II SA/Gl 75/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Dziuk, Asesor WSA Aneta Majowska (spr.), Protokolant specjalista Ewa Bojarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi Z.B., M.B. (B.) na opinię Wójta Gminy L. z dnia 17 listopada 2025 r. nr RI.6727.1.432.2024.DC w przedmiocie negatywnej opinii w sprawie lokalizacji lądowiska oddala skargę.

Pismem nadanym dnia 15 grudnia 2025 r. Z.B. i M.B. (dalej: Skarżący), wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na opinię Wójta Gminy L. (dalej: organ) w przedmiocie lokalizacji lądowiska. Zaskarżony akt zapadł w następującym stanie faktycznym. Organ działając na podstawie art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 2110 z późn. zm.) oraz § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 1 lipca 2013 r. w sprawie ewidencji lądowisk (Dz. U. z 2013 r., poz. 795) opinią Nr [...] z dnia 11 grudnia 2024 r. zaopiniował negatywnie lokalizację lądowiska na działce o numerze ewidencyjnym [...]. Po rozpoznaniu skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, wyrokiem z dnia 5 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 196/25 uchylił zaskarżoną opinię, zwracając uwagę na niedokonanie szczegółowej analizy w zakresie określonym w § 2 ust. 3 pkt 3 lit. b i lit. c rozporządzenia w sprawie ewidencji lądowisk. W ocenie Sądu opinia jako pozbawiona pełnego uzasadnienia uchylała się merytorycznej kontroli, za przedwczesne Sąd uznał negatywne zaopiniowanie lokalizacji lądowiska dla śmigłowców, Po ponownym przeprowadzeniu postępowania, organ działając na podstawie art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze oraz § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji lądowisk opinią Nr RI.6727.1.432.2024.DC z dnia 17 listopada 2025 r. zaopiniował negatywnie lokalizację lądowiska na działce o numerze ewidencyjnym [...] objętej księgą wieczystą [...]. Uzasadniając to stanowisko wyjaśnił, że Skarżący wystąpili o wydanie zgody na prowadzenie działalności lądowiska [...]. na działce nr [...] położonej w Gminie L., przeznaczonego do operacji startów i lądowań statków powietrznych do maksymalnej masy startowej MTOM 5700 kg, z naciskiem na paralotniarstwo, szybownictwo i samoloty ultralekkie. Parametry geometryczne i zasady eksploatacji zostały ujęte w Instrukcji operacyjnej lądowiska z dnia 1 października 2024 r. Organ stwierdził, że Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy L. wskazuje możliwość lokalizacji lądowiska w tym obszarze. Z obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika natomiast jednoznacznie, że: działka nr [...] leży na terenie oznaczonym symbolem A-1R1 - tereny rolnicze z zakazem zabudowy, przeznaczeniem podstawowym tego terenu jest użytkowanie rolnicze (uprawy, łąki, pastwiska), jako przeznaczenie dopuszczalne wskazano jedynie urządzenia i sieci infrastruktury technicznej oraz dojazdy służące obsłudze funkcji rolniczej. W ocenie organu, intencją uchwałodawcy było utrzymanie rolniczego charakteru tego obszaru oraz dopuszczenie wyłącznie takich ingerencji inwestycyjnych, które pozostają funkcjonalnie podporządkowane produkcji rolnej i nie prowadzą do zmiany podstawowego sposobu zagospodarowania. Wprowadzenie nowej, samodzielnej funkcji usługowo-transportowej w postaci lądowiska wykracza poza ten model - nie mieści się ani w przeznaczeniu podstawowym, ani w przeznaczeniu dopuszczalnym, a dodatkowo pozostaje w sprzeczności z ustanowionym zakazem zabudowy. (str. 3 uzasadnienia opinii). Planowane lądowisko "[...]" ma charakter inwestycji wyraźnie wyspecjalizowanej i funkcjonalnie samodzielnej, jego zasadniczym celem jest obsługa regularnych operacji lotniczych, obejmujących starty i lądowania statków powietrznych, w tym statków powietrznych o