II SA/Gl 619/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, , , po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S., A1. S1. na decyzję Starosty B. z dnia 24 lutego 2026 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odrzucić skargę

Pismem z dnia 14 kwietnia 2026 r. A. S. i A1. S1. (dalej: "skarżący") złożyli skargę na decyzję Starosty B. z dnia 24 lutego 2026 r., nr [...], w przedmiocie pozwolenia na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przez które to wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, której wniesienie jest niedopuszczalne. W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja jest decyzją organu I instancji, tj. Starosty B. , od której skarżącym przysługiwała możliwość wniesienia odwołania, o czym zostali pouczeni w jej treści. Analiza akt sprawy nie wskazuje by z prawa tego skorzystali. Wynika stąd, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść od ewentualnej decyzji wydanej przez organ II instancji, po rozpatrzeniu środka zaskarżenia od decyzji organu I instancji. Stąd też skarga na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.