowadzone pomiary hałasu (dz. o [...]) należy bezspornie stwierdzić, że jest to teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. W dniu [...].07.2023 r. przedłożono do sprawy potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię opinii biegłego sądowego ochrony środowiska i gospodarki z dnia [...].12.2021 r. składanej przy piśmie z dnia [...].02.2022r. Ustalono, że zgodnie z zawiadomieniem z dnia [...] listopada 2008 r. Sądu Rejonowego w [...] wpisano do księgi wieczystej nr [...]budynek mieszkalny jednorodzinny na działce o nr [...], nadto że budowa suszami została zakończona w lipcu 2015 r. (zaświadczenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].02.2020r., z którego wynika, że budowa m.in. suszami zboża w [...]została zakończona w dniu [...].02.2020). Wyrokiem z dnia 6.09.2023 r. sygn. akt II SA/Go 400/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił sprzeciw na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]z dnia [...].02.2023 r., nr [...]. Decyzją z dnia [...].03.2024 r. Starosta [...] określił dla T. G., Gospodarstwo Rolne, [...]dopuszczalne poziomy hałasu emitowanego do środowiska poza zakładem w związku z funkcjonowaniem suszami zboża zlokalizowanej w miejscowości [...]dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej emitowanego do środowiska poza zakładem w związku z funkcjonowaniem suszami zboża zlokalizowanej w miejscowości [...] w poniżej określonych wysokościach:- w godz. 6.00 - 22.00 (pora dnia) - 50 dB,- w godz. 22.00-6.00 (pora nocy) - 40 dB. Od powyższej decyzji odwołania wnieśli E. B., W. J.i oraz T. G. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]decyzją z dnia [...].09.2024 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. SKO wskazało, że organy powinny ustalić, jakie jest faktyczne zagospodarowanie i wykorzystywanie terenu oraz terenów sąsiednich. Zdaniem organu odwoławczego przeprowadzony przez organ w dniu [...].06.2023r. dowód z oględzin (protokół), który został przeprowadzony na okoliczność faktycznego zagospodarowania działki nr [...], ogranicza się w sposób nieuprawniony do jednej działki i został przeprowadzony w sposób nieprawidłowy, niezgodnie z przepisami k.p.a., ponieważ organ nie poinformował stron postępowania o miejscu i terminie przeprowadzenia oględzin. Zgodnie z zaleceniami zawartymi w decyzji SKO z dnia [...].09.2024 r. w dniu [...].03.2025 r. została przeprowadzona wizja w terenie w celu określenia rodzaju terenu i oddziaływania suszami na mieszkańców. Podczas oględzin stwierdzono, że na dz. [...]położonej w bezpośrednim sąsiedztwie suszarni nie stwierdzono zabudowań gospodarczych i inwentarskich, a jedynie znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny. Suszarnia oddziałuje na mieszkańców budynku [...]. Na dz. [...] brak budynków gospodarskich, właściciel prowadzi gospodarstwo rolne, zabudowania gospodarskie znajdują się na dz. nr [...] a na dz. [...]znajduje się pastwisko. Właściciel ww. działki nie stwierdza oddziaływania suszami zboża. Na dz. [...]znajduje się dom mieszkalny, budynek gospodarczy - kurnik. Właściciel nie stwierdza oddziaływania suszami zboża. Na działce nr [...]- brak zabudowań gospodarskich, właścicielowi działki nie przeszkadza praca suszami. Na dz. m [...] - brak zabudowań gospodarskich, właściciele podczas wizji nieobecni. Na dz. nr [...]- zabudowa jednorodzinna bez budynków gospodarskich, właściciele nieobecni. Na dz. nr [...]- budynek gospodarski, właściciel nie prowadzi gospodarstwa rolnego. Na dz. nr [...]- budynek garażowy i dom jednorodzinny - w trakcie wizji właściciel nieobecni. Na dz. nr [...], budynek jednorodzinny i garaż, w trakcie wizji właściciel nieobecni. Na dz. nr [...]- budynek jednorodzinny i pomieszczenia gospodarskie nie przeznaczone pod rolnictwo. Właściciele twierdzą, że działalność suszami nie oddziałuje i nie przeszkadza praca suszami. Na dz. [...]- budynek jednorodzinny, zbudowania gospodarskie - nieużytkowane - właścicielowi praca suszami nie przeszkadza. Na dz. o nr [...] - zabudowania gospodarskie - gospodarstwo rolne. Właściciel działki nr [...]stwierdza, że praca suszami nie przeszkadza, nie oddziałuje. W dniu [...].04.2025 r. pełnomocnik W. J. i E. B. zam. [...], w związku z zapoznaniem się z protokołem z oględzin wniósł o: 1. a) podtrzymując swoje wcześniejsze wnioski powołanie drugiego specjalisty do spraw urbanistyki, b) przeprowadzenie dowodów z zeznań świadków składanych w trybie art. 75 k.p.a. oraz zawiadomienie o przeprowadzeniu przesłuchań strony postępowania i umożliwienie uczestniczenia w nich stronie, c) przeprowadzenie dowodu z akt sprawy przeglądu ekologicznego [...]oraz decyzji zobowiązującej T. G. do przeprowadzenia przeglądu ekologicznego,. d) przeprowadzenie ponownych badań hałasu przy pełnym obciążeniu instalacji oraz ponownej wizji lokalnej w momencie uruchomienia suszami, (zgodnie ze wskazaniami WSA zawartymi w wyroku z dnia 18 maja 2019 r.). Pismem z dnia [...].04. 2025 r. Starosta [...] ustosunkował się do stanowiska strony oraz odmówił powołania kolejnego specjalisty posiadającego uprawnienia urbanistyczne. Organ wskazał, że oczekuje odpowiedzi na wezwanie od właścicieli, którzy nie byli obecni na oględzinach, następnie będzie analizował obszar, na który hałas oddziałuje jako całość i ustali jaki rodzaj terenu jest przeważający przy uwzględnieniu powierzchni każdego z występujących rodzajów objętych ochroną akustyczną. Sprawa przeglądu ekologicznego jest odrębnym postępowaniem, w obrocie prawnym istnieje decyzja zobowiązująca T. G. do przeprowadzenia przeglądu ekologicznego. Nie ma potrzeby przeprowadzenia kolejnych badań hałasu, ponieważ te były już wykonane przez WIOS [...]w 2017 r. i już wówczas byty stwierdzone przekroczenia (62,40 dB) i pomimo tego, że hałas został zmniejszony - przy ponownych badaniach miał wartość 53,1 dB co powoduje, że Starosta [...] zgodnie z art. 115a ust. 1 p.o.ś. jest zobligowany do wydania decyzji określającej dopuszczalny poziom hałasu emitowanego do środowiska. Ponowne badania niczego nowego nie wniosą do sprawy, ponieważ przekroczenie zostało potwierdzone badaniami, które były wykonane już po zainstalowaniu ekranów. W opinii biegłego z dnia [...].12.2021 r. teren działki o nr [...]to teren zabudowy jednorodzinnej i z tym organ się zgadza. Teren działki o nr [...]jest zabudowany budynkiem jednorodzinnym, a działki sąsiednie o nr [...], które należą również do właściciela dz. o nr [...] (potwierdza to wydruk z informacji z operatu ewidencyjnego w zakresie gruntów) to tereny przeznaczone na działalność rolniczą. Na działce [...]znajdują się zabudowania gospodarskie, a na działce nr [...]jest użytkowane pastwisko co potwierdza wizja w dniu [...].03.2025 r. Zgodnie z wizją w terenie działki o nr [...]zostały zaliczone do terenu zabudowy zagrodowej jako jedno gospodarstwo. Właściciel ww. nieruchomości podczas wizji poinformował, że praca suszami mu nie przeszkadza, więc organ podejmie decyzję, czy nieruchomość tę włączy do obszaru oddziaływania czy też nie, a w konsekwencji, czy będzie ona brana pod