II SA/Gl 585/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu R. S. i B. S. od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 9 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Gl 585/17 w sprawie ze skargi R. S. i B. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: utrzymać zaskarżone zarządzenie w mocy.

W zażaleniu z dnia 29 września 2017 r. skarżący zawarli wniosek o przyznanie prawa pomocy. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 października 2017 r. przesłano skarżącym urzędowe druki "PPF" celem ich wypełnienia i zwrotu do Sądu w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia ich wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wezwania te zostały skutecznie doręczone skarżącym w dniu 16 października 2017 r. W tej dacie obie przesyłki odebrał dorosły domownik – J. M., stosownie do regulacji art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej zwanej Ppsa). Na podstawie tych okoliczności starszy referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 9 listopada 2017 r. pozostawił bez rozpoznania w/w wniosek skarżących. W uzasadnieniu tego zarządzenie wskazał, że mimo upływu siedmiu dni skarżący nie nadesłali do Sądu wypełnionego przez nich urzędowego formularza wniosku. Tymczasem wymóg ten wynika z treści art. 252 § 2 Ppsa. W ustawowym terminie skarżący wnieśli od tego zarządzenia sprzeciw, podnosząc, że nie otrzymali uzasadnienia rozstrzygnięcia referendarza oraz wcześniejszego wezwania sądowego. Rozpoznając sprzeciw skarżących Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył: Stosownie do treści art. 260 § 1 Ppsa, sąd rozpatrując sprzeciw wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie z § 2 tego przepisu, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia wstrzymuje jego wykonalność, a sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Z kolei, jak słusznie podał referendarz, art. 252 § 2 Ppsa wskazuje, że wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Jednocześnie, jak wynika z art. 257 Ppsa, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu pozostawia się bez rozpoznania. W rozpatrywanej sprawie, mimo odmiennych twierdzeń skarżących, wezwania do złożenia wniosku na formularzu wraz z urzędowym drukiem "PPF" zostały im skutecznie doręczone. Odbiór korespondencji przez dorosłego domownika potwierdzają bowiem zwrotne potwierdzenia odbioru znajdujące się w aktach sprawy (k. nr 56 i 57). Skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niezłożenia wniosku na urzędowym formularzu, nie dopełnili jednak tego obowiązku. Tym samym referendarz w sposób prawidłowy pozostawił ich wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Uzasadnienie zarządzenia referendarza zostało w dacie jego wydania sporządzone i przesłane skarżącym, co potwierdzają zwrotne potwierdzenia odbioru znajdujące się w aktach sprawy. W świetle powyższych okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 260 Ppsa, orzekł o utrzymaniu zaskarżonego zarządzenia w mocy.