II SA/Go 1/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 12 października 2016 r. w sprawie II SAB/Go 45/16 przez Burmistrza Miasta i Gminy oraz wymierzenie grzywny postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na rzecz adwokata – P.K. wynagrodzenie w kwocie 120 (stu dwudziestu) złotych wraz z należną stawką podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

Wyrokiem z dnia 17 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Go 1/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi M.B. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 12 października 2016 r. w sprawie II SAB/Go 45/16 i wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta i Gminy. Sąd skargę oddalił. Dnia 22 czerwca 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej adwokat P.K. ustanowiony w ramach prawa przyznania pomocy złożył w siedzibie sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w wyroku. Wraz ze złożeniem w/w opinii pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej stronie w ramach prawa pomocy. Pełnomocnik złożył jednocześnie oświadczenie, że koszty nie zostały uiszczone ani w całości ani w części. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie wielkopolskim wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 (Dz. U. z 2016 poz. 718 – dalej jako p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców prawnych oraz rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nie opłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenie z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 poz. 1715 – dalej jako rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 Października 2016) w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji opłata maksymalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli sprawę prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji, wynosi 50 % opłaty maksymalnej określonej w pkt 1 (tj. w sprawie niniejszej 240 zł), nie mniej niż 120 zł. Zatem biorąc pod uwagę, że stawka minimalna określona w pkt 1 w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, stawka za sporządzenie w/w opinii wynosi 120 zł. W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1 p.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 4 ust. 2 i 3 i § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., orzeczono jak w sentencji.