uwagę w określeniu rodzaju terenu. Nie jest przedmiotem rozstrzygnięcia o dopuszczalnym poziomie hałasu czas pracy, ponieważ rozporządzenie wskazuje porę dnia oraz porę nocy i na hałasie w tych porach podczas wydawania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu organ musi się skupić. Czas pracy suszami miał być między innymi przedmiotem postępowania cywilno-prawnego. Starosta [...] pismem z dnia [...].04.2025 r. wezwał pozostałych właścicieli nieruchomości (nieobecnych podczas wizji) do złożenia informacji czy wydobywający się hałas podczas pracy suszami zboża jest uciążliwy i czy w jakiś sposób przeszkadza. W dniu [...].04.2025 r. właściciel nieruchomości z potencjalnego obszaru oddziaływania o nr [...]poinformował, że praca suszarni znajdująca się u Pana G. nie przeszkadza i nie oddziałuje na niego i jego rodzinę. W dniu [...].05.2025 r. właściciele nieruchomości z potencjalnego obszaru oddziaływania o nr [...]poinformowali że hałas z pracy suszarni nie jest dla nich uciążliwy nie przeszkadza im. Po dokonaniu analizy potencjalnego obszaru oddziaływania, biorąc pod uwagę oględziny z dnia [...].03.2025 r., informacje które przedstawili właściciele nieruchomości z ww. obszaru oraz na podstawie art. 113 ust. 2 pkt 1 23 p.o.ś. ustalono obszar oddziaływania. Do obszaru oddziaływania zaliczone zostały nieruchomości z obszaru chronionego, czyli na terenie których znajdują się budynki mieszkalne oraz które znajdują się w sąsiedztwie działek o nr [...]i [...], na których znajduje się suszarnia zboża. Do obszaru oddziaływania zaliczone zostały nieruchomości o nr [...]. Na obszarze oddziaływania teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej ma powierzchnię 0,89 ha (dz. o nr [...]) a teren zabudowy zagrodowej - 0,74 ha ([...]). Po dokonaniu analizy zebranego materiału dowodowego w postaci mapy, tabeli z wyliczeniami stwierdzono, że przeważający rodzaj terenu należy do zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i stanowi 54,6 % powierzchni obszaru oddziaływania. Uzasadniając stanowisko zawarte w decyzji z dnia [...] czerwca 2025 r. Starosta [...] wskazał, że wykonane pomiary emisji hałasu podczas pracy suszami w dniu [...].10.2020 r. przez Centralne Laboratorium Badawcze GIOŚ - Oddział w [...], na zlecenie WIOŚ w [...] (pomiary wykonano dla pory dnia w punkcie pomiarowym Ppl, punkt pomiarowy zlokalizowany został na granicy terenu prawnie chronionego - [...]), wykazały że równoważny poziom hałasu dla pory dnia wyniósł w punkcie pomiarowym P.p.nr 1 - 53,1 dB. Zgodnie z rozporządzeniem - załącznik (tabela 1 Ip. 3b) dopuszczalny poziom hałasu dla terenu zabudowy jednorodzinnej wynosi: w porze dziennej 50 dB, natomiast w porze nocnej 40 dB. Zgodnie z art. 115 p.o.ś. w razie braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oceny z jakim rodzajem terenu mamy do czynienia, czy np. z zabudową jednorodzinną, czy zagrodową lub inną właściwe organy dokonują na podstawie faktycznego zagospodarowania, wykorzystania tego i sąsiednich terenów. Przy czym najprostszym kryterium określenia obszaru terenu analizowanego w konkretnym przypadku będzie ustalenie zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia stanowiącego źródło emisji hałasu. Takie stanowisko jak wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w postępowaniu odwoławczym znajduje swoje potwierdzenie w orzecznictwie. Z pomiarów hałasu z dnia [...].10.2020 r. wykonanych Centralne Laboratorium Badawcze GIOŚ - Odział w [...]wynika, że źródłem hałasu jest suszarnia zboża położona w [...]. Na potwierdzenie tego faktu w aktach niniejszej sprawy znajduje się mapa z geoportal, na której ewidencjonowana jest suszarnia zboża na dz. [...]. W związku z powyższym Starosta [...] określił potencjalny obszar oddziaływania i podczas wizji w terenie w dniu [...].03.2025 r. ustalał czy mieszkańcom ze wskazanego potencjalnego obszaru suszarnia w jakiś sposób przeszkadza. Tylko mieszkańcy nieruchomości o nr [...]poinformowali, że suszarnia na nich oddziałuje. Pozostali mieszkańcy z obszaru potencjalnego poinformowali, że suszarnia im nie przeszkadza i nie oddziałuje na nich. Organ po dokonaniu wizji w terenie i sporządzeniu mapy, na której został wskazany teren gdzie są przekroczenia i obszar z nim sąsiadujący określił faktyczne zagospodarowanie i wykorzystanie terenu. Do ustalenia rodzaju terenu wzięto pod uwagę sąsiadujące tereny z działkami o [...], na których znajduje się suszarnia zboża. Są to działki o nr [...]w [...], na terenie których znajdują się budynki mieszkalne, czyli tereny podlegające ochronie akustycznej. Organ analizując obszar, na który hałas oddziałuje jako całość ustalił, że przeważającym rodzajem terenu po uwzględnieniu powierzchni każdego z rodzaju terenu jest teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Organ zauważył, ze na działce o nr [...] znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny oraz budynki gospodarcze nieużytkowane, czyli nie jest to rodzaj zabudowy zagrodowej, a teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Natomiast na dz. o nr [...] mimo iż znajduje się tam tylko budynek mieszkalny to właściciel tej nieruchomości prowadzi działalność rolniczą i tym samym jego nieruchomość została zaliczona do rodzaju zabudowy zagrodowej. Działka o [...] została zaliczona do terenu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, ponieważ jest zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, brak jest zabudowań gospodarskich i inwentarskich. Na dz. nr [...]znajdują się budynek mieszkalny jednorodzinny oraz zabudowania gospodarcze, w których prowadzona jest działalność rolnicza, w związku z tym stwierdzono, że jest to teren zaliczony do zabudowy zagrodowej. Z pomiarów hałasu w punkcie pomiarowym PI z dnia [...].10.2020 r. wynika, że stwierdzony równoważy poziom hałasu dla pory dnia wyniósł w punkcie pomiarowym P.p. nr 1 - 53,1 dB. Organ podjął działania zgodnie z zaleceniami organu nadrzędnego które wykazały, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z zabudową mieszkaniową jednorodzinną. Zgodnie z zaleceniami organu odwoławczego Starosta [...] dokonał ustaleń w kontekście okresu w jakim powstała suszarnia zboża emitująca hałas oraz budynek mieszkalny jednorodzinny w stosunku do którego odnoszono poziomy hałasu. W tej kwestii ustalono, że budynek mieszkalny jednorodzinny położony w [...]został ujawniony w księdze wieczystej w 2008 r., natomiast budowa suszami zboża zgodnie z informacją przekazaną przez pełnomocnika T. G. została zakończona w lipcu 2015 r. Oznacza to, że bezspornym jest, że budynek mieszkalny jednorodzinny w [...] powstał wcześniej niż suszarnia zboża znajdująca się w [...]