II SA/Gl 721/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na postanowienie Starosty [...] z dnia 20 marca 2023 r. znak: [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

K. R. (dalej: "skarżący") pismem z 23 marca 2023 r. wniósł skargę na postanowienie Starosty [...] (dalej "Starosta") z 20 marca 2023 r. znak: [...]. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w związku z wnioskiem skarżącego z 9 marca 2023 r. o wydanie profilu kandydata na kierowcę (PKK) kategorii D. Do wniosku skarżący dołączył m. in. orzeczenie psychologiczne nr [...] z 3 marca 2023 r., a także orzeczenie lekarskie nr [...] z 8 marca 2023 r. Starosta wygenerował profil kandydata na kierowcę kategorii D oraz wydał zaskarżone postanowienie. W postanowieniu tym Starosta zawiadomił skarżącego, że prawo jazdy tej kategorii zostanie wydane po ukończeniu szkolenia dla kandydatów na kierowców oraz po złożeniu egzaminu państwowego. W postanowieniu jako podstawę prawną jego wydania przywołano art. 36 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000; dalej "k.p.a.") oraz art. 10 ust. 1 oraz art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1212 z późn. zm.; dalej "u.k.p."). Postanowienie zawiera pouczenie, że nie służy na nie zażalenie. Ponadto, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w postanowieniu służy zażalenie do organu administracji wyższego stopnia (art. 141 i art. 37 § 1 k.p.a.). W skardze skarżący wskazał, że wydane postanowienie nie uwzględnia posiadanych przez niego kategorii uprawnień do kierowania pojazdami. Wniósł o przywrócenie prawa jazdy z wydaniem pisma stwierdzającego wszystkie nabyte kategorie oraz zwrot kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej odrzucenie. Przedstawił szczegółowo swoje stanowisko w sprawie dotyczące złożonego przez skarżącego wniosku z 9 marca 2023 r oraz poprzednio złożonego wniosku o wymianę prawa jazdy z 31 stycznia 2022 r. Wyjaśnił, że skarżący otrzymał prawidłowo wygenerowany numer profilu. Posiadał kategorię prawa jazdy B w związku z czym miał prawo odbyć szkolenie na kategorię D oraz zdać egzamin państwowy i uzyskać prawo jazdy tej kategorii. Kategorie C oraz D są kategoriami niezależnymi. Uzyskanie kategorii D nie jest uzależnione od posiadania kategorii C. Starosta wydając Profil Kandydata na kierowcę wydał go zgodnie z żądaniem skarżącego. W piśmie procesowym z 8 maja 2023 r. skarżący opisał okoliczności faktyczne związane ze złożeniem przez niego wniosku o wymianę prawa jazdy z 31 stycznia 2022 r. Podkreślił w szczególności, że w styczniu 2022 r. wnioskował tylko o zmianę nazwiska w dokumencie, a zatem informacje zawarte w rubryce nr 11 oraz nr 10 w dokumencie prawa jazdy powinny być zachowane. Jeśli zaś chodzi o wniosek z 9 marca 2023 r. to Starosta nie wygenerował skarżącemu w PKK kategorii C1, C1+E, C, C+E, których przedłożone badania lekarskie dotyczyły, a które to kategorie skarżący posiada. Starosta poinformował skarżącego, aby wnioskował o wydanie zaświadczenia na którym będą widniały wszystkie kategorie, które posiada skarżący. Skarżący wyjaśnił także, że nabył kategorie C1, C, C+E w 2011 i 2012 r. i w związku z tym może przystąpić do nauki i szkolenia na kierowcę kategorii D. Podkreślił, że inny jest system nauki i ceny szkolenia w przypadku uzyskiwania kategorii D w związku z posiadaną kategorią B, a inny w związku z posiadaną kategorią C. W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 9 maja 2023 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania czy przedmiotem jego skargi jest postanowienie Starosty z 20 marca 2023 r. czy też bezczynność Starosty w kwestii złożonego wniosku o wydanie prawa jazdy z 9 marca 2023 r. Skarżący w piśmie procesowym z 22 maja 2023 r. oświadczył, że przedmiotem jego skargi jest postanowienie Starosty z 20 marca 2023 r. Wskazał ponadto, że zawarł w swojej skardze fakty dotyczące rozstrzygnięcia Starosty z 2 lutego 2022 r., z którym też się nie zgadza i je zaskarża. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej "p.p.s.a.") prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych określają przepisy art. 3 § 2, 2a i 3, art. 4 i art. 5 p.p.s.a. Kontrola działalności administracji publicznej podejmowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem skargi jest wydane na podstawie art. 36 § 1 k.p.a. postanowienie Starosty z 20 marca znak: [...] informujące, że prawo jazdy zostanie wydane skarżącemu po ukończeniu szkolenia dla kandydatów na kierowców i złożeniu egzaminu państwowego. Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Jednakże ani przepis art. 36 k.p.a. dotyczący zawiadomienia strony o nowym terminie załatwienia sprawy ani regulacja art. 37 k.p.a. dotycząca ponaglenia nie przewidują możliwości zaskarżenia zażaleniem postanowienia o niezałatwieniu sprawy w terminie (por. wyrok WSA w Warszawie z 26 stycznia 2006 r., VI SA/Wa 2043/05). Zaskarżone postanowienie Starosty nie kończy postępowania w sprawie, ani też nie rozstrzyga sprawy skarżącego co do istoty, tj. sprawy uprawnień do kierowania pojazdami. Postanowienie o przedłużeniu terminu rozpatrywania sprawy dotyczy kwestii wynikłej w toku postępowania tj. kwestii procesowej (art. 123 § 2 k.p.a.). Jest to postanowienie mające na celu likwidację bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej. Postanowienie z art. 36 § 1 k.p.a. nie skutkuje zakończeniem postępowania w sprawie indywidualnej (art. 1 pkt 1 k.p.a.). Zaskarżone postanowienie nie mieści się w grupie postanowień wskazanych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Sądowej kontroli tego rodzaju postanowień nie przewidują też przepisy szczególne (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Drogą do kwestionowania stanowiska organu co do zasadności przedłużenia terminu załatwienia sprawy jest wniesienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Jednakże wobec jednoznacznego wskazania przez skarżącego w piśmie procesowym z 22 maja 2023 r. przedmiotu zaskarżenia, nie było podstaw do zakwalifikowania skargi zawartej w piśmie z 23 marca 2023 r. jako skargi na bezczynność. Wobec powyższych rozważań skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzeczenia sądów administracyjnych powołane w postanowieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl.