II SA/Gl 928/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Kędzierska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M., M. M. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 maja 2025 r. nr WINB-WOA.7722.76.2025.KZ w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a odrzucić skargę M. M.

Pismem z dnia 23 czerwca 2025 r. A. M. i M. M. wnieśli skargę na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 maja 2025 r. nr WINB-WOA.7722.76.2025.KZ w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia A. M. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. z dnia 11 marca 2025 r. w sprawie nałożenia na M. M. grzywny w celu przymuszenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. dalej: "P.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 maja 2025 r. dotyczyło stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia wniesionego przez A. M. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. z dnia 11 marca 2025 r. W związku z tym, uprawnienie do wniesienia skargi od powyższego postanowienia, nie przysługiwało skarżącej Marii M.. Zaskarżone postanowienie nie dotyczyło bowiem wniesionego przez nią zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji. W konsekwencji tego, skarżąca nie była adresatem zaskarżonego postanowienia – skierowanego wyłącznie do skarżącego A. M. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.