. W związku z tym jak wskazało SKO, w takim przypadku podmiot korzystający ze środowiska, podejmując określony rodzaj działalności, powinien brać pod uwagę konieczność przestrzegania bardziej rygorystycznych standardów ochrony środowiska przed hałasem. Zastosowanie takich reguł pozwala w praktyce w sposób najbardziej właściwy ustalić, jaki jest przeważający rodzaj terenu na obszarze analizowanym, a co za tym idzie - jakie powinny być obowiązujące na nim dopuszczalne normy natężenia hałasu (Gruszecki Krzysztof, Prawo ochrony środowiska. Komentarz, wyd. VI, opublikowano WKP 2022). Jak wynika z przekazanych przez T. G. dokumentów podmiot korzystający ze środowiska poczynił działania związane z obniżeniem poziomów hałasu eksploatowanej suszami w stosunku do nieruchomości położonej w [...]. Tymi działaniami było wykonanie urządzeń wyciszeniowych instalacji suszami zboża. W celu stwierdzenia jaki poziom hałasu będzie występował w wyniku podjętych działań Centralne Laboratorium Badawcze GIOS - oddział w [...]w dniu [...].10.2020 r. wykonało pomiary hałasu dla pory dnia w punkcie pomiarowym Ppl (Punkt pomiarowy zlokalizowany został na granicy terenu prawnie chronionego - [...]). Badania wykazały, że równoważny poziom hałasu dla pory dnia wyniósł w punkcie pomiarowym Ppl-53,1 dB. Natomiast obowiązujące przepisy wskazują, że dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej dopuszczalny poziom hałasu w porze dziennej powinien wynosić 50 dB. Reasumując powyższe organ stwierdził, że pomimo podjętych działań, które spowodowały obniżenie poziomu hałasu to i tak jego dopuszczalny poziom dla terenu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej znajdującej się w [...]został przekroczony. Od powyższej decyzji odwołania wnieśli T. G., E. B. i W. J., reprezentowani przez profesjonalnych pełnomocników. Skarżący T. G. zaskarżył decyzję w całości i zarzucił organowi: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 3 pkt 48 p.o.ś poprzez błędne przyjęcie, że funkcjonowanie suszami zboża w gospodarstwie rolnym można uznać za prowadzenie zakładu w rozumieniu powołanego przepisu; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego art. 114 ust. 2 i ust. 3 p.o.ś. przez jego błędną wykładnię i w konsekwencji przyjęcie, że teren gospodarstwa rolnego podlega ochronie przed hałasem w sposób analogiczny jak tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej; 3. naruszenie przepisów prawa materialnego art. 115a ww. ustawy w związku z nieuwzględnieniem przesłanek wymienionych w art. 114 ust. 2 i ust. 3 tej ustawy oraz nałożenie na rolnika najbardziej restrykcyjnego poziomu emisji hałasu tak jak dla osoby prowadzącej działalność gospodarczą; 4. art. 7 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz załatwienia sprawy ze względem na interes społeczny i słuszny interes obywateli; 5. art. 8 § 1 k.p.a. poprzez naruszenie zasady proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania; 6. art. 77 § 1 i art. 80 kpa. Skarżący E. B. i W. J. zaskarżyli decyzję w części. Decyzji zarzucili: 1. Naruszenie art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie wszystkich możliwych do przeprowadzenia dowodów w celu ustalenia stanu faktycznego w sprawie tj. ustalenia, w jakich godzinach oraz dniach faktycznie pracuje suszarnia, 2. Art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. poprzez nie zawarcie w decyzji uzasadnienia faktycznego i prawnego odnośnie nieskorzystania przez organ z możliwości przewidzianych w art. 115 a ust. 4 p.o.ś.niewskazanie rozstrzygnięcia odnośnie rozkładu czasu pracy suszami wobec wniosku skarżących dotyczącego rozłożenia czasu pracy źródeł hałasu dla całej doby 3. Na podstawie art. 136 § 1 k.p.a. wnieśli o przeprowadzenie przez organ odwoławczy postępowania dowodowego uzupełniającego na okoliczność w jakich okresach roku, w jakich dniach tych okresów oraz w jakich godzinach funkcjonuje instalacja suszami zboża, jakiego rodzaju zboże oraz w jakich okresach jest tam suszone, czy w ramach działalności gospodarczej T. G. suszy zboże również innym rolnikom, na okoliczność w jaki sposób powinien być rozłożony czas pracy instalacji. Uzasadniając stanowisko zawarte w ww. decyzji z dnia [...].10.1025 r. utrzymującej w mocy ww decyzję organu I instancji z dnia [...]. 06. 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]stwierdziło, że odwołania nie zasługują na uwzględnienie. Kolegium wskazało, że materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia są przepisy ustawy p.o.ś. Zgodnie z art. 115a ust. 1 - 5 p.o.ś. w przypadku stwierdzenia przez organ ochrony środowiska, na podstawie pomiarów własnych lub pomiarów podmiotu obowiązanego do ich prowadzenia, że poza zakładem, w wyniku jego działalności, są przekroczone dopuszczalne poziomy hałasu, organ ten wydaje decyzję o dopuszczalnym poziomie hałasu. Za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu uważa się przekroczenie wskaźnika hałasu LAeq D lub LAeq N. 2. Jeżeli hałas powstaje w związku z eksploatacją dróg, linii kolejowych, linii tramwajowych, kolei linowych, portów oraz lotnisk lub z działalnością osoby fizycznej niebędącej przedsiębiorcą, decyzji, o której mowa w ust. 1, nie wydaje się. 3. W decyzji, o której mowa w ust. 1, określa się dopuszczalne poziomy hałasu poza zakładem przy zastosowaniu wskaźników hałasu LAeq d i LAeq N w odniesieniu do rodzajów terenów, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1, na które oddziałuje zakład. 4. W decyzji, o której mowa w ust. 1, mogą być określone wymagania mające na celu nieprzekraczanie poza zakładem dopuszczalnych poziomów hałasu, a w szczególności: 1) rozkład czasu pracy źródeł hałasu dla całej doby, wraz z przewidywanymi wariantami; 2) zakres, sposób i częstotliwość prowadzenia pomiarów poziomu hałasu w zakresie, w jakim wykraczają one poza wymagania, o których mowa w art. 147 i 148; 3) (uchylony); 4) formę, układ, techniki i termin przedkładania wyników pomiarów, o których mowa w pkt 2, organowi właściwemu do wydania decyzji i Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska; do wyników przeprowadzonych pomiarów stosuje się odpowiednio przepis art. 147 ust. 6. 5. Postępowanie w przedmiocie wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, wszczyna się z urzędu. Kolegium podniosło, że najdalej idący zarzut T. G. sprowadza się do naruszenia przepisów prawa materialnego art. 3 pkt 48 p.o.ś. poprzez błędne przyjęcie, że funkcjonowanie suszami zboża w gospodarstwie rolnym można uznać za prowadzenie zakładu w rozumieniu powołanego przepisu, gdyż adresatem decyzji z art. 115a p.o.ś. jest zakład jako podmiot emitujący hałas ponadnormatywny i regulacja ta nie dotyczy innych podmiotów niż zakład definiowany w art. 4 pkt 48 p.o.ś. Zgodnie z tym przepisem, gdy mowa o zakładzie, rozumie się przez to jedną lub kilka instalacji wraz z terenem, do którego prowadzący instalacje posiada tytuł prawny, oraz znajdującymi się na nim urządzeniami. Dopuszczalne poziomy hałasu ustala się "dla danego zakładu" powodującego jego emisję. Decyzji nie wydaje się natomiast dla osoby fizycznej niebędącej przedsiębiorcą, co pozostaje w związku z normą przepisu art. 2 ust. 2a p.o.