napędzie silnikowym. Realizacja takiej funkcji wymaga nie tylko przygotowania terenu, lecz również stałego wyznaczenia i utrzymywania pola wzlotów, zapewnienia odpowiednich stref bezpieczeństwa, urządzenia i utrzymania dróg dojazdowych oraz miejsc postoju statków powietrznych, a także wprowadzenia rozwiązań organizacyjnych i technicznych typowych dla infrastruktury transportu lotniczego. Realizuje zatem klasyczną funkcję transportowo-usługową generującą zarówno specyficzne oddziaływania (hałas, ryzyko związane z operacjami lotniczymi), jak i dodatkowy ruch kołowy w otoczeniu. Eksploatacja lądowiska na terenie objętym symbolem A-1R1 prowadziłaby do tego, że funkcja rolnicza zostałaby zredukowana do roli podrzędnej lub wręcz uniemożliwiona, a teren byłby faktycznie podporządkowany potrzebom lądowiska. Zdaniem organu, także próba zakwalifikowania lądowiska jako funkcji dopuszczalnej lub jako "infrastruktury technicznej" obsługującej produkcję rolną byłaby próbą obejścia norm planu miejscowego, prowadziłaby do pozanormatywnej zmiany przeznaczenia terenu, dokonanej bez przeprowadzenia ustawowej procedury zmiany planu, z pominięciem gwarancji udziału społeczeństwa. Przepis planu, który dopuszcza lokalizację infrastruktury technicznej na terenach rolniczych, ma bowiem na celu umożliwienie: lokalizacji niezbędnych sieci i urządzeń służących utrzymaniu i obsłudze podstawowej funkcji terenu (w szczególności sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, elektroenergetycznych czy telekomunikacyjnych), realizacji dojazdów związanych z obsługą gruntów rolnych, których celem jest zapewnienie dostępu do gruntów i umożliwienie prowadzenia działalności rolniczej. Infrastruktura techniczna, o której mowa w planie, ma zatem charakter pomocniczy i służebny wobec przeznaczenia podstawowego - służy utrzymaniu i obsłudze produkcji rolniczej. Lądowisko natomiast jest infrastrukturą transportową przeznaczoną do obsługi ruchu lotniczego, generującą istotne oddziaływania funkcjonalne oraz społeczne. Nie służy ono w żaden sposób obsłudze produkcji rolniczej na terenie A-1R1 (str. 6 uzasadnienia opinii). W kwestii "możliwości wykorzystania terenu na cele lądowiska" organ ustalił, że w najbliższym otoczeniu działki nr [...]: zlokalizowane są budynki mieszkalne, funkcjonują gospodarstwa rolne, teren ma charakter spokojny, rolniczo-mieszkalny, co oznacza, że planowane lądowisko byłoby sytuowane w bezpośrednim sąsiedzkie zabudowy mieszkalnej i gruntów rolnych. Funkcjonowanie lądowiska wiąże się co do zasady z: cyklicznymi startami i lądowaniami statków powietrznych, których liczba, zgodnie z dokumentacją, nie będzie incydentalna, lecz powtarzalna, i emisją hałasu o nagłym, impulsywnym charakterze, zwiększonym ruchem kołowym (dojazdy osób korzystających z lądowiska, ruch pojazdów obsługi technicznej, ewentualny ruch serwisowy). Nawet jeśli możliwe byłoby wykazanie formalnego dotrzymania określonych norm hałasu w punktach pomiarowych, to dla mieszkańców decydujące znaczenie ma nie tylko poziom hałasu w decybelach, lecz także jego częstotliwość, pora i charakter, w realiach terenu o dominującej funkcji rolniczo-mieszkaniowej powtarzalne operacje lotnicze w bezpośrednim sąsiedztwie budynków mieszkalnych prowadziłyby do realnego i odczuwalnego obniżenia komfortu życia, Z dokumentacji wynika, że eksploatacja lądowiska wymaga: wyznaczenia pól awaryjnych oraz określenia stref, w których mogłoby dojść do awaryjnego lądowania statku powietrznego. W warunkach gminy L. pola te obejmują w istocie: tereny rolnicze intensywnie użytkowane przez mieszkańców oraz obszary w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej. Ewentualne niepowodzenie operacji lotniczej mogłoby w sposób bezpośredni zagrażać bezpieczeństwu ludzi przebywających na posesjach i polach, potencjalne skutki zdarzeń nadzwyczajnych (np. awaryjnego lądowania) dotykałyby bezpośrednio zabudowy mieszkalnej i infrastruktury publicznej. Dodatkowo liczne uwagi mieszkańców, zgłaszane w toku postępowania, dokumentują głęboki sprzeciw społeczny wobec lokalizacji lądowiska w tym miejscu. Organ stwierdził, że funkcja lądowiska - ze względu na swoje właściwości, skalę oddziaływania i lokalizację - nie daje się pogodzić z mieszkaniowo-rolniczym charakterem otoczenia i stanowiłaby trwałe źródło napięć oraz uciążliwości. W skardze na powyższą opinię, Skarżący podnieśli zarzuty naruszenia art. 7, art. 7a, art. 77 w zw. z art. 80 k.p.a. przez dowolne wnioski co do braku możliwości wydania pozytywnej opinii, mimo, że w Studium przewidziano realizację lądowiska, i na działce istniało i funkcjonowało w latach 2018-2023 zarejestrowane lądowisko, działka jest nadal wykorzystywana przez Wojska Powietrzno-Desantowe, a także naruszenia art. 93 ust. 2 ustawy Prawo lotnicze w zw. z § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji lądowisk, przez błędną wykładnię i przyjęcie, że ewentualna realizacja lądowiska wymaga uprzedniego opracowania planu miejscowego, podczas gdy z ustaleń polityki przestrzennej Gminy nie wynika zakaz lokalizacji lądowiska, a wręcz Studium przewiduje jego lokalizację na tym terenie. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej opinii oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zdaniem Skarżących opinia nie obejmuje wszystkich elementów wymienionych w § 2 ust. 3 pkt. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji lądowisk, organ pominął analizę możliwości wykorzystania terenu na cele lądowiska pod kątem uwarunkowań przestrzennych terenu, bezpieczeństwa ruchu lotniczego oraz nie przeprowadził wnikliwego postępowania wyjaśniającego. Dowolne stwierdzenie organu opiniującego, że lokalizacja lądowiska jest niezgodna z miejscowym planem nie stanowi wystarczającego argumentu za odmową lokalizacji lądowiska. Podkreślili, że lądowisko nie jest tożsame z lotniskiem, działka nr [...] jest skomunikowana z trzema drogami publicznymi, zaś odpowiednie przygotowanie pasa startowego oraz drogi wewnętrznej łączącej lądowisko z drogą publiczną zostanie wykonane zgodnie z wytycznymi właściwego organu administracji lotniczej. W ocenie Skarżących, organ opiniujący odnosząc się do treści Instrukcji Operacyjnej Lądowiska w kwestii rzekomego braku dostępu terenu lądowiska do drogi publicznej, wkracza w sposób nieuprawniony w kompetencje organu administracji lotniczej. W dalszej części uzasadnienia skargi, Skarżący zwrócili uwagę na argumentację zawartą w uzasadnieniu wyroku kasatoryjnego tut. Sądu z dnia 5 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 196/25. Skarżący zaznaczyli też, że lądowisko to funkcjonuje od lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku. Od tego czasu nie dokonano żądnych zmian w jego lokalizacji i wysokości obiektów budowlanych, dostępu do dróg publicznych i oddziaływania na środowisko. Odpowiada wszystkim wymaganiom i parametrom do korzystania z tego obiektu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu wydanej opinii, ponadto zaznaczył, że planowane lądowisko, stanowi samodzielną funkcję transportową, związaną z wykonywaniem operacji startów i lądowań oraz z organizacją korzystania z terenu w reżimie właściwym dla ruchu lotniczego. Dopuszczenie infrastruktury technicznej w terenie rolniczym ma charakter uzupełniający i służebny, nie służy tworzeniu odrębnej funkcji transportowej, lecz co do zasady obsłudze zagospodarowania zgodnego z przeznaczeniem podstawowym. Zwrócił uwagę, że twierdzenia o funkcjonowaniu w przeszłości obiektu o charakterze lądowiska, nie tworzy po stronie Skarżących roszczenia o wydanie opinii pozytywnej w nowym postępowaniu, wniosek o wpis lądowiska podlega ocenie w aktualnym stanie prawnym i faktycznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Zgodnie z regulacją art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 z późn. zm, dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4). Stosownie do art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na akt, uchyla ten akt. W przypadku natomiast nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części - art. 151 p.p.s.a. Przedmiotem oceny sądowoadministracyjnej w oparciu o wymienione powyżej kryteria, uczyniona została opinia Wójta z dnia 17 listopada 2025 w przedmiocie lokalizacji lądowiska. Przypomnienia wymaga, że opinia właściwej miejscowo gminy (wójta, burmistrza, prezydenta miasta) wydawana na podstawie art. 93 ust. 2 ustawy Prawo lotnicze w zw. z § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji lądowisk, ma charakter aktu z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego na zasadach określonych w przepisach art. 50-57 p.p.s.a. Skarżący uprawnieni byli zatem do zaskarżenia opisanej wyżej opinii do sądu administracyjnego. Podstawę materialnoprawną wydanego w sprawie rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawa lotniczego oraz rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 1 lipca 2013 r. w sprawie ewidencji lądowisk. Legalną definicję lądowiska zawiera przepis art. 2 pkt 5 ustawy Prawo lotnicze, stosownie do którego, lądowiskiem jest obszar na lądzie, wodzie lub innej powierzchni, który może być w całości lub w części wykorzystywany do startów i lądowań naziemnego lub nawodnego ruchu statków powietrznych. W myśl art. 93 ust. 2 tej ustawy, lądowiska podlegają wpisowi do ewidencji lądowisk, prowadzonej przez Prezesa Urzędu, na wniosek zgłaszającego lądowisko posiadającego zgodę posiadacza nieruchomości, na której znajduje się lądowisko, po uzyskaniu pozytywnej opinii instytucji zapewniającej służby ruchu lotniczego i właściwej miejscowo gminy (wójta, burmistrza, prezydenta miasta). Wymóg wpisu lądowiska do ewidencji lądowisk nie dotyczy lądowisk wykorzystywanych nie częściej niż 14 dni w ciągu kolejnych 12 miesięcy. Start i lądowanie na takim lądowisku mogą zostać wykonane za zgodą posiadacza nieruchomości, na której znajduje się lądowisko (art. 93 ust. 6 ustawy Prawo lotnicze). Parametry techniczne dla lądowisk określają natomiast Wytyczne Nr 17 Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie określenia parametrów technicznych dla lądowisk (Dz. Urz. ULC z 2014 r. poz. 81). Jak wynika z akt przedłożonych do sprawy, pismem z dnia 15 października 2024 r. Skarżący zwrócili się o zaopiniowanie lokalizacji lądowiska na działkach o nr [...] ([...]) i nr [...] ([...]). W treści pisma ówczesny pełnomocnik Stron: przedstawił przebieg historyczny oraz charakter korzystania z przedmiotowego terenu jako lądowiska, mający swój początek już w latach 50-tych XX wieku, a także obecne aktywności paralotnicze oraz lotnicze odbywającej się na Lądowisku L., wskazał na planowane wykorzystanie terenu, w tym planowany rozwój sportów lotniczych, zwracając uwagę, że przez sporty lotnicze należy rozumieć "paralotniarstwo, lotniarstwo, szybownictwo oraz ultralekkie samoloty ULM, z wykluczeniem śmigłowców i wiatrakowców generujących duży hałas", zwrócił również uwagę na wschodni kierunek startów i lądowań, gdzie brak jest zabudowań mieszkalnych, wymienił pobliskie lądowiska utrzymywane na terenach rolniczych (pismo z dnia 15 października 2024 r., kart nr 1 akt administracyjnych). Do wniosku została przedłożona Instrukcja Operacyjna stanowiąca regulamin korzystania z lądowiska pod rygorem wykluczenia i zakazem startów i lądowań w razie nieprzestrzegania jej zapisów. Instrukcja Operacyjna Lądowiska szczegółowo przedstawia m.in. Dane operacyjno-techniczne lądowiska (1.1. współrzędne geograficzne, 1.2 odległość lądowiska od najbliższej miejscowości, 1.3 informacje dotyczące powierzchni lądowiska, 1.4 częstotliwość, sygnał radiowy, 1.5 wzniesienie punktu odniesienia, 1.6 opis przeznaczenia lądowiska, 1.7 określenie warunków korzystania z lądowiska), Charakterystykę lądowiska (2.1 wymiary drogi startowej, 2.2 główny kierunek startu i lądowania, 2.3 oznaczenie drogi startowej, 2.4. opis rodzaju nawierzchni, 2.5. obsługę, 2.6 ogrodzenie, 2.7 oznaczenie strefy przyziemienia, 2.8 drogę dojazdową, 2.9 przestrzeń powietrzną, 2.10 charakterystykę przedpola, 2.11 procedurę wykonywania lotów), Sytuacje szczególne, Wskaźniki kierunku wiatru i in., wraz z załącznikami określającymi: Pola awaryjnych lądowań (zał. nr 1), Pas startowy (zał. nr 2), Ścieżkę podejścia (zał. nr 3). W piśmie uzupełniającym wniosek, pełnomocnik przedstawił wizualną prezentację ruchu na lądowisku w poszczególnych miesiącach, uzupełnił również informacje w zakresie planowanego charakteru lądowiska, wskazując, że "dalsze funkcjonowanie lądowiska nie zakłada uczynienia z niego lądowiska szkoleniowego, czy miejsca szeroko otwartego", a w ramach obostrzeń wskazał m.in. na "zakaz lotów akrobacyjnych za wyjątkiem akrobacji paralotni swobodnych", czy też "zakaz niskich przelotów na podejściu" (karta nr 27 akt administracyjnych). Zgodnie z treścią notatki służbowej z dnia 7 listopada 2024 r., pełnomocnik przedstawił sposób prowadzenia przedmiotowego lądowiska oraz wyjaśnił jakiego typu samoloty będą startować, tj. "ultralekkie samoloty generujące hałas na poziomie 65 dB" (karta nr 31 akt administracyjnych). W kolejnym piśmie z dnia 7 listopada 2024 r. pełnomocnik odniósł się również do hałasu generowanego na lądowisku, do którego przedłożył parametry samolotu ultralekkiego, deklarację poziomu hałasu producenta oraz mapę z podejściami startów i lądowań (karta nr 41 akt administracyjnych). W piśmie z dnia 12 listopada 2024 r. pełnomocnik wniósł o ograniczenie opinii jedynie do działki nr [...], ponadto wskazał m.in., że zostanie wyznaczona bezpieczna ścieżka omijania pasa startowego dla pieszych i rowerzystów (karta nr 42 akt administracyjnych). Zakres opinii niezbędnej dla zgłoszenia lądowiska do ewidencji lądowisk, podlegającej kontroli w niniejszym postępowaniu, określa przepis § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji lądowisk. Stosownie do brzmienia tej regulacji, zgłaszający lądowisko do wniosku o wpis lądowiska do ewidencji lądowisk powinien dołączyć m.in.: pozytywną opinię właściwej miejscowo gminy (wójta, burmistrza, prezydenta miasta) w zakresie: a) zgodności z ustaleniami polityki przestrzennej gminy, określonymi w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, b) zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w przypadku, gdy obowiązuje on na terenie, na którym jest planowane lądowisko, c) możliwości wykorzystania terenu na cele lądowiska. Z treści powołanego przepisu należy wywieść, jaki winien być zakres ustaleń wykonawczego organu gminy opiniującego lokalizację lądowiska. Rozporządzenie w sposób precyzyjny określa bowiem przesłanki, którymi powinien kierować się organ wyrażając swoją opinię. W ocenie Sądu zaskarżona opinia spełnia wymogi § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji lądowisk. Organ wypełnił wytyczne tut. Sądu, przeprowadził analizę planowanego zamierzenia stosownie do przywołanych wyżej zapisów, która zdaniem Sądu doprowadziła organ do prawidłowego wniosku, że lokalizacja lądowiska na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego symbolem A-1R1 nie jest zgodna