II SA/Gl 725/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, , , po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na czynność Komendanta Komisariatu Autostradowego Policji w G. w przedmiocie zatrzymania dowodu rejestracyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę

W dniu 22 lutego 2023 r., w godzinach wieczornych, patrol Komisariatu Autostradowego Policji w G., podjął czynności służbowe, polegające na kontroli drogowej wobec M. C.(dalej: "skarżący"). Czynności te, wobec stwierdzonych usterek pojazdu należącego do skarżącego, zakończyły się zatrzymaniem dowodu rejestracyjnego pojazdu. Pismem z dnia 28 lutego 2023 r. skarżący złożył do Komendanta Komisariatu Autostradowego Policji w G. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przez funkcjonariusza i stwierdzenie bezskuteczności czynności, a odpowiedzi na to wezwanie organ udzielił skarżącemu pismem z dnia 14 marca 2023 r. Następnie pismem z dnia 26 kwietnia 2023 r., nadanym w placówce operatora pocztowego dnia następnego, skarżący złożył skargę na czynność zatrzymania mu przez organ dowodu rejestracyjnego pojazdu. Wskazał w niej, że odpowiedź na skierowane do organu wezwanie odebrał w dniu 28 marca 2023 r. Natomiast organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że zaskarżona czynność organu jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: "p.p.s.a."). Kolejno, Sąd zobligowany jest do zbadania warunków formalnych skargi oraz jej terminowości. W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei na mocy art. 53 § 2 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Stosownie natomiast do art. 52 § 4 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.) w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewidywała środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowiła inaczej, należało również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei art. 53 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.) stanowił, że w wypadku o którym mowa m.in. w art. 52 § 4 p.p.s.a., skargę wnosiło się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie - w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Aktualnie jednak, przepisy te nie obowiązują. Wobec tego stwierdzić należy, że termin do wniesienia niniejszej skargi liczyć należy od dnia, w którym skarżący dowiedział się o podjęciu czynności, tj. od dnia zatrzymania dowodu rejestracyjnego jego pojazdu (22 lutego 2023 r.). Stąd też termin na złożenie skargi do sądu administracyjnego upłynął w dniu 24 marca 2023 r. (piątek). Skarga natomiast została złożona w dniu 27 kwietnia 2023 r., a zatem z ponad miesięcznym uchybieniem terminu. Nadto, w ocenie Sądu nie zachodzą okoliczności świadczące o tym, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego. Stwierdzić także przyjdzie, że okoliczność złożenia przez skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa pozostaje bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie, albowiem jego wniesienie nie było obligatoryjne do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Na marginesie zaznaczyć przyjdzie, że skarżący zachował 30- dniowy termin na wniesienie skargi, lecz liczony właśnie od dnia odebrania przez niego odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a nie od dnia, w którym dowiedział się o podjęciu czynności. Stosownie zatem do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej złożenia. Mając na uwadze powyższe orzeczono, jak w sentencji.