ś. W świetle tego przepisu przepisów ustawy nie stosuje się w zakresie hałasu powstającego w związku z powszechnym korzystaniem ze środowiska. Podobnie należy traktować inne przypadki, gdy dany podmiot nie będzie kwalifikowany jako zakład, a hałas będzie pozostawać w związku z powszechnym korzystaniem ze środowiska. Kolegium wskazało, że działalność wytwórcza w rolnictwie (prowadzenie gospodarstwa rolnego) jest działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (dalej usdg), jednakże do tej działalności nie stosuje się pozostałych przepisów tej ustawy. Wobec tego należy zauważyć, że zgodnie z art. 3 pkt 1 u.s.d.g. przepisów tej ustawy nie stosuje się do działalności wytwórczej w rolnictwie, ale jedynie w zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego. Zakres upraw rolnych, chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa ii rybactwa śródlądowego powiązany jest z wytwarzaniem jakichś dóbr. Odpowiedzi wymagało zatem, czy suszenie zboża może być uznane za działalność wytwórczą w rolnictwie, o jakiej mowa w art, 3 pkt 1 u.s.d.g. W ocenie skarżącego, suszenie zboża wytworzonego w gospodarstwie rolnym, bezspornie należy uznać za działalność wytwórczą w rolnictwie. Definicja "zakładu" art. 3 pkt 48 p.o.ś. (rozumie się przez to jedną lub kilka instalacji wraz z terenem, do którego prowadzący instalacje posiada tytuł prawny, oraz znajdującymi się na nim urządzeniami) zawiera w sobie pojęcie "instalacje", którymi są (art. 3 pkt 6 p.o.ś.): a) stacjonarne urządzenie techniczne, b) zespół stacjonarnych urządzeń technicznych powiązanych technologicznie, do których tytułem prawnym dysponuje ten sam podmiot i położonych na terenie jednego zakładu, c) budowle niebędące urządzeniami technicznymi ani ich zespołami. W wyroku WSA w Warszawie z 6.12.2021 r., TV SA/Wa 554/21, LEX nr 3305059, Sąd uznał: "Zgodnie z definicją legalną zawartą w art. 3 pkt 6 Poś pod terminem instalacja rozumie się: 1/ stacjonarne urządzenie techniczne, 2/ zespół stacjonarnych urządzeń technicznych powiązanych technologicznie, do których tytułem prawnym dysponuje ten sam podmiot i położonych na terenie jednego zakładu, 3/ budowle nie będące urządzeniami technicznymi ani ich zespołami. W świetle wskazane wyżej definicji instalacji nie ulega wątpliwości, że wskazywany przez WIOŚ piec należy uznać za urządzenie stacjonarne wchodzące w skład zespołu urządzeń powiązanych technologicznie do których tytuł prawny posiada skarżąca na terenie której zespół ten się znajduje. A zatem suszarnia do suszenia owoców, warzyw, zboża, innych płodów rolnych lub leśnych - to cały zespół urządzeń, w tym m.in. wskazany wyżej piec, powiązanych ze sobą technologicznie tworzących jedną instalację." W ocenie Kolegium T. G. prowadzi działalność gospodarczą (vide: wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, Gospodarstwo Rolne T. G. - w aktach sprawy). Również WSA w Gorzowie Wlkp. w wyroku z dnia 15 maja 2019 r. sygn. akt II SA/Go 149/19 skontrolował decyzje uznając za prawidłowe zastosowanie wobec strony art. 115a ust. 1 p.o.ś. Kolegium powołało się również na wyrok SN z 17.02.2021 r., I NSNc 152/20, LEX nr 3120991 -w którym zostało wyrażone stanowisko, że: "W świetle przepisów prawa publicznego, rolnik prowadzi działalność gospodarczą. Natomiast na gruncie przepisów cywilnoprawnych rolnik powinien być traktowany jako przedsiębiorca, chyba że wyjątkowo prowadzi gospodarstwo rolne wyłącznie w celu samozaopatrzenia, tj. na własne potrzeby." Emitowany przez suszarnię hałas nie stanowi także powszechnego korzystania ze środowiska w rozumieniu art. 2 ust. 2a p.o.ś., bowiem korzystanie ze środowiska (realizowane bez wykorzystania instalacji), będzie mogło być rozumiane jako powszechne, tylko wówczas, gdy będzie pozostawało w związku z zaspokojeniem potrzeb osobistych gospodarstwa domowego, w tym wypoczynku i uprawiania sportu - art. 4 ust. l p.o.ś. Bezsporne jest, iż dla obszaru na którym znajduje się suszarnia i nieruchomości ją otaczającej nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wobec powyższego zastosowanie ma art. 115 p.o.ś., na podstawie którego - w razie braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oceny, czy teren należy do rodzajów terenów, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1, właściwe organy dokonują na podstawie faktycznego zagospodarowania i wykorzystywania tego i sąsiednich terenów; przepis art. 114 ust. 2 stosuje się odpowiednio. Stosownie do art. 113 ust. 1 i 2 p.o.ś. . Minister właściwy do spraw klimatu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku kierując się potrzebą zapewnienia należytej ochrony środowiska przed hałasem oraz mając na uwadze przepisy prawa Unii Europejskiej odnoszące się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku. 2, W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, zostaną ustalone; 1) zróżnicowane dopuszczalne poziomy hałasu określone wskaźnikami hałasu Ldwn, Ln, LAeq D i LAeq N dla następujących rodzajów terenów faktycznie zagospodarowanych: a) pod zabudowę mieszkaniową, b) pod szpitale i domy pomocy społecznej, c) pod budynki związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, d) na cele uzdrowiskowe, e) na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, f) pod zabudowę mieszkaniowo-usługową; 2) dopuszczalne poziomy hałasu z uwzględnieniem rodzaju obiektu lub działalności będącej źródłem hałasu; 3) okresy, do których odnoszą się poziomy hałasu, jako czas odniesienia. Przepisem wydanym na podstawie powyższej delegacji jest rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U.2014.112 j.t.). W art. 114 ust. 2 p.o.ś. wprowadzono zasadę, że jeżeli teren może być zaliczony do kilku rodzajów terenów, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt l uznaje się, że dopuszczalne poziomy hałasu powinny być ustalone jak dla przeważającego rodzaju terenu. Kolegium uznało, iż rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest prawidłowe.. Przekroczenie norm hałasu zostało bezspornie wykazane poprzez: 1. Pismo [...]z dnia [...].10.2017r. Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w [...]skierowane do organu pierwszej instancji o wykonaniu pomiarów poziomu hałasu emitowanego do środowiska w związku z funkcjonowaniem suszarni zboża zlokalizowanej w miejscowości [...], która jest własnością przedsiębiorcy i rolnika T. G.. Na podstawie wykonanych pomiarów w dzień, w punkcie pomiarowym P.p. nr 1 poziom hałasu wynosił 62,4 dB. Do pisma dołączono protokół z pomiaru [...]z dnia [...].10.2017r. oraz sprawozdania z pomiarów hałasu do środowiska. 2. Pomiar emisji hałasu do środowiska w porze dnia i nocy na granicy terenów chronionych gospodarstwa rolnego [...]dla punktów zlokalizowanych przy sąsiadującej zabudowie z dnia [...].09.2019 r., wykonany na zlecenie T. G. przez K.sp. z o.o. we [...]. Pomiary wykazały przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu we wszystkich punktach pomiarowych zarówno w porze nocnej (od 7,1 do 17,7 dB) jak i w dzień (o 7,8 i 5,2 dB). 