z przeznaczeniem podstawowym ani też nie stanowi uzupełnienia tego przeznaczenia. Nie jest do pogodzenia z rolniczym przeznaczeniem tego terenu. I tak kolejno, niekwestionowana pozostała, także na etapie uprzednio dokonanej oceny, zgodność planowanego zamierzenia z ustaleniami polityki przestrzennej gminy, określonymi w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (§ 2 ust. 3 pkt 3 lit. a rozporządzenia w sprawie ewidencji lądowisk), przyjętego Uchwałą Rady Gminy L. Nr [...] z dnia [...]r. (następnie zmienionego Uchwałą Nr [...] z dnia [...] r. oraz Uchwałą Nr [...] z dnia [...] r.). W treści obowiązującego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy L., działka o numerze [...] została objęta symbolami: R1/L - lądowisko dla samolotów oraz dla śmigłowców, R2/L - niezbędna infrastruktura oraz teren obsługi technicznej lądowiska, R2 – uprawy polowe (Załącznik nr 5 do Uchwały Nr [...] Rady Gminy L. z dnia [...] r., Kierunki zagospodarowania przestrzennego, Rysunek Nr 2.1). Kwestią sporną jest natomiast ocena zgodności lądowiska z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (§ 2 ust. 3 pkt 3 lit. b rozporządzenia w sprawie ewidencji lądowisk), obowiązującym na wskazanym terenie, przyjętym Uchwałą Nr [...] Rady Gminy L. z dnia [...] r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L. - etap I (Dz. Urz. Woj. Śl. z [...] r., poz. [...]), Zgodnie z zapisami przywołanej Uchwały działka o nr [...] objęta jest symbolem A-1R1 – tereny rolnicze z zakazem zabudowy (§ 5 ust. 3 pkt 3 lit. x, § 11 ust. 25), natomiast działka sąsiednia nr [...] symbolem A-1RU – tereny obsługi produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych (§ 5 ust. 3 pkt 3 lit. dd, § 11 ust. 30) - wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (karta nr 33-38 akt administracyjnych). Jak już zwrócił uwagę tut. Sąd, obowiązujący plan miejscowy nie zawiera dla przedmiotowego terenu wprost zakazu realizacji planowanego przedsięwzięcia, reguluje natomiast w ramach przeznaczenia podstawowego terenu: "uprawy polowe, sady, łąki, pastwiska" (§ 11 ust. 25 pkt 1 planu miejscowego), w ramach przeznaczenia dopuszczalnego: "a) dojazdy nie wydzielone, drogi transportu rolnego, trasy piesze i rowerowe, b) cieki, zbiorniki wodne, stawy, c) rowy melioracyjne, d) sieci, urządzenia infrastruktury technicznej" (§ 11 ust. 25 pkt 2 planu miejscowego), oraz w ramach zasad zagospodarowania terenu: zakaz zabudowy (§ 11 ust. 25 pkt 3 planu miejscowego). Z kolei zgodnie z definicjami określonymi przez plan miejscowy w § 4 ust. 1, przez przeznaczenie terenu należy rozumieć sposób użytkowania lub zagospodarowania, który został ustalony planem dla wyznaczonego terenu (pkt 4), przez przeznaczenie podstawowe - rodzaj przeznaczenia terenu, które zostało ustalone planem jako jedyne lub przeważające na danym terenie, wyznaczonym liniami rozgraniczającymi (pkt 5), przez przeznaczenie uzupełniające - rodzaj przeznaczenia terenu, który uzupełnia przeznaczenie podstawowe w sposób określony w ustaleniach planu (pkt 6). Zdaniem Sądu, lokalizacji planowanego zamierzenia - lądowiska o parametrach i charakterystyce określonych w treści wniosku oraz Instrukcji Operacyjnej Lądowiska [...] nie sposób pogodzić z rolniczym przeznaczeniem podstawowym obowiązującym na terenie działki nr [...]