3. Opinię dr inż. M. C., biegłego sądowego z zakresu ochrony środowiska i gospodarki odpadami, sporządzona na zlecenie Sądu Okręgowego Wydział Cywilny, sygn. akt [...], z dnia [...].12.2021r. i opinia uzupełniająca tego biegłego z dnia [...].03.2022 r. Biegły wskazał, iż obok instalacji suszami, zlokalizowanej na działkach ew. nr [...], występują tereny ochrony akustycznej zlokalizowane na północ od suszami, na działkach nr [...] (działka powódki) [...], na której znajdują się obiekty mieszkalne w postaci domów jednorodzinnych, na południe oraz zachód od suszami występują użytki zielone, nieużytki oraz lasy, po wschodniej stronie zlokalizowane jest gospodarstwo pozwanego, infrastruktura techniczna i wspomagająca oraz obiekt mieszkalny pozwanego, od strony północnej, bezpośrednio za granicą działki pozwanego zlokalizowane są budynki mieszkalne. Biegły, szeroko uzasadniając swoje stanowisko (str. 13 i 14 opinii) zakwalifikował teren działki powódki, ale także teren sąsiadującej działki ew. nr [...]jednoznacznie do terenów zabudowy jednorodzinnej. Biegły uznał, że jednym z głównych źródeł hałasu jest przede wszystkim palnik suszami, ale ocenił także inne źródła hałasu. Dokonane pomiary, wykonane dwukrotnie, w trzech seriach pomiarowych, wykazały przekroczenie dopuszczalnych norm hałasu; szczegółowe sprawozdania z pomiarów stanowią załącznik do opinii. Wykonane modelowania rozprzestrzeniania się hałasu w środowisku potwierdzają fakt niedotrzymania standardów jakości akustycznej na najbliżej położonych terenach ochrony akustycznej. W opinii zaproponowano działania minimalizujące negatywny wpływ instalacji na jakość akustyczną otoczenia, proponując różne rozwiązania. Biegły stwierdził (str. 26 opinii) "Widoczne jest prawidłowe działanie bariery postawionej w części północnej suszami, co powoduje horyzontalne wypłaszczanie się izolinii hałasu emitowanego przez samą suszarnię. Niemniej jednak wyniki modelowe oraz pomiary akustyczne wskazują, iż nie jest ona wystarczająca dla procesu zrzutu ziarna w silosie". "Ponadto widoczny jest również fakt, że nieskuteczne jest dalsze zwiększanie bariery akustycznej powyżej 11 m, gdyż powoduje ono nieistotne polepszenie warunków akustycznych, niemających wpływu na polepszenie komfortu akustycznego" (str. 33 opinii). Opinia uzupełniająca (str. 3) zawiera stwierdzenie, że zastosowane urządzenia częściowo ograniczyły emisję hałasu, a dotyczy to w szczególności ściany akustycznej wybudowanej na wysokości suszami, niemniej jednak dalsza praca suszami (suszarnia, przenośnik Reddler oraz zasypywanie silosów) powodują nadmierną emisję hałasu. Dodatkowo biegły uzasadnił z jakiego powodu uznał jaki jest rodzaj terenu ochrony akustycznej (str. 8 opinii) i opinię tę podziela Kolegium. Odnośnie wyznaczenia obszaru analizowanego (obszaru akustycznego) Kolegium wskazało, że organ pierwszej instancji w dniu [...] marca 2025 r. przeprowadził oględziny w sprawie określenia rodzaju terenu i oddziaływani suszami na mieszkańców poszczególnych nieruchomości w sąsiedztwie suszami, zawiadamiając o tym strony postępowania. Jedynie mieszkańcy posesji o nr [...], zabudowanej budynkiem jednorodzinnym poinformowali, że suszarnia na nich oddziałuje. Organ w protokole precyzyjnie wskazał działki, ich właścicieli i określił rodzaj zabudowy na tych działkach (lub jej brak), podając również przy nieruchomości stanowisko właścicieli, którzy byli obecni, czy działalność suszami na nich oddziaływuje. Organ sporządził plan nieruchomości na mapie, zaznaczając na nim faktyczne przeznaczenie terenu nieruchomości, na których potencjalnie może oddziaływać hałas z działalności suszami. Na północ od suszami znajdują się działki o nr [...] (zabudowa jednorodzinna, własność E. B. i W. J.), działka [...] (zabudowa jednorodzinna z budynkiem gospodarczym, w którym jest prowadzona działalność rolnicza, własność M. G. i W. G.), na południu działka [...] (zabudowa jednorodzinna, własność D. D.), na wschodzie działka na [...] (zabudowa zagrodowa, własność T. G.). Organ prawidłowo do obszaru oddziaływania zaliczył powyższe nieruchomości, które znajdują się w sąsiedztwie działek o nr [...], na których znajduje się suszarnia zboża. Na tak wyznaczonym terenie powierzchnia nieruchomości, gdzie występuje zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wynosi 0,89 ha (dz. o nr [...]), natomiast powierzchnia nieruchomości, gdzie występuje zabudowa zagrodowa wynosi 0,74 ha (dz. [...]). Organ, na podstawie mapy i powyższych ustaleń, dokonał procentowego wyliczenia rodzaju terenu i wykazał, że teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej stanowi 54,6 % z analizowanego terenu. Organ właściwie przyjął, że dla oceny przeważającego rodzaju terenu znaczenie mają wskazane wyżej działki, objęte zakreślonym terenem, na które oddziałuje zakład. Na działkach tych zlokalizowana jest w większości (określona powyżej procentowo) zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Również taka zabudowa wynika z opinii biegłego sądowego. Zasadnie ustalono, że decyzją należy określić dopuszczalną normę hałasu przy zastosowaniu wskaźników odpowiednich dla terenu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, albowiem taka zabudowa przeważa na analizowanym obszarze od strony północnej, podlegającym ostatecznej ocenie akustycznej, mającej istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Organ podkreślił, iż przekroczenie dopuszczalnych norm hałasu zostało wykazane bezspornie. Opinia biegłego sądowego, jako specjalisty w dziedzinie, została uznana przez Kolegium jako dowód wiarygodny, kompletny i bezstronny. Wykonane przez T. G. ściany akustyczne nie wyeliminowały hałasu w sposób, który spowodowałby nieprzekraczanie norm określonych wskazanym rozporządzeniem, w tabeli nr 1. Zdaniem Kolegium również ustalone dopuszczalne poziomy hałasu zostały ustalone prawidłowo do ustalonego obszaru. W art. 115a ust. 4 pkt 1 ustawodawca wskazał: w decyzji, o której mowa w ust. 1, mogą być określone wymagania mające na celu nieprzekraczanie poza zakładem dopuszczalnych poziomów hałasu, a w szczególności: 1) rozkład czasu pracy źródeł hałasu dla całej doby, wraz z przewidywanymi wariantami. Organ pierwszej instancji ustalił jednoznacznie dopuszczalne poziomy hałasu:- w godz. 6.00 - 22.00 (pora dnia) - 50 dB, - w godz. 22.00 - 6.00 (pora nocy) - 40 dB, i w ocenie Kolegium rozstrzygnięcie to jest właściwe. Kolegium wskazało, że działalność suszami zboża cechuje się sezonowością, jednakże precyzyjne określenie np. tylko w dni powszednie (od poniedziałku do piątku) albo w określonych miesiącach, jest w tym przypadku niemożliwe, albowiem, co przyznaje jej właściciel, różne jest natężenie pracy suszami w dzień i w nocy, w zależności od ilości dostarczonego do suszenia zboża. Również nie można precyzyjne określić w jakim miesiącu suszarnia może zakończyć pracę i kiedy ponownie może ją podjąć, bo nie da się precyzyjne określić kiedy nastąpią dostawy zboża do suszami i kiedy się zakończoną. Obiekt suszami to suszarnia wieżowa, mogąca funkcjonować przez cały rok. Zatem takie określenie dopuszczalnych norm hałasu w sposób jak najbardziej korzystny chroni osoby zamieszkujące w obszarze jej działania przed ewentualnymi skutkami ich przekroczenia przez cały rok i przez całą dobę. W decyzji określono maksymalne dopuszczalne poziomy hałasu, zgodnie z przepisem. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium wskazało, że w przypadku określenia dopuszczalnego poziomu hałasu przez cały rok, bez wskazania godzin, zgodnie z przepisem rozporządzenia - organ takiego rozstrzygnięcia nie musi uzasadnić. Za utrzymaniem w mocy decyzji organu pierwszej instancji przemawiają zasada zapobiegania i przezorności ustanowiona w art. 6 p.o.ś. oraz sposoby ochrony przed hałasem określone w art. 112 p.o.ś. Zdaniem organu również pozostałe zarzuty odwołań nie zasługiwały na uwzględnienie. Od powyższej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]października 2025r. nr [...]T. G., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił - naruszenie przepisów prawa materialnego: 1.art. 3 pkt 48 p.o.ś. poprzez błędne przyjęcie że funkcjonowanie suszami zboża w gospodarstwie rolnym można uznać za prowadzenie zakładu w rozumieniu powołanego przepisu; 2. art. 114 ust. 2 i ust. 3 p.o.ś. przez jego błędną wykładnię i w konsekwencji przyjęcie, że teren gospodarstwa rolnego podlega ochronie przed hałasem w sposób analogiczny jak tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej; 3. art. 115a p.o.ś. w związku z nieuwzględnieniem przesłanek wymienionych w art. 114 ust. 2 i ust. 3 tej ustawy oraz nałożenie na rolnika najbardziej restrykcyjnego poziomu emisji hałasu tak jak dla osoby prowadzącej działalność gospodarczą; - naruszenie przepisów prawa procesowego: 1. art. 7 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz załatwienia sprawy ze względem na interes społeczny i słuszny interes obywateli, 2. art. 8 § 1 k.p.a., poprzez naruszenie zasady proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania, 3. art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., zgodnie z którymi organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy i na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona. Stawiając powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz decyzji Starosty [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na wstępie wyjaśnić należy, iż Sąd rozpoznał przedmiotową sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skutki wad skutkujące koniecznością uchylenia aktu, stwierdzenia jego nieważności bądź stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w art. 145 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala – art. 151 p.p.s.a. Przedmiot tak rozumianej kontroli w przedmiotowej sprawie stanowiła decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]z dnia [...] października 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2025 r. ustalającą dopuszczalny poziom hałasu emitowanego w wyniku działalności suszarni zboża zlokalizowanej w miejscowości [...], prowadzonej przez T. G. prowadzącego Gospodarstwo Rolne, dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Materialnoprawną podstawę kontrolowanych decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2020 r. poz. 1219, z późn. zm., dalej p.o.ś.). Zgodnie z art. 115a ust. 1 .p.o.ś. w przypadku stwierdzenia przez organ ochrony środowiska, na podstawie pomiarów własnych, pomiarów dokonanych przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska lub pomiarów podmiotu obowiązanego do ich prowadzenia, że poza zakładem, w wyniku jego działalności, przekroczone są dopuszczalne poziomy hałasu, organ ten wydaje decyzję o dopuszczalnym poziomie hałasu. Za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu uważa się przekroczenie wskaźnika hałasu LAeq D lub LAeq N. Na podstawie art. 112a pkt 1 lit.b .p.o.ś. wskaźniki hałasu LAeq D lub LAeq N, to wskaźniki hałasu mające zastosowanie do ustalania i kontroli warunków korzystania ze środowiska w odniesieniu do jednej doby: LAeq D - równoważny poziom dźwięku A dla pory dnia (rozumianej jako przedział czasu od godz. 6.00 do godz. 22.00), LAeq N - równoważny poziom dźwięku A dla pory nocy (rozumianej jako przedział czasu od godz. 22.00 do godz. 6.00). W decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu, wydanej w trybie art. 115a p.o.ś. określa się dopuszczalne poziomy hałasu poza zakładem przy zastosowaniu wskaźników hałasu LAeq D i LAeq N w odniesieniu do rodzajów terenów, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1, na które oddziałuje zakład (art. 115a ust. 3 p.o.ś.). Decyzji nie wydaje się jeżeli hałas powstaje w związku z eksploatacją dróg, linii kolejowych, linii tramwajowych, kolei linowych, portów oraz lotnisk lub z działalnością osoby fizycznej niebędącej przedsiębiorcą (art. 115a ust. 2 p.o.ś.). Dopuszczalne poziomy hałasu określone zostały w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (tj. Dz. U. z 2014 r. poz. 112, dalej jako rozporządzenie) wydanym na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 113 ust. 1 p.o.ś. Przy czym w art. 113 ust. 2 pkt 1 p.o.ś. wskazano, iż w rozporządzeniu ustalone zostaną zróżnicowane dopuszczalne poziomy hałasu dla następujących rodzajów terenów faktycznie zagospodarowanych: a) pod zabudowę mieszkaniową, b) pod szpitale i domy pomocy społecznej, c) pod budynki związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, d) na cele uzdrowiskowe, e) na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, f) pod zabudowę mieszkaniowo-usługową. Zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia - tabela 1 - dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej dopuszczalne poziomy hałasu wynoszą LAeq D= 50dB i LAeq N=40dB, zaś dla terenów zabudowy zagrodowej dopuszczalne poziomy hałasu wynoszą LAeq D= 55dB i LAeq N=45dB. Co do zasady - zgodnie z art. 114 ust. 1 .p.o.ś. - miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego powinien wskazywać, które z terenów objętych planem można zaliczyć do terenów wymienionych w art. 113 ust. 2 pkt 1 p.o.ś., a więc z planu powinno pośrednio wynikać, na których terenach obowiązują dopuszczalne poziomy hałasu określone rozporządzeniem. W art. 114 ust. 2 .p.o.ś. wprowadzono natomiast zasadę, że jeżeli teren może być zaliczony do kilku rodzajów terenów, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1 uznaje się, że dopuszczalne poziomy hałasu powinny być ustalone jak dla przeważającego rodzaju terenu. Oznacza to, że jeżeli przykładowo dany teren jest przeznaczony częściowo pod zabudowę mieszkaniową i częściowo na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, to należy ustalić, który rodzaj terenu przeważa na tym obszarze. Istotne jest, że przepis art. 114 ust. 2 .p.o.ś. ma zastosowanie wyłącznie do ustalenia terenu przeważającego spośród terenów wymienionych w art. 113 ust. 2 pkt 1 p.o.ś., a nie spośród terenów o dowolnym przeznaczeniu. W przypadku zaś braku planu miejscowego, gdy zachodzi potrzeba ustalenia czy na danym terenie obowiązują normy hałasu, przepis art. 115 p.o.ś. nakazuje właściwym organom dokonać oceny, czy obszar, na który oddziaływuje hałas należy do terenów wymienionych w art. 113 ust. 2 pkt 1 p.o.ś., z uwzględnieniem odpowiedniego zastosowania art. 114 ust. 2 p.o.s. W tym celu, w myśl cyt. art. 115 o.p.ś. organy obowiązane są ustalić jakie jest faktyczne zagospodarowanie i wykorzystywanie tego terenu oraz terenów sąsiednich. Zatem mając na uwadze powyższe regulacje stwierdzić należy, iż organ prowadząc postępowanie dotyczące ustalenia dopuszczalnego poziomu hałasu ma w pierwszej kolejności obowiązek wyznaczenia obszaru analizowanego (obszaru oddziaływania akustycznego), a następnie ustalenia czy w obszarze tym znajdują się tereny chronione akustycznie tj. wymienione w art. 113 ust. 2 pkt 1 p.o.ś. Punktem wyjścia powinno być więc ustalenie źródła emitującego hałas i zasięgu jego oddziaływania. Dalej zaś organ powinien dokonać oceny, jaki rodzaj terenu przeważa na tym obszarze, przy czym dotyczy to tylko obszaru, który podlega ochronie przed hałasem. Jeżeli teren, na który oddziaływuje hałas jest faktycznie zagospodarowany i wykorzystywany w ten sposób, że można zaliczyć go do kategorii wymienionych w art. 113 ust. 2 pkt 1 p.o.ś., to należy ustalić obowiązujące na tym terenie dopuszczalne poziomy hałasu określone w powołanym wyżej rozporządzeniu. Decyzja ustalająca dopuszczalny poziom hałasu ma na celu przede wszystkim ochronę otoczenia przed przekroczeniem dopuszczalnego poziomu hałasu. Przy czym jak podkreśla się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, wystarczy jednokrotne przekroczenie tych poziomów, aby mogła być wydana, zgodnie z przepisem art. 115a u.o.p.ś., decyzja w celu zabezpieczenia praw osób, na które szkodliwie oddziałuje działalność danego podmiotu (por. wyroki NSA z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 6/10 oraz z dnia 1 sierpnia 2013 r., sygn. akt II OSK 754/12). Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż podstawę do wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przekazane przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska wyniki pomiaru emisji hałasu z dnia [...] października 2017 r., zawarte w protokole z pomiaru z dnia [...] października 2017 r., nadto sprawozdanie nr [...]z dnia [...] października 2020 r. przekazane przez Główny Inspektorat Ochrony Środowiska Centralne Laboratorium Badawcze w [...]- dotyczące działalności suszarni zboża zlokalizowanej w [...], prowadzonej przez T. G. prowadzącego Gospodarstwo Rolne w [...], w których zawarto dane wskazujące na przekroczenie dopuszczalnej wartości hałasu na terenie działki sąsiadującej z działką na której zlokalizowana jest suszarnia - dla pory dziennej i dla pory nocnej. Przekroczenie dopuszczalnych norm hałasu będące skutkiem działalności ww suszarni zboża wynika również z pomiarów biegłego z zakresu ochrony środowiska i gospodarki odpadami przeprowadzonych w ramach sporządzenia opinii sądowej w sprawie sygn. akt [...] Sądu Okręgowego Wydział Cywilny. Pomiary emisji hałasu przepwoadzone zostały również na zlecenie skarżącego przez K.sp. z o.o. w e [...], pomiary te również wykazały przekroczenie dopuszczalnych poziomów hałasu we wszystkich punktach pomiarowych zarówno w porze nocnej jaki i w porze dziennej. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie zawierają wad prawnych, które uzasadniają och uchylenie. Analiza sprawy dowodzi, że organ prawidłowo wyznaczył obszar analizowany w którym oddziaływuje hałas emitowany przez suszarnię zboża, która jest zlokalizowana na działkach ewidencyjnych nr [...]. Bezspornie dla omawianego terenu nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a zatem wyznaczenie obszaru analizowanego, które ma w sprawie zasadnicze znaczenie, gdyż to w jego granicach dokonywana jest analiza z punktu widzenia występowania obszarów chronionych akustycznie i w konsekwencji ustalenia dopuszczalnego poziomu hałasu, nastąpiło na podstawie art. 115 p.o.ś. Przepis ten stanowi, że w razie braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oceny, czy teren należy do rodzajów terenów, o których mowa wart. 113 ust. 2 pkt 1, właściwe organy dokonują na podstawie faktycznego zagospodarowania i wykorzystywania tego i sąsiednich terenów; przepis art. 114 stosuje się odpowiednio. W aktach sprawy znajduje się mapka na której wyznaczono obszar analizowany oraz naniesiono numery ewidencyjne działek gruntu znajdujących się w tym obszarze. Na podstawie informacji z operatu ewidencyjnego ustalono przeznaczenie i sposób użytkowania poszczególnych nieruchomości położonych w otoczeniu inwestycji emitującej hałas. W toku postępowania, w dniu [...] marca 2025 r., organ przeprowadził wizję w terenie w celu określenia rodzaju terenu i oddziaływania suszarni na mieszkańców przyległych nieruchomości. W protokole z wizji zawarto informacje o sposobie zagospodarowania poszczególnych nieruchomości położonych w sąsiedztwie działek ewidencyjnych nr [...]oraz stanowiska ich właścicieli w kwestii odziaływania suszarni na ich nieruchomości. Właściciele nieruchomości, którzy nie byli obecni na wizji w dniu [...] marca 2025 r. wyrazili swoje stanowisko w formie pisemnej (por. pismo M. W., H. G., S. P.). W oparciu o informacje wynikające z ewidencji gruntów, z wizji lokalnej oraz z oświadczeń właścicieli nieruchomości organ określił zakres (obszar) odziaływania akustycznego suszarni zboża. W konsekwencji mając na uwadze treść art. 115 oraz art. 114 ust. 2 p.o.ś. organ ustalił, że przeważający rodzaj terenu dla którego należy przyjąć dopuszczalny poziom hałasu to teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (0,89 ha). W ocenie Sądu ustalenia organu odnośnie określenia terenów objętych ochroną przed hałasem mają oparcie w przepisach ustawy p.o.s. Zwrócić należy uwagę na wskazany w art. 115 u.o.p.ś. sposób określenia obszaru objętego ochroną przed hałasem, o którym mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1 u.o.p.ś., który organ powinien uwzględnić prowadząc postępowanie w przedmiocie ustalenia dopuszczalnego poziomu hałasu. W sytuacji, gdy występuje jeden tylko rodzaj terenu objętego ochroną nie budzi to żadnych wątpliwości, natomiast wówczas kiedy teren może być zaliczony do kilku rodzajów terenów, o których mowa w ww. art. 113 ust. 2 pkt 1, (tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie) wówczas art. 115 u.o.p.ś. wskazuje na konieczność odpowiedniego stosowania art. 114 ust. 2 u.o.p.ś. (odnoszącego się do obszarów objętych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego). Przepis art. 114 ust. 2 wskazuje zaś, iż w takiej sytuacji uznaje się, że dopuszczalne poziomy hałasu powinny być ustalone jak dla przeważającego rodzaju terenu. W wyroku z dnia 10 listopada 2020 r., sygn. akt II OSK 1856/20 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż zastosowanie powyższej reguły kolizyjnej z art. 114 ust. 2 p.o.ś. wymaga ustalenia rodzaju terenów znajdujących się w zasięgu obiektu emitującego hałas, ich powierzchni, faktycznego zagospodarowania i wykorzystania. Zakwalifikowanie danego terenu do rodzajów terenów, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1 p.o.