. Pamiętać należy, że stosownie do przywołanych już definicji, przeznaczenie pod uprawy polowe, sady, łąki, pastwiska ma stanowić "jedyne lub przeważające przeznaczenie" na przedmiotowym terenie. Lądowisko niewątpliwie nie mieści się w przeznaczeniu podstawowym. Realizacja lokalizacji lądowiska nie może bowiem zostać zakwalifikowana jako zgodna z przeznaczeniem rolniczym, czy stanowiąca kontynuację określonego w zapisach planu miejscowego sposobu korzystania z terenu objętego jednostką planistyczną A-1R1. Nie można bowiem tej samej nieruchomości wykorzystywać jednocześnie do prowadzenia upraw rolnych i realizacji określonych funkcji lądowiska, w tym m.in. funkcji transportowej. Zasadnie zwrócił uwagę organ w uzasadnieniu zaskarżonej opinii, że planowane zamierzenie stanowi odrębną funkcję przestrzenną, której istota i zakres pozostają w wyraźnej sprzeczności z dominującą funkcją rolniczą przewidzianą w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla terenów A-1R1 (str. 5 uzasadnienia opinii). Nie daje się również zakwalifikować jako przeznaczenie dopuszczalne na tym terenie, w szczególności lądowisko nie stanowi "urządzenia infrastruktury technicznej", które, jak przewidział lokalny prawodawca, powinno jedynie uzupełniać rolnicze przeznaczenie podstawowe w sposób określony w planie. Należy też pamiętać, że Instrukcja Operacyjna Lądowiska przewiduje w zakresie obsługi statków powietrznych możliwość parkowania, kotwiczenia oraz hangarowania (pkt 2.5 Instrukcji). Nie można w tych okolicznościach przyjąć, że teren pozostanie użytkowany rolniczo. Pamiętać jednocześnie należy, że organ związany pozostaje zapisami prawa lokalnego obowiązującymi na danym terenie. W rozpoznawanej sprawie oznacza to związaniem zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Odnosząc się do argumentacji skargi, wyjaśnienia również wymaga, że w ramach niniejszego postępowania, Sąd nie dokonuje oceny zgodności zapisów Uchwały Nr [...] Rady Gminy L. z dnia [...] r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L. - etap I, z zapisami obowiązującego na tym obszarze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Kwestia zgodności zapisów planu miejscowego z zapisami Studium stanowi bowiem odrębny przedmiot postępowania. Sąd dostrzega, jak już wyżej podano, że Studium w ramach kierunków zagospodarowania przestrzennego wskazuje dla tego terenu "lądowisko dla samolotów oraz dla śmigłowców", jednakże na obszarze planowanego zamierzenia obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a ten jako akt prawa miejscowego ma moc wiążącą, stanowi bowiem źródło powszechnie obowiązującego prawa na obszarze działania organów, które go ustanowiły (art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1130 z późn. zm., art. 87 ust. 2 Konstytucji RP). W rezultacie, brak zgodności zamierzenia z jego zapisami obligował organ do negatywnego zaopiniowania lokalizacji lądowiska. Organ dokonał również oceny w zakresie możliwości wykorzystania terenu na cele lądowiska (§ 2 ust. 3 pkt 3 lit. c rozporządzenia w sprawie ewidencji lądowisk), pod kątem uwarunkowań przestrzennych terenu, bezpieczeństwa ruchu lotniczego, planowanych parametrów lądowiska, charakterystyki miejsca położenia lądowiska, otaczającej zabudowy, jej rodzaju. Organ zajął się też zagadnieniem planowanej częstotliwości eksploatowania lądowiska oraz oddziaływaniem na nieruchomości sąsiednie. Opinia zawiera zatem wszystkie obligatoryjne elementy. W sprawie nie doszło do uchybienia przepisom art. 93 ust. 2 ustawy Prawo lotnicze w zw. z § 2 ust. 3 pkt 3 lit. b i c rozporządzenia w sprawie ewidencji lądowisk. Organ zgodnie z wymogiem działania organów na podstawie prawa, wyczerpująco umotywował podjęte stanowisko. W sprawie nie doszło również do podniesionego w skardze naruszenia art. 7, art. 7a, art. 77 w zw. z art. 80 k.p.a. przez dowolne wnioski co do braku możliwości wydania pozytywnej opinii. Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi, dokonując kontroli w granicach danej sprawy, ale poza granicami zarzutów, także nie dopatrzył się przyczyn mogących stanowić podstawę do zastosowania kompetencji kasacyjnych. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.