ś. ma charakter ocenny. Nie ulega jednak wątpliwości, że kryterium jakim powinien się posługiwać właściwy organ jest faktyczne zagospodarowanie i wykorzystanie tego terenu i sąsiednich terenów. Dokonanie trafnej i obiektywnej kwalifikacji terenu jest zatem uzależnione od uprzedniego dokonania prawidłowej oceny faktycznego zagospodarowania danego terenu i terenów sąsiednich. NSA zauważył, iż organ powinien analizować obszar, na który hałas oddziałuje jako całość i ustalić jaki rodzaj terenu jest przeważający przy uwzględnieniu powierzchni każdego z występujących rodzajów terenów objętych ochroną akustyczną. Dodał przy tym, iż względu na charakter oddziaływania hałasu konieczne jest odstąpienie od analizy prawnego podziału działek i w miejsce tego przeprowadzenie obiektywnej oceny "terenów przeważających". Wskazać również trzeba, iż zidentyfikowanie istnienia w obszarze oddziaływania akustycznego jednego z terenów wymienionych w art. 113 ust. 2 pkt 1 p.o.ś. oznacza, że to ten teren, w konkretnych granicach, podlega ochronie. Nie ma przy tym znaczenia, że w sąsiedztwie znajduje się obszar nie wymagający ochrony akustycznej, np. usługowy czy przemysłowy. Celnie przedstawił to zagadnienie Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 2 października 2012 r., II OSK 1028/11 (orzeczenia.nsa.gov.pl) wyjaśniając, że "Przepisy ustawy - Prawo ochrony środowiska nakładają na organ obowiązek wyznaczenia obszaru analizowanego i dokonania oceny, jaki rodzaj terenu przeważa na tym obszarze, ale dotyczy to tylko obszaru, który podlega ochronie przed hałasem. Punktem wyjścia dla ustalenia, czy na danym obszarze obowiązują dopuszczalne poziomy hałasu powinno być ustalenie źródła emitującego hałas i zasięgu jego oddziaływania. Jeżeli teren, na który oddziałuje hałas, jest faktycznie zagospodarowany i wykorzystywany w ten sposób, że można zaliczyć go do kategorii wymienionych w art. 113 ust. 2 pkt 1 u.o.p.ś., to należy ustalić obowiązujące na tym terenie dopuszczalne poziomy hałasu określone w powołanym wyżej rozporządzeniu". Dodać należy, że ustalenia organu w zakresie rodzaju terenu objętego ochroną akustyczna mają oparcie w aktach sprawy. Zebrany w sprawie materiał dowodowy daje podstawę do przyjęcia, że na wyznaczonym terenie sąsiadującym z nieruchomością na której znajduje się suszarnia zboża, czyli źródło hałasu, przeważającym sposobem faktycznego zagospodarowania jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Jak wyżej zauważono, takie ustalenia wynikają z wizji lokalnej przeprowadzonej w dniu [...] marca 2025 r. oraz informacji wynikających z ewidencji gruntów, nadto są one zbieżne z opinią biegłego sądowego sporządzonej do sprawy sygn. akt [...]. Zdaniem Sądu ustalenia organu w tym zakresie zostały przeprowadzone zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 80 kpa. Nie były zasadne pozostałe zarzuty skargi, które na obecnym etapie sprawy należy ocenić jako spóźnione. Słusznie zauważyło Kolegium w zaskarżonej decyzji, że sprawa niniejsza była już przedmiotem badania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, który wyrokiem z dnia 15 września 2019 r. sygn. akt II SA/Go 149/19 uchylił decyzje organów obydwu instancji. W uzasadnieniu tegoż wyroku Sąd nie kwestionował strony podmiotowej decyzji o dopuszczalnym poziome hałasu, a uchylenie decyzji nastąpiło ze względu na konieczność przeprowadzenia dalszych ustaleń w zakresie poziomu emitowanego hałasu (w związku z montażem rządzeń wyciszających) oraz dotyczących obszaru ochrony akustycznej. Niezależnie od powyższego Sąd w niniejszej sprawie uznaje za prawidłowe stanowisko, zgodnie z którym przedmiotowa suszarnia zboża jest zakładem, o którym mowa w art. 115 p.o.s. w rozumieniu art. 3 pkt 48 p.o.ś. Zgodnie z art. 3 pkt 48 p.o.ś. zakład oznacza jedną lub kilka instalacji wraz z terenem, do którego prowadzący instalacje posiada tytuł prawny, oraz znajdującymi się na nim urządzeniami. Natomiast w myśl art. 3 pkt 6 p.o.ś. przez instalację rozumie się: a) stacjonarne urządzenie techniczne, b) zespół stacjonarnych urządzeń technicznych powiązanych technologicznie, do których tytułem prawnym dysponuje ten sam podmiot i położonych na terenie jednego zakładu, c) budowle niebędące urządzeniami technicznymi ani ich zespołami, których eksploatacja może spowodować emisję. Instalacja" to zatem urządzenie techniczne pojedyncze bądź w postaci zespołu a więc pewien mechanizm bądź zespół mechanizmów (maszyna), którego funkcjonowanie oparte jest na wykorzystaniu procesów fizycznych czy chemicznych, przewidziany i skonstruowany dla prowadzenia określonej działalności służącej osiąganiu założonych celów. Jednocześnie musi to być urządzenie stacjonarne a więc takie, które będąc unieruchomionym w danym miejscu i działając w stanie unieruchomienia, może w tymże miejscu powodować emisję. "Instalacją" jest również zespół stacjonarnych urządzeń technicznych, spełniający łącznie trzy warunki - powiązanie technologiczne, tytuł prawny do wszystkich urządzeń we władaniu tego samego podmiotu, całość położona na terenie jednego zakładu. Przy czym przez powiązanie technologiczne należy rozumieć konieczność istnienia tego typu powiązań (pomiędzy urządzeniami), które od strony technologicznej uzależniają pojawienie się ostatecznego efektu, dla osiągnięcia którego te urządzenia są uruchamiane, od współdziałania wszystkich urządzeń współtworzących instalację. Okoliczności sprawy wskazują, że przedmiotowa suszarnia zboża spełnia warunki o których wyżej mowa, nie ulega również wątpliwości, iz przekroczenie dopuszczalnych poziomów hałasu jest wynikiem działalności tego zakładu, w konsekwencji należało przyjąć, że zastosowanie w sprawie art. 115 p.o.ś. było zasadne. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie może budzić wątpliwości, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (DZ.U.2025 poz. 1480). Działalność ta jest prowadzona od 1 lipca 2015 r., co wynika z treści wpisu do Ewidencji Działalności Gospodarczej (w aktach sprawy). W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że immamentną cechą działalności gospodarczej jest nastawienie na osiągniecie zysku. Działalność gospodarcza powinna mieć charakter zarobkowy. Przesłanka zarobkowego charakteru jest spełniona wtedy, gdy prowadzenie działalności gospodarczej nastawione jest na uzyskanie dochodu, choć może się zdarzyć, że działalność ta w danym okresie przynosi straty. W tej mierze istotny jest jednak wyznaczony przez przedsiębiorcę cel, który przez realizację zamierzonych przedsięwzięć musi zakładać korzystny wynik finansowy. Zarobkowy charakter jest nastawiony na zysk, który powinien co najmniej pokryć koszty założenia i prowadzenia przedsięwzięcia (por. postanowienie SN z 10.10. 2023 r. sygn. akt III USK 121/22). Analiza sprawy nie wykazała naruszeń prawa procesowego, które w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit c. p.p.s..a, mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie zgromadzono obszerny materiał dowodowy, a stan faktyczny sprawy został wyjaśniony w stopniu, który pozwalał na wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia, w toku postępowania stronom zapewniono możliwość czynnego udziału, z którego to prawa strony korzystały składając wnioski, oświadczenia, przedkładając dowody oraz wnosząc środki zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skarga została oddalona.